BlackC1307

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.15:Justin Lincoln

คำค้น : KOOKV เลือดผสม

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 35

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 10:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.15:Justin Lincoln
แบบอักษร

"เดทหรอ?!" 

-Justin Lincoln- 

 

 

 

จัสตินกำลังนั่งเล่นอยู่บริเวณสวนหลังคฤหาสน์หลังจากพิธีรับตำแหน่งของวีเพื่อนรักของเขาเองจบลงเมื่อสองวันที่แล้ว บรรยากาศยามกลางคืนวันนี้ก็ยังคงมีสายลมเย็นพัดมาเช่นเดิมบนท้องฟ้าสีรัติกาลดวงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้าและดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวจัสตินนัั่งมองสิ่งของในมือสิ่งๆนั้นก็คือ'สร้อยคอจี้ตัวL'

สร้อยเส้นนี้คือของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ได้จากคุณแม่ของเขา

 

"ท่านแม่..ข้าคิดถึงท่านจัง..."

 

"ถ้าท่านอยู่ด้วยตอนนี้ก็ดีน่ะสิ"

 

ร่างบางเอ่ยอย่างเศร้าสร้อยแต่สายตายังไปละออกไปไหนจากสร้อยคอเส้นนี้...มันทำให้เขารู้สึกสบายทุกครั้งยามได้มองมันและอบอุ่นไปในตัวอีกอย่างเขาเองก็เสียแม่ของตนไปนานหลายปีเสียแล้ว

 

.

.

 

 

แซกๆ...

 

"ใคร!"

 

"ออกมาเดี๋ยวนี้!"

 

จู่ๆก็เกิดเสียงประหลาดดังขึ้นในพุ่มไม้ด้านหลังของเขาที่กำลังนั่งอยู่ทำให้เขาต้องรีบลุกออกจากตรงนั้นทันทีและหันไปมองด้านหลังที่พุ่มไม้ตอนนี้กำลังขยับหยุกยิกๆทำเอาจัสตินถึงกับต้องคิ้วกระตุกด้วยความโมโหเพราะสิ่งนั้นๆยังไม่ยอมออกมา

 

"ออก! มา! เดี๋ยว! นี้!"

 

ร่างบางเน้นคำทีละคำพร้อมกับอารมณ์โกธรที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ...กระทั่งปรากฏเป็นเงาสีดำประหลาดร่างสูงไม่ห่างจากเขานักลุกขึ้นยืนและมองมาทางเขาก่อนจะเริ่มก้าวเดินออกมาจากความมืดนั้น แสงของพระจันทร์เสี้ยวสลัวๆก็ช่วยให้สิ่งนั้นเริ่มมองเห็นเป็นรูปเป็นร่าง ผิวกายอันซีดเผือกและชุดแต่งตัวก็ดูเหมือนจะพึ่งไปเปลี่ยนมาไม่นาน..กลุ่มผมสีดำอันคุ้นตาก็เผยออกมา จัสตินถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าสิ่งนั้นคือ..

 

"ออกัส!? นี่เจ้ามาทำอะไรที่นี่!?"

 

"ก็...ข้าคิดถึงแวมไพร์น้อยของข้าไงล่ะ:)"

 

"วะ..แวมไพร์น้อยอะไรกัน ข้ามีชื่อนะอย่าเรียกอย่างนั้นสิ"

 

"555ก็ได้ ...จัสติน"

 

จัสตินที่ได้ยินอีกคนเรียกชื่อตนเองก็เกิดอาการประหม่าเล็กน้อยก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นเพื่อซ่อนใบหน้าอันขึ้นริ้วสีแดงแต่หารู้ไม่ว่าทำเช่นนั้นออกัสก็เห็นอยู่ดีว่าอีกคนกำลังเขินเขาอยู่ ออกัสจึงก้าวเดินขยับเข้าไปใกล้จนจัสตินต้องรีบหันกลับมามองด้วยความตกใจ

 

"ขะ..เข้ามาใกล้ทำไม"

 

"ทำเป็นหวงจริงง มากกว่านี้ก็เคยแล้วนี่นา"

 

"ก็ข้าไม่ได้หน้าด้านอย่างเจ้านิ...-O-"

 

"ว่าอะไรนะ! เดี๋ยวจะโดนไม่ใข่น้อยนะ"

 

!!!?

 

ร่างบางสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับออกัสที่ตอนนี้มีสีหน้าที่โกธรอย่างเห็นชัดเจนก่อนจะถอนหายใจออกมาราวกับเหนื่อยใจ..

 

"จัสติน..ที่ข้ามาก็เพราะข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้านะ"

 

"เรื่องอะไร?"

 

"เอ่อ...ข้า...คือ..."

 

"รีบๆพูดมาสิข้ารอจนจะรากงอกแล้วนะ"

 

"คือ...เจ้าช่วยไปเดทกับข้าได้ไหม"

 

ออกัสเอ่ยน้ำเสียงแผ่วเบาพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มขึ้นริ้วสีแดงจางๆส่วนจัสตินเองก็อึ้งไปชั่วขณะเพราะเขาไม่คิดไม่ฝันว่าไลแคนท์ใจร้ายตรงหน้าจะเป็นคนเอ่ยขอชวนเขา..

 

"เดทหรอ!?" 

 

"อ่า...ใช่ อีกอย่างข้าเองก็อยากชวนเจ้านานแล้ว.."

 

"อะ..เอ่อ.."

 

ตึกตัก..ตึกตัก..

 

.

.

.

 

อะไรกัน... หัวใจมันเต้นเร็วจัง..

 

นี่..เขากำลังใจเต้นกับไลแคนท์งั้นหรอ เอ๋?

จัสตินคิดอยู่ในใจและมีท่าทางครุ่นคิดอย่างหนักส่วนออกัสก็ยืนรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อแถมหาดคนตัวเล็กจะตอบกลับมาเช่นไรเขาก็..จะไม่บังคับแน่ๆถ้าถามว่าตอนนี้ออกัสใจเต้นเหมือนกันมั้ย ขอตอบว่าใช่หัวใจตอนนี้ก็เต้นแรงไม่ต่างจากจัสตินหรอก

 

"ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก"

 

"ระ..หรอ-////-"

 

"ใช่"

 

"งั้น...ข้าไปกับเจ้าก็ได้"

 

"จริงนะ!!?"

 

ออกัสถึงกับยิ้มออกมาด้วยความดีใจอย่างสุดๆโดยตัวเขาเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำตนกำลังยิ้มอยู่ จัสตินจ้องมองรอยยิ้มนั้นด้วยความหลงชอบทุกๆครั้งตั้งแต่เขาได้รู้จักกัยอีกคนมาดูเหมือนจะไม่ค่อยยิ้มออกมาเอาแต่เก๊กขรึมตลอด ออกัสยิ้มยามใดหัวใจของจัสตินก็รู้สึกอบุ่นจากภายในไม่น้อยราวกับว่าการที่ได้มีอีกคนเข้ามาแล้วมันอุ่นใจ

 

"แล้วเราจะเดทที่ไหนล่ะ"

 

"ในเมืองน่ะสิตรง..คาเฟ่มิสแทรน พรุ่งนี้นะเจอกันตอนแปดโมงแล้วกัน^^"

 

"อื้ม ไว้เจอกันนะ"

 

.

.

.

.

 

 

วันต่อมา.. 

 

08:25 AM. 

 

ร่างบางของจัสตินกำลังนั่งรอออกัสอยู่ในร้านคาเฟ่มิสแทรนซึ่งเป็นคาเฟ่สไตล์น่ารักๆและในร้านยังตกแต่งร้านในโทนสีพีชชมพูอีกด้วยแลดูหวานแววไม่น้อย กลิ่นหอมของโกโก้นมร้อนลอยมาแตะจมูกชวนหลงใหลทำเอาจัสตินต้องยกแก้วโกโกร้อนขึ้นมาดื่มแก้หนาวแถมด้านนอกก็เป็นบรรยากาศของท้องฟ้าอบอุ่น

 

"เมื่อไหร่จะมานะ..?"

 

กริ๊ง..

 

"จัสติน!"

 

"ออกัส..เบาๆหน่อยสิที่นี่คาเฟ่นะ?!"

 

ร่างบางเอ็ดอแกัสด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบาเพราะทุกคนในคาเฟ่ต่างหันมามองพวกเขาตาเดียวกันส่วนออกัสก็หันไปมองคนเหล่านั้นก่อนจะส่งสายตาดุๆกลับไปบ่งบอกได้ว่า 'หันกลับไป' นั่นคือสิ่งที่จัสตินพอจะสื่อได้แล้วทุกคนก็หันกลับอัตโนมัติ ออกัสก็เดินอ้อมมานั่งข้างๆกับจัสตินอย่างสบายใจเฉิ่มแถมยังหยิบเอาโกโก้ร้อนไปดื่มอีก

 

"อยากกินก็สั่งสิ-_-"

 

"ไม่อ่ะ ข้าอยากกินกับเจ้ามากกว่านะ"

 

"0////0"

 

"คิ ว่าแต่มานานรึยังข้าขอโทษที่มาช้าพอดีติดธุระนิดหน่อย"

 

"อ้อ ไม่นานหรอกข้าเองก็พึ่งมาถึงตะกี้"

 

"อื้มๆ วันนี้เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าเดททั่วเมืองเลย"

 

"เกินไป.. จะไปตอนนี้มั้ย"

 

"ไปสิ แปปนะเดี๋ยวข้ามา"

 

ออกัสเอ่ยบอกกับจัสตินแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะที่นั่งอยู่เดินไปหน้าเคาท์เตอร์จัสตินเองก็ตัดสินใจลุกขึ้นเดินตามมาพลางหยิบกระเป๋าตังค์ออกมาเพื่อจะจ่ายค่าโกโก้

 

"เจ้าหยิบออกมาทำไม?"

 

"ก็..ข้าจะจ่ายค่าน้ำไง"

 

"ข้าจ่ายให้แล้วล่ะ ป่ะ-"

 

"อ่า คุณเป็นอะไรกับผู้ชายคนนี้หรอครับ?""

 

จู่ๆก็มีเสียงทุ้มของใครคนหนึ่งดังมาจากด้านหน้าของเขาเองซึ่งคนนั้นก็แลดูจะเป็นเจ้าของร้านด้วยล่ะสิ

 

"อ่า..คือว่า-///-"

 

"ผมเป็นแฟนของจัสตินน่ะครับ"

 

0///0!!!

 

จัสตินถึงกับใบหน้าร้อนฉ่าเมื่อจู่ๆออกัสก็พูดพรวดออกมาด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย ส่วนคนที่ถามตะกี้ก็ถึงกับอึ้งตะลึงไปชั่วขณะจัสตินเข้ามาตีไหล่ของออกัสแก้เขิลส่วนร่างสูงก็แอบขำในความน่ารักของคนตัวเล็กแต่ก็ต้องเก๊กขรึมเอาไว้เพื่อไม่ให้หลุดจับได้เด็ดขาด

 

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมไปนะครับ"

 

แล้วออกัสก็เดินโอบเอวของจัสตินเดินออกไปจากร้านคาเฟ่ท่ามกลางสายตาของผู้คนในคาเฟ่ส่วนผู้ชายคนนั้นก็หน้าเหวอไป เมื่อออกมาได้ออกัสก็ยังคงไม่ผละออกจากการโอบเอวของจัสตินเสียทีแถมยังโอบแน่นกว่าเดิมด้วยร่างสูงเดินพาร่างบางมายังหัวมุมถนนแห่งหนึ่งก่อนจะหันกลับมาสนใจจัสตินที่ยืนอยู่ด้านข้าง

 

"เจ้าอยากไปที่ไหนอย่างแรกหรือเปล่า?"

 

"ข้า..อยากไปเที่ยว'หอคอยนาฬิกา'สัดครั้งน่ะ พาข้าไปได้มั้ย"

 

"ได้สิ เพื่อเจ้าข้าทำทกอย่าง"

 

.

.

.

 

ทั้งสองต่างใช้เวลาเที่ยวเดทร่วมกันจนเวลาล่วงเลยมาใกล้จะมืดค่ำเสียแล้วเพราะยามนี้ท้องฟ้าก็เป็นสีแสดพระอาทิตย์ก็ยังไม่ตกดินด้วยและสถานที่สุดท้ายที่ทั้งสองกำลังอยู่ด้วยกันตอนนี้คือ ทาวเวอร์บริด  

สะพานข้ามแม่น้ำอันกว้างใหญ่โดยตอนนี้อยู่บริเวณด้านบนของสะพาน ดวงตาคู่สวยของจัสตินจับจ้องมองพระอาทิตย์อย่างไม่ลดละส่วนออกัสก็มองด้วยเช่นกัน

 

"พระอาทิตย์สวยจริงๆ ไม่ได้ออกมาเห็นนานแล้ว"

 

"ทำไมเป็นเช่นนั้นล่ะจัสติน"

 

"ก็...มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าได้มองก่อนจะเป็นแวมไพร์"

 

"งั้นหรอ?"

 

ออกัสเอ่ยถามเสียงยาวแล้วกลับไปสนใจพระอาทิตย์ต่อกับบรรยากาศของสายลมที่พัดโชยมากระทบทำให้กลุ่มของเขาปลิวตามสายลม จู่ๆก็ทำให้ออกัสอะไรขึ้นมาได้บรรยากาศแบบนี้ก็ทำเอาเขานึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เขามีแม่คอยอยู่ข้างกายทุกครั้งยามมามองดูพระอาทิตย์

 

"จัสติน...ข้าคิดถึงแม่"

 

"หื้ม? ...อ่า ไม่ใช่แค่เจ้าหรอก....ข้าก็ด้วย"

 

"จัสติน...ข้ามีเรื่องอยากจะบอกกับเจ้า"

 

"อะไรหรอ?"

 

"เจ้า..ช่วยอยู่ข้างๆข้าแบบนี้ไปตลอดได้ไหม?"

 

ตึกตัก! ตึกตัก!

 

เสียงหัวใจของจัสตินเต้นไม่เป็นจังหวะทันทีใบหน้าก็เริ่มขึ้นสีและเห่อร้อนขึ้นมาดวงตาสีดำสนิทของจัสตินเบิกกว้าง ออกัสหันมามองคนตัวเล็กด้านข้างด้วยสายตาจริงจังไร้วี่แววล้อเล่นแม้แต่น้อยจัสตินจึงหันไปสบสายตาคู่นั้นความรู้สึกต่างๆปะปนกันไปหมดภายในใจแต่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้เป็นคำพูด ออกัสขยับเข้าไปใกล้ร่างบางก่อนจะยื่นมือเข้าไปลูบกลุ่มผมนิ่มราวกับเป็นสิ่งที่ต้องอ่อนโยนเสมอ

 

"แล้วเจ้าจะ..ทิ้งข้ามั้ย"

 

"ข้าไม่ทิ้ง ข้าสัญญาจะดูแลเจ้าอย่างดี"

 

"..ก็ได้ ข้าตกลง"

 

ออกัสยกยิ้มก่อนจะขยับยื่นมือสีซีดเข้าไปหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงโดยสิ่งๆนั้นถูกเก็บใส่ในกล่องกำมะหยี่สีแดงสดแล้วจึงย่อตัวลงพร้อมกับเปิดกล่องสีแดงนั่น ปรากฏเป็นแหวนเพชรเม็ดงามส่องประกายระยิบระยับเพราะกระทบกับแสงอาทิตย์จัสตินเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่านั่นคือ'แหวนแต่งงาน'

 

"จัสติน ลินคอร์น เจ้าตกลงจะแต่งงานกับข้าหรือไม่"

 

"อึก..ขะ..ข้ารับ"

 

สิ้นเสียงเอ่ยออกัสหยิบแหวนชิ้นนั้นสวมใส่เข้าที่นิ้วนางด้านซ้ายของจัสตินอย่างถนุถนอมก่อนจะเข้าโอบกอดร่างบางจมจมอกแกร่ง ความเปียกชื้นบนเสื้อเชิ้ตเป็นน้ำตาที่ไม่ได้เกิดจากความเสียใจหากแต่เป็นน้ำตาของความดีใจสุดๆต่างหาก

 

"ออกัสรักจัสตินนะ"

 

"จัสตินก็รักออกัส♡"

 

.

.

.

 

 

TBC. 

จบแย้วในส่วนของยุนมินนะเออ

ส่วนทางเราก็มาลุ้นกันในพาร์ทต่อไปว่า..

วีวี่ของเราจะได้ลูกสาวหรือลูกชายกันนะ

ขอกำลังใจในการแต่งตอนไปด้วยน้า~

ขอบคุนคะะ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น