tidavan
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

6ปีที่แล้ว(ลดาโดนอุ้ม)

ชื่อตอน : 6ปีที่แล้ว(ลดาโดนอุ้ม)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 159

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 04:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6ปีที่แล้ว(ลดาโดนอุ้ม)
แบบอักษร

เมื่อลดาทำภารกิจเสร็จสิ้น จึงเดินมานั่งพักที่ซุ้มข้างสนามกับเพื่อนๆวงโยฯ เพื่อดื่มน้ำ โชนจึงเดินเข้าไปหาลดาในซุ้ม ทำให้สายตานักเรียนทั้งชายหญิงแถวนั้นมองกันใหญ่ ลดาจึงหันไปมองตามสายตาเพื่อนก็เห็นว่าโชนเดินเข้ามาหาตน

 

"ลืมของซะได้นะยัยเจ๊ก รับไปสิ"

"อ้อ ใช่ ลืมไปเลย ขอบคุณค่ะ พี่โชนไม่น่ามาให้ลำบาก จริงๆลดาใช้เงินก้องไปก่อนก็ได้นะคะ เดินขบวนเสร็จลดาก็กลับแล้วล่ะค่ะ"

พลางหันไปมองก้องเพื่อนสาวประเภทสองของลดาที่ยิ้มให้ตนด้วยความเอ็นดู

"เค้าอุตส่าห์เอามาให้ก็ดีแล้วยัยดา ใช่มั้ยคะ คุณ ...?"

"ชลนวัฒน์ครับ เรียกโชนก็ได้"

"ไม่ยักจะรู้ว่ายัยดามีพี่ชาย หล่อดีนะคะ"

"อ่อ ลูกพี่ลูกน้องน่ะครับ ก็ถือว่าเป็นน้องสาวละครับ ว่าแต่ลดาหมดธุระแล้วใช่มั้ย? จะได้กลับพร้อมกัน"

"ว่าไงนะคะ!"

ลดาท้วงขึ้นมาด้วยความแปลกใจ

"ก็กลับพร้อมกันไง หมดธุระแล้วไม่ใช่หรอ"

"เอ่อ..ค่ะ หมดธุระแล้ว แต่ลดาขึ้นรถกลับเองก็ได้นี่คะ จะกลับพร้อมก้อง ใช่มั้ยก้อง?"

"เอ่อ...ใช่.."

"งั้นกลับพร้อมกันสามคนนี่แหละ"

โชนแย้งขึ้นมาไม่ทันให้ก้องได้พูดจบ

"อุตส่ามาส่งของให้จะให้เสียน้ำใจได้ไง"

พูดพลางทำหน้ายียวนใส่คนตัวเล็ก ทำให้ลดาฉุนขึ้นมาจี๊ดนึง

"นั่นน่ะสิ มันเสียน้ำใจเค้านะ พี่ชายแกทั้งคน ใช่มั้ยคะพี่โชน"

พูดพลางส่งตาหวานให้โชน ทำให้โชนขำเล็กน้อย ก้องก็ขำตาม แต่ลดาไม่ขำด้วย

"ก็ได้ๆ กลับก็กลับ งั้นไปได้แล้วค่ะ"

"เอาน่าา ยัยดา นั่งรถแอร์เย็นๆดีออก ป่ะๆ"

ก้องพูดพร้อมชวนลดาลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุด

"ครึกก โอ๊ยย!"

"ลดา เป็นอะไรรึเปล่า เจ็บมั้ย"

เสียงคนตัวโตเอ่ยถาม พร้อมเข้ามาประคองให้คนตัวเล็กค่อยๆนั่ง

"ยัยดา ตายแล้ว ลดาขาแพลงค่ะพี่โชน ลุกไหวมั้ยลดา"

"เจ็บขามากอ่ะก้อง ชั้นลุกไม่ได้"

"อย่าพึ่งมุงค่าา ถอยห่างๆก่อนค่าา มีคนเจ็บอยู่ ก้อยๆไปตามอาจารย์ไปที่ห้องพยาบาลด่วนเลยนะ มีคนเจ็บเตรียมประคบน้ำแข็งด้วย"

ก้องตะโกนพลางปัดมือไล่คนมุง พร้อมสั่งเพื่อนร่วมวงไปแจ้งอาจารย์

"เดี๋ยวชั้นถอดรองเท้าให้นะ ทนเจ็บนิดนึงนะแก "

ลดานิ่วหน้าด้วยความเจ็บ พลางจับข้อเท้าเบาๆ

"มา เดี๋ยวพี่อุ้ม"

ทำท่าจะอุ้ม เด็กสาวตาโต พลางตกใจ

"อะไรนะ ดะ..เดี๋ยวค่ะ ไม่ได้นะคะไม่ให้อุ้ม.."

"ไม่อุ้ม จะให้เดินเองก็เดินไม่ได้ ถ้าคลานไปห้องพยาบาลชาติหน้าก็คงถึงหรอก"

คำพูดของโชนทำให้เหล่าไทยมุงหัวเราะ ที่ลดาไม่อยากให้อุ้มเพราะเธออายต่างหาก อยู่ต่อหน้าคนเยอะๆ ในชีวิตไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาอุ้มเธอเลยซักครั้ง แถมยังเป็นอีตาโชนตัวป่วนนี้อีก

"ฮึบบ.."

โชนยกคนตัวเล็กขึ้นมาอุ้มแนบอก คนตัวเล็กดิ้นเล็กน้อย เพราะไม่เต็มใจให้อุ้มเท่าไร แต่ขาเจ็บก็จำนนไปก่อน แต่คนตัวโตกลับชอบใจแอบหัวใจพองโตลึกๆ กลิ่นหอมๆของคนตัวเล็กนี่ก็ช่างดึงดูดเสียจริงนี่ แล้วก้องก็เดินนำหน้าไปห้องพยาบาล ลดาและโชนกลายเป็นที่จับจ้องและอิจฉาไปโดยปริยาย

หลังจากปฐมพยายาลเสร็จ ครูฝ่ายห้องพยาบาลแนะนำให้ลดาไปเอ็กซเรย์ที่โรงพยาบาลอีกครั้ง เพื่อความแน่ใจ เพราะเธอยังเดินไม่ได้และเจ็บขาอยู่มาก

"ก้องไปเป็นเพื่อนพี่โชนกับลดาหน่อยนะครับ ไหนๆก็กลับด้วยกันอยู่แล้ว"

"ไม่มีปัญหาค่ะ ลดาเป็นเพื่อนสนิทก้องอยู่แล้ว"

 

...ณ บ้านเรือนไทยหลังไหญ่...

โชนพาลดากลับมาหลังจากกลับจากโรงพยาบาลและแวะไปส่งก้องที่บ้าน เวลานี้ก็เกือบเย็น พอลงจากรถคนตัวใหญ่เตรียมจะอุ้มคนตัวเล็กเข้าบ้าน แต่คนตัวเล็กห้าม

"พี่โชน เดี๋ยวค่ะ ไม้ค้ำก็มี ไม่เป็นไรค่ะ"

"ตอนนี้เข้าไปในบ้านก่อน แดดก็ร้อน ยังจะลีลาอีกนะยัยเจ๊ก ไม้ค้ำเดี๋ยวค่อยเถือขึ้นไปให้ละกัน"

โชนไม่พูดเปล่าพลางอุ้มลดาเข้าไปในบ้าน แม่ลดากำลังนั่งจัดจานปอกผลไม้กับแม่โชนอยู่ก็พากันตกใจ

"ลดาลูก ทำไมเป็นแบบนี้!"

"ลดาขาแพลงที่โรงเรียนเมื่อสายนี้น่ะครับ ผมพาไปโรงพยาบาลมาแล้วครับคุณอา"

"แย่จริงคนเรา อีกกี่วันจะเดินได้ล่ะจ๊ะลดา"

พิมพาแม่ของโชนถามหลานสาว

"หมอบอกประมาณอาทิตย์กว่าน่ะคะคุณป้า พอดีเส้นเอ็นมันพลิกค่ะ ทำให้ลดาข้อเท้าบวมค่ะ"

"ดีแล้วล่ะลูกไม่เป็นอะไรมาก "

แม่ลดากล่าวพลางลูบหัวลูกสาว

"ไปลูกทั้งโชนทั้งลดาไปอาบน้ำไป ค่อยมาทานข้าว ยุพินพาลดาขึ้นไปอาบน้ำก่อนเลยนะ เดี๋ยวชั้นจะตัดโต๊ะเอง กับข้าวก็เสร็จหมดแล้วล่ะไม่ต้องห่วง"

 

....หลังจากมื้อค่ำ.......20.45 น.

 

คนตัวใหญ่กำลังนั่งระเบียงหลังห้องชมแสงจันทร์...เขาก็คิดถึงเรื่องเมื่อกลางวันที่พึ่งผ่านมาพลางยิ้มคนเดียวเวลานึกถึงใบหน้าคนตัวเล็ก 'เด็กอะไรน่าหมั่นเขี้ยวชะมัด'

เขาคิดในใจ เคยแกล้งเคยหยอกล้อกันตอนเด็ก พอตอนโตมาไม่คิดว่าจะหมวยจะน่ารักอะไรอย่างนี้ จริงเขาอยากจะพูดว่า สวยชะมัด แต่ไม่กล้าพูด เพราะเกรงว่าจะตกหลุมพรางเสน่ห์เธอเข้าให้น่ะสิ(มีแอบปากแข็ง)

 

......ณ เรือนไทยหลังเล็ก....20.45 น.

 

 

คนตัวเล็กนอนกอดตุ๊กตาพร้อมมองออกไปนอกหน้าต่าง

"คนบ้า ถ้าไม่เจ็บขาล่ะก็ อย่าหวังว่าจะได้อุ้มยัยเจ๊กคนนี้เลย"

เธอกล่าวเบาๆมือก็ลูบหัวตุ๊กตาแล้วมองหน้า

"ชิ"

เธอย่นจมูกใส่ตุ๊กตาเล็กน้อยก่อนจะวางบนที่หัวนอน นึกถึงตอนที่เธอโดนโชนแกล้งโดยเอาตุ๊กตาไปซ่อน แล้วไล่ตีพี่โชนด้วยความโมโห แต่อีกอย่างตุ๊กตาตัวนี้แหละ โชนเป็นคนเอามาให้เธอเพราะเขาเป็นคนคีบคุ๊กตาตัวนี้ได้พร้อมกับของเล่นอีกชิ้นนึงที่เป็นเลโก้ โชนจึงเลือกเอาเลโก้ไว้ให้ตัวเอง ส่วนตุ๊กตาตนไม่ใช่ผู้หญิง แม่ของตนจึงบอกลูกชายว่าเก็บไว้ให้น้องเล่น ซึ่งลดาเองก็ดีใจที่ผู้ใหญ่เอ็นดูตน

เหตุการณ์เมื่อกลางวัน ลดาเองก็รู้สึกแปลกๆแบบบอกไม่ถูก เวลาที่โชนอุ้มตนแนบอก ก็รู้สึกอบอุ่นดีแฮะ(ฮั่นแน่...ลดาาา)

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น