KumaPinKu
facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 34

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 951

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 02:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 34
แบบอักษร

ตอนที่ 34

 

 

 

"เฮ้ออ เหนื่อย" ผมล้มตัวลงนอนบนเตียงตัวใหม่นุ่มกว่าอันเดิมที่อพาร์ตเมนต์นั่น

 

เราย้ายของเข้ามาที่บ้านหลังใหม่เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ตัดให้เข้าที่เข้าทางแค่นั้นแต่แค่ยกของเข้ามาผมก็เหนื่อยเเล้ว เจ้าเหมียวเดินไถตัวไปมาตรงขาเตียง มันเดินสำรวจบ้านหลังใหม่อย่างตื่นเต้น

 

 

พี่โมจัดหนังสือใส่ชั้นข้างล่าง ส่วนผมจัดห้องที่ชั้นสองของบ้าน เราแบ่งโซนกันชัดเจนจะได้เสร็จไว ถ้าอยู่ด้วยกันคงไม่ได้จัดของแน่ๆ

 

"เหมียวมานี่มา" ผมอุ้มเจ้าแมวดำขึ้นวางมันไว้บนเตียง แล้วผลักกล่างเสื้อผ้าไปใกล้ๆตู้เสื้อผ้า แขวนเสื้อแยกกับกางเกง ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ

 

ต้องขอบคุณที่ช่างจัดการทุกอย่างให้ เฟอร์นิเจอร์ก็จัดในมุมที่พอดี ไม่ต้องเสียเวลาจัดเอง

 

"ให้ผมช่วยมั้ย?"

 

ผมลงบันไดไปชั้นล่าง เหลือหนังสืออีกประมาณครึ่งลัง ถ้าให้เดา..พี่โมคงจะแยกหมวดแน่ๆถึงได้จัดช้าแบบนี้

 

"ไม่ต้องๆ ติณณ์ไปนั่งพักไป"

 

"ไม่เอาอะ ผมอยากช่วย จะได้เสร็จไวๆไง"

 

ผมเข้าไปใกล้อีกคน กลิ่นเหงื่อของพี่โมที่ปกติผมแทบจะไม่ได้กลิ่นคราวนี้รูสึกว่ามันรุนแรงมากจนผมเวียนหัว

 

"อึก..พี่!" ผมยกมือขึ้นป้องปาก รีบวิ่งไปที่ห้องน้ำ ปล่อยสิ่งไม่พึ่งประสงค์ลงไปในชักโครก ผมอาเจียนมื้อเที่ยงออกมาจนหมด แสบคอ จนน้ำตาไหล

 

"ติณณ์เป็นอะไร?" เขาลูบหลังผม แต่ยิ่งอยู่ใกล้ ผมกลับยิ่งอาเจียนหนักกว่าเดิม

 

"ไปหาหมอมั้ย อาการหนักเลยนะ"

 

"ไม่! ไม่ไปหาหมอ อุ๊กーอ๊วกกก แหวะ" ผมปล่อยออกมาอีกครั้ง "พี่ออกห่างจากผมเถอะ กลิ่นเหงื่อพี่มัน..เหม็น"

 

"ห๋า? เหม็ยหรอ โอเคๆ พี่ออกไปข้างนอกนะ"

 

เขารีบลุกเดินออกไป ผมนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ รอให้อาการคงที่ ก่อนจะล้างหน้าล้างตาเเละบ้วนปาก

 

"เป็นอะไรมากรึเปล่า โอเครึยัง?" เขาหันมาถามผม เราต้องอยู่ให้ไกลกันมากๆ..ไกลจนผมไม่ได้กลิ่นเหงื่อเขา

 

"พี่รีบจัดของเถอะ..เเล้วก็อาบน้ำ ผมจะขึ้นไปนอนพักสักหน่อยนะ ช่วงนี้ผมเพลียๆ"

 

"อ่า..ได้" เขาพยักหน้า "ติณณ์..."

 

"ครับ?"

 

"เดี๋ยวจัดของเสร็จแล้วจะพาไปหาหมอนะ"

 

"ไม่เป็นไรหรอกพี่ นอนพักเดี๋ยวก็หาย"

 

"ไม่หายหรอก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆพลางยกมือขึ้นมาเกาหัวแกร่กๆ

 

"หมายความว่ายังไง?"

 

"ก็น้องแพ้ท้อง"

 

"..."

 

 

นี่ผมท้องไวไปรึเปล่านะ..ผมเอียงศรีษะไม่เข้าใจที่อีกคนกำลังพูด ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปบนชั้นสองของบ้าน เข้าห้องไปนอนหลับพัก

เจ้าเหมียวกระโดดขึ้นบนเตียงมานอนข้างๆผม มันใช้อุ้งมือแตะตรงหน้าท้องของผมเบาๆเเล้วร้องออกมา

 

"มีเด็กอยู่ในนี้นะรู้มั้ย?"

 

'ม๊าวววววว'

 

 

 

 

____________________________________

 

มาสั้นๆงับ ฮู๊ว อีกไม่นานก็จบแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น