หมูน้อยแห่งโลกความฝัน
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 905

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2562 19:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่17
แบบอักษร

 

 

 

 

ตอนนี้มาร์คและแบมแบมได้กลับมารวมตัวกับเพื่อนๆหลังจากที่เขาไปคุยกันอยู่นานสองนาน

 

 

"เออว่าแต่ใครจะเป็นคนทำของดีครับ"ยองแจเอ่ยถามขึ้นทุกคนหันมองหน้ากัน

 

 

"โอเคงั้นเดี๋ยวแจสรุปให้เอาเป็นว่าให้พี่ๆออกไปรอข้างนอกนะครับส่วนพวกแจจะทำกันเอง"ยองแจบอกทุกคนพวกเขาพยักหน้ารับรู้ก่อนที่ยองแจจะพยักหน้าให้เพื่อนๆเดินตามเขาเข้าไปในครัว

 

 

"จินเอาผักไปล้างให้แบมหน่อย"แบมแบมหันไปบอกซอกจิน

 

 

"บางทีฉันก็สับสนชื่อแกกับฉันเลยจิน"จินยองเอ่ยแทรกขึ้น

 

 

"5555เอาน่า"

 

 

 

"เออจินมีอะไรจะถาม"แบมแบมเอ่ยขึ้น

 

 

 

"ว่า!!! "จินยองและซอกจินตอบออกมาพร้อมกัน

 

 

"กูว่ามันสับสนชื่อมันจริงๆแหละ555"ยองแจพูดขึ้นก่อนจะขำ

 

 

 

"กูแกล้งเล่นรู้หรอกมันเรียกใครเพราะตอนนี้เป็นตอนของน้องซอกจิน"จินยองพูดจบก็ดึงแก้มซอกจินอย่างหยอกล้อ

 

 

 

"จินยองแบมไม่อยากจะเบี้ยนหรอกนะ"แบมแบมบอกจินยอง

 

 

 

"โอ๊ยขำๆสะเก็ดดาว"จินยองบอกแบมแบม

 

 

 

"เออพวกมึงถ้าเกิดเรามีความรู้สึกดีๆให้ใครแต่ไม่ใช่ความรักมันคืออะไรว่ะ"ซอกจินถามเพื่อนๆของเขาจากที่กำลังหัวเราะกันอยู่ๆทั้งห้องครัวก็เงียบลง

 

 

 

"จินหมายความว่ามึงกำลังรักกำลังชอบเขาคนนั้นอยู่ไง"จินยองบอกซอกจิน

 

 

"งะ.....งั้นหรอ"

 

 

"ฟังแบมนะจินบางทีเรื่องแบบนี้จินไม่ต้องใช้สมองคิดก็ได้แค่รู้สึกดีของจินจินอาจจะคิดว่าเป็นความรู้สึกดีเท่านั้นแต่ในใจจินจินรู้ดีที่สุดว่ามันคือความรักจินลองถามใจตัวเองดูว่าที่รู้สึกเนี่ยมันความรักรึป่าว"แบมแบมบอกซอกจินพร้อมกับมือบางวางลงบนบ่าของซอดจินก่อนจะตบเบาๆ

 

 

 

"เอาอย่างนี้ไหมถ้ารู้ว่ารักเขาหรือไม่รักเราต้องพิสูจน์"ยองแจเสนอความคิดขึ้น

 

 

 

"พิสูจน์ยังไง"ซอกจินถามยองแจ

 

 

 

"ก็อยู่ห่างจากเขาไม่มองเขาไม่สนใจเขาหายหน้าไปจากเขาถ้าทำได้แบบไม่คิดถึงเขาแสดงว่านี้ไม่ใช่ความรักแต่มันแค่เกิดจากความใกล้ชิดที่ทำให้รู้สึกดีแต่ถ้ารู้สึกคิดถึงเขาเมื่อไหร่อยู่ห่างจากเขาไม่ได้หรือแอบมองเขาตลอดหลบหน้าเขาไม่ได้นั่นก็แปลว่าจินกำลังรักเขาไม่ใช่กำลังหรอกแต่จินรักเขาเลยต่างหาก"ยองแจบอกซอกจินเขารู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมาเพื่อนเขาทำไม่ได้หรอกซอกจินต่อให้จริงจังเรื่องแค่ไหนสุดท้ายก็พังเพราะบททดสอบแบบนี้

 

 

 

"จะให้ทำแบบครั้งนั้นหรอทำแล้วเป็นไงสุดท้ายเขาก็ไปอยู่ดีไปกับคนใหม่ที่ไม่ใช่ผู้ชายแต่เป็นผู้หญิงผู้ชายที่ไหนเขาก็ชอบนมใหญ่ๆอวบๆทั้งนั้นทำแบบนี้ถึงจะรู้ความรู้สึกว่ารักหรือไม่รักผลก็คือเจ็บกูต้องเจ็บ"ซอกจินบอกยองแจ

 

 

 

"มันไม่เจ็บหรอกจินครั้งนั้นไอ้นั่นมันเลวเองมันอยากได้แกแต่แกไม่ให้มันมันเลยไปหาคนใหม่มึงโชคดีแล้วจินที่ไม่ได้มันเป็นผัวน่ะ"ยองแจบอดซอกจิน

 

 

 

"แล้วถ้าผลออกมาเป็นกูรักเขาแล้วถ้าเขาไม่รักกูก็ต้องเจ็บอยู่ดีป่าวว่ะ"ซอกจินถามยองแจที่เขาพูดมันจริงไหมต่อให้ความรู้สึกชัดเจนแต่ถ้าเขาไม่เลือกเราสุดท้ายคนที่เจ็บก็เป็นเขาเอง

 

 

 

"เรารีบทำของเถอะมันจะเสร็จไม่ทันตอนเย็นนะ"จินยองเอ่ยแทรกขึ้นเพื่อนๆพยักหน้าให้ก่อนจะช่วยกันทำของ

 

 

 

 

 

 

 

 

"เฮ้ยไอ้ยูคเมียมึงมา"มาร์คบอกยูคยอม

 

 

 

"เมียอยู่ในครัว"ยูคบอกมาร์คก่อนจะหันไปสนใจมือถือก่อน

 

 

"ยูคลืมเจนแล้วหรอค่ะ"เสียงเล็กหวานเอ่ยขึ้นตาคมเบิกกว้างเขาอุส่าหนีมายังตามมาได้อีก

 

 

 

"เจนนี่เธอมาได้ไง"ยูคยอมถามเจนนี่ร่างบางยิ้มให้ก่อนจะเดินเข้าไปเกาะแขนของยูคยอม

 

 

 

"ไปหาที่ผับไม่เจอเลยถามลูกน้องยูคเขาบอกยูคอยู่นี้เจนเลยตามมา"เจนนี่บอกยูคยอมเธอส่งยิ้มหวานให้กับร่างสูงส่วนร่างสูงนั้นกลับทำหน้านิ่งใส่

 

 

 

"เอาล่ะรู้ว่ายูคไม่อยากเจอเจนแต่เจนอยากเจอยูคเจนแค่มีเรื่องอยากจะคุยด้วยแค่นั้นเอง"เจนนี่บอกยูคยอม

 

 

"พูดมาสิ"ยูคยอมบอกเจนนี่

 

 

"คือเจนท้อง"

 

 

'เพล้งงงงงงงงงงงง'

 

 

 

เสียงแก้วล่นลงพื้นทุกคนหันมองไปทางต้นเสียงก่อนจะเจอกับซอกจินที่ยืนอยู่ซอกจินยืนมองยูคยอมส่วนร่างสูงก็มองซอกจินเช่นกันยูคยอมไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไรซอกจินก็วิ่งหนีกลับเข้าไปข้างใน

 

 

"งานเข้าแล้วมึง"มาร์คหันมาบอกยูคยอม

 

 

"เกิดอะไรขึ้นว่ะกูได้เสียงแก้วแตก"เจบีที่รีบวิ่งออกมาจากบ้านก็เอ่ยถามขึ้น

 

 

"เข้าใจผิดกันนิดหน่อย"ยูคยอมบอกเจบี

 

 

"เอ่อไหนๆก็มาฟังเรื่องที่เจนจะเล่าต่อเถอะที่เจนมาที่นี่ไม่ใช่แค่เรื่องที่เจนท้องแต่ยังมีอีกเรื่อง"เจนนี่บอกทุกคน ทุกคนพยักหน้าให้ก่อนจะมานั่งรวมกันเพื่อฟังเรื่องราวจากเจนนี่

 

 

 

 

"ฮึก.....ฮืออออ!!"ซอกจินร้องไห้วิ่งเข้ามาในครัวทำให้เพื่อนตกใจจนต้องรีบเดินไปหาเขาทันที

 

 

"เป็นอะไรร้องไห้ทำไมจิน"แบมแบมเอ่ยถามขึ้นซอกจินดึงแบมแบมเข้ามากอด

 

 

"มึงพี่ยูคเขากำลังจะมีลูกเขามีเมียแล้วเมียเขามาเมื่อกี้กูได้ยินเขาบอกพี่ยูคว่าเขาท้อง....ฮืออออ"จินบอกแบมแบมร่างโปร่งบางปล่อยโฮร้องไห้ใหญ่

 

 

 

"ฮึก...ขนาดยังไม่ได้เริ่มกูก็เจ็บแล้ว...ฮือออ"ซอกจินร้องไห้อย่างหนักถ้าเขาไปบอกรักอีกคนถ้าอีกคนปฏิเสธยังจะเจ็บน้อยกว่าที่มีใครอีกคนมาบอกว่าท้องลูกของคนที่เขารักอยู่

 

 

 

"จินไปกับแบมนะขึ้นไปนอนก่อน"แบมแบมบอกซอกจินร่างโปร่างบางพยักหน้าให้

 

 

"ทำของรอกันก่อนนะเดี๋ยวแบมมา"แบมหันไปบอกเพื่อนก่อนจะพาซอกจินไปที่เดินไปที่ห้อง

 

 

"แบมจินเจ็บอ่ะเจ็บตรงนี้เลยตรงหัวใจนี้จินควรควักมันออกมาไหมอ่ะมันจะได้ไม่เจ็บแบบนี้ให้มันหยุดเต้นไปเลย"ซอกจินถามแบมแบม

 

 

"ถ้าหัวใจจินไม่เต้นจินก็จะตายแล้วแบมจินยองและยองแจจะเสียใจมากเลยนะถ้าจินตาย"แบมแบมบอกซอกจินเพื่อนเขาเป็นคนอ่อนแอที่สุดในกลุ่มพวกเขาจึงรักซอกจินและคอยดูแลอีกคนมากๆ

 

 

"นอนนะแบมจะอยู่จนจินหลับ"แบมแบมบอกซอกจินร่างโปร่งบางพยักหน้าให้ก่อนจะหลับตาลงผ่านไปไม่นานนักซอกจินหลับไปแล้วแบมแบมเช็ดคราบน้ำตาให้อีกคนก่อนจะเดินออกมาจากห้อง

 

 

"เป็นยังไงบ้าง"จินยองถามแบมแบม

 

 

"หลับแล้ว"แบมแบมตอบกลับจินยอง

 

 

"จะเอาไงต่ออ่ะ"ยองแจเอ่ยถามขึ้น

 

 

"ไม่เอาไงต้องรอมันตื่นก่อนแหละ"แบมแบมบอกยองแจ

 

 

"งั้นเรารีบทำของให้เสร็จเถอะ"จินยองบอกเพื่อนๆพวกเขาช่วยกันทำของในครัวแบมแบมอดคิดเรื่องของเพื่อยสนิทตนไม่ได้เลยถ้าหากว่าสิ่งที่จินฟังมาคือเรื่องจินเท่ากับว่าเพื่อนเขากำลังจะเจ็บหนักเขาไม่อยากเห็นเพื่อนของเขาเจ็บเหมือนครั้งที่แล้วเขาไม่รู้ว่าเขาจะทำยังไงดีเขาคิดไม่ออกจริงๆมันตันไปหมดแล้วตอนนี้.

 

 

 

 

มาช้าแต่มานะไม่สนุกก็ต้องขอโทษด้วยเนื้อหาอาจจะไม่ค่อยเหมือนเดิมสักเท่าไหร่หรืออาจจะไม่เหมือนตอนเก่าเลยก็ได้ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ยังเข้ามาอ่านกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น