apinya021

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 18:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อีกครั้ง
แบบอักษร

เคยมั้ย เคยฝันถึงคนที่เราไม่รู้จัก ฝันว่าเราเป็นคนรักกัน พออยู่มาวันหนึ่งกับได้พบกับเค้าคนนั้น...

คุณจะมองข้ามไป หรือพยายามทำให้เค้ามาเป็นคนรักของคุณเหมือนในฝัน

.............................

“มะลิ ทางนี้ๆ” เสียงใสปลุกภวังค์ของฉันขึ้นมา... อื้ออ ขออนุญาตแนะนำตัวนะคะ ดิฉันชื่อแจสมิน หรือเรียกง่ายๆว่า “มะลิ” ฉันก็ไม่อยากจะอวยตัวเองหรอกนะ ก็ฉันน่ะ ทั้งสวยและรวยมากการศึกษาก็ดี จบปริญญาเอกที่ Royal College of Art สาขา Animation of art design ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นสาขาที่ทำการออกแบบตัวการ์ตูนอนิเมชั่น นี่ว่าก็ว่าเถอะ คุณอาจจะเคยดูการ์ตูนอนิเมชั่นที่ผ่านฝีมือของฉันมาแล้วก็เป็นได้ ทำไมน่ะเหรอ ก็ฉันน่ะ ได้ทำงานมาแล้วหลายโปรเจ็คน่ะสิ อ๊ะ! ก่อนที่ฉันจะโม้ไปอีกยาว ขอแนะนำคุณพ่อหรือป๊ะป๋าของฉันหน่อยละกัน ป๊ะป๋าของฉันเป็นถึงนักร้องระดับซุปตาร์จากเมืองไทย ไม่มีใครไม่รู้จักป๊ะป๋าของฉันเลย คนส่วนมากจะเรียกป๊ะป๋าของฉันว่า “พี่เบิร์ด” ส่วนแม่น่ะเหรอ ท่านเสียชีวิตไปตั้งแต่ฉันยังเล็ก แม่ของฉันท่านเป็นลูกครึ่งจีนเกาหลี อดีตนางงามเก่าเชียวนะ ดูก็รู้ว่าฉันได้ความสวยมาจากใคร ด้วยความที่แม่ของฉันท่านเป็นลูกครึ่งจีนเกาหลี ฉันเลยมีคุณตาเป็นคนจีนและมีคุณยายเป็นคนเกาหลี แล้วคุณตาคุณยายของฉันเนี่ย ก็ได้แยกทางกัน ไปมีครอบครัวใหม่ ตอนเด็กๆ เวลาปิดเทอมในทุกๆปี ฉันต้องบินไปจีนกับเกาหลีสลับกันไป จนกระทั่ง ฉันไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษนั่นแหละ ฉันเลยได้หยุดพักการเดินทางยาวๆ ฉันก็เข้าใจนะ เพราะท่านมีหลานที่เกิดมาจากลูกสาวของเค้าคือฉันคนเดียว นอกจากป๊ะป๋าของฉันแล้วก็มีท่านทั้งสองเนี่ยแหละที่รักฉันมาก ให้สิ่งที่ดีที่สุดกับฉัน มอบความรักความเอาใจใส่ที่ดีมากๆเสมอมา ฉันเลยไม่รู้สึกว่าฉันเป็นเด็กที่ขาดความอบอุ่น ..

ตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบิน มีเพื่อนสาวที่เป็นทั้งญาติสนิทไปด้วยมารอรับ ฉันมาประเทศจีนทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะเนื่องจากคุณตาท่านจะเปิดพินัยกรรมให้กับบรรดาลูกๆหลานๆ ท่านจึงเรียกให้มารวมตัวกัน และก็มีอีกเรื่องฉันมาทำงานด้วย ฉันกำลังจะได้ทำงานเป็นอาจารย์พิเศษให้กับมหาวิทยาลัยปักกิ่ง มันก็เลยพอดีกับที่คุณตาเรียกให้ฉันมาประเทศจีนพอดี

“หนีห่าว มะลิ สบายดีมั้ย”

“ซันนี่ คิดถึงจังเลย มะลิสบายดี สบายม๊ากมาก” ฉันตอบซันนี่ด้วยความดีใจ เพราะไม่ได้เจอกัน ประมาณสามปีเห็นจะได้ เธอเป็นลูกสาวของน้าชายฉันเอง ก็อย่างที่บอกคุณตามีครอบครัวใหม่ที่เมืองจีน น้าชายของฉันเป็นลูกของยายเล็กกับคุณตา ฉันจะเรียกยายแท้ๆของฉันว่ายายใหญ่ ฉันกับซันนี่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก คอยติดต่อกันตลอด ฉันจึงสนิทกับซันนี่ คอยปรึกษากันได้ทุกเรื่อง หืมมม ‘เหมือนจะขาดใครไปอีกคนรึเปล่า แต่ช่างมันเหอะ ตอนนี้ฉันคิดไม่ออก’

“ซันนี่จ๋า มะลิหิวมากเลย ตั้งแต่มะลิขึ้นเครื่องมา มะลิยังไม่ได้กินอะไรเลย”

“ซันนี่รู้อยู่แล้ว ว่ามะลิต้องหิว ซันนี่เลยสั่งอาหารไว้รอมะลิแล้ว” หลังจากที่ฉันทำเสียงออดเสียงอ้อนใส่ซันนี่ไป ซันนี่ก็รีบพาฉันไปทานอาหารทันที แหมมม ซันนี่ของฉันนี่ช่างรู้ใจซะจริงๆ

“มะลิค่อยทานก็ได้ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก”

“แค่กๆๆๆ น้ำ น้ำ”

“เอ้านี่ พูดยังไม่ทันขาดคำ” ซันนี่พูดจบพร้อมยื่นน้ำเปล่ามาให้ฉัน

“ยังกินเก่งเหมือนเดิมนะมะลิ”

“ฮ่าๆๆ แน่นอนสิ ก็มะลิเกิดมาเพื่อกินนี่นา แล้วตอนนี้มะลิก็หิวมากด้วย ซันนี่ไม่เข้าใจมะลิหรอก” ฉันตอบซันนี่ไปพร้อมทำปากบุ้ยใบ้ให้กับซันนี่

“จ้า ซันนี่ดีใจนะที่เห็นมะลิกินได้ แต่ซันนี่แค่ห่วงมะลิ กลัวอาหารจะติดคอเอาน่ะสิ”

“ขอบคุณนะ ซันนี่คอยเป็นห่วงมะลิมาตลอดเลย ตั้งแต่เด็กๆ เวลาที่มะลิทำอะไรผิด ซันนี่ก็จะคอยเป็นห่วง คอยปกป้องมะลิ” ฉันตอบกลับไปพร้อมนึกถึงวัยเด็ก สมัยตอนที่ฉันมาหาคุณตาที่ประเทศจีนครั้งแรก ซันนี่คอยดูแลคอยช่วยเหลือฉันจากบรรดา พี่ๆน้องๆ ลูกน้าหญิง น้าชายคนอื่นๆ พวกนั้นคอยกลั่นแกล้งฉันตลอด โดยเฉพาะเด็กชายคนนั้น แต่ เอ๊ะ! เค้าชื่ออะไรนะฉันจำไม่ได้ จำได้ว่าเจอกันครั้งแรก ก็ผลักฉันตกบ่อน้ำ ทั้งๆที่ฉันว่ายน้ำไม่เป็น หลังจากเหตุการณ์วันนั้นฉันก็กลัวน้ำ และไม่เคยเจอเด็กชายคนนั้นอีกเลย..

“มะลิ เดี๋ยว กินข้าวเสร็จ มะลิอยากไปไหนก่อนเข้าบ้านรึเปล่า”

“มะลิอยากไปไหว้พระน่ะ ตั้งแต่ที่มะลิกลับมาจากอังกฤษ มะลิก็มาเมืองจีนเลย ก่อนมาถึงเมืองจีนป๊ะป๋าบอกให้มะลิอย่าลืมไปไหว้พระขอพรด้วย จะได้มีแต่สิ่งดีๆเข้ามา ตลอดที่มะลิอยู่ที่นี่”

“ทางผ่านก่อนถึงบ้าน มีวัดอยู่พอดีเลย เดี๋ยวซันนี่พาแวะไปไหว้พระก่อนละกันเนอะ” ซันนี่บอกฉันเมื่อทราบวัตถุประสงค์ความต้องการในความอยากไปไหว้พระขอพร

แกร๊ก เสียงปลดสายเข็มขัดนิรภัย เป็นเสียงแจ้งเตือนว่า ถึงที่หมายแล้ว

“ว๊าววว วัดนี้สวยมากเลยซันนี่ ทำไมมะลิไม่คุ้นกับวัดนี้เลยนะ วัดนี้ชื่ออะไรเหรอซันนี่” ฉันถามซันนี่ไป เพราะฉันไม่คุ้นวัดนี้จริงๆ ฉันว่าฉันก็มาประเทศจีนบ้านคุณตาบ่อยอยู่นะ แต่ทำไมฉันไม่รู้จักวัดแห่งนี้แฮะ

“วัดนี้มีชื่อว่า วัดเมิ่ง แต่มะลิเคยมาตอนเด็กๆวัดที่ตอนเด็กมะลิตกบ่อน้ำไง แต่มะลิไม่คุ้นก็ไม่แปลกนะ ปกติมาเมืองจีนทีไร มะลิจะไปแต่ร้านอาหาร ฮิฮิ” เมื่อฉันได้ฟังคำตอบของซันนี่ ทำให้ฉันนึกออกขึ้นมาทันที วัดที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ฉันไม่มีวันลืมได้ลง หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้น คุณตาก็ไม่เคยอนุญาตให้ฉันมาวัดนี้อีกเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น