Nnpp

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เชี่ยวหลันยังไม่อยากตาย

ชื่อตอน : เชี่ยวหลันยังไม่อยากตาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 115

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ส.ค. 2562 21:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เชี่ยวหลันยังไม่อยากตาย
แบบอักษร

..........................

บรรทัดเด้งๆ หน่อยนะ ทุกคน

........................

 

ยามเหม่า ตู้กงกงมารอรับใช้เพียงคนเดียว ด้วยเหตุไม่ต้องการให้ผู้ใดวุ่นวายในห้องบรรทมองค์ชาย

ส่วนขันทีที่ยกน้ำอาบให้เข้าด้านหลังตรงห้องอาบน้ำ

 

สักครู่องค์ชายโจวฮ้าวเทียนจึงตื่นบรรทม วันนี้พระองค์ต้องเข้าเฝ้าฮ้องเต้หรือเสด็จพ่อของพระองค์ ร่วมกับขุนนางทั้งหลาย เพื่อรับรางวัลร่วมกับพี่น้องอื่น ที่มีผลงานไปป้องกันชายแดนด้านตะวันตก พระองค์พึ่งกลับมาก็มีเรื่องวุ่นวายเมื่อวานนี้ให้จัดการ

 

เมื่อนึกขึ้นได้จึงมองไปที่ตั่งซึ่งแจนนอนอยู่ พระองค์เห็นกองผ้าห่มขยุ้มเป็นก้อนกลม จึงขมวดคิ้วสงสัย จึงลุกจากที่นอนเดินไปดูใกล้ๆ แต่ไม่พบใบหน้าของนาง ชายหนุ่มจึงมองไปรอบๆ สังเกตความผิดปกติ แต่ก็ไม่พบอะไร  จึงหันมามองผ้าห่มอีกครั้ง

 

องค์ชายตัดสินใจดึงผ้าห่มขึ้นมา แต่มันติดแน่นมาก ทำให้ต้องออกแรงเพิ่มขึ้น จึงเริ่มเห็นผมชี้ไร้ทิศทางคลุมริบหัวหญิงสาว  "นี่นางนอนแบบนี้ทั้งคืนหรือไง " แล้วจึงดึงผ้าห่มออกมาทั้งผืน ทำให้เห็นหญิงสาวนอนหลับอย่างแจ่มชัด

 

สภาพแจนตอนนี้ จะว่าไปเหมือนก้อนอะไรสักอย่างขดตัวแทบจะเป็นวงกลม ผมของนางสยายคลุมรอบครึ่งตัว

"ถ้าข้าเห็นแบบนี้ทุกครั้งคงไม่ดีต่อสายตาข้าเป็นแน่"

องค์ชายลองสัมผัสที่แขนของหญิงสาว "นี่นางตัวเย็นขนาดเชียวหรือ นี่ก็ไม่ใช่หน้าหนาวซะหน่อย ถึงกับทนไม่ได้หรือไง บ้านเมืองนางเป็นยังไงกันแน่นะ"

 

ดังนั้นองค์ชายจึงห่มผ้าให้นางเหมือนเดิม และแกะเชือกที่ขานาง พร้อมทั้งนำผ้าห่มอีกผืนมาห่มเพิ่ม "ข้ายังไม่อยากให้เจ้าตาย เจ้ายังต้องเล่าเรื่องให้ฟังทั้งหมดภายหลังข้ากลับมา"

 

หลังจากนั้นองค์ชายจึงไปแช่น้ำ ชำระกาย ก่อนแต่งกายทางการเพื่อเข้าเฝ้าฮ่องเต้ โดยมีตู้กงกงเข้ามาช่วยแต่งกายให้เช่นเคย องค์ชายไม่นิยมนางกำนัลมาดูแลในห้อง พวกนางหลายครั้งที่คิดใหญ่ใฝ่สูงแลัวต้องมีชีวิตเอน็จอนาจ  พระองค์ไม่อยากลงโทษคนใรเรือนตนเองมากนัก ดังนั้นส่วนใหญ่นางกำนัลหญิงจะเข้ามาที่ในห้องบรรทมน้อยมาก นางจะทำความสะอาด ดูแลความเรียบร้อยทั่วไปโดยการควบคุมของหม่ากูกู ตู้กงกง และอันกงกง ซึ่งตอนนี้อันกงกงป่วยอยู่ จึงมีเพียงตู้กงกงคอยดูแลองค์ชาย

องค์ชายใช้ความคิดระหว่างให้ตู้กงกงแต่งองค์

"วันนี้เปิ่งหวางคงเข้าวังหลวงทั้งวัน ยังไม่สามารถสอบสวนนางได้ แต่ดูสภาพของนางคงหนีไปไม่ได้ เปิ่นหวางจะให้องครักษ์คอยดูแลที่นี่ด้วย ป้องกันนางหนีไป"

 

องค์ชายคิดจะให้หม่ากูกูมาคอยเฝ้านางเหมือนเดิม แต่เมื่อคิดอีกที นางก็มีภาระในวังมากมาย ซึ่งพระองค์ไว้ใจนางมากให้คอยดูแลเรื่องภายในวังร่วมกับตู้กงกง

 

"เจ้าจงจัดห้องเล็กข้างๆ ห้องเปิ่นหวางให้นางอยู่ในห้องนั้น อย่าให้นางเพ่นพ่านไปไหน  แล้วจงไปบอกหม่ากูกู ให้จัดเสื้อผ้านางกำนัลให้นางสองสามชุด ใส่ชั่วคราวไปก่อน 

 

ส่งนางกำนัลหญิงที่ไว้ใจได้มา 1 คน สอนนางแต่งกายให้เหมือนนางกำนัลทั่วไป รวมถึงกิริยาท่าทางเท่าที่จำเป็นไปก่อน  เปิ่นหวางไม่อยากให้มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น  

 

อ้อ ให้นางกำนัลผู้นั้นคอยติดตามนาง สังเกตทุกฝีก้าว และรายงานเจ้าถ้ามีสิ่งผิดปกติใดๆ ก็ตามเกิดขึ้น"

 

"พะยะคะ"

 

ตู้กงกงรับคำสั่งพอดีกับที่องค์ชายแต่งกายเสร็จเรียบร้อย

 

ก่อนออกจากห้องบรรทม องค์ชายสามเดินมาดูนางที่นอนกองอยู่ใต้ผ้าห่มที่ไม่มีการขยับเขยือนใดๆ เลย พร้อมส่ายหน้า

 

"หญิงสาวเช่นนี้ ใครสอนใครสั่งนางให้นอนแบบนี้กัน ใครเห็นคงไม่คิดนำนางไปเป็นแม่ของลูกแน่แท้"

 

 องค์ชายเม้มปาก ก่อนจะเดินออกไป  แต่แล้วก็หันมาสั่งตู้กงกงอีกรอบ "จัดอาหารให้นางครบทุกมื้อ ไม่ต้องมีเนื้อสัตว์  และต้มยาที่ซือซือเตรียมมาให้นางด้วย" นางคงทำหน้าโมโหแน่ถ้าเห็นอาหารที่มีแต่ผัก และยาขมๆ

 

ตู้กงกงกงเหลือบมององค์ชาย พระองค์ดูใส่ใจกับหญิงสาวนางนี้มากไปหรือเปล่า  นางต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ  หรือจะเป็นอย่างที่เขาคิด เพียงแต่นางยังไม่แสดงตัว เห็นที่ต้องหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาป้องกันตัวบ้างละ

 

ตู้กงกงสังเกตแจนยังไม่มีทีท่าจะตื่น จึงได้รีบไปแจ้งหม่ากูกูตามที่องค์ชายสั่งมา ตั้งแต่นางมา เขาได้ออกกำลังกายหลายรอบแล้ว นางนี่ดียิ่งๆๆ ตู้กงกงทำหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย

 

หม่ากูกู ได้ฟังสิ่งที่ตู้กงกงแจ้ง นางคิดสักครู่แล้วจึงคัดเลือกนางกำนัลที่นางไว้ใจมากที่สุด คือเชี่ยวหลัน นางอายุ 16 ปี อยู่กับหม่ากูกูตั้งแต่ 8 ขวบ ฉลาดเฉลียว ร่าเริงแจ่มใสและสามารถเก็บความลับได้ดี เกรงกลัวองค์ชายมากด้วย นั้นทำให้นางไว้ใจว่าจะไม่ไปวุ่ยวายบนเตียงองค์ชายแน่นอน

 

"เชี่ยวหลัน องค์ชายให้เจ้าไปช่วยดูแลหญิงสาวคนหนึ่ง กูกูคาดว่านางน่าจะมีความสำคัญต่อองค์ชาย ภารกิจนี้ต้องระมัดระวัง และค่อนข้างเป็นความลับ เจ้าต้องรู้ว่าสิ่งใดควรพูดหรือไม่พูด  สิ่งใดควรเลี่ยงก็ต้องเลี่ยง กูกูไม่แน่ใจว่าจะมีอันตรายต่อเจ้าหรือไม่ แต่เพราะกูกูไว้ใจเจ้าคนเดียวจึงให้เจ้าทำหน้าที่นี้    เจ้าทำได้หรือไม่"

 

เชี่ยวหลันมองหม่ากูกู และรับปากอย่างแน่วแน่ "ข้าน้อยจะไม่ทำให้กูกูผิดหวัง ข้าจะดูแลนางอย่างดีเลยเจ้าคะ"

 

"ดีมาก  เจ้านำชุดนางกำนัลไปหลายชุดหน่อย รวมทั้งเผื่อหญิงสาวคนนั้นด้วย นางสูงกว่าเจ้าหน่อย หุ่นผอมบาง รีบไปเถอะ อย่าให้เป็นที่สังเกตมากนัก เจ้าต้องเชื่อฟังตู้กงกง เข้าใจหรือไม่  ข้าไม่รู้ว่าเจ้าต้องดูแลนางอีกกี่วัน ระหว่างนี้ก็ดูแลตัวเองให้ดี  ทางนี้กูกูจะแจ้งหัวหน้าที่ดูแลเจ้าเอง"

 

"ข้าเข้าใจแล้วเจ้าคะ ข้าไปก่อนนะเจ้าคะ"

 

"ไปเถอะ" หม่ากูกูมองเชี่ยวหลันที่รีบไปที่ห้องของนางจนลับตา  "ข้าหวังว่านางจะไม่ทำให้เจ้าเดือดร้อนนะ  เพราะข้าไว้ใจเจ้าจึงต้องให้เจ้าไป  เด็กน้อยของข้า"  หม่ากูกูรักนางเหมือนลูกหลานจึงอดเป็นห่วงไม่ได้

 

เชี่ยวหลันไปหาตู้กงกงที่ตำหนักองค์ชาย เมื่อใกล้ยามเฉิน

 

"ท่านตู้กงกง  ข้าเชี่ยวหลันเจ้าคะ  หม่ากูกูให้ข้ามาหาท่านเจ้าคะ นางบอกให้ข้าเชื่อฟังท่านทุกอย่างเจ้าคะ  ท่านสบายใจได้ ข้าเก่งมากเจ้าคะ  ทำได้ทุกอย่างเจ้าคะ" นางยิ้มกว้างชี้แจงสรรพคุณในตัวนางเสร็จสับ

 

ตู้กงกงมองหน้านาง นึกในใจไปด้วย "ข้าไว้ใจนางได้จริงๆ หรือนี่ ดูยังอ่อนประสบการณ์นัก  หรือจะมาทำให้ข้าลำบากมากขึ้นกันแน่นะ"

 

"เข้ามานี่"

 

"เจ้าฟังให้ดี เจ้ามีหน้าที่ดูแลหญิงสาวนางหนึ่ง  เมื่อนางฟื้น เจ้าจงพานางมาห้องนี้  จัดการนางให้สะอาด แต่งกายในนาง และตามนางทุกฝีเก้า สังเกตและจดจำทุกอย่างที่นางทำ แล้วเขียนหรือนำมาบอกข้า ถ้าเจ้าเขียนได้นะ อ้อ อย่าให้นางออกมานอกห้องด้วย"

 

"เจ้าคะ ตู้กงกง"

 

"ข้าจะมีอาหารมาให้นางทุกมื้อ เจ้าอยู่และทานกับนางได้เลย ถ้านางหายไป เจ้าจะถูกลงโทษถึงตายได้ทีเดียว"

 

"เจ้าคะ ข้าน้อยจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด" เชี่ยวหลานตอบแข็งขันมุ่งมั่นเต็มที่   เชี่ยวหลันยังไม่อยากตายยยย 

 

"ดี ตามข้ามา"

 

เชี่ยวหลันเดินตามตู้กงกงไปตามทาง  นางรู้สึกตื่นกลัวบ้าง เพราะไม่เคยเขามาที่ห้องนี้มาก่อน

 

นางเดินตามตู้กงกงไปดูเทียบยา สถานที่ต้มยาด้านหลังตำหนัก  รวมถึงห้องที่นางจะต้องดูแลหญิงสาว หลังจากนั้นตู้กงกงจึงพานางไปห้องบรรทม และเดินไปที่ตั่งข้างเตียง

 

เชึ่ยวหลันมองหาหญิงสาวที่นางต้องดูแล "นางอยู่ไหนเจ้าคะตู้กงกง ข้าน้อยไม่เห็นเลย  หรือนางหนีไปแล้ว" เชี่ยวหลันคิดได้จึงตกใจ นางยังไม่ทันดูแลหญิงสาวก็จะมีความผิดซะแล้ว เชี่ยวหลันตัวสั่นมองตู้กงกงเพื่อขอความช่วยเหลือ

"เจ้าจะเพ้อเจ้อไปแล้ว  นางอยู่ที่นั่น ในกองผ้าห่มนั้น"

เชี่ยวหลันมองตาม และทำหน้าไม่เชื่อ  ในผ้าห่มหนานั่นมาคนอยู่จริงๆ หรอ ทันใดนั่นผ้าห่มก็ขยับไปมาและลอยขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ว้ากกกกกก'"  ตู้กงกงไม่ทันเตรียมตัวและหวาดระแวงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว  ตกใจในการเคลื่อนไหวกะทันหันในผ้าห่ม  จึงร้องเสัยงดังออกมา  ทำให้เชี่ยวหลันตกใจไปด้วย จะตกใจอะไรขนาดนี้ท่านตู้กงกง

 

ตอนแรกเหมือนไม่ยาวแต่ปรากฎว่ายาวกว่าที่คิด ขอตัดไปอีกบทนะคะ

........

 

ยามเฉิน :: 7.00-8.59 น.

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น