Arato[ผู้อู้งานไปทำอย่างอื่น]

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ 1/3

คำค้น : เป๋็นหญิงเฉย

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ส.ค. 2562 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ 1/3
แบบอักษร

ตอนพิเศษนี้จะขั่นตอนก่อนจะไปเข้าค่ายหน่อ

"อรุณสวัสดิ์ โทโดโรกิคุง อิดะคุง อุรารากะจัง เรียวโกะจัง"เมื่อผมก้าวเท้าเข้าห้องเรียนก็เริ่มทักทายเพื่อนๆของผม

"อรุณสวัสดิ์มิโดริยะ/มิดจี้" ทุกคนตอบกลับมิโดริยะส่วนคนที่เรียกมิโดริยะว่า มิดจี้นั้นก็คือเรียวโกะที่ตั้งชื่อเล่นให้

"แล้วฮิคารุคุงล่ะยังไม่มาอีกหรอครับ?"ผมถามคุณเรียวโกะดูเพราะเห็นเค้าสนิดกัน

"อืมยังไม่เห็นฮิกี้เลยนี้สิ"คุณเรียวโกะทำหน้ามุ้ยๆและนั่งกินป๊อกกี้หน้าตาเฉย

ครืด!

เสียงเลือนประตูดังขึ้นดึงความสนใจของคนทั้งห้องให้หันไปดูผู้มาเยือนซึ่งไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเอามากๆ

เด็กผู้หญิงผมสีแดงเข็มยุ่งๆที่ดูคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถึงดวงตากลมโตสีแดงสระสวยสวมผ้าพันคอสีนํ้าตาลลายขาวเและเสื้อคลุมสีเขียวเข็มและชุดนักเรียนหญิงของU.A.[ใส่กระโปรงนั้งเหละ] ส่วนสูงเท่าอุรารากะจังหน้าอกก็..พอมีอยู่บ้างล่ะน้า[หืม!?]

 

"มองอะไรของพวกนายกัน"หญิงสาวปริศนาถามพวกผม

"เออ ขอโทษนะนั้นไครหรอครับ?"ผมถามหญิงสาวปริศนานั้นไป

"ไครงั้นหรอจำชื่อเพื่อนร่วมชั้นตัวเองไม่ได้นี้น่าเศร้าจังเลยนะมิโดริยะ ฉันฮิคารุไง"ผมโดนแขวะเล็กน้อยก่อนที่เค้าจะบอกชื่อตัวเอง

"ฮิคารุงั้นหรอ!!"ทุกคนตกใจกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

ผมและโทโดโรกิคุงอึ้งพักใหญ่ๆอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลยหล่ะ

"โกหกปะเนี้ย"คามินาริพุ้งเข้าไปหาฮิคารุคุง?และถามเหมือนไม่เชื่อเอาซ่ะมากๆ

"อะ อืมก็ใช่หน่ะสิ"ฮิคารุจังตอบด้วยท่าทางเขิลๆ

'อึก!'จู่ๆผมก็รู้สึกหน้าแดงขึ้นมาเพราะอะไรกันนะ เพราะเห็นฮิคารุคุงเขิลงั้นหรอ?บ้าน่า

"เป็นไรหรอมิโดริยะ"จู่ๆฮิคารุคุงก็มาอยู่ตรงหน้าผมแบบระยะประชันชิดทำให้ผมเขิลหน้าแดงจนต้องรีบถอยตัวออกห่างด้วยความเขิล

'นะน่ารักวุ้ย จะบ้าหรอเดกุนั้นผู้ชายนะถึงภายนอกจะดูเป็นหญิงก็เถอะแต่ว่านั้นมันเป็นกับดัก' ผมคิดในใจแบบนี้วนไปวนมา

"เป็นไรของเค้ากันนะ"ผม[ฮิคารุจัง]คิดสงสัยว่าทำไมเดกุถึงมีท่าทางแบบนั้นแต่ก็สงสัยได้ไม่นานจู่ๆก็เหมือนโดนพุ้งมากอดจากทางด้านหลัง

"ฮิกี้จางงง"ใช่แล้วไม่ใช่ไครที่ไหนหรอกยัยเรียวโกะนี้เหละ

"ปล่อยนะยัยบ้า"ผมทำเสียงดุนิดหน่อยแต่ด้วยเสียงผมพอเป็นผู้หญิงมันเลยดูไม่ดุมั้งเลยทำให้เรียวโกะกอดแน่นกว่าเดิมด้วย

"น่าร๊ากกกกง่าาาขอเอากลับบ้านนะ"เรียวโกะพูดพร้อมแบกตัวผมพาดไหล่เตรียมหิ้วกลับแบบเต็มที่

"นี้พวกเธอจะออกไปไหนจะเข้าคาบโฮมรูมกันแล้วนะ"จู่ๆอาจารย์ไอซาวะก็ปรากฎตัวขึ้นมา ช่วยชีวิตผมจากโจรลักพาตัว

"ไอซาวะเซ็นเซย์ "ผมพูดด้วยสายตาอ้อนวอนทำให้อาจารย์ไอซาวะสะดุ้งเล็กน้อยเพราะอะไรผมก็ไม่ทราบ

'หน่ะ น่ารัก'[สิ่งที่ไอซาว่าคิดเมื่อครู่ ไรต์:ติดกับแล้วสินะ ฮึ!]

"ว่าแต่เธอ...เป็นไคร"ชั่วพริบตาเดียวอาจารย์ไอซาว่าก็ดึงสีหน้ากลับมาเป็นปกติแบบทันควัน ระ เร็ว

หลังจากนั้นพวกเราทั้งหมดก็เลยเข้าห้องเรียนและอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้อาจารย์ไอซาว่าฟังว่าเรื่องราวเป็นมายังไง ทำให้ทุกคนตัสรู้สักที่

"สรุปว่านายโดนอัตลักษณ์ของพวกวิลเลิลทำให้กลายเป็นผู้หญิงขณะขากลับจากซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อสินะ เฮ้อ ไม่ไหวๆ"อาจารย์ไอซาว่าพูดสรุปแบบกระชับสุดๆก่อนที่อาจารย์ไอซาว่าจะเอามือกุมขมับ ก่อนที่จะเอาหน้าขึ้นมาเหมือนคิดอะไรดีๆออก

"อา ใช่สิตอนเที่ยงรู้สึกจะมีกิจกรรมเทศกาลอาหารด้วยสินะ "อาจารย์ไอซาว่าพูดพร้อมยิ้มที่มุมปากเบาๆเหมือนมีเงือนงำอะไรบางอย่างพร้อมมองมาที่ผม ทำให้ผมตัวตรงพร้อมร่างกายที่สั่นไปทั้งตัว

"และหัวข้อที่ฉันส่งไปห้อง 1-A คือ.."อาจารย์ไอซาวะพูดพร้อมเว้นช่วงไปทำให้พวกผมเกร็ง

"คือ?"ทุกคนทั้งต่างรอฟัง

"ร้านอาหารแบบเมดคาเฟ่ยังไงล่ะ" อาจารย์ไอซาว่าพูดพร้อมยิ้มซึ่งไม่รู้ว่ารอยยิ้มนั้นแฝงความหมายอะไรไว้กันแน่

"ห้ะ!?"พวกผมอุทานออกมากันทั้งห้องด้วยความตกใจและมึนงง

"ใช่ เพราะฉะนั้นพวกแกก็ไปเตรียมการกันซ่ะฉันมีก็มีส่วนที่ฉันต้องเตรียมเหมือนกันส่วนสถานที่คือ ห้องนี้ยังไงล่ะรีบๆทำนะเด็กส่วนอุปกรณ์ตกแต่งอยู่ห้องเก็บของของตึกนี้ถ้าชักช้าล่ะก็" อาจารย์ไอซาวะพูดพร้อมชี้ออกไปหน้าประตูก่อนที่พวกเราทุกคนจะได้ยินเสียงฝีเท้ามากมายกำลังวิ่งและก็ปรากฎกลุ่มฝูงนักเรียนจำนวนมากวิ่งผ่านห้องเราไปเอาสุดทีน

"ฮะ เป็นไงล่ะพวกห้องAแน่จริงก็วิ่งให้ทันห้องฉันส่ะสิถ้าไม่แน่จริงล่ะก็-อ๊อก"โมโนมะที่มาพูดเยาะเย้ยห้องเราตามปกติจนพวกเราชินแล้วจู่ๆก็ถูกเคนโด้จังตบท้ายทอยสลบและก็หิ้วกลับไปที่ห้องไปกลับพวกฮิบาริคุงและฮารุนะจัง

"ขอโทษที่รบกวนนะคร้า"ฮารุนะพูดพร้อมโค้งคำนับกับการกระทำหยาบคายของเพื่อนร่วมชั้นเธอ

"อืมไม่เป็นไรหรอก"ผมพูดออกไป

"เฮะ นักเรียนใหม่หรอ!?"ฮารุนะทำท่าทางตกใจ

"ฮิคารุไงเฟ้ย"ผมพูดพร้อมทำหน้าเหนือยๆเพราะแค่คิดว่าจะต้องพูดคำนี้ทั้งวันและก็รู้สึกสงสารตัวเอง

"เห๋ โกหกน่า"ฮารุนะทำท่าไม่เชื่อ

"ฮารุนะไปกันได้แล้ว"คุณฮิบารุลากฮารุนะจังกลับเข้าห้อง

"งั้นไว้คุยกันใหม่นะ ฮิคารุจางงง"ฮารุนะโบกมือบายบ้ายผมและผมก็โบกมือกลับตามมารยาท

"อะ อืม"

"ก็ตามที่ว่า ถ้าพวกแกยังอํ่าๆอึงๆอยู่แบบนี้จะไม่ทันแดรกเอานะรีบกันหน่อย"สิ้นสุดเสียงอาจารย์ไอซาวะ

เมื่อตังสติได้ทุกคนก็วิ่งหน้าตั้งไปที่ห้องเก็บอุปกรณ์ของตึกทันที แต่ว่าทุกคนก็ลืมอะไรไปบางอย่างใช่ ทุกคนไม่รู้ว่า...

ห้องเก็บอุปกรณ์มันอยู่ที่ไหนยังไงล่ะ!

จบตอนพิเศษ ที่1 มีทั้งหมด 3 ตอนหน้อ จะมาต่ออาทิตย์หน้าตอนนี้เริ่มแต่งไหวแล้วแต่จะพยายามไม่ผืนตัวเองนะครับวันแม่ที่ผ่านมานี้ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะครับสุขสันต์วันแม่ย้อนหลังนะครับ ^ ^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น