จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

(ภาคเจ้าหญิงรุ้งสมุทร..เทพอสูรแห่งท้องทะเล.)ขอบรั้วแห่งชายแดนอสูร

ชื่อตอน : (ภาคเจ้าหญิงรุ้งสมุทร..เทพอสูรแห่งท้องทะเล.)ขอบรั้วแห่งชายแดนอสูร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 49

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(ภาคเจ้าหญิงรุ้งสมุทร..เทพอสูรแห่งท้องทะเล.)ขอบรั้วแห่งชายแดนอสูร
แบบอักษร

 

เสียงคลื่นซัด..น้ำทะเลสีครามสดใส..ท้องฟ้างดงามเพราะใกล้สนธยา..อาทิตย์เตรียมจะลับขอบฟ้า..

ร่างของใครคนหนึ่งโผขึ้นลงในทะเล..ราวกับปลาโลมาตัวใหญ่..

นางผิวคล้ำในช่วงกลางวัน..แต่ตกกลางคืน..ผิวนางจะขาวโพลน..ผมยาวสยาย..

ผมนางมีประกายสีน้ำเงินเหมือนทำไฮไลท์มา..

ทะเลเริ่มแรงเพราะคลื่นลม..แต่นางกลับไม่เกรงกลัว..ต่อให้มีพายุรุนแรงก็ไม่กลัว..เพราะทะเลคือบ้านของนาง..แม้จะเป็นทะเลคนละภพก็ตาม..

นางดำลงในน้ำ..เร็วราวกับติดจรวด..อึดใจหนึ่งก็ถึงก้นทะเล..

ทะเลแถบนี้ลึกพอประมาณ..แต่ก็ไม่ลึกจนเกินไปนัก..

นางมองซ้ายขวา..ซากปรักหักพังของเรืออับปางอยู่ก้นทะเล..แถมยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าสนใจ..

นางเปิดหีบ..หยิบเอาวัตถุล้ำค่าที่จมพร้อมเรือ..ยิ้มเล็กน้อย..

“..ข้าขอนำสิ่งนี้ไปเป็นของขวัญท่าน..ธวัลอร..”

นางโผขึ้นไปยังผิวน้ำ..และเคลื่อนกายมาจนถึงฝั่ง..

และชายฝั่งนั้น..สิ่งปลูกสร้างที่ดูไม่ใหญ่โตแต่งดงามเด่นเป็นสง่าอยู่..

นางกระโจนขึ้นจากน้ำ..ขึ้นไปบนสิ่งปลูกสร้าง..

นางแหงนหน้าดูรูปสลักที่นางกับคนรักของนางสลักไว้..และประดับที่ริมท่าน้ำ..เป็นรูปหญิงสาวในสภาพนางเงือก..นางยิ้มกับรูปสลักนั้น..

“..อัมพุชา..ข้าทำหน้าที่แทนท่านอย่างเคร่งครัด..หวังว่าคงไม่ว่ากล่าวอันใดนะ..”

นี่คือตำหนักอัมพุชา..

เรียกว่าตำหนัก..เพราะเป็นสถานที่ซึ่งวังจันทราได้จัดสร้างขึ้น..และมอบให้หญิงสาวสองคนนี้อยู่อาศัย..ในอาณาเขตแห่งเมืองจันทร์ธารา..ซึ่งเป็นเมืองปากแม่น้ำและติดชายทะเล..

เสียงเหมือนดนตรีดังราวกับบรรเลงจากสรวงสวรรค์..

อีกด้านหนึ่งที่ติดทะเลเช่นกันของตำหนัก..หญิงสาวผมม้า..ไว้ผมปรกหน้าม้า..สวมแว่นตากรอบดำ..นั่งหลังพิณตั้งตีซึ่งคล้ายขิม..ใช้ไม้ตีสายพิณเป็นเพลงที่ไพเราะ..

เสียงเพลงทำให้นางซึ่งเพิ่งขึ้นจากน้ำ..ชะงัก..และฟังอย่างซาบซึ้ง..

ก่อนจะก้าวเข้ามา..

“..แม่นางธวัลอร..”

“..รุ้งสมุทร..”หญิงสาวนามธวัลอรยิ้มสดใส.. “..ท่านไปเที่ยวที่ใดมา..”

สำนวนของธวัลอรเปลี่ยนแปรไปตามกาลเวลาและสถานที่..

รุ้งสมุทรหัวเราะ..เข้ามาใกล้..และวางสร้อยมุกงดงามลงบนไหล่ของธวัลอร..

ธวัลอรหัวเราะ..

“..ท่านนำมาจากที่ใด..”

“..แถบนี้มีเรือสินค้าจมอยู่..ไม่มีใครงมสมบัติได้ดีเท่ากับข้า..”

“..ท่านเป็นมนุษย์ทะเลเพียงคนเดียวในภพแห่งนี้..สมควรจะเป็นเช่นนั้น..”

รุ้งสมุทรหัวเราะ..คล้องสร้อยมุกให้..

เสร็จสรรพ..นางก็ผละออกมา..และยิ้มอีก..

ก่อนจะจุมพิตที่แก้ม..

ธวัลอรหอมตอบ..

“..ครึ่งปีแล้วนะ..รุ้งสมุทร..ท่านคุ้นชินหรือยัง..”

“..ทาลิส..”รุ้งสมุทรพูด.. “..เป็นครึ่งปีที่ข้ามีความสุขมาก..”

ทาลิสหรือธวัลอรหัวเราะ..

“..คิดว่าท่านจะเบื่อหน่าย..”

“..อยู่กับท่านไม่มีคำว่าเบื่อหน่าย..”

“..ไม่คิดถึงบ้านใช่ไหม..ไอริส..”

“..ไม่..ข้าทำใจไว้แล้ว..แต่หากท่านไม่ฟื้นคืนชีวิตดังที่คาดหวังไว้..นั่นอาจจะแย่ยิ่งกว่า..”

ทาลิสนิ่ง..

นึกถึงวันที่นางลืมตาขึ้นมาหลังจากที่วูบไม่ได้สติไปใต้ทะเลในศึกสุดท้ายที่นางต้องสละชีวิต..

สภาพแวดล้อมที่แปลกใหม่..ถ้ำที่แพรวพราวไปด้วยแสงสว่างที่เร้นลับ..

และเหนืออื่นใด..แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกผืนใหม่..

ร่างในชุดของอัศวินแห่งอากาศมนตราก็ไม่เหมือนเดิมที่เป็นรูปแบบของมิติแห่งเทพนาคา..แต่เป็นรูปแบบคล้ายกับจินดาพิสุทธิ์..อจินไตย..หรือมุกดารา..

ที่ซาบซึ้ง..คือความห่วงใยของคนข้าง ๆ ที่เฝ้ามองไม่วายตา..

“..จริงดังที่คาดไว้..หากท่านได้ลูกแก้วมนตราลูกใหม่..การฝึกวิชาอากาศมนตราจนถึงขั้นสุดท้ายจากลูกแก้วลูกนี้..ก็ไม่จำเป็นเพราะท่านเคยฝึกสำเร็จมาแล้ว..แค่เชื่อมจิตของท่านกับลูกแก้วลูกใหม่ได้..ก็สามารถฝึกได้เองแม้จะหมดสติ..”

เจ้าหญิงไอริสที่ซีดเซียวอ่อนโทรมเพราะความกังวลพูด..

ทาลิสยังคงงุนงง..แต่ก็พบเห็นเพื่อนอีกธวัลอัศวิณีอีกสามคนเหมือนจะรู้สึกตัวไล่ ๆ กัน..

“..ทาลิส..แก..”เสียงริต้าขาหื่นร้อง.. “..แกก็ไม่ตายใช่ไหม..”

ทาลิสสะบัดศีรษะ..

“..นี่ที่ไหน..”

“..ถ้ำแห่งอากาศธาตุ..แคว้นสนธยา..บ้านข้าเอง..”เสียงอจินไตยพูด..

มุกดารายังคงเสียงสดใสแม้จะผ่านความตายมาแล้วก็ตาม..

“..ใครเป็นคนคิด..ให้เรากลับมาที่นี่..เพื่อให้ได้ลูกแก้วมนตราลูกใหม่..สร้างแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกผืนใหม่..ให้ชีวิตพวกเราอีก..”

ไอริสน้ำตาคลอเล็กน้อย..แม้นางจะเป็นเจ้าหญิงรุ้งสมุทรแห่งเผ่าเนแอด..เวลานี้ก็อดจะอ่อนแอไม่ได้..ดีใจที่คนรักฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้ง..ผวาเข้ากอดทาลิสอย่างไม่คิดชีวิต..

หลังจากไล่เรียงข้อมูลจากคนรอบข้างจนเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น..ทาลิสก็ถอนหายใจ..

“..ฉันคือคนที่ตายไปแล้วของภพเทพนาคาใช่ไหม..”

ไอริสพยักหน้า..

“..ท่านไม่อาจจะกลับไปบ้านได้อีก..ข้าแม้จะยังกลับได้ไม่ผิดกฎแห่งเทวะ..แต่เมื่อไม่มีใครสามารถกลับไปส่ง..ก็เท่ากับต้องอยู่ที่นี่กับท่านไปด้วย..”

“..เราจะอยู่กันได้ใช่ไหม..นี่มันภพแห่งเทพอสูร..ยุคสมัยถอยกลับไปจากยุคของเรามาก..ไม่มีความทันสมัยใด ๆ ..มือถือก็ไม่มี..เนตก็ไม่มี..”

“..มีท่าน..ข้าสามารถอยู่ได้ทุกที่..”

ทาลิสมองเจ้าหญิงรุ้งสมุทรอย่างซาบซึ้ง..

เสียงจินดาพิสุทธิ์บ่นพึม..

“..ว้า..แย่จัง..แพรหายไปสองชาย..แต่ก็ยังดี..”นางเดินเข้ามาใกล้.. “..ทาลิส..ไม่ต้องห่วงหรอกน่า..ฉันก็คล้ายกับเธอนั่นแหละ..ตอนใหม่ ๆ หงุดหงิดหน่อย..เพราะสภาพแวดล้อมไม่เหมือนกับที่บ้าน..แต่สักพักก็ชิน..ส่วนเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ก็ไม่ต้องห่วงอะไรหรอกนะ..ฉันเป็นเจ้าหญิงแคว้นจันทรา..อจินไตยเป็นเจ้าหญิงแคว้นสนธยา..มุกดาราเป็นเจ้าหญิงแคว้นมิลินทระ..เธอมีเพื่อนเป็นเจ้าหญิงต่างแคว้นตั้งสามคน..สบายอยู่แล้ว..”

“..ริต้า..”..ทาลิสเหมือนจะตัดใจ.. “..คงต้องเกาะเจ้าหญิงกินไปพลาง ๆ แล้วใช่ไหม..”

หลังจากฟื้นคืนชีวิต..จินดาพิสุทธิ์ก็นำทาลิสกับไอริส..มายังแคว้นจันทรา..ราชินีโสมมวดีกับนายแม่แมวหลวงก็ต้อนรับขับสู้..มีเรื่องสำคัญเรื่องเดียวที่ต้องคำนึงถึง..นั่นคือ..เจ้าหญิงไอริส..เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์จากท้องทะเลแต่เดิม..อยู่บนบกนาน ๆ อาจจะหงุดหงิด..

ดีที่สุดคือสร้างบ้านให้ริมทะเลที่เมืองจันทร์ธารา..

ทาลิสกับเจ้าหญิงรุ้งสมุทรเห็นเป็นทางออกที่ดี..ก็เลยรับบ้านหลังนั้นไว้..แคว้นจันทราให้ชื่อว่าตำหนักอัมพุชา..ตามที่ทาลิสร้องขอ..

ทั้งทาลิสกับไอริสก็มาอยู่ที่ตำหนักอัมพุชาตามลำพัง..เวลานี้..ระยะเวลาผ่านไปครึ่งปีแล้ว..

อาจจะเงียบเหงาบ้าง..แต่ก็สงบสุข..

ในเวลานี้..เจ้าหญิงรุ้งสมุทรรู้สึกถึงสิ่งประหลาดจากสร้อยมุกที่เพิ่งสวมให้สามี..

ทาลิสขมวดคิ้ว..

“..ไอริส..นี่มันอะไร..”

รู้สึกร้อนวูบวาบ..แสงบางอย่างส่งประกายออกมา..

เห็นท่าไม่ดีแล้ว..

ทาลิสกระชากสร้อยมุกออก..

“..ไอริส..”

ก่อนจะขว้างสร้อยมุกลงทะเล..

เสียงระเบิดดังสนั่น..

เจ้าหญิงรุ้งสมุทรถึงกับอ้าปากค้าง..

“..แม่นางธวัลอร..”

ทาลิสสีหน้าเคร่งขรึม..

“..เห็นที..ต้องไปตรวจดูเสียแล้วว่า..เรือสินค้าของที่ไหนที่มีของแบบนี้..”

ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะที่วางพิณ..ขยับร่างเล็กน้อย..สภาพของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นอัศวินแห่งอากาศมนตรา..

ไอริสก็ยืนเคียงข้าง..

“..ข้าจะนำไปเอง..”

ทั้งสองสบตากัน..ก่อนจะวิ่งไปยังท่าน้ำและกระโดดลงน้ำไปทั้งคู่..

.....

การว่ายน้ำที่เร็วราวกับเหาะเหิน..สำหรับชาวเผ่ามนุษย์ทะเลเนแอด..ย่อมทำได้ไม่ยาก..รวมทั้งอัศวินแห่งอากาศมนตราซึ่งหาความว่างของน้ำได้เจอ..

ท้องทะเลยังไม่มืดมิดนัก..แต่ก็ใกล้มืดทุกที..

ทั้งสองไปที่จุดซึ่งเจ้าหญิงรุ้งสมุทรพบสมบัติ..ซากเรือยังคงอยู่..

ทาลิสครางอือม์..พูดขึ้นว่า..

“..ดูแปลกประหลาดนักนะ..”

“..ประหลาดอย่างไร..ก็แค่เรือจม..”

“.ลองดูไปรอบ ๆ ก่อนไหม..”ทาลิสถาม..

เมื่อทาลิสพูดเช่นนั้น..และออกว่าย..ไอริสก็ต้องแหวกว่ายตาม..

“..โอ..”ไอริสอุทาน.. “..ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย..”

สิ่งที่นางทั้งสองเห็น..คือซากเรือที่อับปางเป็นจำนวนมาก..เป็นแนวเดียวกัน..

ทาลิสดูอึ้ง ๆ ..

“..จมเป็นแนวเดียวกัน..เหมือนกับว่า..พอแล่นเรือมาถึงจุดหนึ่งใกล้ฝั่ง..มันก็จมลงทั้งหมด..”

ไอริสฉุกคิด..

“..แม่นางธวัลอร..ท่านว่าแปลกไหม..เราอยู่กันมาครึ่งปี..ไม่เคยเห็นเรือเดินทะเลขนาดใหญ่ของแคว้นจันทราเลย”

ทาลิสนิ่ง..

“.ใช่..มีแต่เรือเล็กไว้ทำประมงใกล้ฝั่ง..”

ก่อนจะขมวดคิ้ว..

“..ริต้ากับพวกบอกว่า..นี่เป็นดินแดนห้าแคว้นแห่งภพของเทพอสูรเบญจะอังคะ..วาดแผนที่ของห้าแคว้นให้เราดูคร่าว ๆ ..แต่สมมติว่านี่คือโลกใบหนึ่งเหมือนกับโลกของเรา..ดินแดนห้าแคว้นนี้ควรจะเป็นเพียงแค่หนึ่งทวีปเท่านั้น..”

“..แม่นางธวัลอร..ท่านหมายความว่า..”

“..น่าจะมีทวีปอื่น ๆ อีกในโลกแห่งนี้..แต่ทำไมเราถึงรับรู้เพียงดินแดนห้าแคว้นเท่านั้น..ใช่..หากนับแคว้นสนธยาของอจินไตยอีกก็น่าจะเป็นหกแคว้น..แต่ดินแดนแห่งนี้..จะมีเพียงเท่านี้เองหรือ..”

ไอริสครางอือม์..

“..เราพบเห็นซากเรือหากไม่คิดอะไรมาก..ก็คงเป็นแค่การอับปางธรรมดา..แต่หากคิดอีกสักนิดจะทราบว่า..มันประหลาดที่มีเรืออับปางงจำนวนมาก..จมในแถบระนาบเดียวกัน..และทุกลำเป็นเรือขนาดใหญ่..ในขณะที่เรือของแคว้นจันทราเป็นเรือขนาดเล็กที่ไปได้ไม่ไกลจากฝั่งนัก..”

“..ทุกลำควรจะเป็นเรือจากต่างแผ่นดินค่อนข้างแน่..”

“..แต่ทุกลำไม่สามารถเข้ามาในอาณาบริเวณของแคว้นจันทราได้..ต้องล่มก่อนทุกลำ..”

ทาลิสนิ่ง..ก่อนจะยิ้ม..

“..อยู่อย่างเงียบสงบมานาน..เริ่มจะเบื่อแล้วนะไอริส..”

“..ท่านคิดว่า..”

“..ดินแดนทวีปอื่นนอกจากห้าแคว้น..น่าสนใจไหมล่ะไอริส..”

เจ้าหญิงรุ้งสมุทรไอริสยิ้มออกมาได้..

“..มีดินแดนแถบอื่นนอกจากดินแดนห้าแคว้นอีกหรือนี่..”

“..แต่เรื่องนี้เราไปกันสองคนคงไม่สนุกเท่าไหร่นะ..”

“..ท่านจะให้ธวัลอัศวิณีทุกคนไปด้วยหรือ..”

“.รวมถึงแพคเกจศศินาด้วย..น่าสนุกดี..เพราะศศินามีอำนาจการย่นย่อระยะทาง..หากรู้จักว่าที่นั่นอยู่ตรงไหน..ก็จะสามารถย่นย่อระยะทางการเดินทางได้สบาย..สมมติว่าเราต้องรอนแรมหาทวีปใหม่สักหนึ่งปี..แล้วค่อยเจอ..แต่ถ้าศศินาไปด้วย..เมื่อนางรู้เส้นทางแล้ว..นางจะสามารถย่นย่อระยะทางจากใช้เวลาหนึ่งปี..อาจจะเหลือแค่วันสองวันเท่านั้น..”

ไอริสครางออกมา..

“..แม่นางธวัลอร..เราไปหาพวกนางกันเถิด..”

“..ไม่ได้เจอพวกนางมาหลายเดือน..จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้..”

ไอริสหัวเราะ..

“..งั้นก็รีบไปกันเถอะ..”

“..รีบ..หมายความว่า..”

“..หากจะเดินทางทางบก..อาจจะใช้เวลาเดินทางหลายวันจนกว่าจะถึงวังจันทรา..แต่หากเรารีบ..เราก็ไปตามทางน้ำ..ว่ายขึ้นไปจากปากแม่น้ำ..จะเร็วกว่ามาก..”

ทาลิสหัวเราะ..

“..ดูท่านรีบร้อนเสียจริง ๆ .”

“..ข้าอยู่แต่ตำหนักชายทะเลมาครึ่งปี..เบื่อจะตายอยู่แล้ว..”ไอริสถึงกับสารภาพ..

ทาลิสรวบร่างนางมา..หอมที่ศีรษะ..

“..หากเบื่อ..ก็บอกกันได้นะ..ขอโทษด้วยที่ทำให้ท่านเบื่อหน่าย..”

“..ท่านฝึกวิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุดได้..มีความว่างและสามารถปล่อยวางได้อย่างไม่ทุกข์ร้อน..แต่ข้ายังฝึกแบบท่านไม่ได้นี่..”

ไอริสพูดจบก็อดมองไปที่ใบหน้าของทาลิสไม่ได้..

แทบจะระทวยทุกทีที่เห็นแววตาของท่าน..แม่นางธวัลอร..ท่านมองข้าเหมือนกับรักที่สุดในชีวิต..

“..แต่..ไม่ว่าจะเบื่อหน่ายขนาดไหน..พออยู่ใกล้ท่าน..ข้าก็ลืมทุกอย่าง..”ไอริสพูด..ตาลอยเคลิ้มพิกล..

“..พูดแบบนี้..ชักอยากจะเป็นริต้าขาหื่นขึ้นมาแล้วล่ะ..”ทาลิสหัวเราะแล้วก็นึกได้.. “..พวกนางเคยเล่าให้ฟัง..การจัดการกับร่างของฮัล เวสท์ตามบัญชาของเทพอสูร..หากสิ้นสุดปฏิบัติการณ์แล้ว..พวกนางจะได้รางวัล..นั่นคือ..เทพอสูรจะบันดาลให้พวกนางได้ลูก..”

“..ลูก..แหม..หากจะมีก็ไม่ต้องไปขอกับเทพอสูรหรอก..ข้าก็สามารถสร้างให้ได้..”

ทาลิสหน้าตาเปลี่ยน..จากยิ้มแย้มกลายเป็นเคร่งเครียด..

“..พูดจริงหรือไอริส..”

เจ้าหญิงรุ้งสมุทรหนาวเยือก..แววตาของทาลิสน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก..

นางถึงกับโบกมือวุ่น..

“..หยอกเล่น..ข้าหยอกเย้าเล่น..”

“..อย่าคิดว่าเป็นชาวเผ่าเนแอดที่สามารถมีลูกกับผู้หญิงด้วยกัน..แล้วจะทำกับใครก็ได้นะ..”ทาลิสพูดเสียงเย็นเยียบ..เล่นเอาเจ้าหญิงไอริสถึงกับหน้าซีด..

“.ท่านหึงหวงข้าหรือ..”

“..ไม่..แต่ท่านเป็นของข้า..หากจะมีลูก..ต้องมีกับข้า..”ทาลิสพูดเสียงต่ำ ๆ .. “..เท่านั้น..”

ใจของไอริสไม่ทราบว่าจะรู้สึกอย่างไรดี..แต่ลึก ๆ กลับมีความสุข..

เพราะทาลิสรักและหวงนางมากขึ้นทุกทีแล้ว...

.......

ในวังจันทรา..

ครึ่งปีมานี้..สามเจ้าหญิงแห่งอากาศมนตราไม่ได้เดินทางไปที่ไหน..ยังคงอยู่แต่แคว้นจันทรา..หรืออาจจะมีบ้างที่มุกดาราหรืออจินไตยจะกลับไปเยี่ยมบ้าน..แต่ก็แค่นั้น..

เจตจำนงในการเดินทางไปทั่วแผ่นดินเพื่อปราบอธรรมยังคงอยู่..แถมเวลานี้..สามเจ้าหญิงได้ชื่อว่าธวัลอัศวิณี..และชื่อธวัลวราง..ธวัลนรี..กับธวัลดรุณ..ก็เป็นที่เล่าขาน..ดังนั้นการพักที่แคว้นจันทราถึงครึ่งปี..ย่อมจะเป็นที่ประหลาด..

ความจริงจะว่าประหลาดก็ไม่น่าจะประหลาดอันใด..เพราะพวกนางเพียงแค่ได้รางวัลจากเทพอสูรเท่านั้น..

รางวัลที่ได้ก็เพราะพวกนางทั้งสามจัดการฮัล เวสท์ทุก ๆ มิติได้สำเร็จตามบัญชาของเทพเจ้า..

รางวัลที่ว่าคือ..ลูก..

วันดีคืนดี..ริต้าขาหื่นก็อ้วกโอ้กอ้าก..แพ้ท้องอย่างรุนแรง..

แม่ทัพแมวหลวงนายแม่ของจินดาพิสุทธิ์ก็ไม่มีประสบการณ์มีครรภ์..เพราะนางถือเป็นสามี..

อจินไตยกับมุกดาราถึงกับวิ่งวุ่น..ทำอะไรไม่ถูก..

มีแต่ราชินีจันทราโสมมวดีเท่านั้นที่เป็นที่ปรึกษาได้..เพราะจะมากจะน้อยก็เคยตั้งครรภ์มาก่อน..

หมอหลวงแห่งแคว้นจันทราทำหน้าปั้นยาก..เมื่อตรวจดูอาการของจินดาพิสุทธิ์..รายงานว่า..นางตั้งครรภ์จริง ๆ ..

จินดาพิสุทธิ์อ้วกพลางพูดพลาง..

“..ฉันทำตามสัญญาที่ให้ไว้..ว่าจะท้องเองหากเราได้ลูก..ตามที่องค์เทพอสูรรับปากไว้..”

แล้วริต้าขาหื่นก็อ้วกอีก..

“..แต่ไม่น่ารับปากเลย..ฮือฮือฮือ..ท้องไม่สนุกเลยนะเนี่ย..”

แพทย์หลวงตรวจอาการของจินดาพิสุทธิ์ก่อนจะให้ยาบำรุงครรภ์กับคำแนะนำบางประการ..

ริต้าขาหื่นถึงกับโวยวายเมื่อได้ยินคำแนะนำของหมอหลวง..

“...ว่าไงนะ..งดเพศสัมพันธ์จนกว่าจะคลอด..บ้าแล้วบ้าแล้ว..”

นางมีอาการทุรนทุราย..เขย่าตัวหมอหลวง..

“..แล้วข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร..ท่านหมอ..เรื่องเพศสัมพันธ์เป็นชีวิตจิตใจของข้าเชียวนะ..”

แพทย์หลวงปั้นหน้ายาก..ราชินีจันทราโสมมวดีกับแม่ทัพแมวหลวงที่อยู่ด้วย..ถึงกับมองหน้ากัน..

“..ข้าติดเมีย..มีสัมพันธ์กับเมีย..ไม่มีกับคนอื่น..นะนะ..ท่านหมอ..หาวิธีให้ข้าด้วย..ข้าหื่นก็แต่เมียข้า..ใช่..ข้าเป็นหญิง..ท่านจะหมายถึงความสัมพันธ์กับชายหรือเปล่า..ที่ต้องสอดใส่และเป็นอันตรายต่อเด็ก..ม่าย.ข้าไม่ได้ทำแบบนั้น..ข้าหื่นแบบผู้หญิงหื่นผู้หญิงแล้วก็หื่นแต่เมียสองคนเท่านั้นไม่หื่นคนอื่น..ท่านหมอ..ท่านโปรดเข้าใจด้วย..อย่าให้ข้ามันจุกอกตายเลย..”

ราชินีจันทรากับแม่ทัพแมวหลวงจะพูดจาอันใดกับลูกสาว..แต่ก็มีเสียงดังเฮอะเกิดขึ้น..

คนแค่นเสียงคืออจินไตย..

นางพูดขึ้นว่า..

“..หากลูกของฉันเป็นอะไรไป..ริต้า..เธอต้องตายด้วยมือฉันแน่นอน..”

จินดาพิสุทธิ์ได้แต่จ๋อยตามระเบียบ..

แต่หมอหลวงยังคงพูดให้สบายใจ..

“..หากงดการสอดใส่ก็ยังใช้ได้อยู่..”

จินดาพิสุทธิ์ตาเป็นประกาย..

“..แต่มากไปก็ไม่ดี..ยังคงเป็นอันตรายต่อเด็กในครรภ์..องค์หญิงทั้งสองหากจะปรนนิบัติองค์หญิงจินดาพิสุทธิ์..กรุณาปรนนิบัติแต่ภายนอก..สามวันหนึ่งครั้ง..ห้ามหมกมุ่นเฉกเช่นที่ผ่านมา..”

หมอหลวงพยายามทำให้ไม่ลำบากใจ..และกลืนน้ำลายเมื่อให้คำแนะนำ..

ราชินีจันทราพูดขึ้นว่า..

“..มีคำแนะนำอันใดอีกหรือไม่ท่านหมอ..”

“..มะ..ไม่มี..”

นางเป็นหมอหลวงมานาน..แต่ไม่เคยเจอเหตุการณ์ที่น่าทึ่งเช่นนี้..

หญิงต่อหญิงมีสัมพันธ์จนตั้งครรภ์กันได้..

และเหมือนจะลำบากใจยิ่งที่คนตั้งครรภ์คือจินดาพิสุทธิ์ซึ่งบัดนี้..คนทั้งแผ่นดินต่างก็ทราบดีว่า..นางหื่นภรรยาประมาณไหน..

ทั่วแผ่นดินทราบว่าจินดาพิสุทธิ์เป็นสามีที่มีภรรยาเป็นหญิงสองคน..แต่..ทำไมสามีถึงท้องได้..

หมอหลวงล่าถอยออกไป..ราชินีจันทราโสมมวดีลูบศีรษะจินดาพิสุทธิ์..ก่อนจะพูดว่า..

“..จินดาพิสุทธิ์..เจ้าอดทนนะ..ข้าทราบดีว่าการตั้งครรภ์ได้รับความทรมาณอย่างไร..แต่นี่เป็นสิ่งที่เจ้ารับปากกับภรรยาทั้งสองของเจ้าเอง..นับแต่นี้..ห้ามหักโหมในทุกเรื่อง..บำรุงครรภ์ให้ดีที่สุด..”

นางยิ้มแย้ม..มองไปยังแม่ทัพแมวหลวง...หรือนายแม่แคทของริต้า..

“..ท่านเจ้าสำนัก..เราจะมีหลานแล้ว..ท่านยินดีหรือไม่..”

แม่ทัพแมวหลวงลูบศีรษะ..

“..ช่างน่าละอายนัก..เรื่องตั้งครรภ์มีบุตร..ข้าไม่เคยมีประสบการณ์เลย..ได้แต่ดูแลเท่าที่จะดูแลจากภายนอกได้..”

“..เรื่องนั้น..ข้าจะคอยประคับประคองลูกของเราเอง..”

พลางยิ้มอย่างปลาบปลื้ม..

“..แคว้นจันทรามีรัชทายาทผู้สืบทอดในรุ่นที่สาม..น่ายินดีนัก..”

ริต้าขาหื่นได้แต่เบ้ปาก..

ครรภ์โตขึ้น..หมอหลวงตรวจตราหลายครั้ง..จนในที่สุด..ก็รายงานว่า..

“..ขอแสดงความยินดี..ข้าตรวจครรภ์โดยละเอียด..พบว่า..มีชีพจรสองสายเต้นในครรภ์..ท่านมีลูกแฝด..”

จินดาพิสุทธิ์แทบจะหงายหลังเป็นลมไปเดี๋ยวนั้น..

“..มีผลอะไรกับการมีเพศสัมพันธ์หรือไม่..”เหมือนริต้าขาหื่นจะห่วงอย่างเดียว..

“..ควรงดเว้นให้มากขึ้น..มีเฉพาะภายนอก..อาทิตย์ละครั้งเป็นพอ..”

จินดาพิสุทธิ์ทำตาเหลือก..ก่อนจะแสดงท่าเซ็ง..

หลายเดือนผ่านไป..

ความเซ็งเริ่มเป็นความชิน..สิ่งที่เกิดขึ้นเวลานี้..คือหุ่นที่ออกจะอุ้ยอ้ายของจินดาพิสุทธิ์..

นี่ต้องรอไปอีกนานเท่าไหร่กันนะ..

.......

เช้า..

เมื่อว่างเว้นจากการหื่น..จินดาพิสุทธิ์จึงมีโอกาสได้ตื่นเช้า..และลงมาเดินเล่นในสวนของวังจันทรา..นายแม่แมวหลวงปรกติตื่นเช้ามาออกกำลังกายอยู่แล้ว..จึงมีโอกาสได้ประคองลูกสาวเดินเล่น..

อจินไตยกับมุกดาราตามอยู่ไม่ห่าง..รู้สึกดีที่สามีอารมณ์สดใสขึ้น..

มุกดาราอดพูดไม่ได้..

“..ท่านพี่..เหมือนท่านพี่ริต้าจะอารมณ์ดีมากเลยนะ..”

อจินไตยหัวเราะ..

“..ก็ใช่สิ..เมื่อคืนครบกำหนดมีเพศสัมพันธ์ได้นี่..”

มุกดาราหัวเราะ.

“..ตั้งแต่ท่านพี่ริต้ามีเด็กในท้อง..นางก็มีบางอย่างประหลาดไป..จากเดิมไม่เคยชื่นชมบุปผา..เวลานี้..กลับสดชื่นและชมดูทุกวี่วัน..”

อจินไตยหัวเราะอีก..

“..มุกดารา..เทพอสูรเห็นใจไม่ให้เราแย่งดูแลบุตร.เลยประทานบุตรแฝดให้..ท่านกับข้าเลี้ยงกันคนละคน..เป็นเช่นไร..และท่านตั้งชื่อให้ลูกของท่าน..ข้าก็ตั้งชื่อให้ลูกของข้า..”

“..เรื่องเลี้ยงควรจะเป็นเช่นนั้น..แต่สำหรับการตั้งชื่อ..ท่านอาจจะต้องผ่านด่านท่านแม่กับนายแม่เสียก่อน..”

อจินไตยนึกขึ้นได้..ก่อนจะลูบหัวตัวเอง..เสไปพูดว่า..

“..นึกถึงทาลิสกับไอริส..เผ่าเนแอดสามารถให้สตรีมีลูกกับสตรีได้..นางจะมีลูกกันหรือไม่นะ..”

“..ข้าว่า..อาจจะต้องรอสักระยะ..เพราะเหมือนท่านพี่ทาลิสกับองค์หญิงไอริส..ยังไม่คุ้นชินกับภพแห่งเทพอสูรดี.”

ในขณะที่แม่ทัพแมวหลวง..ที่ประคองบุตรีเดินเล่นก็พูดขึ้นว่า..

“..ริต้า..นายแม่คิดแล้วว่าสักวันหนึ่ง..เธอต้องได้รับบทของความเป็นแม่..อดทนหน่อยนะ..”

จินดาพิสุทธิ์รู้สึกถึงพลังที่เย็นสบายที่นายแม่ถ่ายเทให้..และเหมือนลูกทั้งสองในครรภ์ก็รู้สึกดีไปด้วย..

“..นายแม่..พอรู้สึกถึงลูก..ริต้าก็มีความสุข..”

“..เป็นธรรมดาที่แม่จะมีความสุขเสมอ..หากได้รับปฏิกริยาจากลูก..ตอนสมัยแม่เพลินตาอุ้มครรภ์เธอกับคิตตี้..เค้าก็มีความรู้สึกที่ดีแบบนี้..นายแม่ดีใจที่เห็นริต้ามีความรู้สึกเดียวกับแม่เพลินตาของลูกเมื่อครั้งกระโน้น..”

จินดาพิสุทธิ์อดนึกถึงแม่เพลินตาของตัวเองไม่ได้..จะบอกว่าแม่เพลินตาจะรู้สึกดีแค่ไหนที่ตัวเองท้อง..ก็เกรงว่านายแม่จะเศร้าโดยใช่เหตุ..

แต่แล้วนายแม่แมวหลวงก็ชะงัก..

จินดาพิสุทธิ์ก็ชะงัก..

แม้แต่อจินไตยและมุกดาราก็หยุดเดินเช่นกัน..

เพราะบรรยากาศเบื้องหน้ามีร่องรอยของการกระเพื่อมของม่านมิติ..

กรณีเช่นนี้..ทั้งจินดาพิสุทธิ์และแม่ทัพแมวหลวงต่างก็ทราบดีว่าสิ่งเหล่านี้คืออะไร..

ผลของการแทรกมิติ..จากเพลงเทพส่งวิญญาณ..

และคนที่สามารถทำเช่นนี้ได้ในภพแห่งเทพอสูร..มีเพียงคนเดียวเท่านั้น..ก็คือเรน..

ร่างของเรนปรากฏขึ้นตรงหน้าสองแม่ลูก..

จินดาพิสุทธิ์กุมท้องตัวเอง..

“..คุณเรน..”

นายแม่แมวหลวงก็ทักทาย..หญิงสาวที่หน้าตาคล้ายนาง..

เรนยังคงดูสาวกว่าแม่ทัพแมวหลวงมากมายทั้งที่อายุมากกว่ามาก...

เพราะนางคืออมตะ..

อจินไตยกับมุกดารารีบเข้ามากระทำการคารวะ..เรนก็ยิ้มให้..

นางมองดูที่ริต้าขาหื่นเป็นอันดับแรก..

และพูดขึ้นว่า..

“..ของขวัญจากเทพอสูร..หวังว่าเธอคงพอใจนะริต้า..”

“..หากเทพอสูรจะทำให้พอใจมากขึ้น..ก็ควรจะให้คลอดเสียพรุ่งนี้..จะได้ไม่น่าเบื่อ..นี่ฉันไม่ไหวแล้วนะคุณเรน..”

“..ใจจริงท่านก็อยากให้ทำอย่างนั้นเหมือนกัน..แต่จนใจเพราะต้องทำตามกฎธรรมชาติให้มากที่สุด..การให้เธอท้องได้โดยไม่มีผู้ชายเข้ามาเกี่ยวข้อง..นี่ก็ฝืนกฎธรรมชาติมากแล้วนะ..”

อจินไตยสบตากับแม่ทัพแมวหลวง..ก่อนจะถามว่า..

“..ท่านมาหาถึงวังจันทรา..เกรงว่ามีเรื่องอันใดที่องค์เทพอสูรจะใช้พวกเราแล้ว..”

เรนหัวเราะ..

“..องค์หญิงอจินไตยยังคงหลักแหลมเสมอ..เพียงแต่..เรื่องราวประจวบเหมาะที่ริต้ากำลังท้องเสียด้วยสิ..เดิมทีเราอาจจะเห็นเป็นเรื่องใหญ่เพราะธวัลอัศวิณีที่จะทำหน้าที่..มีแค่สองคนซึ่งอาจจะไม่เพียงพอ..เทพอสูรคงกังวลกับเรื่องนี้แน่นอน..แต่ก็สามารถแก้ปัญหาได้..เพราะยังมีธวัลอัศวินีอีกหนึ่งคนที่สามารถทดแทนริต้าได้..”

จินดาพิสุทธิ์ชักจะยังไง..

“..คุณเรน..นี่จะให้ฉันลาคลอด..แล้วให้ทาลิสมาทำงานแทนหรือ..บ้าแล้ว..จะให้ห่างเมียไปนาน ๆ ไม่เอานะ..”

“..ริต้า..เธอทำงานนี้ไม่ได้จริง ๆ..ท้องโตอุ้ยอ้ายขนาดนี้..ไม่ไหวหรอก..”เรนยังคงยืนกราน..

จินดาพิสุทธิ์ไม่พอใจ..แต่พอจะงอแง..ก็รู้สึกถึงรังสีอำมหิต.

นางหันไปเห็นสายตาของอจินไตย..ก็แทบจะสิ้นสติไปในทันที..

อจินไตยพูดว่า..

“..จำคำฉันได้ไหม..ถ้าลูกฉันเป็นอะไร..เธอตายแน่..”

ริต้าขาหื่นถึงกับไปไม่เป็น..

นายแม่แมวหลวงหัวเราะ..ลูบหัวลูกสาว..

“..ครั้งนี้พักสักหน่อยก็แล้วกัน..”

“..แคท..ดูแลลูกไปเถอะ..งานนี้..ฉันคงต้องขอร้องให้ลูกสะใภ้เธอทั้งสอง..แพคเกจศศินา..และอัศวินแห่งอากาศมนตราจากภพแห่งเทพนาคาช่วยจัดการภารกิจแห่งเทพอสูร..”

แม่ทัพแมวหลวงพยักหน้า..

“..มีอะไรจะให้ช่วยก็บอกแล้วกัน.”

“..เธออาจจะต้องช่วย..เพราะแคว้นจันทราอยู่ใกล้กับเพทภัยครั้งนี้ที่สุด..”

“..หือ..เพทภัย..”

“..เธออาจจะไม่ทราบว่า..ดินแดนแห่งเทพอสูรจริง ๆ นี่ไม่ใช่ทั้งโลกของโลกนี้..”

อจินไตยพยักหน้า..

“..แผ่นดินแห่งห้าแคว้นและหากรวมแคว้นสนธยาด้วย..หากเปรียบไปก็เป็นเช่นทวีปหนึ่ง..ไม่ใช่โลกหนึ่ง..”

“..องค์เทพอสูรเบญจอังคะไม่ใช่เป็นอสูรองค์เดียวของภพนี้..ยังมีเทพอสูรอีกท่านหนึ่ง..นั่นคือ..อสูรจตุธารา..หรืออสูรแห่งห้วงสมุทรทั้งสี่..และท่านทั้งสองต่างก็มีอำนาจมหาศาล..ช่วงชิงการครองพิภพเรื่อยมา..และในวันเวลาที่ผ่านผัน..เทพอสูรเบญจอังคะถือเป็นเจ้าแห่งภพ..แต่ก็ใช่ว่าจะได้เป็นเจ้าแห่งภพตลอดกาล..”

แม่ทัพแมวหลวงครางอือม์..

“..ตกลงมีกี่องค์กันแน่..”

“..ที่ชิงภพกันมีสององค์..แต่หากจะนับว่ามีกี่องค์..ในภพนี้..มีห้า..”

“..ทำไมไม่มีบันทึกอะไรไว้เลย..คนในห้าแคว้นรวมถึงแคว้นสนธยา..ก็ไม่เห็นทราบ..”

“..บางเรื่องก็ทำเป็นตำนาน..ธรรมเนียมข้อห้ามจนฝังรากลึกต่อ ๆ กันมา..เจ้าหญิงมุกดารา..ท่านนับว่าเป็นคนของแคว้นทั้งห้าอย่างแท้จริง..ธรรมเนียมเกี่ยวกับท้องทะเลอันใดที่ท่านพอจะทราบบ้าง..”

มุกดารานิ่ง..ในที่นี้..นางคือคนของแผ่นดินห้าแคว้นแท้ ๆ เพียงคนเดียว..เพราะริต้าหรือแม่ทัพแมวหลวง..ก็มาจากภพอื่น..อจินไตยก็เป็นเจ้าหญิงของแคว้นสนธยา..ถือเป็นแคว้นที่นอกเหนือจากห้าแคว้นอยู่แล้ว..

นางพูดขึ้นว่า..

“..ข้าได้ไปที่ภพแห่งเทพนาคา..มีบางอย่างที่ข้าก็ไม่เข้าใจ..ที่ภพแห่งเทพนาคา..มีเรือขนาดใหญ่..มีเรือดำน้ำ..อาณาจักรใต้น้ำ..เป็นที่ตื่นตาตื่นใจนัก..แต่เรือของดินแดนเรา..ซึ่งต้องนับว่าเป็นของแคว้นจันทราเพราะเป็นแคว้นที่ติดทะเล..กลับเป็นเรือเล็ก ๆ เท่านั้น..และไปไม่ได้ไกลจากฝั่งเท่าใดนัก..”

นางขมวดคิ้วอีก..

“..เหมือนพวกเราชาวห้าแคว้นจะไม่ค่อยจะรู้จักทะเลเท่าที่ควร..ไม่อยากจะเดินทางไปจากฝั่งทวีปเลย..”

“..นั่นเพราะ..องค์เทพอสูร..สร้างสิ่งป้องกันไม่ให้เรือหรือวัตถุจากภายนอกเข้ามาในอาณาเขตของดินแดนท่าน..การเดินทางด้วยเรือเดินสมุทร..จะสามารถไปยังทวีปและดินแดนต่างๆ. ในโลกได้ดีที่สุด..ไม่เหมือนกับการเดินทางทางบกซึ่งมีภูมิประเทศไม่เอื้ออำนวย..ถัดจากแคว้นอุตระ..ธรรพ์ธารา..หรือสุริยะ..ก็ทุรกันดารจนไม่อาจจะเดินทางต่อไปได้..ดังนั้น..หากชาวห้าแคว้นจะติดต่อดินแดนต่าง ๆ หรือดินแดนต่าง ๆ จะติดต่อกับชาวห้าแคว้น..ต้องใช้ทะเลอย่างเดียว..”

เรนถอนหายใจ..

“.ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา..เรือจากดินแดนนอกอาณาจักรห้าแคว้นจะเข้ามาติดต่อกับดินแดนเรา..ต่างล่มอับปางไปนักต่อนัก..”

แม่ทัพแมวหลวงครางอือม์..

“..ทำไมองค์เทพอสูรถึงทำเช่นนั้นเล่า..”

“..เนื่องเพราะเทพอสูรจตุธาราจะส่งกำลังเข้ามาโจมตีรบกับทวีปเราได้น่ะสิ..”

เรนพูดอีกว่า..

“..สมดุลของเทพอสูรทั้งสอง..ต่างก็ประคองกันอยู่ในจุดที่หลีกเลี่ยงปะทะได้เรื่อยมา..คนในดินแดนห้าแคว้นก็มีความเชื่อว่าไม่ควรจะไปไหนไกลฝั่งทะเล..คนของเทพอสูรจตุธาราก็เข้ามารบกวนแผ่นดินห้าแคว้นไม่ได้..รวมถึงคนของแผ่นดินอื่นด้วย..เพราะเรือจะล่มอับปางเมื่อเข้ามาในอาณาเขตของเทพอสูรเบญจอังคะทั้งสิ้น..”

แล้วเรนก็ถอนหายใจอีก..

“..สมดุลเริ่มเสียหาย..ก็เพราะมีใครคนหนึ่ง..ที่เข้ามาอยู่ในภพนี้..และอยู่ในแผ่นดินแห่งเบญจอังคะ..นั่นคือ..เจ้าหญิงเผ่าเนแอดของภพแห่งเทพนาคา..”

จินดาพิสุทธิ์แม้จะดูหงุดหงิดกับการท้อง..แต่ก็ยังมีสติปัญญาเลิศล้ำเช่นเดิม..

“..เผ่าเนแอดสามารถตั้งท้องกับสตรีด้วยกันได้หรือ..”

“..และหากจะตั้งครรภ์..มีลูก..และลูกจะเป็นผู้สืบเผ่าพันธ์แห่งมนุษย์ทะเล..”

อจินไตยพยักหน้า..

“..ในอีกหลายชั่วอายุคน..ก็จะมีเผ่าพันธุ์แห่งมนุษย์ทะเล..ซึ่งสามารถครองมหาสมุทร..สามารถหายใจใต้น้ำ..สามารถสร้างแคว้นของตนเองได้..ขอเพียงอยู่ในทะเล..ไม่รบกวนแคว้นอื่น..”

“..คิดว่า..อสูรจตุธาราจะยอมหรือ..เพราะทะเลคือสิ่งที่ท่านครองตลอดมา..นี่เท่ากับว่า..เทพอสูรเบญจอังคะมีกำลังของแคว้นใหม่ที่มีผลคุกคามต่อเทพอสูรจตุธารา..ซึ่งในความเป็นจริง..อาจจะหลายชั่วอายุคน..แต่สำหรับกลยุทธที่ดี..ต้องตัดไฟแต่ต้นลมใช่หรือไม่..”

แม่ทัพแมวหลวงครางอือม์..

“..นี่หมายความว่า..หากเป็นแบบนี้..เทพอสูรจตุธารา..จะต้องหาทางเปิดศึกกับเราใช่ไหม..”

“..ใกล้เข้ามาแล้ว..เพราะนางไปถึงจุดกำแพงมหาสมุทรที่องค์เทพอสูรเบญจอังคะกำหนดไว้แล้ว..”

“..นาง..หมายถึงไอริส..”อจินไตยขมวดคิ้ว..

“..นางอาจจะไม่ออกไปนอกกำแพง..แต่..การเคลื่อนไหวของนาง..เทพอสูรจตุธาราย่อมทราบแน่นอน..ในแผ่นดินแห่งห้าแคว้น..ยังจะมีใครสามารถไปใต้ทะเลจนถึงกำแพงมหาสมุทรได้..”

ทุกคนอึ้ง ๆ ..

และในขณะนั้น..เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น..

เสียงครืน ๆ ที่น่าเกรงขาม..

มุกดาราอุทานออกมา..

“..นี่มัน..”

“..เสียงนี้..คือเสียงจากการเหนี่ยวยิงธนูสายเปล่าของเจ้าหญิงไอริส..”จินดาพิสุทธิ์ครางอือม์..

อจินไตยพยักหน้า..

“.ถ้าไอริสมา..ทาลิสก็ต้องมาด้วย..”

แม่ทัพแมวหลวงหัวเราะ..

“..นี่เป็นวิธีเคาะประตูบ้านของพวกนางสินะ..”

......

 

หลังจากหามานาน ในที่สุด เราคิดว่า คนนี้น่าจะเป็นต้นแบบของไอริสทึ่ดีที่สุด

ไอริสจะเป็นตัวเอกของภาคนี้ค่ะ เป็นตัวเอกแรกที่ไม่ใช่อัศวินแห่งอากาศมนตรา...สวย..แรง แต่มีมุมหวาน

อรอุ๋งเหมาะสุด

แต่สิ่งหนึ่งที่ อรอุ๋งยังไม่เหมือนไอริส

คือ นางยังไม่เจ้าชู้ค่ะ

ในเรื่องนี้ นางเจ้าชู้และหื่นพอๆกับริต้าเลยทีเดียว

เรียกว่า มีริต้าขาหื่น ต้องมีไอริสติดหื่น

แต่ถ้าพูดถึงความรัก ไอริสรักทาลิสมากค่ะ รักจนยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อนางจริงๆ

คุณสมบัติพิเศษของไอริสคือ เป็นผู้หญิงที่ทำผู้หญิงท้องได้ค่ะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น