SiSSweetTea
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

ตอนที่ 2 สรุปแล้ว...นายเป็นใครกันแน่ 50%

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 สรุปแล้ว...นายเป็นใครกันแน่ 50%

คำค้น : ชิชา ไอซ์ นันทิชา รณพีร์

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 102

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ส.ค. 2562 14:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 สรุปแล้ว...นายเป็นใครกันแน่ 50%
แบบอักษร

 

“ภูริชญาเธอไม่ต้องไปเข้าแถวนันทิชา! สุพิชญา! รณพีร์! พาเพื่อนกลับไปที่ห้อง”

“ค่ะ/ครับ อาจารย์”ทั้งสี่พูดพร้อมกัน

🕣เวลา 08:30 นาที🕣 

  เพื่อนในห้องเหมือนมาที่พวกเราสามคนเริ่มจับกลุ่มซุบซิบนินทาใครสักคนในนี่แหละแต่ฉันไม่ได้สนใจอะไรหรอกจนตอนนี้คนเดินเข้ามักเหลียวมามองฉันว่ามันชักจะไม่ปกติแล้วนะฉันจึงเดินออกไปสำรวจนอกห้องดีกว่าอยู่ในห้องแล้วมันอึดอัด ตอนเช้าอาจารย์ติดธุระด่วน ทันใดนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาดีมาด้วยความเร็วเพราะเขาเป็นถึงนักกีฬาวิ่งประจำโรงเรียนไม่แปลกที่เขาจะวิ่งเร็วขนาดนั้น

“นี่ชิชาเธอรีบกลับบ้านไปเดี๋ยวนี้เลยฉันบอกอาจารย์แล้วว่าเธอขอลา4วัน รวมทั้งเพื่อนเธอ

อีกสองคนด้วย” รองหัวหน้าห้องชั้นม.6/5 หยุดตรงหน้าเธอเเละเพื่อนๆ

“ทำไมฉันต้องกลับด้วยฉันยังไม่อยากกลับบ้าน” 

“ฉันว่ากลับเถอะ ก่อนที่เรื่องมันจะยุ่งไปมากกว่านี้”

Chicha Talk 

   นี่มันเรื่องอะไรกันจู่ก็วิ่งมาบอกว่าฉันต้องลาเรียน4วัน ตั้ง4วัน! เลยนะฉันไม่เคยลานานขนาดนั่นเลยนะ ยกเว้นตอนที่ฉันประสบอุบัติเหตุนะอันนั้นไม่นับเป็นใครก็งงอะ อยู่ๆบอกว่าลาให้เเล้ว4วัน แล้วลาไปไหน ลาไปเที่ยว ลาไปทำอาหาร ลาไปหาเพื่อน หรือว่าลาไปหาแฟน งั้นหรอ!?

End ChiCha Talk 

“เรื่องอะไรกัน ทำไมพวกเราต้องหยุดเรียนด้วย” 

“อย่าพึ่งถามเลย รีบไปก่อนเร็ว”

“ไอ้นัทรีบไปดูยัย2คนนั่นเถอะ เดี๋ยวกูจัดการเอง”

“ขอบใจมากนะเพื่อน” 

“ส่วนหล่อนมานี่!”

“นี่นาย!ปล่อยจะพาฉันไปไหนน่ะ” 

“อยู่เงียบๆห้ามโวยวาย ถ้าไม่ฟังฉันล่ะก็รับรองเลยว่าเธอไม่ปลอดภัยแน่”

ChiCha Talk 

   T_T โดนไอ้บ้านี่ลากมาอีกแล้ว ฉันอยากจะรู้จริงๆว่า เขาเป็นพวกซาดิส บ้าอำนาจหรือไงถึงได้ จะลากฉันไปไหนก็ได้ ตามใจชอบแบบนี้ ฉันแม่งก็คนนะโว้ย! โมโหเป็นเหมือนกัน แต่ตอนนี้เจ็บข้อมือแล้วง่ะ พี่ชินจ๋าพี่อยู่ไหนมาช่วยชิด้วย

End ChiCha Talk 

“ขึ้นรถเร็ว”

“นายจะพาฉันไปไหน?” 

“ไปในที่ๆไม่มีใครหาเราเจออยู่ในรถห้ามหนีไปไหนจนกว่าฉันจะมา เข้าใจไหม?”

“รีบมานะ” นายนั่นหันมายิ้มให้ฉันหรอเนี่ย

  สีผิวหน้าขาวอมชมพูตามสไตล์เด็กม.ปลาย เริ่มเปลี่ยนไปเป็นสีแดงเหมือนมะเขือเทศ

ChiCha Talk 

   อะไรเนี่ย เขาแค่ยิ้มบางๆให้เราแค่เพียงว่าเราพูดดีด้วยเท่านั้นเอง ไม่ได้ชอบเขาสักนิด แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันไม่หวั่นไหวนะ มันรู้สึกว่า...เนื้อที่เต้นอยู่ด้านมันมันสั่นไม่เป็นจังหวะทำไมไม่รู้โอ้ยทำไมเวลาอยู่กับผู้ชายคนอื่นๆไม่เป็นแบบนี้เลยสักครั้งเดียว

End Chicha Talk 

_____

“เรียบร้อยไหม?”

“เรียบร้อยครับนาย รีบไปเถอะครับผมจัดการเอง” 

“อืม ฉันมาถามแค่นี้แหละ”

“ครับ”

“เดี๋ยว!ฉันฝากนายบอกที่อยู่ฉันให้พี่ชายเธอที”

“ได้ครับ ผมจัดการให้ครับไม่ต้องห่วง 

“ขอบใจนายมากที่ช่วยฉันมาตลอด

“ไม่เป็นไร เพราะผมยินดี” 

_____

ChiCha Talk 

   นั่นไงนายนั่นมาแล้วนี่ฉันดีใจทำไมเนี่ยฉันถูกนายนั่นลากมา ต้องโกรธสิถึงจะถูก

“นายจะพาฉันไปไหน?” ที่บอกไปคงไม่ได้ฟังสินะ

“เธอไม่จำเป็นต้องถามหรอกเพราะถ้าถึงเวลาหล่อน!ก็จะรู้เองว่าทำไม?”อะไรกัน!บอกเหตุหน่อยไม่ได้หรือไงกัน!ทำอย่างกับเป็นหน่วยงานลับ เหอะ น่าหมั่นไส้!

End Chicha Talk 

   ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังขับรถออกจากโรงเรียนแต่จากที่เขาเห็นตอนนี้นักข่าวแห่มาเป็นโขยงเเถมมีคนชุดอยู่เกือบทุกคนจุดในโรงเรียน

Ice Talk

   จากสถานนี้ถ้าฉันใช้รถยนต์คงเป็นที่สังเกตง่ายแล้วเสี่ยงต่อการถูกลักลอบทำร้ายแล้วเสี่ยงที่จะตายฟรีเพราะเหตุการณ์ที่ชุลมุนอยู่ คงต้องมีตัวล่อแล้วขับออกไปจะได้ไม่เป็นที่สงสัย

End Ice Talk

“นี่หล่อนลงมาเร็ว”

“อะไรอีก”

“เราต้องเปลี่ยนรถ” เขายกมือขึ้นมาทาบหูกดปุ่มเล็กๆเอ่ยว่า'ตัวช่วย'

___

“ไอ้นัทได้ยินที่กูพูดอยู่หรือเปล่าว่ะ”

“เออ ฟังอยู่”

“มึงออกไปที่ประตูหลังถ่วงเวลาไว้ก่อน”

“ได้”

“แล้วเจอไปเจอกัน เซฟเฮ้าส์ริมทะเล”

___

“อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันนั่ง...เขาทำอะไรเหมือนพูดอยู่คนเดียวเลย”

“นี่นาย ฉันไม่นั่งได้ไหม?”

“อย่าเรื่องมาก ฉันไม่มีเวลามากพอ จะเถียงกับเธอตอนนี้ รีบขึ้นมาซะ”

Chicha Talk 

   ไม่นะ!ฉันเกลียดการนั่งซ้อนท้ายรถที่สุดเลยทำไมชีวิตฉันถึงวุ่นวายขนาดนี้เนี่ย!

End Chicha Talk

“เร็วๆขึ้นมาถ้าหล่อนช้าฉันจะจับหล่อนปล้ำซะตรงนี้เลย”

“รู้แล้ว” ชอบนักนะไอ้เรื่องขู่เนี่ยขู่ได้ขู่ดีเป็นมาเฟียหรือไง!ห๊า! ได้ทีก็ขู่เอา

“เร็วสิ”

“เสร็จแล้ว” -_- เบื่อที่ชอบใช้แต่อำนาจเป็นที่สุด

ChiCha Talk 

   ฉันกับไอ้ค็อกแค๊กฝ่ากองทัพพันสายนักเสือกชาวบ้าน!มาได้แล้ว (นักข่าวเหมือนนักเสือก) หลังจากที่เราออกมารู้สึกดีแปลกๆอะแบบรู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัยรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ฉันคงรู้สึกดีและมั้งที่มีคนคอยปกป้องคอยดูแล

End ChiCha Talk 

“นี่นายไอซ์ถึงเมื่อไรเรียกฉันด้วยนะ”

“อยากถึงเร็วไหม”

“อยากดิฉันง่วงมากแล้วด้วย”

“ได้เดี๋ยวจัดให้” 

“เฮ้ย! นี่นายขับรถช้าๆหน่อยสิ” หน้าจอเข็มอัตราความเร็วเพิ่มเป็น160 !

“นาย...อย่า...แกล้ง...ฉัน...สิ”เธอเอ่ยวาจาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“ไม่ได้แกล้งหล่อนบอกเองไม่ใช่หรอ” เขาคงขับรถต่อไปด้วยความเร็วคงที่

“หยุดเถอะ ขอร้องล่ะ” เธอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องหายใจหอบเริ่มมีเหงื่อตามใบหน้าและปวดหัวนิดๆ

แล้วอาการต่างเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆๆแม้กระทั่งที่คนขับไม่รู้สึก

“ฉันบอกให้หยุด หยุด กริ๊ด!”

~อิ๊ด~ 

“หล่อนเป็นอะไรอีกล่ะ”

___

“เอาไปถือซะ เป็นลูกจ้างทำงานให้มันคุ้มค่าหน่อย” จู่ๆก็มีภาพโผล่เข้ามาในหัวของเธอ

“ฉันเป็นแค่คนคุ้มกัน ไม่ใช่ขี้ข้า!”

___

“กริ๊ด!!! ออกไป อย่ามายุ่งกับฉัน!” 

ChiCha Talk 

   เสียงใครกัน ทำไมมันช่างคุ้นหู นึกสินึกให้ออก

“ฉันไม่ได้ตั้งใจฉัน ฉันขอโทษนะ”ทำไมถึงเห็นตัวเองซ้อนทับกับเขาด้วย นึกสินึกให้ออกว่าฉันเคยเจอเขาที่ไหน ทำไมอาการแบบนี้มันไม่หายสักที

End ChiCha Talk 

.......

Ice Talk

“ฉันไม่ได้ตั้งใจฉัน ฉันขอโทษนะ”

“ออกไป! ไปให้พ้นนะ! กริ๊ด!!” อะไรกันจู่ๆก็โวยวายขึ้นมาทั้งที่เมื่อครู่ยังจะเถียงคำไม่ตกฟาก

“ฮือ....ฮือ....กริ๊ด! ไม่ไหวแล้วฮือๆๆ”

“ฉันว่าเธอใจเย็นๆก่อนนะ อะไรที่มันทำให้เธออย่าไปถึงมันเลยนะ”

“ฉันทำ...ไม่ได้...ฉันทำ...ไม่ได้! กริ๊ด!!!” ทำไงดี แต่สิ่งที่มันทำให้หายได้คือ “กอดปลอบ”

ลองดูสักตั้ง ดีกว่าปล่อยให้เธอเป็นนี้ เธอเจ็บ ผมก็เจ็บเหมือนกันแต่ผมทำอะไรไม่ถูก

“กริ๊ด!!! ปล่อยนะ ออกไปสิ ไป!”

'ไม่เป็นไรนะ ค่อยเป็นค่อยๆไป อย่าไปรีบ ถ้ารีบไปเธอก็อาจจะเจ็บกว่าเดินก็ได้ พักบ้างเถอะนะ”

“อึก...อึก” (เสียงสะอื้น) นั่นไงได้ผลจริงๆด้วย เธอหยุดร้องไห้โวยวายแล้ว

“ปล่อย อึดอัด”สงสัยคงกอดเธอเเน่นไปหน่อย

End Ice Talk 

“แล้วดูตอนนี้สิฉันกำลังกลัวนายรู้ไหมสิ่งที่นายทำมันกำลังทำร้ายฉันอยู่มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นสักนิดถ้านายไม่รู้ก็จงรับรู้ไว้ด้วย” ฉันไม่อยากไปไหนแล้ว ฉันอยากกลับบ้านยัยอ้อยยัยพิชชี่ใครก็ได้มารับฉันกลับบ้านที

“จะไปไหน”

“ไปให้พ้นจากนายไงฉันจะกลับบ้านของฉัน” ฉันจะไม่เข้าใกล้เขาอีกต่อไป!

“ไม่ได้เธอต้องไปกับฉันไม่อย่างนั้นงานบริษัทหุ้นที่เปิดได้เจ๊งแน่” วันไหนผมพูดกับเธอรู้เรื่องก็ดีสุดๆแล้ว

ความคิดเห็น