JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่23

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 506

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23
แบบอักษร

​ณ​ ผับ​ M​onster​eye​ 

สถานที่เริงรมย์​ของบรรดาไฮโซ​ เศรษฐี​ คนดังต่างๆที่มักจะ​มาดื่มสังสรรค์​กัน​ สถานที่บันเทิงที่เดียวในประเทศที่มีระบบป้องกันความปลอดภัยจากคนนอกหรือคนที่​ไม่ได้เป็นสมาชิก​ของผับเพื่อความเป็นส่วนตัวให้แก่สมาชิก​ 

เมื่อถึงเวลานัดหมายดอม​ ฟินิกซ์​ และ​เพื่อนคนอื่น​ๆก็ทยอยกันเข้ามา​แต่ดูเหมือนว่าจะยังช้ากว่าโจ้ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

"รีบเหลือ​เกิน" ดอมแขวะโจ้ด้วยความหมั่นไส้​ 

"หึ" ฟินิกซ์​หัวเราะเบาๆกับท่าทางวางอำนาจของโจ้วันนี้มันคงจะ​ตั้งใจที่จะ​มาง้าง​ปากพวกเขาโดยเฉพาะ 

"ว่าไงเรื่อง​ที่​จะคุยกับกูวันนี้" โจ้ชวนเข้าเรื่องทันที​เพราะเขาอดใจรอฟังไม่ไหวแล้ว 

"ใจเย็นดิวะ​ อย่าพึ่ง​รีบร้อนไป"ดอมตบบ่าโจ้เบาๆก่อนจะนั่งลง​ตามด้วยคนอื่นๆที่ทยอยนั่งลง​ ด้วยท่าทางของโจ้ตอนนี้มันดูจะรีบร้อนซะเหลือเกินชวนให้คนอื่น​ๆอยากจะแกล้ง 

"นี่มึงไม่คิดจะสั่งวิสกี้​รึค็อกเทล​ให้กูซักแก้วสองแก้วดับร้อนหน่อยหรอ" ปลาวาฬพูดด้วยท่าทีสบายซึ่งแตกต่างจากโจ้โดยสิ้นเชิง​ เขารู้ว่าพวกเพื่อนเวรมันกำลังปั่นประสาทเขา 

"ได้"โจ้ตอบเลี้ยงเพื่อนแค่นี้ไม่ทำให้เขาจนหรอก 

"โอเคจะเอาอะไรล่ะ​ ตามสบายเลย"แขนแกร่งวาดไปที่โซฟาพลางใช้สายตาประมาณว่าใครอยากสั่งอะไรก็สั่ง 

ไม่นานเกินรอเครื่องดื่มต่างๆนานาก็ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ​โดยพนักงานเสริฟ​สาวสวยที่ส่งสายตาหวานเยิ้ม​ใส่หนุ่มๆ​ ถึงเธอจะรู้มาว่าพวกเขาไม่เคยควงผู้หญิงคนไหนออกจากผับเลย​ แต่ใครจะไปรู้ถ้าเกิดโชคดีเธออาจจะได้สิทธิ์​นั้น 

"พี่สาว" ปลาวาฬยกแก้วไวน์​ขึ้นจิบแล้วควงแก้วเบาๆพลางเอ่ยและจ้องไปยังแม่สาวพนักงาน​เสริฟ 

"พี่ควรจะ​เลิกซะนะ ไอ้กิริยาน่าอาย​ การแสดงออกแบบนี้มันน่าอาย" สายตา​ที่ปลาวาฬ​ใช้มองสาวเสริฟคนนี้ไม่ต่างจากสาวขายบริการที่น่าสงสาร​ หึ 

​ปลาวาฬเอานิ้วชี้แตะที่ปากเพื่อให้​อีกฝ่ายรู้ว่าไม่ควรพูดเมื่ออีกฝ่ายทำท่าว่าจะพูดสวนเธอขึ้นมาทั้งที่เธอพูด​ยังไม่จบ 

"และถ้าหากเขายิ่งไม่สนใจแล้วก็ไม่ควรเสนอหน้าที่จะอ่อยต่อนะคะ​ มันไม่งาม​ โอเค๊"  

ปลาวาฬระอากับกิริยาของแม่พนักงาน​เสริฟจนทนไม่ไหวที่จะท้วงก็แม่นางมองเพื่อนๆเธอซะตาหวานเยิ้มขนาดนั้น​ เล่นเอาคนที่มองดูอย่างเธอรู้สึก​สะอิดสะเอียน​กับกิริยาเชิญ​ชวนดังกล่าว​ 

พนักงานเสริฟ​สาวถึงกลับหน้าชาแต่เธอก็รู้ตัวเองอยู่ว่าผู้​หญิง​คน​นี้​เป็น​เพื่อนเจ้านายถ้าเธอทำอะไรขาดสติไปมีแต่เธอนั่นแหละ​ที่จะซวย 

"ไปได้แล้วไป" โจ้ไล่แม่พนักงาน​เสริฟออกไป​ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็นสายตา​เชิญ​ชวนดังกล่าว​หรอกนะเพียงแต่ว่าเขาไม่ได้สนใจ 

หลังจากที่พนักงานเสิร์ฟ​สาวออกไปแล้วทุกคนก็ดื่มอย่างไม่มีใครยอมใคร​ แต่ที่จะหนักสุดก็น่าจะ​เป็นปลาวาฬ​เธอเล่นยกอย่าง​กับน้ำเปล่า​ 

ปลาวาฬ​หน้าแดงกล่ำด้วยฤทธิ์​แอลกอฮอล์​ ร่างบางโงนเงน​ทรงตัว​ไม่อยู่​จนต้องเอนตัว​เข้าหาอาเล็กเพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้อง​ไปกองอยู่ที่พื้น​ มือบางวนเวียนอยู่แถวสีข้างของอาเล็กจนมือแกร่งต้องจับมือบางไว้เป็นเชิงห้าม​ แต่ร่างบางก็ยัง​คงไม่หยุดปลาวาฬ​เลื้อยขึ้น​ไปนั่งบนตักอาเล็ก​พลางฟุบหน้าลงกับลำคอแกร่ง​ ลมหายกระทบกับลำคอทำให้อาเล็กสะท้านไม่เบา 

เพื่อนทุกคนได้แต่มองดูทั้งคู่นิ่งๆพวกเขาดูออกตั้งนานแล้วว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ 

"มันไปอดไปอยากมาจากไหนวะ" ฟินิกซ์​พูดพลางกระดกเหล้าเข้าปากมองดูสภาพเพื่อนสาวกับอาเล็กที่แนบชิดกันจนแทบจะรวมร่าง 

"โธ่​ ปลาวาฬ​น้อยของกู" ดอมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงสารแต่ออกไปทางเสแสร้ง​มากกว่าพลางเอามือลูบที่หัวปลาวาฬ​เบาๆจนอาเล็กต้องจับมือเพื่อนไว้ 

"หยุดๆๆกินกันจนร้านกูจะเจ๋ง​แล้ว​ ตกลงพวกมึงจะบอกกูได้ยัง" วันนี้พวกเขาตั้งใจจะมาบอกมันอยู่แล้วแค่แกล้งนิดๆหน่อยๆพอให้ตัวเองดูไม่เสียเปรียบมากเท่านั้น​เอง 

"เคร๊"  

หลังจากที่โจ้ได้รู้เรื่องทุกอย่างแล้วเขาก็ไล่เพื่อนกลับเรียกได้ว่าพอหมดประโยชน์แล้วก็เขี่ยทิ้ง555 

จริงๆไม่เป็นแบบนั้นหรอกแต่เพราะ​ปลาวาฬ​เมามากอาเล็กจึงพากลับคอนโด​ เหตุคืออยู่ไม่ครบคนคนที่เหลือจึงทยอยกันกลับ 

วันนี้โจ้ตัดสินใจ​ค้างที่ผับเพราะเขาขี้เกียจ​ขับรถ​ ร่างสมบูรณ์​แบบพลิกไปมาอย่างคนนอนไม่หลับ​ โจ้คิดเรื่องของดาญ่าเขามีแค่เธอคนเดียวได้แต่จะให้เขาห่างเธอแบบนี้เขาก็ไม่มั่นใจตัวเองเหมือนกันกลัวว่าจะพ้นคืนนี้รึเปล่าที่จะบินไปหาเธอ 

ความคิดเห็น