Shamy
email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เขามาอ่านนะครับ ขอให้สนุกกับนิยายของผมครับ!!!

ตอนที่ 3 : เครื่องใน

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 : เครื่องใน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 54

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2562 16:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 : เครื่องใน
แบบอักษร

หลังจากที่ผมและไอ้พลสนทนากันได้ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์ดังมาจากกระเป๋ากางเกงของไอ้พลเสียงของโทรศัพท์นั้นเสมือนกับว่ามันเป็นสัญญาณของลางร้ายที่กำลังคืบคลานมาหาพวกเราอย่างไม่ทันตั้งตัว

"นายว่าไงนะ!! ที่นายพูดคือเรื่องจริงรึ?"

เสียงของไอ้พล แสดงให้ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมคิดไปเมื่อครู่นี้จะกลายเป็นจริง

"โอเค ได้ เดี๋ยวฉันไป"

"มีไรวะไอ้พล ใครโทรมา"

"ลูกน้องกูโทรมา"

"โทรมาว่าอะไรวะ"

"ลูกน้องกูบอกว่า มีคนแจ้งมาว่าพบเครื่องในในห้องพักของกลุ่มนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่ง"

"น่าแปลกแหะ ทำไมเครื่องในของศพถึงถูกพบในห้องของนักท่องเที่ยว หรือฆาตกรจะสื่ออะไร"

"กูก็ไม่รู้เหมือนกัน ยังไงก็ไปที่นั่นกันเถอะเผื่อมีคำตอบที่เรากำลังหากันอยู่ก็ได้"

ด้วยเหตุนี้พวกเราเลยออกเดินทางจากหมู่บ้านที่เกิดเหตุไปยังโรมแรมแห่งนั้นโดยทีผมเองยังไม่ทันไปสำรวจสถานที่เกิดเหตุเลยด้วยซ้ำ

.

.

.

.

 

ผมและไอ้พลได้มาถึงสถานที่ที่พบเครื่องในของศพ ผมก้มลงไปดูนาฬิกาข้อมือพบว่าในตอนนี้เป็นเวลา 5 ทุ่มกว่าๆ โดยสถานที่ที่พวกเรามากันนั้นมีชื่อว่า "สีศระ Hotel" โรมแรมแห่งนี้ตั้งอยู่ไกลจากหมู่บ้านไร้หัวประมาณ 5 กิโลเมตร ซึ่งเป็นระยะทางที่ค่อนข้างไกลจากจุดเกิดเหตุเลยทีเดียว

"เอ่ออออ นิคุณตำรวจ มันเกิดอะไรขึ้นรึ?"

เสียงของชายวัยชราคนหนึ่งที่เป็นคนเฝ้าโรงแรม ยิงคำถามใส่ไอ้พล

"ตอนนี้เกิดคดีฆาตกรรมน่ะครับ ไม่ทราบว่าคุณลุงพอรู้ไหมว่าใครเป็นคนแจ้งความเรามา?"

"ก็ลุงเนี่ยแหละที่แจ้งไป"

"ลุงคือคนพบเครื่องในเหรอครับ?"

"ไม่ๆๆๆ ไม่ใช่ลุงหรอก โน่น พวกนักท่องเที่ยวกลุ่มนั้นเแหละที่เป็นคนเจอน่ะ เลยให้ลุงไปแจ้งตำรวจ"

"ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหนครับ"

"ชั้น 2 แหละหนุ่ม"

"โอเคครับ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับคุณลุง"

พวกเราทั้งสองขอบคุณคุณลุงและเดินขึ้นบันไดเพื่อไปสถานที่ที่พบเครื่องในที่อยู่บนชั้น 2 อย่างรีบร้อน

.

.

.

.

เมื่อขึ้นบันไดมาถึงชั้น2 ผมและไอ้พลได้มาหยุดอยู่หน้าประตูห้องพักที่พบเครื่องในของศพ ข้างบนมีป้ายบอกเลขห้องโดยห้องนี้เป็นห้องหมายเลข 223 ผมกับไอ้พลมองหน้ากันเหมือนต่างคนต่างสื่อว่า มึงพร้อมใช่ไหม ใช่ กูพร้อม... ไอ้พลจึงเปิดประตูเข้าไป

"โอ้!!! ลูกพี่มาได้ซักทีนะครับ"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น