ฝุ่น ละออง

สวัสดีค่ะ ฝุ่นเพิ่งจะเขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ถูกผิดตรงไหนก็ขออภัยนะคะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ😊

บทที่ 4 จุดเริ่มต้นของชีวิตคู่

ชื่อตอน : บทที่ 4 จุดเริ่มต้นของชีวิตคู่

คำค้น : อ่านฟรี , มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 74

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2562 23:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 จุดเริ่มต้นของชีวิตคู่
แบบอักษร

 

 

ข้อตกลงระหว่างเรา 

กว่าจะได้นอนแช่น้ำอุ่นๆฉันแทบจะบ้าตายกับทรงผมและเครื่องสำอางที่ถูกช่างแต่งหน้าจัดเต็มให้ พอจะนอนแช่น้ำอุ่นให้หายเหนื่อยพี่เสือก็เคาะประตูก่อกวนฉันจนต้องรีบเอาชุดคลุมมาใส่แล้วออกจากห้องน้ำ ผมที่เปียกน้ำหยดลงบนพื้นตามทางเดินพี่เสือมองดูทุกๆกิริยาที่ฉันทำแล้วก็ทำหน้าเครียดใส่ฉัน

"มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"หยุดเดินแล้วยืนอยู่ตรงนั้นห้ามไปไหน"พี่เสือสั่งเสร็จก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กแล้วเดินมาหาฉัน

"น้ำบนผมของเธอมันหยดลงพื้นเปียกไปหมดแล้ว"ฉันมองตามที่พี่เสือบอกก็ต้องสำนึกเลยเพราะพี่เสือเป็นคนที่เจ้าระเบียบและรักความสะอาดมาก

"ขิงขอโทษค่ะเดี๋ยวจะหาผ้ามาเช็ดออกให้"

"ไม่ต้องขืนเธอเดินกลับไปก็ได้ลื่นล้มกันพอดี"พูดเสร็จผ้าเช็ดตัวผืนเล็กก็อยู่บนหัวของฉันตัวของฉันเกร็งขึ้นมาดื้อๆทุกครั้งที่มือของพี่เสือขยับเช็ดผมให้ฉัน ไม่นึกว่าจะมีมุมอ่อนโยนเหมือนคนอื่นเขาปกติก็เห็นเป็นคนปากร้าย สายตาโหดร้ายพร้อมจะจัดการทุกคนที่ขวางทาง

"ขอบคุณค่ะ"

"บอกให้นวลมาทำความสะอาดด้วย"พี่นวลคือคนรักษาความสะอาดที่นายแม่ส่งมารับใช้พวกเรา นายแม่คงรู้ดีว่าพวกเราคงไม่มีเวลามาทำความสะอาดบ้านแน่นอนเพราะงานที่ท่วมหัวแต่ละวันนั้นมันก็หนักเกินไปแล้ว

"ค่ะ"พี่เสือยิ้มมุมปากเล็กๆถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็น ไหนๆก็ได้มาใช้ชีวิตด้วยกันแล้วฉันก็จะเปลี่ยนตัวมาทำดีกับพี่เขาบ้างเพราะมาคิดดูแล้วทะเลาะกันไปก็คงไม่มีวันสงบสุขหรือไม่อาจเกิดเหตุการณ์สามีมาเฟียฆ่าภรรยาที่เพิ่งร่วมขอกันเป็นแน่แท้

ฉันแต่งตัวเสร็จก็เดินไปหาพี่นวลให้มาเช็ดพื้นที่เปียกด้วยฝีมือของฉันเองเกรงว่าถ้าพี่เสือออกมาแล้วเกิดลืนขึ้นมาฉันได้เป็นศพแน่ ห้องของฉันอยู่ห่างจากห้องของพี่นวลพอสมควรกว่าจะเดินลงบันไดแล้วลัดเลาะตามทางเดินไปออกก็ทำเอาหอบ นี่ฉันคงต้องหาเวลาไปออกกำลังกายบ้างแล้วมั้ง

"พี่นวลคะช่วยไปทำควมสะอาดพื้นที่ห้องให้หน่อยค่ะ"

"คุณน้ำขิงเดินลงมาทำไมให้เหนื่อยคะ โทรหานวลก็ได้ค่ะจะได้ไม่ลำบากเดินออกมา"

"ฉันอยากออกมาสูดอากาศข้างนอกด้วยอยู่แต่ในห้องไม่ได้รับโอโซนเลยค่ะ"พี่นวลยิ้มหวานให้ฉันแล้วหยิบไม้ถูพื้นขึ้นมาด้วย"

"ขิงขอโทษด้วยนะคะที่รบกวนเวลานอนของพี่นวล"

"อย่าพูดอย่างนั้นเลยค่ะคุณน้ำขิงมันเป็นหน้าที่ๆนวลต้องทำอยู่แล้วแค่นี้สบายมากๆ"ฉันส่งยิ้มกว้างให้พี่นวลแล้วเปิดประตูให้พี่นวลเข้าไปทำความสะอาด

"ใครใช้ให้เธอออกไปข้างนอก"เดี๋ยวนะนี่ขึ้นมาก็บ่นเลยเหรอพ่อคุณ พี่เองไม่ใช่เหรอที่เป็นคนบอกให้ไปบอกพี่นวลมาทำความสะอาด

"ช่วงนี้งานเยอะเกินไปหรือเปล่าคะถ้ามันเถอะไปเดี๋ยวขิงบอกนายธันให้"พี่นวลหัวเราะคิกคักให้ท่าทางของฉันและพี่เสือแล้วเดินไปเช็ดพื้น

"พี่หมายถึงให้โทรหาไม่ใช่เดินลงไปเองคนเดียวแบบนี้"ฉันชะงักเพราะศัพนามที่พี่เสือแทนตัวเองคือพี่ไม่ใช่ฉันเหมือนเมื่อก่อน

"พี่เสือแทนตัวเองว่าอะไรนะ"ฉันจ้องหน้าพี่เสือที่เริ่มหูเปลี่ยนเป็นสีแดงแต่ก็ยังทำเนียนนิ่งสู้หน้าฉันต่อ

"หรือไม่ชอบที่พี่แทนตัวเองแบบนี้"

"มันก็น่ารักดีนะคะ ดีกว่าเมื่อก่อนที่พี่เสือไม่ยอมแทนตัวเองว่าพี่เลยรู้หรือเปล่าว่าพี่เสือคนนั้นทำให้ขิงร้องไห้ทุกวัน"เมื่อได้ฟังคำพูดของฉันแล้วพี่เสือก็ทำหน้าเศร้าทันที นี่พี่เขาสำนึกผิดอยู่หรือ

"พี่ก็ไม่ได้อยากจะร้ายกับเธอขนาดนั้น เธอก็น่าจะรู้ว่าพี่เป็นคนอย่างไรและยิ่งสิ่งของที่พี่รักมากที่สุดถ้ามีคนทำให้มันเจ็บหรือหายไปพี่ก็ต้องโกรธเป็นธรรมดา ถ้าไม่ติดว่าตอนนั้นเธอเป็นลูกบุญธรรมของคุณแม่พี่คงฆ่าเธอไปแล้วด้วยซ้ำ"ฉันกลืนน้ำลายลงคอเมื่อภาพเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมามันฉายซ้ำอีกครั้ง

"ขิงอยากจะขอโทษพี่ตลอดแต่มันไม่มีโอกาศแต่วันนี้ขิงโอกาศแล้วขิงขอโทษนะคะพี่เสือ"ตาของฉันเริ่มพร่ามัวเมื่อพูดเสร็จพี่เสือยิ้มแล้วส่ายหน้าเบาๆ

"พี่เพิ่งรู้ว่าเธอเป็นคนขี้แย"

"รออยู่ตรงนี้นะเดี๋ยวขิงมา"ฉันเดินไปห้องเก็บกระเป๋าแล้วค้นหาของ

"ขิงขอร้องให้พี่เหยี่ยวพาไปหานักเขียนคนที่เขียนหนังสือให้พี่ นักเขียนเขาเสียใจที่หนังสือเล่มนั้นมันเปียกน้ำแต่ยังโชคดีที่พี่นักเขียนตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้ไว้สามเล่มขิงเลยได้มันมา ถ้าวันนั้นไม่ได้พี่เหยี่ยวขิงคงไม่ได้เจอนักเขียนและได้หนังสือเล่มนี้มาคืนพี่"ฉันยื่นหนังสือให้พี่เสือรอยยิ้มกว้างฉายอยู่บนใบหน้าหล่อเข้ม อย่าไปยิ้มแบบนี้ให้ใครได้เห็นละขอร้อง

"หยุดพูดถึงพี่เหยี่ยวแล้วมานอนได้แล้วเดี๋ยวฉันจะไปเลี้ยงข้าวพี่เหยี่ยวเองส่วนเธอมานอนตรงนี้"พี่เสือชี้นิ้วไปที่หมอนใบหนานุ่มข้างๆพี่เขา

"ขอตกลงที่พี่จะบอกต่อไปก็คือ ข้อแรกให้เรียกพี่ว่าพี่ ข้อสองห้ามโกหก ข้อสามห้ามสวมเขาให้พี่เป็นอันขาด"

"แล้วถ้าพี่ทำผิดข้อตกลงเองละคะขิงจะต้องทำยังไงกับพี่ดี"พี่เสือเงียบแล้วไหวไหล่

"ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆก็แล้วแต่เธอจะตัดสินใจ แต่พี่ไม่ทำผิดข้อตกลงแน่นอน"แขนแข็งแกร่งผลักให้ฉันนอนแล้วสวมกอดฉันไว้เหมือนกลัวฉันจะหายไปไหนอย่างไรอย่างนั้น

"พี่เสือกอดเบาๆก็ได้ขิงหายใจไม่ออก"แขนแกร่งค่อยๆผ่อยคอยออกฉันถึงกลับมาหายใจได้สะดวก

"คุณแม่และคุณพ่อบอกกับพี่ว่าอยากได้หลานสาวกับหลานชายมาวิ่งเล่นที่บ้าน"ฉันหันขวับไปมองหน้าพี่เสือทันที ไม่นะฉันยังไม่พร้อม

"หาว ง่วงนอนจังเลยวันนี้ขิงขอนอนก่อนนะคะฝันดีค่ะ"ฉันหลับตาบี๋เสียงหัวเราะทุ่มในลำคอพี่เสือทำเอาฉันเกร็งไปทั้งตัว

"ฝันดี"ริมฝีปากอบอุ่นประทับลงบนหน้าฝากมน วันนี้คงเป็นวันที่เราหลับฝันดีกันทั้งคู่

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น