เพียงน้ำหยดแรก
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

05:เลิกราแต่ไม่เลิกรัก

ชื่อตอน : 05:เลิกราแต่ไม่เลิกรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2562 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05:เลิกราแต่ไม่เลิกรัก
แบบอักษร

เหมือนฝันลืมตาขึ้นมาบนเตียงนุ่ม ในหัวคิดถึงแต่เรื่องเมื่อคืน เธอมองไปรอบๆเพื่อหาใครบางคน แต่ก็ไร้เงาของเขา เธอวางมือลงบนที่ว่างข้างๆก็มีแต่ความเย็นชืด ไร้ความอบอุ่นจากร่างสูง มันบ่งบอกว่าเมื่อคืนเขาก็ไม่แม้แต่จะมานอนข้างๆกันแล้ว

แกร๊ก!

ฉันเปิดประตูห้องนอนออกมาแล้วเดินตาม กลิ่นหอมของขนมปังปิ้งที่ลอยมาจากห้องครัว ทำให้กระเพาะน้อยๆส่งเสียงดังโครกคราก เป็นการประท้วงให้เจ้าของมันหาของกินได้แล้วเพราะตั้งแต่เมื่อคืน ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักนิด

"ไงโซ่"

ฉันทักร่างสูงที่กำลังง่วนอยู่กับการขูดขนมปังส่วนที่ไหม้ทิ้งลงในซิ้งค์ล้างจาน

" อืม มานั่งโต๊ะสิโซ่ปิ้งขนมปังไว้ให้ ส่วนน้ำส้มอยู่ในตู้เย็นนะหยิบได้เลย"

เขาพูดก่อนจะเดินอ้อมมานั่งลงที่ฝั่งตรงข้าม

"ขอโทษที่ตื่นสายนะ"

ฉันพูดพร้อมมองเขาที่พยักหน้าตอบรับก่อนที่เราสองคนจะก้มหน้าต่างคนก็จัดการ อาหารเช้าตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ ไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้นระหว่างเรา ไม่มีแล้วรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแห่งความสุข

ฉันรู้สึกได้ถึงแม้เขาจะนั่งอยู่ตรงหน้าแต่ก็เหมือนอยู่ไกลเกินจะเอื้อมถึงแล้ว ถึงแม้เราจะยังคุยกันได้แต่มันก็ไม่เหมือนก่อน ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น เป็นฉันเองที่ไม่สามารถยอมรับกับเรื่องนี้ได้ มันยากเกินไป

" ฝันเราต้องคุยกันนะ"

"....." ฉันวางเจ้าขนมปังเกือบไหม้ที่กำลังจะกินลงบนจานแล้วเงยหน้าขึ้นมองโซ่นิ่งๆ นี่เขายังจะคุยอะไรอีก แค่เมื่อคืนมันก็ชัดเจนมากพออยู่แล้ว มาวันนี้ยังจะคุยอะไรอีก กะจะขยี้ใจกันให้แหลกเลยใช่ไหม?

"เรื่องเมื่อคืน โซ่จริงจังนะฝันเรา ละ..."

"เราเลิกกัน...จะพูดคำนี้อีกแล้วหรอ" ฉันถามเขา รู้เลยว่าตอนนี้น้ำเสียงและสีหน้าของฉันมันต้องแย่มากแน่ๆ ดูจากท่าทีที่ลำบากใจสุดๆของเขาน่ะนะ

"ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะฝัน แต่โซ่ว่าเลิกกันมันเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคนแล้วล่ะ" โซ่ยังพยายามอธิบาย

"มันดีจริงๆแล้วหรอโซ่?"

"....." เขาเงียบทำเพียงแค่พยักหน้าเป็นคำตอบให้ฉันเท่านั้น หึ เจ็บชะมัด ทำยังไงดีล่ะ ฉันไม่อยากเสียเขาไปเลย...

" อื้ม ถ้าโซ่ยังยืนยันที่จะไป แล้วฝันจะไปยื้อโซ่ได้ยังไงล่ะจริงมั้ย?" ถึงแม้ความเป็นจริงฉันไม่อยากเสียเขาไป หรือจะพยายามยื้อเขาไว้สักแค่ไหนแต่สุดท้ายแล้ว ยังไงเขาก็ไปอยู่ดีในเมื่อในใจของเขาไม่ได้มีฉันอีกต่อไปแล้ว

"ขอบคุณที่เข้าใจนะฝัน" หน้าตาของโซ่ดูผ่อนคลายลงมาก คิ้วที่เคยขมวดเป็นปมก็คลายออกมาเป็นปกติ เมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพอใจจากฉัน

"อืมแล้ว...เรายังสนิทยังคุยกันได้เหมือนเดิมหรือเปล่า" ฉันถามออกไปอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก เพราะถึงแม้สุดท้ายเราจะเลิกกันแต่ ฉันก็ยังอยากจะคุยกับเขาเหมือนเดิมอยู่ดี

"ได้สิ ถึงเราจะเลิกกันแต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ" โซ่ยิ้มแล้วตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนมาก

"ผิดแล้ว" ฉันปฏิเสธ ทำให้เขาหุบยิ้มลงทันทีคิ้วสวยทั้งสองข้างกลับมาขมวดเป็นปมอีกรอบแล้ว

"....."

" ฝันอายุมากกว่าโซ่นะ จะเป็นเพื่อนได้ไงต้องเป็นพี่สาวสิ"

"โถ่...อย่าพูดอย่างนี้สิฝัน โซ่ตกใจหมดเลยคิดว่าฝันจะเกลียดโซ่ซะแล้ว"

"คิดมากน่าฝันจะเกลียดโซ่ลงได้ยังไง อุตส่าห์รักมาตั้งหลายปี"

"......" เกิดอาการเดดแอร์ระหว่างเราขึ้นทันทีที่ฉันพูดแบบนั้นออกไป ให้ตายสิปากฉันนี่มันจริงๆเลยทุกอย่างมันกำลังจะดีขึ้นอยู่แล้วเชียว ไม่น่าวกกลับมาพูดเรื่องนี้เลยจริงๆ

"เอ่อ ช่างมันเถอะเนอะ ฮ่าฮ่า งั้นฝันขอถามอีกหน่อยได้มั้ย" ฉันหัวเราะกลบเกลื่อนก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพื่อไม่ให้อะไรๆระหว่างเรามันแย่ลงกว่านี้

" ได้เสมอครับ"

"ฝันยังแท็กโซ่ในไอจี หรือ มาหาโซ่ที่นี่บ่อยๆได้มั้ย"

โซ่นิ่งคิดสักพักแล้วตอบฉันว่า

"....ได้สิ แต่ถ้าบ่อยเกินไปโซ่คิดว่าแฟนใหม่ของโซ่คงต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ" แล้วความรู้สึกของฝันล่ะโซ่? ฉันอยากจะถามเขาออกไปแบบนี้นะ แต่ก็ยังพึงละลึกตัวได้ว่าไม่มีสิทธินั้นแล้ว

"นะ...นี่โซ่มีคนใหม่แล้วหรอ"

"เฮ้ย! เปล่าๆโซ่แค่คิดเผื่อไว้น่ะ"

" หรอ...ตกใจหมดเลย"

"ฝัน...คนเรามันต้องมีการเปลี่ยนแปลงนะทั้งฝันแล้วก็โซ่นั่นแหละ ถึงวันนี้โซ่จะยังไม่มีคนใหม่แต่สักวันมันก็ต้องเกิดขึ้น ฝันเข้าใจในจุดนี้มั้ย?"

"อืม...งั้นแปลว่าถ้าในอนาคตฝันคบกับใครสักคน โซ่ก็จะไม่รู้สึกอะไรใช่มั้ย" ฉันถามพร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาสีเข้มสวยของเขาเพื่อค้นหาคำตอบ

" รู้สึกสิ!" โซ่ทำหน้าเคร่งขึมพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่กดจนต่ำ

"....." ฉันยิ้มพลันรู้สึกเหมือนหัวใจมันพองโตแล้วก็เต้นแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด

"เพราะฝันเป็นคนดี ถ้าจะมีใครเข้ามาในชีวิตสักคน โซ่ก็ต้องเป็นห่วงอยู่แล้วสิ เพราะฉะนั้นต้องสัญญานะว่าถ้าฝันจะคบกับใครต้องพามาให้โซ่ช่วยสแกนก่อน"

หัวใจฉันมันพองโตได้ไม่นานก็พลันหดเล็กลงเหมือนกับลูกโป่งที่ถูกเจาะลม นี่ฉันกำลังหวังอะไรอยู่กัน หึ อยากจะได้ยินอะไรก็ได้จากเขาที่ทำให้รู้สึกว่าเขายังรักฉันอยู่อย่างนั้นหรือไง เหมือนฝันเอ๋ยเธอมันช่างโง่เขลานัก คิดคำถามบ้าๆเพื่อให้ตัวเองได้ยินคำตอบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัว ฮ่าฮ่า ช่างน่าสงสาร

"เอ่อ...ฝันอิ่มแล้วล่ะ เดี๋ยวเก็บจานไปล้างก่อนนะ" ฉันว่าพรางก้มลงมาถือจานเจ้าขนมปังที่ถูกลืม ขึ้นเตรียมจะไปล้าง หากแต่มือหนาของคนตรงหน้ากลับคว้ามันไว้เสียก่อน

"เดี๋ยวโซ่จัดการให้ ฝันไปพักผ่อนเถอะ" เขาอาสาพรางคว้าทั้งจานของฉันและของเขาเดินไปที่ซิ้งค์ล้างจาน

"วันนี้นายใจดีเป็นพิเศษเลยนะโซ่" ใจดีเสียจนฉันอดคิดไม่ได้ว่านี่ใช่โซ่คนเดียวกับที่ฉันรู้จักหรือเปล่า

ฉันส่ายหัวให้กับความคิดของตัวเอง ยืนมองแผ่นหลังกว้างของเขาที่จัดการล้างจาน อยู่สักพักแล้วจึงเดินเข้ามานั่งคิดอะไรนิ่งๆ ในห้องนอนแล้วเผลอหลับไป

 

 

 

 

 

.............................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น