SARO_SJ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 "boxset.girlfriend"

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 "boxset.girlfriend"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 135

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2562 21:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 "boxset.girlfriend"
แบบอักษร

อีอึนซัง อายุ 17 ปี เรียนเร็วกว่าคนอื่น1ปีเพราะพาสชั้นประถม5 อัลฟ่าตั้งแต่กำเนิด โตมาในครอบครัวที่มีแต่อัลฟ่า ทั้งพ่อ แม่รวมถึงพี่สาว ล้วนเป็นอัลฟ่า เพราะแบบนั้น ครอบครัวของเขาจึงถูกยกย่องและชื่นชมอยู่ตลอด อึนซังจึงมีความคิดปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ว่าอัลฟ่าคือตำแหน่งที่อยู่เหนือทุกอย่าง

และไม่ว่าอัลฟ่าต้องการอะไร

เขาก็ต้องได้มันมา

 

 

 

"พ...พี่อึนซัง"ดวงตาใสแป๋วราวกับลูกกวางมองตอบรุ่นพี่เบื้องหน้าอย่างตื่นตระหนก เขาเห็นว่าอีกฝ่ายก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

"...อ่า น้องเมื่อตอนเที่ยงใช่มั้ย"

"อ่า...เอ่อ พี่อึนซังมาหาฮยองจุนหระ...เหรอครับ"จุนโฮเอ่ยถามเสียงแผ่ว รู้สึกต้องมนต์สะกดเมื่อจับจ้องนัยน์ตากลมสวยของรุ่นพี่ตรงหน้า

ได้แต่มองจากที่ไกลๆมาตลอด

พอมาอยู่ใกล้ชิดขนาดนี้ ถึงได้รู้ว่าพี่เค้าหล่อละมุนมากจริงๆ

ไม่ๆ แกจะมาคิดเรื่องนี้ตอนนี้ไม่ได้นะ จุนโฮ! ที่สำคัญกว่านั้นคือ ดูเหมือนพี่อึนซังกับฮยองจุนจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอยู่.....

"ขอโทษที..."อัลฟ่าหนุ่มระบายยิ้มเขิน ก่อนผละตัวออกจากอีกฝ่าย "พี่จำคนผิดนะ ขอโทษด้วยที่ดันเข้าไปกอดน้องแบบนั้น คงตกใจสินะ"

ตกใจครับๆ แต่กอดอุ่นมากเลย

บ้าๆ!

เลิกวางคราบเป็นโอเมก้าหื่นเดี๋ยวนี้นะ ชาจุน!!!

"มะ...ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้คิดมาก ฮะๆๆ" เขาหัวเราะเขินๆ ก้มหน้างุดเมื่อเริ่มรู้สึกว่าแก้มตัวเองร้อนผะผ่าว กอดหนังสือคณิตที่เพิ่งเจอเมื่อกี้ไว้แน่น

อึนซังจ้องมองอีกฝ่ายที่หลบตาเขานิ่ง

ไม่คิดว่าห้องของฮยองจุนจะมีโอเมก้าอีกคน....

ถ้าดูผ่านๆก็อาจไม่สังเกตุเห็น เพราะคนตรงหน้าไม่ค่อยมีเอกลักษณ์ของความเป็นโอเมก้าสักเท่าไร....ยิ่งเป็นผู้ชายแล้วด้วย แต่กลิ่นหอมเมื่อกี้ ยังไงก็ไม่ผิด

ถึงแบบนั้นก็เถอะ...

แต่ยิ่งมอง ยิ่งรู้สึกว่าน่า....

อึนซังระบายยิ้มอ่อนโยน

 

"เอ่อ พี่อึนซัง..."

"ครับ?"

"พี่....กับฮยองจุน...คือ"

"อ่อ"คนสูงกว่ากอดอก "เป็นน้องที่สนิทมากๆคนหนึ่งน่ะ...ไม่ใช่แฟนหรอก"

"มะ...ไม่ได้ถามว่าเป็นแฟนกันรึเปล่าสักหน่อย!"

"อ่อ เหรอครับ"สิ้นประโยค จุนโฮก็ต้องหน้าแดงยิ่งกว่าเก่า เมื่ออีกฝ่ายหัวเราะร่าใส่เขา "ก็นึกว่าอยากรู้..."

ชาจุนเม้มปากแน่น ช้อนมองอีกฝ่ายช้าๆด้วยความไม่แน่ใจ

"แต่ว่า...แต่ว่าเรื่องกอด"

"ก็ฮยองจุนเขางอนพี่อยู่ ก็เลยกอดเพื่อง้อน่ะ พี่ใจไม่ดีทุกที เวลารู้ว่ามีคนรู้สึกไม่ดีกับพี่"ประโยคท้ายเต็มไปด้วยน้ำเสียงเง้างอดราวกับลูกหมาตัวน้อย

น่ารัก

โธ่ น่ารักขนาดนี้ ใครเขาจะรู้สึกไม่ดีกับพี่กันครับ!?

"อ่อ งี้นี่เอง"โอเมก้าตัวน้อยพยักหน้ารับ จู่ๆก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก

"สบายใจขึ้นแล้วเหรอ"

"หะ...หา สะ สบายใจอะไรกัน"

อึนซังหัวเราะ

"งั้นถือว่าเคลียร์ข้อเข้าใจผิดนะ พี่ขอเราอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นนะ....ไม่อยากให้ใครมองฮยองจุนไม่ดี"ร่างสูงกว่ากระซิบแผ่ว พอใจที่อีกฝ่ายพยักหน้ารับตกลง

"เอ่อ...งั้น งั้นผมกลับก่อนนะครับ"จุนโฮยิ้มแห้งๆ รู้สึกว่าตัวเองต้องเผลอปล่อยไก่อะไรไปอีกแน่ ถ้ายังคงอยู่กับอัลฟ่าหนุ่มตรงหน้าแค่2ต่อ2 เขากำลังจะก้าวเดินออกจากตำแหน่งอันตราย แต่ว่าร่างกายสูงใหญ่ของอีกฝ่ายกำลังบล็อคเส้นทางเขาไว้กับโต๊ะเรียน แก้ม2ข้างเริ่มขึ้นสีอีกครั้ง ก่อนจะลองพูดประโยคสักอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการส่งซิกให้รุ่นพี่ตรงหน้ารู้ตัว "ผมไปก่อนนะครับ พี่อึนซัง"

อึนซังจ้องมองใบหน้าขาวนิ่ง

...ไม่ใช่โอเมก้าที่ตรงไทป์สักเท่าไร

แต่เขาไม่เคยได้กลิ่นของโอเมก้าคนไหนจะหอมเหมือนกับแป้งเด็กซะขนาดนี้

ฮยองจุนที่คนต่างว่ากันว่า มีกลิ่นตัวหอมที่สุดในโรงเรียน กลิ่นยังผู้ใหญ่กว่า และพร้อมยั่วผู้ชายทุกคนมากกว่า

แต่กับรุ่นน้องคนนี้...

กลิ่นเด็กๆนั่นกลับชวนให้รู้สึกเอ็นดู

เหมือนกับโอเมก้าที่ยังไม่รู้สาเรื่องเซ็กส์...

 

 

เขาล่ะ อยากทำให้แปดเปื้อนซะตอนนี้เลย...

 

 

อึนซังยักไหล่ ก่อนจะค่อยๆเดินถอยหลังเพื่อเปิดทางให้อีกฝ่าย คนตัวเล็กกว่าจ้องมองรุ่นพี่อย่างกล้าๆกลัวๆ แต่ก็เลือกที่จะย่างก้าวผ่านไปด้วยความไม่มั่นใจนัก

แต่ยังไม่ทันพ้นตัวอัลฟ่าหนุ่ม

"อ๊ะ!..."

จุนโฮถูกรวบเอวจากทางด้านหลัง ทำให้เสียการทรงตัว ก่อนที่ศีรษะทุยๆนั่นจะเผลอซบลงที่ซอกคอขาวของคนเป็นรุ่นพี่ พร้อมกับมือใหญ่ๆที่โอบรอบเอวบางๆ...

ทันทีที่เงยหน้าขึ้นก็พบกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน...

"ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ...ชา จุน โฮ"

"อ่ะ...."นัยต์ตาสีนิลแวบวับชั่วครู่ทันทีที่ได้ยินชื่อของตัวเองผ่านริมฝีปากน่าจูบนั่น

นี่...เป็นครั้งแรกที่มีอัลฟ่าเรียกเขาด้วยชื่อ ราวกับนี่เป็นครั้งแรกที่ตัวเองได้ตกอยู่ในสายตาของใครสักคนหนึ่ง

จุนโฮเผยอริมฝีปากช้าๆ ก่อนที่จะเผลอเอ่ยประโยคต่อมาด้วยประกายแห่งความหวัง

"พะ...พี่รู้จักชื่อผมด้วยเหรอ"

อึนซังหัวเราะเบาๆ

"พี่อ่านป้ายชื่อเราจากชุดนักเรียนครับ"

 

 

 

นี่ไง

ปล่อยไก่อีกแล้ว ชาจุนโฮ!!!!

 

 

 

 

 

......

 

 

I'm just a guy tryin'na get by

I'm romanticising but, I don't really know why

I swear you make things better

like a light you bring me the sky

i leave with a sigh, cause i know i'll get by

i think i'll make things better

 

 

 

"เฮ้ออ...."จุนโฮถอยหานใจยาว ยังรู้สึกถึงความอับอายที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เมื่อนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงเย็น แค่คิดก็ขนลุกไปหมด

บ้าบอจริงๆ

มามีความหวังบ้าๆแบบนี้ได้ไง จุนโฮ เลิกหวังซะ!

"พี่อ่านป้ายชื่อเราจากชุดนักเรียนครับ"

อ๊ากกกกกกกกก

จุนโฮชักดิ้นชักงอบนเตียงนอนอย่างแรงด้วยความอาย หลังจากวิ่ง(สี่คูณร้อย)กลับมาบ้าน ก็ไม่อยากอาหารสักเท่าไร เขาจึงรีบอาบน้ำแล้วนอนฟังเพลงอยู่แบบนั้นราวกับสล็อท พยายามละทิิ้งเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่ทุกครั้งที่ไถทวิตได้2นาที เสียงขำพรืดของพี่อึนซังก็จะวนกลับมาดังในหัวอยู่ร่ำไป

ฮือออ แล้วทำไมเพลง boxset.girlfriendต้องมาเล่นตอนนี้ด้วย!

"พี่อึนซัง...เหมือนกับพระเอกในซี่รี่ย์ที่ใครๆชอบเลย"

ทั้งสูง หล่อ ฐานะดี เรียนดี ใครๆก็รัก ที่สำคัญยังแสนดีกับทุกคน

อัลฟ่าดีๆก็มีอยู่จริง

ถึงแม้มันจะน้อยมากๆแบบมากๆก็เถอะ

 

 

 

 

'dongpyo: อ่ะ เอาไป แล้วก็กราบขอบคุณชั้นซะ!'

?

ดงพโยส่งอะไรมาให้เขากัน?

จุนโฮคลิ๊กเข้าไลน์ ก็พบกับลิ้งค์ instagram ของใครคนหนึ่ง ด้วยความไม่คิดอะไรก็กดเข้าไปดูทันที ก่อนโทรศัพท์จะแทบบินออกนอกหน้าต่าง เมื่อพบกับรอยยิ้มสว่างจ้าผ่านหน้าจอแก้วจนแสบตา

ไอจี!!! ไอจีพี่อึนซัง!!!

ว่าแล้วก็รีบกระโดดผลุงไปรับมือถืออย่างไว

"น...น่ารัก" จุนโฮร้องกรี๊ด(ในใจ) นัยน์ตาแววจับจ้องภาพโปรไฟล์ที่ถึงภาพจะเล็กแค่ไหน แต่รอยยิ้มจ้าเกินกว่าพระอาทิตย์นั่นก็ไม่ดูจืดจางเลยสักนิด พอตั้งใจจะดูภาพอื่น ก็พบว่าไอจีดันล็อคไว้สำหรับฟอลโลเวอร์เท่านั้น...

ยะ..แย่แล้ว

'dongpyo:กดฟอลไปเหอะ รีบๆรุก จะได้มีผัวซักที'

บ้า!! นี่แกมีพลังจิตเหรอไง ดงโพ!!

จุนโฮกลืนน้ำลาย

ไอจีตัวเอง ก็ลงอยู่แค่3รูป แมว ภูเขา แล้วก็ท้องฟ้า...

เอาน่า ขนาดโปรไฟล์ยังไม่ใช่รูปตัวเองเลย พี่เขาไม่รู้หรอก

คิดได้ดังนั้น ก็เริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น

อ่ะ...กดเลย

 

 

ระ...รับแล้ว

เร็วมาก

จุนโฮยิ้มร่า ยังไม่ถึงนาที แสดงว่าพี่อึนซังก็ติดโซเชียลใช้ได้ ถึงจะกังวลแต่จุนโฮก็ค่อยๆเลื่อนไอจีเพื่อดูภาพต่างๆของอีกฝ่าย

'1วันก่อน ESungie: พรุ่งนี้ต้องนำเสนอนโยบายแล้ว! เครียดว้อย!'

แต่พี่ทำได้ดีมากๆเลยนะ

จุนโฮหัวเราะกับภาพกองใบงานพะเนิน และใบหน้าที่ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ของรุ่นพี่

'4วันก่อน ESungie: อร่อยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว💕'

โห...เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าพี่เค้าชอบกินสตรอเบอร์รี่ชีสเค้ก

น่ารัก...

น่าร้ากกกกก

จุนโฮ ไม่สามารถนับได้เลย ว่าวันนี้เค้าชมพี่อึนซังว่าน่ารักไปแล้วกี่คำ ทำไมอัลฟ่าถึงได้อ่อนโยน และน่าเอ็นดูขนาดนี้ได้กัน~

"จูโนอ่า จูโนอ่า"

ในขณะที่จุนโฮกำลังหลงอยู่วังวนอินสตราแกรมนั้น เสียงหวานของผู้เป็นแม่ก็ดังที่หน้าห้องพร้อมกับการเคาะประตูที่ไม่นิ่มนวลนัก

"จูโนอ่า พรุ่งนี้ออกไปกินข้าวข้างนอกกับแม่นะ"

"....ฮะ"

"พรุ่งนี้ลูกชายป้าคิมแกจะกลับมาจากเมกาแล้ว ไปฉลองกัน"

"...ฮะ"

"โอเค แหม แม่ก็นึกว่าลูกจะปฏิเสธซะอีก ไหนตอนเด็กๆกัดกันอย่างกับอะไรดี"

"...หะ?"โอเมก้าตัวน้อยค่อยๆละสายตาจากมือถือ ก่อนจะหันไปจับจ้องใบหน้าเจ้าเล่ห์ของผู้เป็นแม่ "เมื่อกี้แม่ว่าอะไรนะครับ?"

"อะไรกัน"หญิงวัยกลางคนเบะปาก "แม่บอกว่า พรุ่งนี้ลูกต้องไปฉลองกับแม่นะ ลูกป้าคิมกลับมาแล้ว"

"ลูกป้าคิม?...."

คุณนายชากระดกลิ้นอย่างขัดใจกับท่าทางอ๊องๆของลูกชายตัวเอง

"ทำเป็นลง ทำเป็นลืม"หล่อนว่า "ก็พี่ คิมโยฮัน ที่เราชอบชวนทะเลาะบ่อยๆไง"

"ห๊ะ! ไอ้พี่บ้านั่นกลับมาเกาหลีแล้วเหรอ!!!"จากที่นอนอยู่ รีบผุดลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าอ้าปากหวอจนหมดหล่อ

"อะไรจะอึ้งขนาดนั้นยะ"

"ไม่เอาดิๆ ไม่เอา ไม่อยากกินข้าวกับไอ้พี่เหยินมันอ่ะ!"

"อย่าพูดจาแบบนั่นสิ จูโน! นิสัยไม่ดีเลยเรา"

"ก็พี่มันด่าผมว่าโอเมก้าหมูสามชั้นก่อนอ่ะ!"

"มันเป็นฉายาเด็กๆน่า เขาล้อเราเพราะเขาเอ็นดูเราหรอก"

"เอ็นดูบ้าบออ่ะดิ"จุนโฮบ่นอุบอิบ ในขณะที่คุณนายชากลับทำหูทวนลม ก่อนจะทิ้งท้ายประโยคไว้ 1 ประโยค แล้วรีบเดินออกจากห้องในทันที

"ยังไงก็ห้ามปฏิเสธ พรุ่งนี้หนูต้องไปกับแม่ ถ้าหนีล่ะก็ แม่จะริบค่าขนมทั้งปี!"

"แม่!!!!!"

ใจร้าย! ใจร้ายที่สุด

ทำไมต้องไปเอ็นดูลูกคนอื่นมันด้วย ไอ้พี่โยนั่นมันมีดีตรงไหนกัน ทำไมผู้หญิงรุ่นป้าถึงชอบกันเยอะแยะไปหมด

"โอ๊ยย เกลียดว้อยย"เขาร้องโวยวาย อึดอัดในใจจนชักดิ้นชักงออยู่บนเตียง

 

 

บ้าจริง... เชอะ

สงบอารมณ์ด้วยรูปพี่อึนซังดีกว่า...

พอหาคำตอบให้กับชีวิตได้ ก็ตกลงคว้ามือถือมาไถดูไอจีอีกครั้ง

แต่ยังไม่ทันได้กดดูรูปพี่ซังกับรอยยิ้มสว่างจ้านั่นอีกรอบ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'direct message

ESungie: นี่ไอจีของน้องจุนโฮเหรอครับ? :)'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

When my heart says yes,

my head is telling me no

My head won't budge

when my heart is telling me go

 

 

...........

 

boxset.girlfriend - lost spaces

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น