เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

ุ69.3 ประหารชีวิตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่

ชื่อตอน : ุ69.3 ประหารชีวิตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 75

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2562 12:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ุ69.3 ประหารชีวิตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่
แบบอักษร

“ท่านโซเสียงสัญญาณเมื่อครู่”

         “อะไรกัน แค่พวกหนูจุ้นจ้านป่วนบ้านข้า”

         โซโบกมือพลางตอบคลายความสงสัยของเจ้าหน้าที่หน่วยรักษาความปลอดภัยอย่างคาสึโอะ ชายหนุ่มสีหน้าเข้มขรึมมิมีแววเล่นสนุกกับเหตุการณ์สุ่มเสี่ยงเช่นนี้ “ให้พวกเราจัดการเถอะครับ”คาสึโอะวางมาดขอร้อง เขายืนตระหง่านประจันหน้าโซอย่างโอหัง ท่ามกลางแขกเหรื่อมากมายที่ต่างกำลังยืนนิ่งชมการปะทะคารมของสองผู้ต่างวัย ต่างประสบการณ์ ทว่าคนหนึ่งมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ อีกคนก็เป็นเจ้าถิ่นมิยอมให้ใครอื่นสอด ยุ่มย่ามในถิ่นตน

         “ไม่แน่อาจเป็นพี่น้องจอมโจร “ฤ”ที่ทางสภาเมืองกำลังตามจับ ท่านโซคิดจะทำอย่างไรหรือ” น้ำเสียงราบเรียบแฝงความยำเกรงโพล่งขัดจังหวะบรรยากาศตึงเครียดให้สิ้นสุดยุติ กังหันหรี่นัยน์เนตรจับจ้องโซอย่างเฝ้ารอคำตอบที่น่าพอใจ ชายชราลอบมองชายหนุ่มด้วยหางตา ชายที่กล้าเรียกร้องคำตอบจากตน ช่างโอหังถือดีคิดว่าตนมีอำนาจตำแหน่งในสภาเมืองแล้วจักยุ่งกับเรื่องต่างๆในเมืองได้อย่างใจนึกหรือ ชายชราหลับตามิยอมให้เด็กรุ่นใหม่อย่างพวกกังหันบุกสำรวจเขตพื้นที่ของตน มิปล่อยใครลบหลู่อำนาจเจ้าถิ่น  

         แปะๆ

         ฉับพลันโซปรบมือดึงความสนใจจากแขกรอบด้าน ชายชราเอ่ยด้วยเสียงไพเราะทว่าแฝงความอหังการแปดส่วน หยิ่งยโส และสูงส่งปานราชันผู้ปกครองปราสาทปราการ “คืนนี้มีแขกมิได้รับเชิญกำลังเดินป้วนเปี้ยนหลังบ้านข้า ข้าจึงคิดนี้เป็นโอกาสอันดีที่จะให้ทุกท่านชมการแสดงพิเศษ”

         แว่วเสียงฮือฮาในหมู่แขกตระกูลสูงศักดิ์ หลายๆคนรู้โซคิดทำอันใด มีคนเดาถูก และคนเดาผิด ทว่าชายชรายินดีเอ่ยเฉลยให้พวกเขาเข้าใจตรงกัน

         “อย่ายุ่งในเขตข้า เจ้าหนู”

         โซกล่าวกับพ่อบ้านให้เตรียมพื้นที่สำหรับล่าเหยื่อ และหันมาเปรยให้พวกกังหันฟังเป็นคำเตือนด้วยความน่าเกรงขาม “จะรอชมหรือจะกลับก็แล้วแต่พวกเจ้า”

         “พวกเราจะไม่ปล่อยให้โจรหนี หวังว่าท่านจะเข้าใจ”

         กังหันประกาศเป้าหมายของเขาอย่างองอาจมิด้อยกว่าแม่ทัพ โซแค่นเสียงหึ แล้วเดินไปสั่งการลูกน้อง

         คราลับหลังชายชรา คาสึโอะกำหมัด “เจ้าแก่ปีศาจ”

         “ปล่อยท่านทำตามต้องการเถอะ”

         กังหันปรึกษากับคาสึโอะ พวกเขามิอาจวางกำลังในเขตโซ ในเมื่อวางด้านในไม่ได้ก็ลองวางด้านนอก

         “สั่งทุกหน่วยกระจายกำลังล้อมป่า ครอบคลุมพื้นที่ให้มากที่สุด แต่อย่ารุกเข้าเขตป่าคฤหาสน์เด็ดขาด”

         คาสึโอะเรียกลูกน้อง และสั่งการอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มหันถามกังหันที่ยืนจ้องมองแผ่นหลังโซ “เจ้าจะเอาอย่างไร”

         “พวกเราควรอยู่ที่นี้”

         “ชิ”

         การล่าครั้งนี้โซถือสิทธิ์เจ้าบ้านมิอนุญาตให้ใครหน้าไหนสอดมือยุ่งก่อกวน กลุ่มของโซจะเป็นคนกำจัดจอมโจร หากใครอื่นกล้ายุ่มย่ามละก็

         “ต่อให้เป็นพวกเราก็คงมิรอด..”

         กังหันหลุบตา หลายครั้งแล้วที่คนของพวกเขาต้องเสียชีวิตด้วยน้ำมือของชายชรา..

         ฝั่งอีธาน 

         สถานการณ์ดุเดือดประหนึ่งบทโหมโรงที่เปิดฉากอย่างยิ่งใหญ่อลังการงานสร้าง จอมโจรหนุ่มคิดใช้ทางใต้ดินลอบหลบหนีออกจากคฤหาสน์กินคน ทว่าเขาเดาระดับฝีมือโซผิดถนัด ความประหม่า และถือตนว่าตนเองเก่งกาจนำพามาซึ่งความผิดพลาด และความเสี่ยงที่เพิ่มสูงขึ้น อีธานหลบเลี่ยง เก็บชีวิตรอดจากกับดักที่เปิดทำงานทันทีเมื่อมีสัญญาณเตือนภัย หลายจุดเขาหลบได้อย่างสวยงาม แต่ว่ามีหลายจุดเช่นกันที่ชายหนุ่มต้องใช้กำลังทำลายทิ้ง มิให้เสียเวลา

         ปัง ปังๆๆ

         หลังหนีออกจากห้องสมบัติก็เข้าปะทะกองกำลังของโซทันที ส่วนพื้นที่ที่คนสามารถเดินได้อย่างอิสระไร้กับดักคือพื้นที่ที่เอาไว้ให้คนกลุ่มโซประจำตำแหน่งรอดักซุ่มโจมตีผู้บุกรุก จอมโจรหนุ่มใช้ปืนวีไรเวอร์ยิงสวนศัตรูที่ใช้ปืนกลยิงกระหน่ำปิดช่องทางของอีธานมิยอมปล่อยให้อาศัยช่องว่างเล็กๆหนี อีธานเสียเวลายิงปะทะกลุ่มศัตรูครู่หนึ่ง กระทั่งมิเห็นแววจักหนีจากจุดนี้รอด สมองแล่นเร็วปานสายฟ้าฟาด อีธานยกเท้าถีบกรงเหล็กด้านข้างขวาพังทลาย และวัดดวงเสี่ยงใช้ทางหนีที่ซับซ้อน และยากกว่าทางแรก

         เส้นทางน้ำ ถ้ำค้างคาว และช่องเพดานแตกร้าว

         เถาวัลย์ และรังแมงมุม

         หนู และปลา

         จอมโจรหนุ่มวิ่งทะยานหลบใต้เงามืด เขารู้เส้นทางทั้งหมด กระนั้นการรู้เพียงอย่างเดียวมิช่วยให้เขารอดพ้นเงื้อมมือโซ เพราะโซมิเพียงรู้เส้นทางทั้งหมดเหมือนอีธาน ชายชรายังร้ายกาจขนาดเตรียมคนดักซุ่มปิดทางหนีทั้งหมดของอีธานด้วย

         เส้นทางใต้ดินซับซ้อนปานเขาวงกต ทว่าคนที่เข้าใจเขาวงกตนั้นมากกว่าใครในโลกคือจ้าวคฤหาสน์กินคนอย่างโซ

         มีจอมโจรไม่น้อยทิ้งชีวิตไว้ข้างใต้คฤหาสน์กินคน อีธานอาจเป็นหนึ่งในนั้น

         ปังๆๆ

         ประกายลำแสงสีเงินพุ่งสาดกระจายเบื้องหน้าเส้นทางที่อีธานกำลังออกไป ชายหนุ่มไหวตัวหลบหลังกำแพงแข็งกระด้าง รอดพ้นจากห่ากระสุนหวุดหวิด “…” ชายหนุ่มคิดว่าเขาเสียเวลามากเกินไปแล้ว ยามนี้ขณะที่เขากำลังวิ่งหนีตายชั้นใต้ดิน ชั้นด้านบน โซคงวางกำลังไว้หมดแล้ว ยิ่งปล่อยเวลาผ่านไปนานเท่าใด ความเสี่ยงที่จะถูกจับยิ่งสูงทวีมากกว่าเดิม โอกาสที่เขาจะรอดแลริบหรี่ดุจแสงหิ้งห้อย

         ไม่มีเวลาพักหายใจ อีธานบรรจุกระสุนปืน และพุ่งออกจากกำแพง และยิงปลิดชีพศัตรูในพริบตา ปัง ปัง

         กระสุนสองนัดพุ่งทะลุศีรษะคนสองคนจนพวกเขาล้มลงกองกับพื้น

         อีธานมิอาจใจอ่อนอีกแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายหมายคร่าชีวิตตน จอมโจรหนุ่มก็ทิ้งความลังเลลงบ่อน้ำ

         วิถีชีวิตชาวเมืองแห่งความลับ.. ศัตรูไม่ตาย เราก็ตาย ทุกอย่างขึ้นอยู่กับผลประโยชน์

         อีธานใส่กระสุน และก้มเก็บปืนกลของศัตรู นำมันไปใช้ยิงศัตรูอีกกลุ่มที่ดักรอในจุดลับ ปังๆๆๆๆๆ สาดกระสุนระรัวใส่ทั้งคน และกำแพง ประกายแสงเพลิงแตกกระเซ็นงดงามท่ามกลางความมืดมิดอันเยียบเย็นดุจภูเขาน้ำแข็ง ดวงตาสีเงินเย็นยะเยืองเปล่งประกายความดุร้ายเยี่ยงพญายมทูต ในมือเหวี่ยงปืน และสาดกระสุนใส่ศัตรู ตายครั้งละสองสามคน ใครเข้าใกล้ก็ลงไปนอนดับสิ้นใจประหนึ่งโดนคมเคียวยมทูตฟันคอขาดในพริบตา

         เพื่อมิให้ใครทรมาน อีธานเลือกเล็งยิงจุดตายอย่างเฉียบคม

         ช่วงจังหวะหนึ่งมีศัตรูคนหนึ่งแอบลอบจู่โจมจากข้างหลัง อีธานเหลือบมองผนังอิฐ และสะบัดแขน ใช้ฝ่ามือกดลงก้อนอิฐเพื่อเปิดกลไกกับดักธนู ศรเหล็กแหลมพลันพุ่งออกจากผนังอีกฝั่ง และพุ่งปักร่างศัตรูตายในชั่วอึดใจ เลือดแดงสาดสยายดั่งสายฝนพร้อมร่างศัตรูที่พุ่งไปปักติดกับผนังอย่างน่าอเนกอนาถ “..” อีธานมิกะพริบตา และเขาก้าวต่อไปอย่างมิคิดสงสาร

         ก้าวเท้าที่เหยียบลงพื้นมินิ่งสงบ และแผ่วเบาดุจยามแรกบุกคฤหาสน์

         ครานี้แต่ละก้าวของชายหนุ่มช่างหนักแน่น และเต็มเปี่ยมด้วยพลังที่เดือดพล่านพร้อมปะทะทุกคนที่หมายช่วงชิงชีวิตเขา

         ปังๆๆๆ

         เสียงปืนดังขรมสนั่น อีธานทั้งหนี ทั้งกระโดดข้ามสะพาน ทั้งยิงเปิดทางหนี ทว่าจำนวนคนของกลุ่มโซไม่น้อยลงเลย จำนวนเช่นนี้มองเห็นภาพหนึ่งปะทะพัน จอมโจรหนุ่มแม้มีฝีมือร้ายกาจทว่าศัตรูมากมายเช่นนี้ บอกตามตรงว่าเขารับมือไม่ไหว ยิงตายสิบ เพิ่มอีกยี่สิบ ไม่ใช่แค่กินพลังงานร่างกาย แต่กระสุนปืนของอีธานก็มีจำกัด

         ปืนจำเป็นต้องมีกระสุน หากกระสุนหมด..

         “ขอนี่”

         อีธานตะลุ่มบอลกับศัตรูในชุดสูทดำห้าชีวิต ชายหนุ่มเหวี่ยงหมัดต่อยแสกหน้าคนหนึ่ง และยกเท้าเหวี่ยงฟาดเตะอัดคางคนสอง และดึงปืนพกจากคนที่สามยิงใส่คนที่สี่ตาย ครั้นก้มตัวหลบดาบเงินจากคนที่ห้า อีธานพลันปล่อยมือคนที่สาม และไหวตัวไปต่อยคนที่ห้า แล้วขโมยดาบจากคนที่ห้ามาใช้ฟันคอคนที่สาม ปิดท้ายด้วยยกเท้าถีบขาคนที่ห้าหัก และใช้ดาบแทงทะลุลำคอเลือดทะลัก

         สวบ

         ดึงดาบจากลำคอศัตรู และโยนทิ้งลงพื้น

         หยาดเลือดแดงไหลเปื้อนถุงมือขาว อีธานไม่มีเวลาจัดการความสะอาด ชายหนุ่มมุ่งหน้าหนีต่อ ทว่าเขาเปลี่ยนใช้แผนสำรอง

         แผนหนึ่งล้มเหลวย่อมต้องใช้แผนสอง อีธานวิ่งหนีไประหว่างทางใต้ดิน คราวนี้เขาไม่คิดฆ่าคนให้เสียเวลา หากหลบได้ก็หลบ เป็นโจรขอบอกว่าหลบเก่งกว่าสู้อีก อีธานเคลื่อนตัวอย่างว่องไหวปานวานรกระทั่งนำตัวเองออกจากชั้นใต้ดินสำเร็จ โครม ชายหนุ่มยกแขนป้องหน้า และกระโจนพุ่งกระแทงกรงเหล็กจนแตกกระจาย เขากลิ้งไปข้างนอก โผล่ออกในป่ารอบคฤหาสน์

         “นั้นเขา!!!”

         อีธานเบิกตากว้างเมื่อยินเสียงผู้คน “ใช่ เขาจริงด้วย พวกเรา เขาอยู่นี่!!”

         พวกแขกหรือ.. อีธานตระหนกถึงความฝาดขม โซคิดว่านี้เป็นการแสดงอย่างหนึ่งที่มีอีธานเป็นตัวละครเอก และตอนจบของเขาคงหนีไม่พ้นเงื้อมมืออสรพิษ

         “ฮึ”

         ไม่มีแขกท่านใดหวังดูโซทรมานจอมโจร แต่ทุกคนหวังเห็นฉากจอมโจรโดนโซต้อนจนมุม และฆ่าทิ้งอย่างที่ชายชราทำเสมอ

         อีธานยามนี้ยังหนีไม่รอด ด้านในป่าไม่มีคนของโซเพราะมันเป็นเขตค่ายกลมรณะ อีธานเชื่อว่าตนเองมีฝีมือมากพอสู้กับค่ายกล ไม่รอใครรั้ง อีธานพุ่งเข้าไปในป่าทันที ทิ้งให้บรรดาแขกตกใจ และเสียใจที่ในป่าไม่มีพื้นที่ให้พวกเขาชมจอมโจรดิ้นรนเอาชีวิตรอด “โง่เขลา” โซที่ยืนหรี่ตามองจอมโจรหนุ่ม เขามีความรู้สึกว่าจอมโจรหนุ่มจะหนีรอดจากค่ายกลสำเร็จ ทว่าเพราะไม่อาจยอมรับความรู้สึกนี้ โซจึงแค่นเสียงหมิ่น และคิดฝันไปว่าค่ายกลของตนร้ายกาจอย่างยิ่ง

         เอาเถอะ วัดกันเลยว่าระหว่างจอมโจรหรือค่ายกลของโซ อะไรจะร้ายกาจกว่ากัน

         ขณะชายชราเฝ้าคำนวณ ในป่าทึบพลันบังเกิดเสียงระเบิดดังบึ้ม ประกายแสงสีแพลิงพุ่งปรากฏเหนือป่าพื้นเป็นควันเทา ช่างน่ากลัว และน่าตื่นตะลึงยิ่ง

         หากนายพรานวางกับดักล่าสัตว์คงวางไว้ให้สัตว์ตายแบบเหลือชิ้นเนื้อให้ทาน ทว่าหากโซวางกับดัก แน่นอนเขากะไม่ให้คนเหยียบรอดเลย

         ไม่กะให้เหลือซากด้วย

         ตูม ตูม

         อีธานวิ่งฝ่าป่า และต้นไม้ สิ่งที่หลายคนคิดผิดคือจอมโจรหนุ่มวิ่งไปคนละทางกับจุดที่เกิดระเบิด อีธานหลอกใช้กับดักของโซเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจผู้ที่ต้องการล่าเขา ให้ทุกคนมุ่งความสนใจไปในทางที่คิดว่าเขาวิ่งผ่าน ทั้งที่แท้จริงแล้วอีธานลอบวิ่งไปอีกทางใกล้ๆ ซึ่งเขารู้ว่าจุดไหนวางกับดัก ตุบ ตุบ ตุบ อีธานมือขวาถือปืนรีไวเวอร์ ส่วนมือซ้ายปล่อยวางเพื่อใช้พลังมาโฮ

         “โทมัสแย่แล้ว!!”

         “มีอันใด”

         จู่ๆเสียงไดอาเรียดังขึ้นขัดจังหวะ อีธานหยุดวิ่ง และพุ่งไปหลบหลังต้นไม้พร้อมฟังคำชี้แจ้งข่าวร้าย “หน่วยรักษาความปลอดภัยล้อมป่าแล้ว”

         “..”

         อีธานตกใจ แต่ไม่แสดงออก ชายหนุ่มนิ่งเงียบชั่วอึดใจ และลองใช้สายตาเหยี่ยวส่องไกลๆ ครั้นเห็นดวงไฟปริศนาที่คิดว่าเป็นของเจ้าหน้าที่

         ชายหนุ่มคิดไม่ถึงว่าโซจะอนุญาตให้หน่วยรักษาความปลอดภัยเข้าใกล้ถิ่นตนเองมากขนาดนี้ ปกติแล้วเรื่องเช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้น เพราะสาเหตุแรกสภาเมืองยามนี้เป็นของคนรุ่นใหม่ซึ่งโซเกลียดชังพวกเด็กๆวัยรุ่น สาเหตุที่สองโซไม่เคยให้กลุ่มใดหรือใครมาตั้งป้อมล้อมบ้านเขา หากใครกล้าทำก็เตรียมนอนโรงศพได้เลย

         “..” อีธานวิเคราะห์ และครุ่นคิดถึงสาเหตุที่โซมองข้ามการกระทำของสภาเมือง.. น่าเหลือเชื่อ แต่คงต้องยอมรับว่าโซแอบหวังกับสภาเมืองเช่นกัน

         คงอยากดูฝีมือเด็กรุ่นใหม่กระมัง.. อีธานยิ้มเย็น จะลองทดสอบกลุ่มเด็กวัยรุ่น อีธานก็ไม่ว่า แต่ทำไมต้องมาลองตอนนี้ด้วย คิดว่าทั้งสองฝ่ายคงตั้งเป้าหมายจะจับพี่น้องจอมโจร “ฤ”เหมือนกัน เลยแบ่งๆพื้นที่ให้ทำงานใช้ฝีมือ

         อีธานหลับตาพักครู่หนึ่ง “มีช่องว่างหรือไม่ ไวโอนี”

         “มีจุดบางที่สวนข้างหน้า และอีกสองจุดฝั่งทะเลสาบ”

         สวรรค์มอบโชคให้อีธานหมดแล้วหรือ เพราะสามจุดที่ว่าอยู่คนละทิศกับตำแหน่งอีธานตอนนี้ “…” ชายหนุ่มคิดจะใช้แผนสองหนีทางป่าในเส้นทางที่ไม่มีใครเดาถูก ทว่าดันมีคนเดาถูกเสียได้ มั่นใจเลยคนที่เดาทางอีธานถูกต้องเป็นเพื่อนสนิท

         ผ่อนลมหายใจ ตอนนี้ข้างหลังอีธานมีลำแสงสีแดงส่องทั่วป่า ลำแสงจากกล้องพิเศษเป็นหนึ่งอุปกรณ์ช่วยเล็งเป้าของเจ้าหน้าที่ หน่วยที่มีอุปกรณ์ร้ายกาจปานนี้คงมีแค่หน่วยที่กังหันดูแลเท่านั้น

         เล่นใช้หน่วยพิฆาต… กะจับเป็นหรือจับตายกันแน่

         อีธานสัมผัสความเย็นบริเวณสันหลัง ตอนนี้ลำแสงสีแดงทุกเส้นชี้เป้ามาที่ต้นไม้ที่อีธานใช้หลบ “ยิง” เสียงหัวหน้ากลุ่มตะโกนสั่งลูกน้องในหน่วย เนื่องจากในกลุ่มพวกเขามีคนที่มีความสามารถด้านการมองเห็น เดาว่าคงมองต้นไม้แล้วเห็นเงาร่างอีธาน

         ปังๆๆๆๆๆ

         กระสุนปืนสาดใส่ต้นไม้จนลำต้นเนื้อแตกกระจุยกระจาย อีธานไม่รอให้ต้นไม้หักโค่น ชายหนุ่มกระโจนหนี ครั้นเขาออกจากที่หลบภัย พวกเจ้าที่ก็เล็งเป้า และกราดยิงโถมเข้าใส่ทันที!!! ปังๆๆๆๆ อีธานกางโล่มาโฮต้านกระสุนปืนนับร้อยนับพัน ปังๆๆๆๆ

         โล่มาโฮสร้างง่ายๆ ไม่นับเป็นศาสตร์ลับ ความแข็งทนทานของโล่ขึ้นอยู่กับปริมาณมาโฮของผู้ใช้

         มันสามารถกันกระสุนธรรมดาได้นานมาก

         “เปลี่ยนกระสุน!!”

         ศัตรูเห็นอีธานกางโล่แล้วก็สั่งเปลี่ยนใช้กระสุนพิเศษ จอมโจรหนุ่มเหนื่อยใจกับหน่วยที่มีอุปกรณ์ดีเลิศ สู้ปะทะกับลูกน้องโซยังนับว่าง่ายกว่านัก เพราะพวกนั้นใช้ของธรรมดา ปืนธรรมดา และกระสุนธรรมดา แถมทักษะด้อยกว่าพวกเจ้าหน้าที่สิบเท่า

         สมกับเป็นเจ้าที่หน่วยพิฆาต เล่นเอาอีธานเหงื่อแตก

         ฟุบ ฟุบ

         อีธานเสียแรงมหาศาลเพื่อให้ตนหนีหน่วยพิฆาตพ้น เคราะห์ดีที่พวกเขาไม่ตามเข้าป่า เพราะนี่คือเขตบ้านโซ เอาล่ะคราวนี้อีธานจะทำอย่างไร

         “..แผนสาม”

         สุรเสียงพึมพำแฝงความเหน็บหนาวปานหิมะปุยสุดท้าย[ลาสสโน] อีธานบอกเริ่มแผนสาม และสั่งให้ไดอาเรียประจำตำแหน่งช่วยสนับสนุนเป็นตาให้พี่ชาย “รับทราบ”

         เส้นทางแรกคิดหนีทางใต้ดิน เส้นทางสองคิดหนีทางป่า ส่วนเส้นทางสามคิดใช้ทางทะเลสาบ หากอีธานสามารถหนีรอดไปจนถึงจุดกระโดด.. จำเป็นต้องฝ่าผ่ากลางคฤหาสน์กินคนที่ยามนี้มีคนของโซประจำการแน่นหนา ยังดีกว่าเล่นกับหน่วยรักษาความปลอดภัยทั้งหน่วย อีธานหรี่ตา และวิ่งมาใกล้คฤหาสน์กินคนอีกครั้ง ครั้นเขาโผล่ออกจากแนวป่า “เฮ้ย เขามาแล้ว!!”

         ไปเงียบๆดูยุ่งยาก และเสียเวลา อีธานเลยกระโดดไต่กำแพง และพุ่งไปยืนท่ามกลางแขกเสียเลย

         ตุบ

         “เหวอ”

         แขกหนุ่มตกกะใจเสียการทรงตัวจนพลั่งล้ม ตอนนี้โซเรียกแขกทุกท่านให้ขึ้นมาบนด่านฟ้าชั้นสองซึ่งเหมาะกับการเป็นจุดสังเกต และจุดชมการแสดง “จอมโจร” โซเผชิญหน้ากับอีธานในคาบจอมโจร อีธานสบตากับหัวหน้าศัตรูตามสัญชาตญาณผู้ท้าชิง พริบตานนั้นแม้ไม่เอ่ยเสียง แต่สองฝ่ายต่างประกาศความตั้งใจอันแรงกล้าให้อีกฝ่ายรับรู้

         “ข้าต้องรอด”

         “เจ้าต้องตายที่นี้”

         เพล้ง

         โซโยนแก้วน้ำทิ้ง และสะบัดแส้หนามใส่อีธาน ชายหนุ่มเบี่ยงตัว และกระโดดขึ้นหลังคา

         “ไป!!!!!!!!!!!!!”

         ชายชรากระแทงเสียงสั่งลูกน้องอย่างดุดัน ลูกน้องที่ทั้งประจำตำแหน่ง และที่ไร้ตำแหน่งต่างทำตามคำสั่งหัวหน้า กรูกันวิ่งไล่จอมโจรหนุ่ม ในหมู่ลูกน้องชั้นล่างมีลูกน้องชั้นสูง มากฝีมือร่วมอยู่ด้วย

         กลุ่มสังหารของกลุ่มโซ “หน่วยประหารโอโรจิ”

         ปังๆๆๆๆๆ

         กันแขกให้อยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว โซสั่งลูกน้องให้ทำงานเต็มที่ยิงได้ไม่ต้องกลัวยิงโดนแขกตาย

         ปังๆๆๆ

         อีธานวิ่งไปพร้อมต่อยศัตรู และขโมยอาวุธมายิงใส่ศัตรูล้มระเนระนาด ปังๆๆๆๆ จอมโจรหนุ่มต้องไต่ระดับไปยังจุดที่สูงใกล้ๆริมผา เขาฟังเสียงประสานงานกับไดอาเรีย “ทางซ้ายมีคน” เมื่ออีธานเจอทางให้เลือก เขาจำเป็นต้องฟังเสียงน้องสาวเพื่อหาทางที่ถูก หลีกเลี่ยงการปะทะโดยไม่จำเป็น “โดนดักแล้ว!!” ครั้นไม่ว่าทางซ้ายหรือทางขวาก็ล้วนมีคนดักรอฆ่า

         อีธานบ้าบิ่น ยกเท้าถีบกระจกแก้ว และกระโจนออกไปข้างนอกทันที

         ตุบ

         กลับลงมาชั้นหนึ่ง และเริ่มวิ่นวนหนีอีกรอบ

         กว่าจะไต่ไปถึงชั้นห้าคงฟ้าสางกระมัง

         ปังๆๆๆๆๆ

         อีธานยิงจนกระสุนหมด ชายหนุ่มมิเสียเวลาเติมกระสุน เขาใช้ปืนกลยาวขว้างอัดหน้าศัตรูโครม และวิ่งต่อ

         ปังๆๆๆ

         “เสร็จข้าล่ะ”

          ชั่วขณะอีธานพลั่งเผลอให้คนหน่วยประหารโอโรจิอาศัยช่องว่างเล่นงานเขา อีธานเบิกตากว้างใต้หน้ากาก และใช้วิชาต่อสู้ คว้าเอาร่างศัตรูมาใช้เป็นโล่กันห่ากระสุน !!!!! กว่าคนเป็นโล่มนุษย์จะรู้สึกตัวว่าโดนจับ เขาก็ถูกเพื่อนๆในกลุ่มยิงตายเสียแล้ว อีธานโยนศพทิ้ง และวิ่งต่อ

         มาถึงเวลานี้กระสุนปืนรีไวเวอร์ที่อีธานเตรียมไว้ใกล้หมดแล้ว ชายหนุ่มวิ่งผ่านห้องนั่งเล่นที่ด้านในมีคนรู้จักของเขากำลังนั่งจิบชาสบายอารมณ์

         --

         “ข้างนอกเสียงดังจังเลยคะ”

         นิกุนั่งกอดเอวลีโอน่า หมูป่าน้อยหลับตาหวาดผวาเสียงปืนเป็นระยะ นักไวโอลินสาวนั่งลูบผมนิกุปลอบประโลมอย่าขวัญฝ่อ “อย่าสนเรื่องข้างนอกเลย ตาเราโยนลูกเต๋าแล้ว” “ตาหนูแล้วหรือ” พวกลีโอน่าเล่นเกมกระดานแก้เบื่อ เกมกระดานครั้งนี้มีผู้เล่นคือนุกิ ลีโอน่า และโนอา คนสามหนอนั่งเล่นปานอยู่คนละโลกกับข้างนอก

         --

         อีธานวิ่งอย่างไม่หยุดเท้า และเพราะเขาไม่หยุดวิ่งซะที ทำให้ไม่มีใครคิดว่าเขาจะโยนกล่องสมบัติใส่ในพุ่มไม้ สละของที่ขโมยทิ้งไว้ในพื้นที่บ้านโซอย่างไม่มีเหตุผล?

         ปังๆๆๆๆ

         อีธานหนีมายังชั้นห้าแล้ว โซนำกลุ่มแขกเหรื่อร่วมพวกกังหัน คาสึโอะขึ้นมาบนห้องระเบียงชั้นห้าด้วย “พวกข้าขอไปชมด้วยท่านโซ” คาสึโอะไม่อยากยืนดูฉาดตัดสินไกลๆเหมือนพวกแขก โซเหลียวมองพวกชายหนุ่มแวบหนึ่ง ไม่อนุญาต แต่ก็ไม่ห้าม คาสึโอะไหวไหล่ให้ท่าทางหยิ่งยโส และพยักหน้าให้กังหัน “ไปกันเถอะ”

         ณ บริเวณด่านฟ้าด้านบนอาคาร แสงจันทร์ส่องสว่างตกทอดบนพื้นที่สาดแสงสลัวเหมาะกับค่ำคืนแห่งการประหารผู้ช่วงชิง สายลมราตรีพัดผ้าคลุมยาวสีขนอีกาโบกสยาย อีธานต่อสู้ปะมือกับหน่วยประหารโอโรจิอย่างดุเดือดบนนี้ อีกแค่อาคารเดียวเขาจะหนีรอดแล้ว ทว่ามันช่างยากเย็น เพล้ง!!

         ประกายดาบเงินสะบัดฟาดฟัน อีธานยกสันเท้าเตะเบี่ยงวิถีดาบ และกระโดดเหวี่ยงขาอีกข้างเตะฟาดอัดลำคอศัตรูล้มตึง!! “ตายซะ!!” จิตสังหารศัตรูพุ่งพล่านมหาศาล อีธานหรี่ตาสาดประกายสังหาร และพลันรวบรวมพลังมาโฮไว้ที่กำปั้น “กลบเกลื่อนดวงตา[ปิดตาสองข้าง]” ใช้ศาสตร์ลับหลอกตาศัตรู และอาศัยจังหวะทีเผลอ ชกหมัดอัดใส่ศัตรูจนศัตรูลอยกระเด็น ผัวะ!!!!

         “อึก”

         แม้นเวลาในการต่อสู้จะสั้นนัก แต่ก็มีเวลามากพอให้คนของโซรวมกลุ่มปิดทางหนีอีธาน ชายหนุ่มยืนตระหง่านอย่างเดี่ยวดายบนด่านฟ้าอันกว้างใหญ่ ขอเพียงแค่กระโดดข้ามจากอาคารนี้ไปอาคารอีกฝั่งก็เรียบร้อยแล้ว ทว่าเรื่องไม่เป็นอย่างที่คิด ด่านฟ้าอาคารอีกฝั่งตอนนี้มีคนของโซอยู่เต็ม ข้างล่างในบริเวณสวนก็มีคนของโซประปราย บนด่านฟ้าอาคารอื่นด้วย และแม้แต่ข้างหน้าอีธานก็มีคนของโซ

         โดนล้อมแล้ว

         แต่ละคนถือปืนกล พร้อมระดมยิง 

         “ยอดเยี่ยมๆๆ”

         แปะๆๆๆๆ

         โซปรากฏกายแถวด้านหน้าอีธาน จอมโจรหนุ่มเห็นร่างกังหัน และคาสึโอะไล่ตามหลังโซมาด้วย “มอบตัวซะ พี่น้องจอมโจร “ฤ”” คาสึโอะแสดงสัญลักษณ์ตราเจ้าหน้าที่ และเอ่ยคำประกาศสมตำแหน่งฝ่ายยุติธรรม ชายหนุ่มหัวทองคิดว่าหากจอมโจรหนุ่มยอมแพ้ตรงนี้ เรื่องก็จบ ทว่าคาสึโอะคิดผิดมหันต์ “ฮาๆ” โซฟังแล้วอดขำไม่ได้

         “มอบตัวหรือ พวกไร้เดียงสา”

         “ท่าน!”

         โลกของพวกเรา ด้านในกำแพงนี้เป็นเช่นไร พวกคาสึโอะเองรู้ดี กระนั้นด้วยตำแหน่ง หน้าที่ และเกียรติของพวกเขาไม่ยอมให้โซทำอย่างที่คิดแน่ “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ทางทีดีอย่ายื่นคิดเสียสละดีกว่า” โซเบิกตากว้างจ้องเขม่นข่มขวัญพวกคาสึโอะ ในหมู่ลูกน้องของโซมีลูกน้องของหน่วยรักษาความปลอดภัยปะปนอยู่ด้วย ล้วนเป็นพวกที่แอบแฝงตัวเข้ามาหวังรักษาความปลอดภัยไม่ให้เหตุการณ์บานปลาย โซแสดงออกว่าพวกเขาอาจเผลอยิงเจ้าหน้าที่ตายก็ได้นะ ไม่รู้ๆ

         การที่มีเจ้าหน้าที่ของหน่วยรักษาความปลอดภัยปะปนในกลุ่มโซนั้นเป็นสาเหตุหลักๆที่อีธานไม่กล้าทำอะไรเสี่ยงๆ ชายหนุ่มหัวเงินพอแยกแยะได้ว่าใครคือเจ้าหน้าที่ ใครคือลูกน้องโซ ที่สำคัญและแย่มากคือพวกเจ้าหน้าที่ยังยืนประจำตำแหน่งที่เป็นจุดสำคัญด้วย แค่พวกเขายืนตรงนั้นก็สร้างแรงกดดัน และบีบคั้นให้อีธานหยุดนิ่งแล้ว

         ตอนนี้แค่ขยับเท้าก็มีสิทธิ์โดนระดมยิงทันที

         “..”

         ทำอย่างไรดี.. อีธานครุ่นคิดอย่างเงียบงัน ท่าทางของเขาเหมือนวางเฉย ทว่าความจริงแล้ว.. เลวร้ายอย่างหาใดเปรียบ

         “กล้ามากที่ขโมยสมบัติบ้านข้า”

         “…”

         โซเอ่ยกับอีธาน จอมโจรหนุ่มนิ่งเงียบขรึมมิเอ่ยวาจาใด

         บรรยากาศกดดัน และเหน็บหนาวยิ่ง ขณะกังหัน และคาสึโอะระดมสมองครุ่นคิดหาแผนช่วยชีวิตจอมโจรหนุ่มเพื่อหวังยัดเข้าคุก และตรวจสอบสมบัติที่อีกฝ่ายขโมย พวกกังหันมีเหตุจำเป็นที่ต้องจับกุมจอมโจรหนุ่มเป็นๆ!!!จะปล่อยให้อีกฝ่ายตายไม่ได้

         “รางวัลสำหรับคนกล้า”

          โซเอ่ยเสียงราบเรียบทว่าแลเลือดเย็นดั่งงูเห่า เขาโบกมือฉับ พลันลูกน้องทั้งหมดระดมยิงใส่อีธาน

         “อย่า!!”

         คาสึโอะตะโกนหมายหยุดยั้งการสังหารโหด ทว่าไม่ทันเสียแล้ว

         อีธานไม่ต้องมองก็รู้ว่ายามนี้มีห่ากระสุนจากรอบทิศพุ่งมาใส่ตน แม้นเป็นความหวังลมๆแล้งๆ แต่ชายหนุ่มก็ย่อเข่า และกางโล่มาโฮรอบทิศ

         ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

         ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

         ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

         เพล้ง

         ห่ากระสุนปานหยาดพิรุณนับล้านนับแสนพุ่งตีโล่มาโฮกระทั่งเกิดรอยร้าว และแตกเป็นเสี่ยง

         ปัง

         ภาพทุกอย่างหยุดนิ่ง และเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ คาสึโอะพยายามยื่นมือเพื่อหวังให้โซหยุด กังหันหลับตาสนิทไม่กล้ามอง ประกายแสงสีส้มเพลิง เหลืองอำพัน ทองคำแตกแพรวพราว สว่างไสว เสียงปืนดังระงมกึกก้องลั่นคฤหาสน์ แผ่นดินไหว กระจกแก้วสั่นเทิ้ม ฝูงนกแตกรัง บรรดาแขกยกมือปิดปาก ปิดหู มิกล้าดู มิกล้าฟังเสียงดังราวฟ้าถล่ม  

         อีธานต้านรอบห่ากระสุนรอบแรกได้อย่างหวุดหวิด ขนาดที่เขาจะเตรียมสร้างโล่มาโฮใหม่

         “สำนึกเสียใจในความสิ้นคิดของเจ้าเถอะ

         ปังๆๆๆๆๆๆๆ

         กลุ่มมือปืนของโซเล็งยิงศีรษะจอมโจรหนุ่ม หลังจากโล่เขาแตกแล้วก็เปิดเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ ให้คนอีกกลุ่มของโซยิงปลิดชีพ…

         ตาย 

         กระสุนพิเศษพุ่งเจาะทะลุกหน้ากากเงินแตกกระจุย เศษกระจาย ครั้นกระสุนทะลวงเข้าฝังดวงตาราชินีน้ำแข็ง

         ร่างชายหนุ่มทรุดเข่ากระแทงพื้น ตามด้วยห่ากระสุนจากกลุ่มสังหารเบื้องหน้า

         ปังๆๆๆๆ

         กระสุนเงินพุ่งเสียบใส่ทุกส่วนของร่างกายอีธาน เจาะขา แขน อก เข่า มือ คอ กระทั่ง..สภาพเละเทะ เลือดกระเซ็น

         กองเลือดไหลนองพื้น ภาพนั้นสร้างความหวาดสะพรึงให้ทุกคน… แม้แต่น้องสาวของอีธาน..

         “ท ท่านพี่”

         ติ๋ง หยาดน้ำตาพลั่งเอ่อรินอาบแก้ม..

-- 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น