Cioccolato Latte

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 8 40%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 19

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2562 11:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 40%
แบบอักษร

บทที่ 8 

“อือ กี่โมงแล้วเนี่ย”ร่างบางที่ขยับตัวลุกขึ้น ทำให้เมฆาที่นั่งอยู่ใกล้รู้ว่าร่างบางนั้นตื่นแล้วหลังจากที่หลับไปห้าชั่วโมง

“ตื่นแล้วหรอไออุ่น เป็นยังไงบ้างยังรู้สึกปวดหัวอยู่ไหม”  

“อือ หายแล้ว นี่กี่โมงแล้วคะคุณเมฆ” เธอถามเขาไปเพราะอยากรู้ว่าเธอนั้นหลับไปกี่ชั่วโมง

“หกโมงเย็นแล้วแหละ คุณตื่นมาทันเวลาอาหารเย็นพอดีเลยแล้วเธอลุกไหวไหมให้ผมอุ้มหรือเปล่า” เขาอาสาจะอุ้มเธอเพราะคิดว่าเธอจะเดินไม่ไหวแต่ก็ต้องโดนเธอตอกกลับมา

“คุณเมฆฉันแค่ไม่สบายไม่ได้พิการนะคะถึงจะได้เดินไม่ไหว เฮ้อ” เธอคิดว่าเขาจะกังวลเกินไปแล้ว

“ตื่นมาก็เถียงเลยนะไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรอ ที่ผมถามก็แค่เป็นห่วง แล้วก็เลิกเรียกผมว่าคุณเมฆด้วย”

“แล้วจะให้ฉันเรียกคุณว่าอะไรละ? คุณเมฆ” เธอไม่เข้าใจเขาจริงๆในเมื่อไม่ให้เธอเรียกเขาว่าคุณเมฆาเธอก็เรียกเขาว่าคุณเมฆแล้วไง แล้วจะให้เรียกว่าอะไรอีกนายยักษ์ไหมชอบทำหน้าดุเหมือนยักษ์อยู่ได้

“พี่เรียกผมว่าพี่เมฆ ถ้าคุณไม่เรียกตามที่ผมสั่งผมจะลงโทษคุณ” เขาบังคับเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เดี๋ยวนะคุณเมฆ คุณไม่มีสิทธิมาบังคับฉันนะ ฉันจะเรียกว่าคุณเมฆแล้วคุณจะลงโทษอะไรฉันได้”

“ถ้าอุ่นยังเรียกพี่ว่าคุณเมฆอีกพี่ก็จะลงโทษอุ่นด้วยวิธีของพี่เลือกเอาแล้วกัน ว่าจะเรียกหรือไม่เรียกแล้วก็แทนตัวเองว่าอุ่นด้วยมันน่ารักดี”

“ไม่ๆ ฉันจะเรียกคุณว่าคุณเมฆๆๆ อะ คุณจะทำอะไรฉัน อืออออ” พูดไม่ทันจบเสียงของไออุ่นก็ขาดหายไป โดยปากของเมฆาที่ปิดปากของร่างบางไว้

“อืออ อ่อยยย” เสียงอู้อี้ออกมาจากร่างบางทำให้เมฆาต้องถอนจูบออกจากปากที่เขาได้ชิมไปเมื่อกี้

“พี่บอกว่าไง ให้เรียกพี่ว่าอะไร” ชายหนุ่มสบตากับร่างบางพร้อมทำสีหน้ายียวนกวนประสาทใส่ร่างบาง

“นี่ คะ...พี่เมฆมีสิทธิอะไรมาบังคับฉะ..เอ้ยอุ่น” เธอเชิดหน้ามองจ้องเขาไม่วางตา

“ไม่รู้แหละพี่บอกให้เรียกก็เรียกแล้วกันอย่าให้ต้องลงโทษนะ ไม่จบแค่จูบแน่ หึหึ”

(ชิ บ้าอำนาจที่สุดถ้าไม่ติดว่าต้องมาอาศัยบ้านเขาอยู่นะฉันอยากจะบีบคอเขาให้ตายคามือไปเลยคอยดูสิ)

“หึ้ย” เธอส่งเสียงออกจมูกบอกถึงความรำคาญในตัวเขา

“ลุกไปล้างหน้าล้างตาแล้วลงไปกินข้าวด้วยนะ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วจะได้กินยา” ชายหนุ่มเห็นว่าเธอเริ่มรำคาญก็พูดตัดบทสนทนา แล้วก็ลุกเดินออกจากห้องลงบ้างรอร่างบางข้างล่าง

“บ้าอำนาจที่สุดเชอะ” ร่างบางบ่นออกมาแล้วก็เดินไปล้างหน้าเพื่อลงไปกินข้าวข้างล่างเพราะตั้งแต่เมื่อเช้าเธอก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักอย่าง

 

มื้อเย็นผ่านไปตอนนี้ก็เป็นเวลา 20.00 น. ถึงเวลาเข้านอนของร่างบางแล้วแต่เธอก็ยังลังเลงที่จะเข้าไปนอนห้องเดียวกับเมฆา ชายหนุ่มได้ย้ายของของเธอทั้งหมดมาไว้ในห้องของเขาแล้วซึ่งทำให้เธอคิดไม่ตกว่าจะนอนร่วมห้องกับเขาได้หรือเปล่า

ร่างบางยืนอยู่หน้าประตูได้สักพักและกำลังบิดลูกบิดประตูเพื่อเปิดออกแต่ก็ไม่ทันคนข้างในที่เป็นคนเปิดออกมาก่อน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น