Depress_Ai
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ช่วงที่ 7 ►ชีวิตคนมีเจ้าของ◄

ชื่อตอน : ช่วงที่ 7 ►ชีวิตคนมีเจ้าของ◄

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 86

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2562 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ช่วงที่ 7 ►ชีวิตคนมีเจ้าของ◄
แบบอักษร

แม้ว่าจะตกหลุมรัก หรือแม้แต่ตกท่อ ชีวิตของเทียนก็ยังต้องดำเนินไปอย่างเคย....

ถึงระยะนี้จะเห็นหน้าลูกค้าเป็นหน้าไอ้กันบ้าง หรือหลับฝันถึงค่ำคืนแสนตื่นเต้นนั้นบ้าง แต่ก็ไม่ถือว่าเทียนมีปัญหาอะไรใหญ่...

เจ๊เฌอบ่นหนักมากเรื่องที่เขาขอให้คืนเงินมัดจำให้กัน เทียนจึงจัดให้เจ๊แกไปสองยกเพื่อจะได้หยุดบ่นเสียที

เทียนอ้างว่าคนที่โทรมาเข้าใจผิด และเขาไม่ได้มีอะไรกับลูกค้าคนนั้น ปกติเทียนไม่ถนัดโกหก เรื่องนี้เจ๊เฌอรู้ดี เมื่อเทียนพูดมาแบบนี้ เจ๊แกเลยเชื่อสนิทใจ...

นี่ไม่เกี่ยวกับเซ็กส์แสนดุเดือดที่เทียนทำเลยนะ...จริง จริ๊ง!!!

ส่วนเรื่องกล้องน่ะ เทียนเอาใส่กล่องแพคอย่างดีและฝากไว้กับรปภ.ที่คอนโดหรูของกันเรียบร้อย ยังฝากให้พี่ รปภ.ช่วยโทรบอกเจ้าของกล้องให้อีกด้วย ส่วนไฟล์...เขาเอาออกจากกล้องมาใส่ไว้ในโน๊ตบุ๊คของเขา เดิมก็ตั้งใจจะลบอยู่หรอก แต่เพราะแสงไฟกลางเตียงดันไปส่องชัดที่กันมากกว่าเขา ทั้งสีหน้า ท่าทาง ของกันในคลิปความยาวกว่าครึ่งชั่วโมงนั่นช่างเร้าอารมณ์จนเทียนตัดสินใจกดลบไม่ได้ เขาซ่อนไฟล์นั้นไว้ในโฟลเดอร์ถึงสี่ชั้น ใส่รหัสลงไปอีกด้วย...

... 

เอาละ...เรามาพูดถึงคนชื่อ ‘เท็น’ กันบ้างดีกว่า

เพราะที่จริงเขาก็เป็นตัวละครที่มีบทบาทไม่น้อยในเรื่องนี้เหมือนกันนะ เพียงแต่ถ้าจะบอกว่า กัน ขี้โวยวาย เอาแต่ใจ ชอบใช้กำลังแล้วล่ะก็...

สำหรับเท็นต้องคูณสองเข้าไปเลย ซ้ำเขาน่ากลัวกว่ากันอีกด้วย เพราะเรียนเทควันโดมาตั้งแต่เด็ก พอเริ่มวัยรุ่นก็ลงแข่ง ไปดูตู้โชว์ที่บ้านเขาแล้วจะรู้ว่าทำไมคืนนั้นมวยวัดอย่างกันถึงสู้ไม่ได้...

ช่วงนี้เท็นสืบเรื่องราวบางอย่าง!

เรื่องมือปาอิฐในคืนนั้น นั่นแหละ!!!

มันช่างบังอาจ! ซ้ำยังมีคนถีบเขาทีเผลอและช่วยไอ้กันไป ทั้งที่เขายังยำมันไม่สะใจเลย!

เท็นรู้ว่ากันมีเพื่อนสนิทกี่คน แต่เขาจำตำแหน่งการยืนพวกมันได้ ไอ้พวกนี้ยืนด้านหน้า แต่ไอ้มือปาน่าจะอยู่แถวหลังๆ ถึงทำให้ทั้งเขาและเพื่อนๆ ไม่ทันสังเกต ถึงเท็นจะชื่นชอบการใช้กำลังตัดสินปัญหา แต่เขาไม่ใช่คนโง่ เรื่องอะไรจะต้องไปไล่กระทืบพรรคพวกไอ้กันทีละคนเพื่อสอบถาม สู้เฝ้าสังเกตพฤติกรรมไอ้กันเอาไม่ดีกว่าหรือ?

จากการกระทำของไอ้คนนั้น ก็รู้แล้วว่าทำเพื่อช่วยไอ้กัน แสดงว่าต้องเป็นเพื่อนคนใดคนหนึ่งของไอ้กันนั่นแหละ เพียงแต่เขายังไม่รู้จัก...

“เห้ยๆ เท็น จุ๊บแจงคนสวยเดินมาแล้ว” เพื่อนในกลุ่มเขาสะกิดเรียกให้เขาหันไปมองสาวสวยคนหนึ่งของคณะ แต่อยู่คนละภาควิชากับเขา...

เพื่อนๆ เขาเป่าปากแซวกันเป็นการใหญ่ จุ๊บแจงเพียงหันมามองและส่งยิ้มให้นิดหน่อยก่อนเดินผ่านไป

...เท็นชอบผู้หญิงคนนี้ แต่เขาไม่กล้าจีบ ก็เขาเคยจีบผู้หญิงก่อนที่ไหน?! คนหน้าตาดี ฐานะดี อย่างเขามีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าใส่

และเพราะไม่รู้จะจีบอย่างไร หมาแม่งเลยคาบจุ๊บแจงไปแดกเรียบร้อย! ไอ้โหยวที่เรียนวิศวะนั่นแหละ! ไอ้เวรนั่นมีอะไรสู้เขาได้บ้าง?! หน้าตาก็บ้านๆ ฐานะก็งั้นๆ มองจุ๊บแจงเดินผ่านไปแล้วเขาก็แค้นไอ้โหยวขึ้นมาอีกคน...

หากสงสัยว่าทำไมคนบ้าพลังอย่างเท็นจึงไม่ไปเรียนวิศวะกับเขาบ้าง?

อันนี้สาเหตุก็มีหลายอย่าง ที่เด่นๆ เลยคือ เท็นเรียนพวกวิทยาศาสตร์ห่วยมาก สมัยอยู่ม.ปลาย ฟิสิกส์คือวิชาที่สามารถทำให้เขาป่วยได้เลยทีเดียว อีกสาเหตุหลักก็เพราะทางบ้านอยากให้เขาเรียนทางบริหารเพื่อมาช่วยงานบริษัทใหญ่โตของครอบครัว

...นี่ถ้าเขาเรียนวิศวะนะ จุ๊บแจงอาจจะชอบเขาก็ได้! ก็พวกผู้หญิงแม่งชอบบ้าผู้ชายใส่เสื้อช็อปกันนี่!

เท็นเบ้ปากอย่างไม่สบอารมณ์

“มึงได้ยินข่าวลือป่ะวะเท็น?” เพื่อนคนหนึ่งของเขาถามขึ้น เท็นหันไปมองเพื่อขอคำตอบ

“เรื่องที่ว่าไอ้โหยวหึงแฟนมันจนให้พวกนอกมอมารุมกระทืบไอ้คนชื่อเทียนอ่ะ!” เพื่อนตอบให้ทันที

“ไอ้เทียนคณะเรา ที่ว่าชอบหลอกแดกผู้หญิงป่ะ?” เพื่อนอีกคนถามบ้าง

“เออๆ ไอ้นั่นแหละ” เพื่อนคนเดิมตอบกลับมา

“ไอ้เหี้ยโหยวคิดว่าผู้หญิงดีๆ อย่างจุ๊บแจงจะไปสนใจพวกแมงดาหรือไง? แม่งโง่แล้วไม่เจียม” เท็นออกความเห็นอย่างเผ็ดร้อน

“แต่ได้ยินมาว่า ในภาคนั้น จุ๊บแจงสนิทกับไอ้เทียนนี่มากนะ” เพื่อนคนต้นเรื่องเล่าอย่างรู้จริง...รู้จริงมาจากไหนกันหนอ?

เท็นหูผึ่งทันที...จุ๊บแจงไปสนิทกับไอ้พวกชอบเกาะผู้หญิงกินงั้นเหรอ?! แบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้!!

... 

กันแปลกไป...เพื่อนๆ ลงความเห็นเช่นนั้น

“กูว่ามันคงหนักใจเรื่องโปรเจค” เต้ยกระซิบกับเพื่อนที่เหลือ

“แต่กูว่า อาการมันเหมือนพวกผู้หญิงเพิ่งเสียตัว” ฟลุ๊คผู้มีสายตาแหลมคมเสมอพูดขัดขึ้นมา

เพื่อนที่เหลือมองหน้ากันไปมา...

ฟลุ๊คน่าจะสังเกตจากอาการพูดน้อยลง เหม่อลอย แล้วหน้าแดงเป็นพักๆ ของกัน ที่สำคัญคือ เวลาเต้ยหรือไอเด็นกอดคอ กันจะสะดุ้งแล้วรีบปัดมือเพื่อนทิ้งทันที

“พวกมึงซุบซิบอะไรกัน?!” กันที่นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์หันมาถามกลุ่มเพื่อนที่สุมหัวกันอยู่

“พวกกูกำลังปรึกษากันว่าคืนนี้จะไปเที่ยวไหนดี ที่ไหนสาวแจ่มๆ มึงไปด้วยไหม?” ไอเด็นตอบแทนคณะสุมหัว

กันทำท่าลังเลอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงพยักหน้าตอบตกลง

... 

ท่ามกลางแสงสีเสียงของผับขึ้นชื่อแห่งหนึ่งย่านสถานบันเทิง กันกลับนั่งจิบเหล้าหงอยเหงาอยู่คนเดียว

ผับนี้ไม่เน้นความหรูหรา แต่เน้นสถานที่กว้างขวางและเป็นที่ที่วัยรุ่นนิยมมากันมาก เพราะนอกจากเหล้า แสง สี เสียง แล้วยังมียาเสพติดด้วย

กลุ่มของกันไม่มีใครใช้ยาเสพติด โมโม่บอกว่าเก็บเงินเสพยาไว้เปย์หญิงจะดีกว่า...

ทุกคนเชื่อโมโม่...

“เป็นไรของมึงวะกัน? จะแดกก็แดกเลยมาจิบๆ อยู่ได้ พวกกูไม่วางยามึงหรอกน่า!” เต้ยตะโกนใส่เพื่อน ไม่ตะโกนเดี๋ยวเพื่อนไม่ได้ยิน เสียงเพลงในนี้ดังมาก

กันไม่สนใจเต้ย และไม่สนใจใคร เขาหยิบมือถือขึ้นมาเล่นแก้เซ็ง..

“ทำไมคืนนี้หญิงแวะโต๊ะเราน้อยจังวะ?” ไอเด็นถามด้วยความสงสัย

“นั่นดิ! กูว่ากูโคตรหล่อเร้าใจแล้วนะ” โมโม่พูดอย่างหัวเสีย

“สาวไม่มาพวกมึงก็ลุกไปหาเอาสิ” ...ฟลุ๊คมักมีไอเดียดีๆ ให้เพื่อนเสมอ

ทุกคนจึงพากันลุกออกจากโต๊ะทันที

“มึงไปด้วยกันไหม” เต้ยหันไปถามกัน ฝ่ายนั้นส่ายหัวกลับมา

... 

กันไม่มีอารมณ์ไปหาใครทั้งนั้น! ไม่ได้มีอารมณ์เที่ยวด้วย! แต่เขาแค่อยากมาบริหารเสน่ห์!

ก็คืนนั้นน่ะพลาดไปอย่างมาก!! พยายามลืมเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ ความทรงจำที่ตัวเองร้องคราง อือ อา แต๋วแตกในอ้อมกอดผู้ชายนี่ นึกขึ้นมาทีไรก็อายแทบอยากแทรกแผ่นดิน!

แล้วดูเอาเถอะ! คืนนี้มันคืนอะไรกัน!

ไม่มีสาวโต๊ะไหนส่งยิ้ม หรือฝากเบอร์มากับเด็กเสิร์ฟเลย แม้แต่จะส่งสายตาอ่อยสักนิดก็ไม่มีเลยสักคน!!

หรือ...หรือว่า...ผู้หญิงพวกนี้จะดูออกว่าเขาเคย...เอิ่ม.....กับผู้ชาย!

กันคิดเตลิดไปไกล คิดไปแม้แต่ว่า หรือไอ้เทียนจะเอาคลิปไปแอบอัพไว้ที่เว็บไหน!!

... 

หากจะพูดกันตามความจริงอย่างไม่กลัวเสียน้ำใจนั้น กลุ่มของกัน ที่หน้าตาดีที่สุดเห็นจะเป็นไอเด็นที่มีเชื้อลูกเสี้ยวเยอรมัน ส่วนคนอื่นก็แนวขาว ตี๋ พิมพ์นิยม ไม่ได้มีจุดเด่นอะไรให้น่าหลงใหลเป็นพิเศษ สำหรับกันนั้น เพราะเขาสูงพอๆ กับไอเด็น ซึ่งถือว่าสูงกว่าเพื่อนคนอื่น จึงได้เปรียบเรื่องผู้หญิงมากกว่าเล็กน้อย แน่นอน ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบผู้ชายตัวสูงอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญกว่าส่วนสูงนั่นคือ กันมักใส่แบรนด์เนมหัวจรดเท้า มือเติบ เสียงดัง จะเลี้ยงอะไรใครก็คุยเสียงดังจนได้ยินไปสามโต๊ะ แปดโต๊ะ จะไม่ให้ผู้หญิงสนใจเชียวหรือ?

ส่วนความเป็นจริงในคืนนี้ที่สาวๆ ไม่ค่อยเหลือบแลกลุ่มของกัน นั่นเพราะ...มีกลุ่มชายฉกรรจ์ที่หน้าตาดีกว่ากลุ่มของกันอยู่หนึ่งกลุ่ม และยังมีอีกหนึ่งกลุ่มซึ่งหน้าตาดีเป็นบางคนแต่กระเป๋าหนักและมีชื่อเสียงกว่า

กลุ่มแรกคือกลุ่มของเทียน...

เทียนได้รับงานแบบหมู่คณะมาจากเจ๊เฌอ งานนี้เขามาพร้อมเพื่อนร่วมอาชีพอีกสี่คน แน่นอนว่าหน้าตาดีทุกคน และคนที่จ่ายเงินซื้อพวกเขาก็มีทั้งผู้หญิงและเก้งสาว เก้งหนุ่ม ซึ่งก็เป็นเพื่อนกันทั้งแก๊ง กลุ่มนี้สนุกกันสุดเหวี่ยง จนโต๊ะอื่นๆ ขอไปร่วมแจมด้วยไม่น้อย ขอวงเล็บไว้หน่อยว่า เทียนเป็นคนเดียวที่นั่งดื่มเหล้าเบาๆ และแจกยิ้มล่อลวงสาวๆ เท่านั้น หน้าที่สนุกเป็นหน้าที่ของเพื่อนที่มาด้วยกัน ส่วนเขารอขึ้นไปช่วยสร้างความสนุกหลังจากจบปาร์ตี้ดีกว่า

กลุ่มที่สองเป็นกลุ่มของเท็น...

อย่างที่บอกว่าเท็นเป็นคนโผงผาง ใจร้อนและชอบใช้กำลัง ดังนั้นเขาจึงมีชื่อเสียงในละแวกผับที่รวมเหล่าวัยรุ่นนี้ไม่น้อย ชื่อเสียงออกไปทางไม่ค่อยดีหรอก แต่เท็นมีเงิน และเพื่อนเยอะมาก เขามาที่นี่เพราะตามมาดูไอ้คนชื่อ ‘เทียน’ และไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอ ไอ้กัน ด้วยอีกคน กลุ่มของเท็นนี่แหละที่เป็นจุดเรียกสาว เขาหมั่นไส้ไอ้กัน อยากเดี่ยวกับมันอีกสักรอบ จะได้รู้ผลจะๆ ไปเลย ส่วนทางฝั่งปาร์ตี้ที่มีหลากหลายเพศนั่นเขาก็จับตาดูอยู่เหมือนกัน สบโอกาสเมื่อไหร่ ไอ้เทียนอะไรนั่นก็มีสิทธิ์เจอยำตีนเพราะบังอาจมาวอแวกับจุ๊บแจง!

เท็นคงลืมไปว่าหน้าที่หึงหวงแบบนี้เป็นของ ‘โหยว’ แฟนจุ๊บแจง...

... 

กันไม่รู้ว่าเพื่อนๆ ที่เดินหายไปได้ผู้หญิงสมใจอยากกันหรือเปล่า แต่เขาเริ่มเซ็งและอยากกลับแล้ว จึงไลน์บอกในกลุ่มไว้สักนิด ก็เดี๋ยวพวกมันจะมาบ่นเขาทีหลังอีก ก่อนกลับขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยละกัน นั่งดื่มไปก็พอควร ปวดฉี่บ้างก็ไม่แปลก...

“อา...อืมม...โอว...” ...

กันกำลังทำธุระอยู่ตรงโถปัสสาวะ แล้วอยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ขึ้นมา จะว่าไปก็ไม่แปลกหรอก พวกอารมณ์เปลี่ยวรอไม่ไหวใช้ห้องน้ำผับแทนโรงแรมก็เยอะไป...

หืม? กันขมวดคิ้วด้วยความเอะใจเล็กน้อย จะว่าไป...ผับนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากผับที่เขาเคยเจอไอ้เทียนเล่นชักเย่อกับกระเทยนี่หว่า!! อย่าบอกนะว่า?!

กันรีบทำธุระให้เสร็จก่อนจะเดินไปเปิดน้ำล้างมือ จากนั้นทำเป็นย่ำเท้าเสียงดังเหมือนออกจากห้องน้ำไป แต่กลับไปยืนแอบอยู่ด้านนอก ถ้าคนที่ออกมาเป็นไอ้เหี้ยเทียนกับลูกค้านะ! เขาจะซัดมันให้เละ!!

... 

เทียนเห็นกันตอนที่ฝ่ายนั้นกำลังเดินไปทางห้องน้ำ...

ใจหนึ่งก็บอกตัวเองว่า ไม่ควรไปวุ่นวายอะไร เขาไม่อยากให้กันอาย แล้วยิ่งไม่อยากให้กันดูถูกหรือเข้าใจผิดว่าเขาหวังจะไปตีสนิทด้วย...

แต่อีกใจมันก็ร่ำร้องอยากเห็นหน้ากันชัดๆ ...

เสียงฝ่ายอธรรมชนะ เทียนลุกตามกันไปทางห้องน้ำ

อย่างน้อยขอแค่เห็นหน้าก็ได้!

ถ้าจะโดนมันต่อยหรือคิดบัญชีแค้นก็ไม่เป็นไร เจ็บตัวนิดหน่อยแลกกับได้เห็นใบหน้าที่เขาฝันถึงมาหลายคืนก็ถือว่าคุ้ม...

ปรากฏว่ากันกำลังทำลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าห้องน้ำ จนเทียนสงสัยถึงขนาดลืมตัวเดินเข้าไปถาม

“ทำอะไรอยู่ตรงนี้น่ะ?” เพราะยืนหันหลังแอบอยู่ริมประตูทางเข้าห้องน้ำ กันจึงไม่เห็นว่าคนด้านหลังเป็นใคร แม้เสียงคุ้นหู แต่เพลงในร้านก็ดังมาก เขาก็ไม่แน่ใจว่าคนที่อยู่ด้านหลังเป็นใคร แต่ในเมื่อเสียงคุ้นหู กันก็คิดว่าคงเป็นเพื่อนเขาคนใดคนหนึ่ง

“ชู่วว! กูจะรอให้ไอ้คนในห้องน้ำออกมา” กันยกมือขึ้นจุ๊ปากแล้วบอกคนด้านหลังโดยไม่ได้หันไปมองหน้า

“รอทำไมวะ?” เทียนยิ่งสงสัยเข้าไปอีก

“มีคนเอากันในห้องน้ำ...กูว่าไอ้เหี้ยเทียนแน่ๆ” ... จังหวะนี้แหละที่กันพูดและหันหลังกลับมามองคู่สนทนา...

อ้าว?!! กันอ้าปากค้าง ไอ้เทียนจริงๆ ด้วย! แต่ว่า...มันไม่ได้อยู่ในห้องน้ำ!

“มึงมาได้ไง?” กันเสียงแข็งใส่ทันที หน้าตาเริ่มบอกบุญไม่รับ เทียนปรับสีหน้าให้ปกติไม่เผลอยิ้มเรี่ยราดให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเขากวนประสาทก่อนจะชี้มือเป็นเชิงบอกว่ามาเข้าห้องน้ำ

“หึ! มึงคงไม่ได้มาเที่ยวหรอกใช่ไหม? มากับลูกค้าอีกสิท่า! คราวนี้ผู้หญิงหรือผู้ชาย!” ... เทียนรู้สึกว่ากันเสียงดังเกินความจำเป็นมากไป แม้เสียงเพลงในร้านจะดัง แต่ตรงนี้คุยกันด้วยน้ำเสียงธรรมดาก็ได้ยินชัดแล้ว เทียนเลือกจะไม่ตอบแต่หันหลังเดินกลับไป ก็เขาได้เห็นหน้าคนที่อยากเห็นแล้ว แถมในห้องน้ำก็มีคนทำกิจกรรมพิเศษอยู่ คงไม่เหมาะจะหลบกันด้วยการเข้าห้องน้ำแน่นอน

“กูถามไม่ตอบอีกแล้วเหรอ?!” กันเดินตามมาดักหน้า จากนั้นกระชากคอเสื้อเขาอย่างแรง เทียนต้องยกมือขึ้นทั้งสองข้างเพื่อให้รู้ว่าเขาไม่สู้ และไม่อยากมีเรื่อง

“มากันหลายคน ทั้งลูกค้า ทั้งพวกกู” ... คำว่า ‘พวกกู’ ของเทียนทำให้กันวาดภาพในหัวไปเป็นหนังผู้ใหญ่ที่ทำกิจกรรมพร้อมกันเป็นหมู่คณะเสียแล้ว เขายิ่งโกรธจนแทบควันออกหู

“มึงไม่ต้องไป!!” ... คำสั่งนี้ย่อมต้องสร้างความงุนงงให้เทียน แต่ไม่ทันจะอ้าปากถาม คนที่กระชากคอเสื้อเขาอยู่ก็ออกแรงเพิ่มขึ้นจากนั้นเขย่าคอเสื้อเขาแรงๆ จนหัวเขาสั่นคลอนไปมา แรงเยอะจริงๆ!!

“กูห้าม! มึงไป! ได้ยินไหม?!” ...

“ไม่ได้ ลูกค้าเขาจ่ายเงินไปแล้ว” เทียนพยายามอธิบายอย่างใจเย็น

“มันจะซักเท่าไหร่วะ?! บอกยัยเจ๊กระเทยเสียงควายนั่นเลยนะว่ากูจ่ายคืนให้เอง!” ...

เดี๋ยวนะ? ทำไมกันถึงโมโหขนาดนี้? เทียนทั้งงุนงงทั้งสงสัย

“มึงใจเย็นๆ ก่อนนะ ปล่อยมือก่อน ค่อยๆ คุยกัน” เทียนเอามือแตะแขนข้างหนึ่งของกันเบาๆ

“ไม่เย็นเหี้ยอะไรทั้งนั้นแหละ! มึงทำอะไรกับกูไว้ ห๊ะ!! แล้วมึงกล้าไปเอากับคนอื่นเหรอ?!!” ...!

ทั้งท่าทาง คำพูด น้ำเสียง ที่มีแต่ความเกรี้ยวกราด โกรธเคืองของกัน กลับทำให้เทียนรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

มันหึงเขางั้นเหรอ?

“โอเคๆ ไม่ไปๆ ปล่อยมือก่อนนะ” เทียนบอกแล้วยิ้มให้ พลางลูบแขนทั้งสองข้างที่กำคอเสื้อเขาแน่น คนที่โกรธเกรี้ยวเกินเหตุเหมือนเริ่มรู้ตัวจึงสะบัดมือออกจากคอเสื้อเทียน จากนั้นก็เสมองไปทางอื่น...

“แล้วมึงจะกลับตอนไหน? เมาหรือเปล่า? เอารถมาไหม?” เทียนเดินเข้ามาถามใกล้ๆ

“เสือก!” กันตะคอกใส่แล้วหันหลังเดินหนีไปทันที เทียนจึงเดินตามไปด้วย

กันคงเอารถมา หรือไม่ก็อาจมารถเพื่อน และหากกันอยากกลับก่อนเขาก็จะเดินไปส่งมันที่รถ เทียนเดินยิ้มไปตลอดทาง

... 

คนที่อยู่ในห้องน้ำคือ เท็น...

และเขาได้ยินเรื่องที่สองคนหน้าห้องน้ำคุยกันหมดแล้ว...

“พี่เท็นรู้จักเหรอคะ?” สาวสวยคนที่เข้าห้องน้ำกับเขาเมื่อครู่ถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะเธออยากกลับโต๊ะไปอวดเพื่อนจะแย่แล้วว่า 'ได้พี่เท็น' แต่ฝ่ายชายกลับไม่ยอมไปไหนบอกให้ยืนแอบดู ผู้ชายสองคนทะเลาะกัน...

ดูเหมือนทะเลาะเพราะหึงหวงอะไรกันสักอย่างนี่แหละ ก็เนี่ย! ผู้ชายหน้าตาดีๆ ก็กินกันเองไปหมด สาวสวยอย่างเธอห่อเหี่ยวหมดแล้ว!

“รู้จักสิ! คนตัวสูงกว่านั่นเพื่อนที่คณะพี่เอง ส่วนอีกคนนั่นเป็นคนดังจากอีกมอ เธอได้ยินใช่ไหมเมื่อกี้น่ะ?” เท็นหันมาถามฝ่ายหญิง ซึ่งก็พยักหน้าตอบกลับมา

“รู้ไหม ไอ้เพื่อนที่คณะพี่คนนี้น่ะนิสัยไม่ค่อยดีหรอก มันชอบหลอกแดกผู้หญิงกับกระเทย ไอ้กันคงเป็นเหยื่อรายใหม่มันมั้ง?” เท็นพูดชื่อกันออกมา เพื่อหยั่งเชิงว่าหญิงสาวพอจะรู้จักไหม

“พี่กัน? หนูรู้จัก! เพื่อนหนูก็เคยคบพี่เขาอยู่พักนึง นี่ได้ยินว่าเลิกกับแฟนคนปัจจุบันแล้ว ที่แท้ก็เป็นอีแอบนี่เอง!” ...

เท็นแอบยิ้มเยาะ...มันต้องอย่างนั้น!

“น่าสงสารมันนะ ไม่รู้ไปหลงคารมอะไรไอ้เทียน” เท็นเอ่ยชื่อเพิ่มมาอีกคน แต่คนนี้ดูเหมือนหญิงสาวคงไม่รู้จัก...อาจเพราะเธอหน้าตาดี อายุยังน้อย เพิ่งเรียนปีหนึ่งเท่านั้น คงไม่คร่ำหวอดเรื่องการจ่ายเงินซื้อผู้ชายมานอนด้วย

“โอ๊ย! พี่กันก็นิสัยไม่ค่อยดีหรอก! เพื่อนหนูบอกว่าเขาขี้โมโหจะตาย ที่คบกันไม่ได้นานก็เพราะเรื่องนี้แหละ” สาวสวยได้ทีเล่าเป็นเรื่องเป็นราว เท็นพยักหน้าอย่างเข้าอกเข้าใจ จากนั้นโอบเอวหญิงสาวเดินกลับไปที่โต๊ะ...

“อย่างว่านะ เรื่องคนอื่น เราก็ไม่อยากยุ่งหรอกเนอะ” เท็นหันไปพูดกับสาวสวยข้างกาย หญิงสาวพยักเพยิดเป็นเชิงเห็นด้วย...

แต่เมื่อกลับมาถึงโต๊ะ...เรื่องเล่าของสาวสวยผู้เห็นเหตุการณ์นั้น จากแค่ ‘ได้กินพี่เท็นด้วย’ ก็เพิ่มมาเป็น

จำพี่กันได้ไหม? ที่เคยคบกับคนนั้นน่ะ ชื่ออะไรนะ จำชื่อมันไม่ได้แล้ว ที่เคยโม้ว่าพี่เขาซื้อกระเป๋าชาแนลให้อ่ะ นั่นแหละ! พี่กันคนนั้นอ่ะเป็นเกย์!’ 

... 

“ยืนซื่อบื้อเข้าไป!! ขึ้นมา!” คนบนรถหรูตะคอกใส่เทียนเสียงดัง คิ้วก็ขมวดมุ่น พอเทียนขึ้นรถมาตามคำสั่งแล้ว เจ้าของรถก็กระชากรถออกตัวอย่างแรง

“มึงไม่เมาแน่นะ?” เทียนถามย้ำเป็นรอบที่สาม

“ถามอีกทีกูจะพามึงไปบวกเสาไฟฟ้าต้นนั้น เอาด้านมึงนั่นแหละชน!” กันตอบอย่างไม่สบอารมณ์ และไม่มองหน้าคนที่นั่งมาด้วยกัน โดยไม่รู้เลยว่าคนที่โดนด่าไปนั่งยิ้มมีความสุขตลอดทาง...

“จอดแถวๆ นี้ก็ได้ เดี๋ยวเรียกแท็กซี่ต่อเอง คอนโดมึงอยู่คนละทางเลยนี่” เทียนบอกอย่างเป็นห่วง เขาไม่อยากให้กันที่ขับรถเร็วมาก และไม่แน่ใจว่าระดับความเมามากแค่ไหนต้องขับรถไปส่งเขาตั้งไกลก่อนจะขับกลับห้องตัวเอง

“รถกู! กูจะขับไปไหนก็ได้!” ...คนเอาแต่ใจก็ชนะเสมอ

เมื่อถึงอพาร์ตเม้นท์ของเทียน แทนที่เขาจะลงกลับยังนั่งอยู่แบบนั้นจนคนขับหันมามองตาเขียว

“ขอบคุณครับ” เทียนยิ้มและกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ มันจะไม่เป็นไรเลยถ้าหากแววตาของเขาไม่สื่อความในใจที่ทำให้คนมองหน้าร้อนขึ้นเสียเฉยๆ

เทียนอยากจับมืออีกฝ่ายขึ้นมาจูบ แต่เขาไม่กล้า และรู้ดีว่าไม่ควรทำ ดังนั้นจึงเปิดประตูรถและเดินจากไป...

... 

กันมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปอย่างสับสน...

ทำไมเขาต้องไปโกรธเคืองมันกับแค่รู้ว่ามันต้องไปนอนกับคนหลายคน? ...ไอ้เทียนมันขายตัว มันจะนอนกับใครกี่คนก็ไม่ใช่เรื่องของเขาเสียหน่อย!!

กันคิดอย่างนั้นก็จริง แต่ภาพความทรงจำที่ถูกกอด และลูบไล้อย่างอ่อนโยนเมื่อคืนนั้นก็แวบเข้ามา...

เขายื่นคำขาดกับมันไปราวกับว่า มันเป็นของเขา...

แต่...แต่...แต่มันก็ป็นของเขาแล้วนี่! ถึงคืนนั้นเขาจะไม่ได้ทำกับมันแบบที่คิด แต่...แต่...แต่เดี๋ยวก็ต้องได้ทำอยู่ดี!

ลูกผู้ชายฆ่าได้หยามไม่ได้! เรื่องอะไรเขาจะยอมให้ตัวเองมีความทรงจำน่าอายแบบนี้ต่อไปเล่า!

ถ้าเขารุกมันคืน มันก็เป็นของเขาแล้ว!!

... 

เจ๊เฌอแสนจะโมโหคนโปรดอย่างเทียน!

มีอย่างที่ไหน ปฏิเสธลูกค้าไม่พอ ยังโทรตามเด็กใหม่ที่เจ๊กะว่าจะขอกินเสียก่อน ให้ออกไปรับลูกค้าแทนตัวเองอีก!!

นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเทียนคืนเงินมาให้ แล้วมีข้อแลกเปลี่ยนว่าวันหลังจะมาทำภารกิจแทนเด็กใหม่ที่เจ๊หมายตาแล้วล่ะก็นะ...รับรองว่าแม่วีนแก้วหูแตกแน่นอน แต่อาจจะมีอย่างอื่นแตกด้วยก็ถือว่าผลพลอยได้ละกัน!

ในขณะที่เจ๊เฌอกำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับหนุ่มสุดหล่อคนโปรดอยู่นั้น โทรศัพท์ที่มีสายเรียกเข้าซึ่งเจ๊บันทึกเบอร์ไว้ว่า ‘ไอ้ตัวแสบ’ ก็ดังขึ้น

เจ๊จำใจกดรับเป็นอย่างมาก

“ว่าไงคะ? มีอะไรให้เจ๊รับใช้คะคุณ?” น้ำเสียงของสาวประเภทสองรุ่นใหญ่มีแววแดกดันอย่างไม่ปิดบัง

“ต่อไปนี้ห้ามให้ไอ้เทียนไปกับลูกค้าเด็ดขาด!” ...

“ต๊าย!! นี่แกจะเอายังไงยะ? ครั้งก่อนก็ทีหนึ่งแล้ว แกอยากหาเรื่องกับฉันใช่ไหม?” เจ๊เฌอกรีดเสียงแปดหลอดพิฆาตใส่ปลายสายทันที

“แล้วเจ๊ล่ะอยากมีเรื่องกับผมไหม? ผมแจ้งตำรวจว่าเจ๊ค้าประเวณีได้เลยนะเว้ย! ญาติผมอ่ะตำรวจยศสูงๆ ทั้งนั้น เจ๊จะลองไหม?” ...เจ๊เฌอปากสั่นด้วยความโกรธแต่เถียงไม่ออก

“บอกลูกค้าไปเลยว่าไอ้เทียนมันเลิกทำงานแล้ว!” เสียงปลายสายยังข่มขู่ต่อไป

“แหม เทียนเขาก็ต้องกินต้องใช้ เจ๊ไม่ได้บังคับเขาเสียหน่อย จะให้เขาเลิกได้ก็ต้องไปบอกเจ้าตัวเขาเองนะจ๊ะ” เจ๊เฌอปรับเสียงเป็นอ่อนหวานเหมือนเดิม แม้จะพูดไปกำหมัด กัดริมฝีปากไปก็เถอะ

“เรื่องนั้นเจ๊ไม่ต้องมาสาระแนเลย! ผมคุยกับมันเองได้ แต่ห้ามเอาลูกค้าไปให้มันอีก!” ปลายสายไม่มีลดละ เสียงดังข่มขู่คงเส้นคงวา

“จ้า! ได้ตามที่สั่งค่ะคุณ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะคะ เทียนน่ะเขาไม่ชอบให้ใครมาเลี้ยงดูหรอก เขาไม่แบมือขอเงินใครฟรีๆ เขาก็มีศักดิ์ศรีของเขา” เจ๊แกเถียงไม่ไหวแล้ว จึงได้แค่ประชดประชันเท่านั้น

“ศักดิ์ศรีบ้าอะไรวะ ไปขายตัว! แม่งขอทานยังดีกว่าเหอะ!” ปลายสายพูดเสียงดังก่อนจะตัดสายไปอย่างไม่มีความเกรงอกเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น เจ๊เฌอกรี๊ดออกมาอย่างเหลืออด!

นี่ไงสาเหตุที่เขาบันทึกเบอร์นี้ไว้ว่า ‘ไอ้ตัวแสบ’ !!

ในตอนที่เทียนบอกให้เขาคืนเงินให้ลูกค้าที่บอกว่าเหมาตัวเทียนในคืนนั้น เทียนให้เหตุผลว่า ผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนของเพื่อน และโดนแกล้งมาอีกที โดยเข้าใจว่าชื่อเทียนของเขาเป็นนามสมมติของไซด์ไลน์สาวสวย...

เจ๊เฌอยอมรับว่าเชื่อ จึงโทรกลับไปเพื่อขอหมายเลขบัญชีโอนเงินคืน แต่ไอ้ปลายสายเมื่อได้เงินคืนแล้วกลับตอกหน้าเขากลับมาเจ็บแสบว่า ‘ทำนาบนหลังคน แน่จริงทำไมเจ๊ไม่ขายเสียเองวะ! อ๋อ! หน้าตาคงดูไม่ได้ หุ่นหมีควายลูกค้าเอาไม่ลงซิท่า ถึงต้องไปหลอกคนอื่นมาทำแทน แล้วตัวเองก็กินหัวคิว! ยัยกระเทยเสียงควายช้างน้ำ!’ ...

ช่างเป็นคำด่าแสนเจ็บแสบ คนอย่างเจ๊เฌอก็ไม่ใช่ว่าใครจะมาจิกหัวด่ากันง่ายๆ เขารีบเอาเบอร์โทรนั้นไปให้คนสืบหาเจ้าตัวทันที แล้วพอรู้จักตัวแล้วก็จำต้องเก็บความแค้นไว้ต่อไป...

ก็ที่ไอ้เด็กเวรนั่นบอกว่ามีญาติเป็นตำรวจน่ะเรื่องจริง! แถมไม่ได้มีคนเดียวเสียด้วย แล้วบ้านมันก็พวกเศรษฐีไปอีก...จะให้ลูกน้องลากไปรุมโทรมเจ๊ก็คิดหนัก...

แต่จะว่าไปมันก็แลเป็นห่วงเป็นใยเทียนดีเหมือนกัน...เพราะส่วนนี้ด้วยนั่นแหละที่เจ๊ยังเก็บความแค้นไว้ได้...

ถ้ามันคิดจะช่วยดูแลเทียนจริงๆ เจ๊เฌอคนนี้ก็จะหลีกทางให้...

คิดแล้วเจ๊ก็ถอนหายใจ ทำหน้าเศร้า...

โธ่...แล้วสัญญาที่เทียนเพิ่งบอกไว้ล่ะ ก็ต้องเป็นโมฆะด้วยใช่ไหม?

... 

¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪¸¸.•*¨*•♫♪ 

Depress Ai : Talk 

กลับมาแย้ว! 😋

หายตัวไปนาน ทุกคนลืมเราหรือยัง 555+ ลืมเค้าไม่เป็นไร แต่อย่าลืมพี่กัน กับ น้องเทียนสุดหล่อน้าา😘

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น