จินตนากร
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

12 สมุดวาดเขียนสั่งตาย Part 7

ชื่อตอน : 12 สมุดวาดเขียนสั่งตาย Part 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 39

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2562 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 สมุดวาดเขียนสั่งตาย Part 7
แบบอักษร

  ครูสุนทรพยักหน้าให้กับเมฆาอย่างช้าๆ "ครับ เป็นเพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์ครับ..." 

ความสังหรณ์ใจของเมฆามักจะไม่ค่อยผิดพลาด ครูชัยรัตน์กลับมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่กับเรื่องนี้จริงๆ 

  "แล้ว... แล้วทำไมเพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์ถึงกล้ายืนยันเรื่องนี้เหรอครับครูสุนทร ?" เมฆาถาม 

  ครูสุนทรสูดลมหายในหนึ่งเฮือกก่อนจะเล่าต่อ "คือเพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์เล่าว่า ได้บังเอิญไปเห็นเหตุการณ์ตอนที่นายเม้งกำลังข่มขืนเด็กหญิงปานวาดเข้าพอดีน่ะครับ วันนั้นตอนเย็น พอเด็กหญิงปานวาดกำลังเดินกลับจากโรงเรียนก็โดนนายเม้งนี่ดักฉุดกระชากเข้าชายป่าและได้ลงมือข่มขืนเด็กคนนี้ที่ชายป่าแถวนั้นเองล่ะครับ นี่คือสิ่งที่เพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์ได้เล่ายืนยันให้ผมฟังครับ..." 

  "เธอเห็นจริงๆเหรอครับครูสุนทร เอ่อ... แล้วครูพอจะบอกชื่อของเพื่อนหญิงครูชัยรัตน์ได้หรือเปล่าครับว่าเธอชื่ออะไร ?" เมฆาอยากจะรู้ชื่อเพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์นี้ทันที 

  ครูสุนทรอดจะถอนใจขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้ก่อนที่จะบอกเมฆา 

  "ชื่อของผู้หญิงคนนี้ก็คือ'เมขลา'ครับ และเธอก็ได้เห็นจริงๆแน่นอน เพราะขณะนั้นยังมีพวกเด็กนักเรียนสามคนได้เห็นเหตุการณ์นั้นด้วยครับ" 

  "เด็กนักเรียนสามคน ?" เมฆาสะดุดใจกับคำว่าสามคนทันที "ครูสุนทรคงจะไม่ได้หมายถึงเด็กสามคนนั้นนะครับ ?" 

  "ครับ ก็เป็นเด็กสามคนนั่นล่ะครับ เด็กสามคนที่ต่อมาต้องมาเสียชีวิตตามภาพวาดที่เด็กหญิงปานวาดนั่นวาดแหล่ะครับ" 

  เมฆาแทบจะลุกพรวดจากเก้าอี้ "ครูสุนทร ! ทำไมครูเพิ่งจะเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังล่ะครับ ?!" 

  ครูสุนทรถอนใจ และคีบบุหรี่เข้าปากก่อนสูบหนักๆอีกครั้งหนึ่ง 

  "เฮ้อ... ก็อย่างที่ผมบอกตอนแรกล่ะครับ ว่าที่จริงผมก็ไม่อยากจะไปพาดพิงถึงใครคนโน้นคนนี้ให้มากมายนักล่ะครับคุณเมฆา เพราะจุดประสงค์จริงๆของผมก็แค่ต้องการให้คุณเมฆาหาทางทำลายหรือแก้อาถรรพ์ของสมุดวาดเขียนให้ได้เท่านั้นเองครับ..." 

  เมฆาจ้องหน้าครูสุนทรเขม็ง "แต่ในเหตุการณ์ที่บังเอิญตรงกันแบบนี้ล่ะครับ ที่มันอาจจะทำให้เราสามารถตีวงของเรื่องราวให้มันแคบลงยิ่งกว่าเดิมอีกนะครับ และสุดท้ายมันจะทำให้เราได้รู้ที่มาที่ไปของต้นเหตุจนนำไปสู่การแก้อาถรรพ์ได้นะครับ" 

  ครูสุนทรเลิกคิ้ว "หรือคุณเมฆาจะหมายความว่า เพราะเด็กสามคนนั่นไปเห็นเหตุการณ์ในจังหวะนั้นเข้า จึงทำให้เด็กหญิงปานวาดได้วาดภาพอาถรรพ์เพื่อฆ่าพวกเธองั้นเหรอครับ ?!" 

  "ยังครับ ครูสุนทร" เมฆาส่ายหน้า "ผมยังไม่ได้สรุปแบบนั้นครับ แม้จะเห็นแล้วว่าเป็นไปได้ แต่ผมเองก็ยังต้องหารายละเอียดและจุดเชื่อมโยงต่างๆให้เห็นภาพชัดกว่านี้ครับ จึงจะสรุปทุกอย่างได้อย่างไม่ผิดพลาด ซึ่งก็จะทำให้เราสามารถคลี่คลายความซับซ้อนของปริศนาและแก้อาถรรพ์ได้ตรงจุดเป็นลำดับต่อไปครับ" 

  แล้วเมฆาก็ชโงกหน้าเข้ามาใกล้ๆครูสุนทรอีก 

  "ผมอยากจะถามครูอีกหน่อยครับ ว่าตอนที่นายเมฆกำลังข่มขืนเด็กหญิงปานวาดน่ะ เพื่อนหญิงของครูชัยรัตน์ที่ชื่อเมขลาน่ะ ไปทำอะไรแถวนั้นกันแน่ครับ ความหมายของผมอีกอย่างก็คือ ปกติเธอผ่านไปแถวนั้นบ่อยหรือเปล่าครับ ?" 

  ครูสุนทรส่ายหน้า "ผมว่า ไม่นะครับ เท่าที่ผมรู้มาคุณเมขลาน่าจะไม่ค่อยได้ผ่านไปแถวนั้นบ่อยนักหรอกครับ อีกอย่างเธอเป็นคนต่างถิ่นไม่ค่อยได้มีความคุ้นเคยอะไรในแถวนั้นนักครับ แต่นั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องให้เด็กสามคนไปเป็นเพื่อนในตอนเย็นวันนั้น โดยที่เธอบอกพวกเด็กๆว่าอยากจะให้ช่วยไปส่งที่หมู่บ้านที่พวกเด็กๆกลุ่มนั้นอยู่เพื่อที่จะไปดูงานจักสานของหมู่บ้านน่ะครับ" 

  เมฆาพยักหน้าก่อนจะถามต่อไป "ครูสุนทรครับ ผมมีเรื่องที่อยากจะถามอีกเรื่องหนึ่ง คือ ในตอนที่เพิ่งจะมารู้กันว่า สมุดวาดเขียนของเด็กหญิงปานวาดถูกฉีกหายไปประมาณสามหน้านั้นเป็นตอนไหนกันครับ ?" 

  "เอ... เรื่องนี้ถ้าผมจำไม่ผิด..." ครูสุนทรทำท่านึก "น่าจะเป็นตอนที่พ่อแม่ของเด็กหญิงปานวาดกำลังจะเอาสมุดวาดเขียนเล่มนั้นไปส่งให้วัดเก็บรักษาไว้ แล้วก็กลับพบว่าสมุดมีรอยถูกฉีกออกไป ทั้งๆที่ตอนที่เด็กที่เป็นญาติอีกคนหนึ่งเอาสมุดมาส่งคืนก็ยังเห็นว่าสมุดไม่ได้มีรอยฉีกแต่อย่างใดน่ะครับ" 

  แล้วครูสนทรก็ได้เห็นว่าสีหน้าของเมฆาดูจะมีความกระหยิ่มยิ้มย่องขึ้นมาในสีหน้าตอนนี้ หรือว่า ชายที่ชื่อเมฆาผู้ที่ต้องมาทำตัวเป็นครูกำมะลอแต่แท้ที่จริงกลับเป็นนักสืบของคดีวิญญาณที่มีชื่อคนหนึ่ง จะมองเห็นถึงความคืบหน้าของเรื่องราวโดยรวมแล้ว ? 

  และหลังจากคุยกับครูสุนทรในครั้งนี้แล้ว ในตอนเย็นหลังโรงเรียนเลิก เมฆาก็ได้ไปหาเด็กหญิงผู้เป็นญาติของเด็กหญิงปานวาดถึงบ้าน ซึ่งชื่อของเด็กหญิงคนนี้ก็คือ'พิมใจ' ซึ่งผู้ปกครองของเด็กคนนี้ก็ได้ให้การต้อนรับเมฆาอย่างดีเพราะเห็นว่าเขาเป็นครูที่สอนอยู่ในโรงเรียนบ้านทับรุ้งนี่เอง และเมฆาก็ได้บอกจุดประสงค์ของเขากับผู้ปกครองของเด็กหญิงพิมใจไปเลยว่า ต้องการที่จะช่วยล้างอาถรรพ์ของสมุดวาดเขียนเล่มนั้นไปจากหมู่บ้านแห่งนี้ให้จงได้ 

  "หนูพิมใจ หนูได้เป็นคนเห็นภาพวาดในสมุดวาดเขียนนั่นก่อนคนอื่นๆใช่ไหม แล้วหลังจากนั้นหนูก็เลยได้นำไปเล่าให้เพื่อนๆในโรงเรียนฟังในตอนที่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเด็กสามคนนั่นใช่ไม๊จ๊ะ และพอหลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นเหมือนอย่างในภาพ เพื่อนๆในโรงเรียนของหนูต่างก็หวาดกลัวสมุดวาดเขียนเล่มนั้นจนเล่าลือกันทั้งโรงเรียนและหมู่บ้านเลยใช่ไม๊จ๊ะ ?" เมฆาถามเด็กหญิงซึ่งปัจจุบันรียนอยู่ชั้น ป.6 ของโรงเรียนบ้านทับรุ้ง 

  เด็กหญิงส่ายหน้า "ที่จริง เพื่อนๆในโรงเรียนหลายคนก็เคยได้เห็นว่า ปาน(ปานวาด) ได้วาดภาพน่ากลัวๆลงในสมุดวาดเขียนอยู่หลายภาพก่อนที่ปานจะมาตายนะคะครูเมฆา แต่ตอนนั้นก็ไม่ค่อยจะมีใครสนใจอะไรกับภาพวาดของปานนัก และก็ไม่คิดว่ามันจะเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงตามภาพวาดนั้นน่ะค่ะ" 

  "โอเค... เข้าใจล่ะ แล้วหนูพิมใจพอจะบอกครูได้ไม๊ว่า ภาพวาดอีกสามภาพที่หายไป มันคือภาพของเด็กหรือผู้ใหญ่ และเป็นภาพที่น่ากลัวเเบบเดียวกันหรือเปล่าจ๊ะ ?" 

  เด็กหญิงฟังคำถามนี้แล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีความสบายใจบางอย่าง เธอรีบหันไปมองพ่อแม่ของเธอเองที่นั่งอยู่ใกล้ๆ 

  "บอกครูเขาไปเถอะจ้ะพิม" แม่ของเด็กหญิงพูดขึ้น "บอกเขาไปแค่ว่าเป็นภาพของเด็กหรือผู้ใหญ่ก็คงได้มั้ง ?" 

  "ใช่แล้วจ้ะ ลองบอกครูซิว่า ภาพวาดที่ถูกฉีกไปในตอนหลังน่ะ เป็นภาพของเด็กหรือผู้ใหญ่กันแน่ ?" เมฆาพูดเสริมขึ้นมาอีก 

  "เป็น... เป็นภาพผู้ใหญ่ทั้งสามภาพค่ะครูเมฆา..." เด็กหญิงตัดสินใจบอกออกมา 

  อา... เป็นภาพ'ผู้ใหญ่'ทั้งสามภาพจริงๆ ! 

  และที่จริงเมฆาก็ได้คาดการณ์ไว้แล้วว่าต้องเป็นภาพของผู้ใหญ่แน่นอน แต่คนทั้งสามในภาพที่ถูกฉีกออกไป จะเป็นใครกันบ้าง และจะต้องตายแบบไหนกันบ้างล่ะ...?! 

  และที่สำคัญอีกอย่าง คือ ทำไมจะต้องมีการขโมยสมุดวาดเขียนไปจากเขา และถ้ามีใครต้องการสมุดวาดเขียนเล่มนั้น ก็ทำไมถึงไม่ขโมยไปตั้งแต่ตอนที่เขายังไม่ได้มาสืบเรื่องนี้ในหมู่บ้านแห่งนี้กันล่ะ ? 

  เอาล่ะ อย่างน้อยๆเขาเองก็ได้รู้แล้วล่ะว่า สมุดวาดเขียนอาถรรพ์ได้ถูกขโมยไปไว้ที่บ้านหลังนั้นอย่างแน่นอน...! 

  และเดี๋ยวคงจะได้รู้กันว่า บ้านหลังนั้นเป็นบ้านของใครกันแน่...? 

 

     (โปรดติดตามในบทต่อไป เร็วๆนี้นะครับ) 

 

   

 

   

    

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น