ภัทชริดา
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

21.เรื่องวุ่นวายของเรน

ชื่อตอน : 21.เรื่องวุ่นวายของเรน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 62

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2562 00:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21.เรื่องวุ่นวายของเรน
แบบอักษร

วันนี้คงจะเป็นเช้าที่แสนสดใสสำหรับฉันมาก(ประชด)ฉันเดินขาถ่างเข้ามาในโรงเรียนจนเป็นเป้าสายตาของนักเรียนและครูในโรงเรียน

สาเหตุเพราะเมื่อคืนหลังจากที่เราปรับความเข้าใจกันได้แล้วไอ้ป๋ามันก็จับฉันกดอย่างเดียวโดยไม่ได้คำนึงเล้ยว่าฉันจะต้องมาโรงเรียน เห้ออออ

ในห้องฉันก็ทีลูกน้องของฉันเกือบทั้งห้องรวมทั้งเด็กปีอื่นๆด้วยเช่นกัน หุหุมันเป็นเพราะฉันเทพไงถคงได้มีลูกน้องเยอะ แต่ตอนนี้กูแสบไอ้ตรงนั้นมาก

ทีแรกไอ้ป๋ากะจะไม่ให้ฉันมาโงเรียนหรอกแต่ฉันดันดื่อมาเองไง เห้อออออออยาวปายยยยย

"เจ๊!เป็นอะไรอ่ะทำไมเดินแปลกๆ"

พวกลูกน้องทั้งหลายรวมทั้งเพื่อนร่วมห้องเมื่อเห็นเห็นฉันเดินเข้ามาในห้องด้วยท่างทางแปลกๆก็สร้างความแปลกใจระคนสงสัย

"เจ๊!ได้ยินปะเนี้ยยย เป็นอะไรอ่ะทำไม่วันนี้เจ๊เดินแปลกๆ" พวกมันว่าพลางจับตัวฉันหมุนๆไม่มาจนฉันเวียนหัว แทบจะขย้อนของเก่าเลยก็ว่าได้

"โอ้ยยย!พวกมึงจะจับกูหมุนทำเห้อะไรว่ะกูจะอ้วกไอ้พวกเห้!!"

ฉันตะโกนด่าพวกมันไปทำให้พวกมันรีบปล่อยมือออกจากตัวฉัน ทิ้งไว้เพียงอาการเวียนหัวขั้นรุนแรงจนแถบอ้วก แมร่งเอ้ยยยย ไอ้พวกบัดซบ!

"ง่าพวกเราขอโทษคร้าบบบบ/ค้าาาา"

เห้อออ.....ปวดจิตกับพวกมันจริงๆเลย....เห้ออออ

"ว่าแต่.....ทำไมวันนี้เจ๊เดินขาถ่างแปลกๆอะ"ไอ้เคียวยะพูดขึ้นทำให้ทุกคนในห้องหันมามองที่ฉันเป็นตาเดียวเอ่อออ...กูทำอะไรผิดละว้าาาาา

"อะไรของมึงกูก็เดินปกติ อย่ามามั่ว!"แล้วฉันก็โดนพวกมันสวนกลับเป็นเสียงเดียวกันทั้งห้องว่า

"เหรอออออ"ToT"พวกมึงแมร่งงงง ชั่วกันจริงๆเพราะไอ้ป๋าบ้านั้นคนเดียวเลย ฮื่อ~~รู้ทั้งรู้ว่าเธอจะต้องมาโรงเรียนกับทำเธอได้!ฮรื่ออออออ.....

"อะ อะไรของพวกมึงกันว่ะเนี้ยยยย มะมามาจับผิดอะไรกูกันว่ะ"มึงจะตะกุกตะกักทำไมว่ะไอ้เสียงเวรดูสิอมร่งแต่ละคนจ้องกูเขม่งเลย พวกมึงจะจ้องอะไรกันขนาดน้านนน

"ตกลงเจ๊ไปทำอะไรมาใช่ไหม คงไม่ได้ไปตื๊ดๆกับใครมาจนมีสภาพเป็นแบบนี้หรอกนะ?" ไอ้เคียวยะถามย้ำ จี้จุดตายฉันพอดีแล้วฉันควรตอบว่าไงดีว่ะ คิดสิคิดๆ

"หรือว่า...."ไอ้เรียวอยู่ๆก็ตะโกนขึ้นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ก่อนจะหันมามองฉันตาเป็นประกายล้อเลียนอย่างเห็นได้ชัด

"มึงรู้อะไรมาว่ะไอ้เรียว พูดมาดิอย่าลีลาไอ้สลัดกูอยากเสือกเรื่องเจ๊เต็มที่แล้ว!"ไอ้เรียวมะเอ่ยด่าเพื่อนตัวเองทำเหมือนรู้อะไรบางอย่างแต่ไม่พูดได้แต่ยิ้มล้อเลียนยั่วโมโหเรน

"หรือว่า...เจ๊กับพี่หมอคนนั้น...."ไอ้เรียวแมร่งฉันลืมไปได้ยังไงกันนะว่ามันรู้เรื่องไอ้คุณป๋า

ฉันรีบปิดปากของมันก่อนที่มันจะพูดอะไรออกมามากกว่านี้ แมร่งเจ็บตรงนั้นก็เจ็บ กูยังต้องกระโดดไปปิดปากไอ้เรียวอีก....มันสะเทือนนะเว้ยไอ้เวรเอ้ยย!!!

"อย่ามาพูดอะไรเลอะเทอะนะเว้ย!ไอ้เรียวปากมึงอะจะเอาไว้ไหมห๊ะ!!!"

ไอ้เวรพวกนี้นี่บัดซบจริงๆเลยสลัดผ้ก เห้อออ.....

"เอ้อ่อยอ๋ม อ๋มอ๋ายใอไอ่ออก แอ็กๆ เอ้"แหวะหยี๋ๆๆๆน้ำลาย ไอ้คนสถุลอี๋!กล้ามากที่ทำน้ำลายเยิ้มเลอะมือฉัน ฉันรีบปล่อยมือออกจากปากมันทันทีพร้อมกับเอามือเช็ดเสื้อเช็ดหัวมันนั้นแหละ หยี๋น่าเกลียจจริงๆ

"แค็กๆเจ๊!นี่คิดจะฆ่ากันเลยรึไง แค็กๆๆ".แหม่ไอ้เวรมารยาจริงๆนะเมิง น่าหมันไส้ว่ะ

"อย่ามาๆ ไอ้เวร กูแค่ปิดปากมึงไม่ได้บีบคอ เว่อร์จริงๆเลยนะมึงน่ะ"

ฉันว่ามันทันที่และดูเหมือนมันจะรู้ว่าฉันรู้ทันมันเลยหัวเราะแก้เก้อ แถมยังพูดหน้าตายอีกด้วย

"อ่าวเหรอ จริงด้วย....ลืมไปเลยแหะ"ไอ้เวร-*-

"เจ๊!!!!เจ๊มีแฟนแล้วเหรอ!เยส!ในที่สุดลูกพี่กูก็ขายออกแล้วเว้ยยยย!!!!"

ไอ้เคียวยะพูดเองเออเองเสร็จสัพก็กระโดดโลดเต้นเป็นลิงไปเลย เห้ออออ แมร่งลูกน้องแต่ละคนดีๆทั้งนั้น เห้อออ ปวดตับ!!

"จริงเหรอเจ๊ เจ๊มีแฟนแล้วเหรอ?" บี1

"ใครอะเจ๊พวกเรารู้จักป่ะ แล้ว...หล่อป่ะเจ๊?" บี2

"โห...เจ๊เราร้ายไม่เบานะเนี้ย ดูดิ๊มีรอยดูดคอด้วยอ่าพวกเราดูดิ"บี3

ฉันรีบเอาคอเสื้อปิดแถมยังย่นคอหนีสายตาอยากรู้อยากเห็นแกมล้อเลียนของพวกมันทันที...ไอ้ป๋านะไอ้ป๋าเย็นนี้ฉันจะำม่คุยกับเขาหรอก ชิ!

"ได้กันแล้วด้วยอ่าาาา เจ๊อ่าเสือสุ่มนี่หว่าาา"ฯลฯ.....

"โว้ยยยย!หยุด!!!ไม่มีอะไรทั้งนั้นอะ เลิกถามเลิกเซ้าซี้กันได้แล้ว!!ลำคาร!!!"

ฉันตะโกนออกมาอย่างสุดทนพวกมึงนี้ยิ่งกว่าแมลงวันแถวบ้านกูซะอีกเวร ตอมอยู่ได้!! พวกมันแต่ละคนต่างพากันก้มหน้าลงสำนึกผิดทำเสียงเป็นหมาพิการขอโทษขอโพยฉันทันที

"ง่าาา พวกเราขอโทษคร้าบบบ/คร้าาาาา"ช่างเป็นคำขอโทษที่โคตรจะจริงใจจริงๆจริงใจจนหาที่ได้เปรียบมิเจอ....ถุย!ประชด!พวกมันปากบอกขอโทษแต่สายตานี่ล้อเลียนกูกันเต็มที่ไอ้สลัดผัก!

"ไปนั่งที่กันได้แล้วไป!!!พวกมึงแมร่งขี้เสือกกันจริงๆ"

ก่อนที่พวกมันจะได้ไปนั่งที่กันทุกคนในห้องต่างหยุดฉะงักกับเสียงที่กรี๊ดกร๊าดของพวกสัตว์สงวนในโรงเรียนของฉันที่ดังเข้ามาให้ได้ยินถึงในห้องเรียน

"โอ้ยยย พ่อของลูกอ่าาาา"????

"กรี๊ดดดด เขายิ้มให้ฉันด้วยแหละแก"????อะไรของพวกนางกันกันว่ะน่าลำคารจริงๆโว๊ะ มีแต่พวกน่าลำคาร

"ข้างนอกเขามีอะไรอ่ะ?ไปดูกันพวกเรา" "ไปๆกัน" แล้วพวกมัน(เด็กในห้องเดียวกัน)รวมทั้งพวกลูกน้องของฉันก็ต่างพากันไปดูที่มาของเสียงแห่งความวุ่นวายทั้งหมด ก่อนจะตามมาด้วย.....

"กรี๊ดดดดดด นั่นมันคุเรย์เน็ทไอดอลนี่!!!โอ้ยยยใจจะละลาย งื้อออ"ห้องฉันก็เป็นไปด้วยสินะ อะไรจะขนาดน้านนนน เห้อออ รู้สึกว่าเช้าวันนี้ฉันจะถอนหายใจเยอะเหลือเกิน...

"กรี๊ดดดดดด!!!"

เสียงนั้นมันดังเข้ามาเรื่อยๆในขณะที่ฉันไอ้เรียวไอ้เคียวไม่ได้ออกไปดูด้วย เหลือเพียงสามคนที่อยู่ในห้องเรียน

"เจ๊ไม่ออกไปดูเหรอ ว่าข้างนอกเขามีอะไรกัน"ไอ้เคียวมันถามฉัน มึงก็ไม่ออกไปเหมือนกันไม่ใช่หรือไงว่ะ

"ไม่อะ กูขี้เกียจไม่ใช้เรื่องของกู ถามแต่กูแล้วพวกมึงเถอะ?"ฉันเลิกคิ้วถามพวกมันสองตัวก่อนที่มันจะกวนตรีนตอบกลับมาแบบเดียวกับที่ฉันตอบ

"ขี้เกียจ ไม่ใช่เรื่องของเรา!!!"×2

ไอ้สองตัวนี้มันตอบมาพร้อมกัน และพน้อมใจกันกวนบาทาฉัน ไอ้พวกนรกเอ้ยยย!

"ขอนั่งด้วยคนนะ"เมื่อเสียงนี้พูดจบเสียงกรี๊ดกร๊าเดตลาดแตกก็ตามมาทำให้เดาไม่ยากว่าไอ้คนที่มาพูดกับเธอนี้แหละเจ้าของเสียงน่าลำคารพวกนั้น

"นั่งเลยๆ เด็กใหม่เหรอนายน่ะไม่เคยเห็นหน้าเลย" ไอ้เรียวมันบอกกับไอ้เด็กใหม่แถมยังตบลงไปทค่โต๊ะเรียนข้างๆฉันที่ว่างไว้อีก....

"เชิญ กูก็ไม่ได้ห้ามนิ"ฉันว่าขณะที่สายตามองไปยังนอกหน้าต่าง

"หึ !เราชื่อคุเรย์นะเรียกเราว่าเรย์ก็ได้ ยินดีทีได้รู้จัก เธอชื่ออะไรเหรอ" น่าเบื่อจริงว่ะไอ้พวกนี้นิ

"เรน กูชื่อเรน รู้แล้วก็ไสหัวออกไปให้พ้นจากสายตากูซะ กูลำคาร!!!"ฉันว่ามันที่จริงมันก็ไม่ได้ทำผิดอะไรหรอกแต่ฉันใล่ข้อหาหมันไส้ทันเฉยๆแหะ

"หึ! เธอนี่น่าสนใจจริงๆด้วยเเหะเรน..."......?????

"มึงว่าอะไรนะ!"ฉันได้ยินไม่ถนัดจริงๆ แล้วไอ้เรย์มันก็ตีหน้ามึนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ฉันจะว่าอะไรมันก็ไม่ได้แล้วในเมื่อคถณครูเดินเข้ามาสอนพอดี

 

ในเย็นวันนั้น

ไอ้บ้าคุเรย์มันก็ตามติดฉันเป็นเงาเลยทั้งวันก็ว่าได้มันช่างสร้างความหงุดหงิดใจให้ฉันได้เป็นอย่างดี

โดยที่มันอ้างเหตุผลว่า มันยังไม่รู้จักใครในโรงเรียนนี้เพราะมันมาใหม่รู้จักแค่ฉันคนเดียวไอ้เรียวไอ้เคียวเลยถามไปว่าแล้วพวกมันหล่ะ คำตอบที่ได้คือ

'มันไม่เหมือนกันอ่ะ เรายังไม่สนิทกับพวกนายสองคนขนาดนั้น"

ตอนนี้ฉันกำลังเจอปัญหาอันน่าลำคารอย่างยิ่งกับไอ้เน็ทไอดอลญี่ปุ่นอย่างคุเรย

"เรนกลับบ้านไงเหรอ" ....???

"มีคนมารับ"ว่าแล้วฉันก็เดินหนีมันที่กำลังโดนรุมล้อมโดยเด็กสาวมากมากที่ต่างขอเบอร์ ไลน์ ลายเซ็น กันต่างๆนาๆ

ปึก!!

ฉันเมื่อเห็นรถไอ้คุณป๋าจอดอยู่หน้าโรงเรียนก็รีบขึ้นรถทันทีแล้วก็ปิดประตูรถGTRคันหรูเสียงดังลั่น

"วันนี้ที่โรงเรียนโอเคมั้ยคะ"ไอ้ป๋ายุนถามฉันซึ่งตคำตอบที่ได้จากฉันคือ..."ก็ดีอ่ะ"

"ป๋าบอกแล้วว่าให้พักผ่อนอยู่บ้านก็ไม่เอา ดื้อจริงๆเล้ยยย"แล้วมันเพราะใครกันเล่า!!!คุณป๋าจับรถไปบ่นฉันไป ก่อนจะถามฉันขึ้น

"หนูเรนคะ ที่โรงเรียน...มีใครมาจีบหนูบ้างรึปล่าวคะ"

ฉันเริ่มงงๆกับอารมณ์ไอ้คุณป๋าแล้วนะเดี๋ยวดีเดี๊ยวร้าย ที่ฉันว่าอย่างนี้เพราะขนาดขับรถอยู่ยังมิวายเหยียบคันเร่งซะมิดเลยแถมยังเอามือฉันข้างหนึ่งไปจูบดูดจนเป็นรอยจนฉันสะดุ้งจะชักมือกลับแต่เขากับยื้อเอาไว้ก่อนจะจูบเบาที่มือของฉัน เฮ้ออ ตามอารมณ์ไม่ทันจริงๆ

"ป๋ารักหนูนะคะ หนูเรน"เขาว่าพลางบีบมือฉันแน่นก่อนตะเอามือฉันไปแตะที่หน้าอกข้ายซ้ายของเขาจนฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นแรงมากในตอนนี้

"ไม่มีหรอกค่ะ ไม่มีใครมาเเทนที่ป๋าได้หรอกค่ะ เพราะเรนมห้ทุกอย่างกับป๋าไปหมดแล้ว"

ฉันว่าแล้วก็หยิบสมาธ์โฟนออกมาเล่นแก้เขิน เกิดมาไม่เคยพูดหวานอะไรขนาดนี้เลยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างจนไอ้คุณป๋ามันอดขมวดคิ้วไม่ได้

แล้วไม่นานก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อได้ยินในสิ่งที่ฉันพูดออกมาและยิ่งยิ้มกว้างกว่าเก่าเมื่อเห็นเลือดฝาดบริเวณแก้มของฉัน

"ป๋ารักหนูนะคะ รักคนนี้คนเดียวแน่นอนค่ะ"เขาว่าพลางเขี่ยนิ้วมือฉันก่อนจะเอาไปจูบเบาๆ ทำให้เลือดที่แก้มฉันขึ้นสีหนักกว่าเดิม....

 

 

 

*********************************************

มาอัพให้แล้วเด้อออ ไรต์อัพไปตาจะปิดไปพิมพ์ผิดๆถูกๆอย่าว่ากันเน้อออรีดดด

 

 

อิมเมจ:รูปชุดนักเรียนหญิงของโรงเรียนเรนคร้าาา

 

 

 

อิมเมจ:รูปคุเรย์จร้าาาา

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น