ฝันร้าย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP6เจอกันแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 49

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2562 23:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP6เจอกันแล้ว
แบบอักษร

-มิลลิ-🗣

มิลเองค่ะทุกคนนนน คิดถึงมิลมั้ยค่ะ. ตอนนี้ฉันมาทำงานที่ไทยได้สักพักแล้วนะ ก็เริ่มชินกับทีนี่แล้วแหละ ฉันแทบไม่มีเวลาว่างบริษัทที่นี่งานยุ่งมากก แทบจะไม่ได้นอน555(เวอร์จังอีแอดด)😅😅 แต่งานยุ่งแค่ไหนฉันยังลืมภีมไม่ได้เลยฉันยังคงคิดถึงเขาตลอดเวลา ก็ลืมยากอ่ะเนอะ555มาห่างกันมันเลยแปลกๆ

ฉันต้องตื่นเช้าเพื่อมาทำงานอีกแล้ว......เห้อ จะเป็นลมมม การเป็นประธานบริษัทของอากงมันไม่ง่ายเลย ฉันละเหนื่อยแทนป๊าม๊า...อากงจริงๆ วันนี้ที่บริษัทจะมีประชุมอีกแล้วว. ฉันเดินเข้ามาภายในบริษัททุกคนยิ้มละทักทายฉันปกติแบบนี้ทุกวัน พนักงานที่นี่นิสัยดีมากก

 

พิมพ์มาลา(พิมพ์): สวัสดีค่ะท่านประธาน......วันนี้มีประชุมตอน9.30น. ค่ะ

ฉัน: อื้ออ...ฉันไม่ลืมหรอกน่าเห็นฉันเป็นคนขี้ลืมได้ไง

พิมพ์มาลาหรือว่าพิมพ์เขาคือเลขาของฉันเองเขาเป็นคนไทย อายุก็เยอะกว่าฉันแหละเขาทำงานเก่งมากก ตรงเวลาสุดๆ รวมๆทุกอย่างแล้วเราก็เข้ากันได้เพราะเขาเป็นคนตรงๆเหมอนฉัน

พิมพ์: จริงสินะ555

ฉัน: รบกวนเตรียมเอกสารให้ฉันด้วยนะคะ

พิมพ์: ยินดีค่ะ เชิญท่านประทานไปพักก่อนเข้าประชุมได้เลยค่ะ

 

#ตัดไปทางด้านภีมกันบ้าง

-ภีม-🗣

หลังจากตอนนั้นเมื่อผมเคลียร์อะไรเสร็จผมก็รีบบินมาไทยทันที

ณ สนามบินแม่ฟ้าหลวง💓 ผมถึงที่นี่ประมาณ12:30 มีการ์ดที่ไทยมารอรับผมค่อนข้างเยอะ ผมว่าผมจะเข้าไปที่บริษัทเทอเลยหวังว่าเทอจะไม่หนีไปอีก

 

-มิลลิ-🗣

ประชุมครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่ ฉันกลับมาพักให้ห้องทำงาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฉัน: เข้ามาได้....มีอะไรหรอ

พิมพ์: มีคนมาขอพบท่านประทานค่ะ

ฉัน: พอจะรู้มั้ยว่าใคร

พิมพ์: เขาบอกว่าท่านประทานรู้จักเขาดี

ฉัน: ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนล่ะ

พิมพ์: ห้องรับรองค่ะ

ฉัน: อ่อเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ

 

ตอนนี้ฉันมาถึงห้องรับรองละ ทำไมผู้ชายที่ยืนหันหลังให้ฉันถึงดูคุ้นๆจัง แต่คงไม่ใช่คนที่ฉันคิด

ฉัน: มาขอพบดิฉันมีอะไรรึป่าว

ทันใดที่ฉันถาม เขาคนนั้นก็มัน ฉันจึงตกใจกับคนตรงหน้ามาก มันเกิดคำถามขึ้นมากมาย

"เขามาทำไม"

"เขามาตอนไหน"

"เขามาได้ไง"

 

-ภีม-🗣

ผมมาถึงก้เข้ามานั่งรอเทอในห้องรับรอง เลขาของเทอบอกว่าจะไปตามเทอให้. และแล้วเทอก้มา

 

มิล: มาขอพบดิฉันมีอะไรรึป่าว

ภีม: ไม่เจอกันนานเลยนะมิล......คิดถึงกูมั้ย

มิล: ทำไมกูต้องคิดถึงมึง

ภีม: ลืมไปแล้วหรอมิล...หื้มมมอย่าโกหกตัวเองเลย555

มิล: เออคิดถึงดิว้ะ...ละมึงมาทำไมมากวนประสาทกูเล่นๆละก้ไปอีกอะดิ้

ภีม: ใครบอกละครั้งนี้กูมาง้อมึงนะ

มิล: มึงคิดว่า กูบอกชอบมึงละมึงปฏิเสธละหนีมาทำงานที่ไทยเพราะงอลมึงแค่นี้หรอ

ภีม: เออออ

มิล: มึงคิดถูกแล้ว55555

 

#เอาแค่นี้ก่อนนะทุกคนน. ขอโทษที่หายไปค่อนข้างนาน แอดกลับมาแต่งเหมือนเดิมแล้วนะ ช่วงนั้นแอดคิดอะไรไม่ค่อยออก เรื่องคู่หมั้นแอดไม่ได้เทน๊าาา เดี๋ยวจะกลับไปแต่งต่อ

#รักนักอ่านทุกคน อ่านให้ครบทุกตอนน้ะจะได้ไม่พลาดด ถ้าชอบแอดฝากกดไลท์ กดติดตามหรือเม้นให้นิยายแอดด้วยยน๊าา

แอด.........ฝันร้ายยย

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น