~miki _youki~
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.19 ไออุ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 379

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.19 ไออุ่น
แบบอักษร

“เป็นไงบ้าง ตัวแสบ”พี่ไออุ่นก้มหน้าลงมายิ้มให้กับข้าวหอมที่ตอนนี้ร่างของร่างเล็กอยู่ในอ้อมแขนของตน ไออุ่นยิ้มให้อย่างอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย

“อะ เออ ไม่เป็นไรครับ”ผมรีบเด้งตัวออกจากอ้อมแขนพี่ไออุ่นทันที

“ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม”ไออุ่นถามย้ำอีกรอบเพื่อความมั่นใจว่าร่างเล็กไม่เป็นไรอะไร

ผมพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่น้ำตาจะไหล่ลงมาอาบแก้มอย่างช้าๆ

“ไหนว่าไม่เป็นไรอะไรไง”ไออุ่นรีบตรงเข้ามากอดรร่างข้าวหอมไว้แน่น หน้าของข้าวหอมซบลงไปตรงอกอันแข็งแกร่งของไออุ่น จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นอันอบอุ่นบนตัวของร่างใหญ่

ผมหลับตาลงช้าๆ

‘หรือจริงๆแล้วผมแค่ต้องการความอบอุ่นจากใครสักคนเท่านั้นนะ’

ตึก ตึก ตึก

อยู่เสียงเท้าหนักก็เดินเข้ามาใกล้ห้องที่ผมกับพี่ไออุ่นอยู่

ปัง!

เสียงประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว

“ข้าวหอม!!!”เสียงของพี่เกรี้ยวกราดตะโกนมาแต่ไกล

ผมรีบผลักพี่ไออุ่นออกทันที สีหน้าพี่เกรี้ยวกราดนิ่งเฉย แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ร่างใหญ่กัดฟันแน่นด้วยความโกรธเคือง

“คะ คือ..”ผมหันไปมองที่พี่ไออุ่นเล็กน้อยใบหน้าของพี่ไออุ่นมองพี่เกรี้ยวกราดนิ่ง

‘ทำไมผมต้องมาอธิบายด้วยล่ะ ขนาดพี่เกรี้ยวกราดยังทำเหมือนผมเป็นของเล่นได้เลย’

“ทำไมไม่ตอบพี่”พี่เกรี้ยวกราดถามย้ำผมด้วยน้ำเสียงที่หนักขึ้น

“ทำไมผมต้องอธิบายด้วย”ผมยืนกอดอกมองหน้สพี่เกรี้ยวกราดนิ่ง

“เอาเถอะๆ เรากับห้องกันเถอะ”พี่เกรี้ยวกราดเดินเข้ามาหาผม พร้อมกับจะโอบไหล่ ผมสะบัดตัวออกทันที

“ต่อไปนี้พี่ไม่ต้องมาแตะต้องตัวผม ถ้าผมไม่อนุญาต”ผมพูดก่อนที่จะสาวเท้ายาวๆเดินออกจากห้องไป

‘พี่คิดว่าจะเอาผมเป็นของเล่นหรอ หึ คนอย่างไอ้ข้าวใครทำมาทำกับไม่โกง พี่หลอกผมเท่าไหร่ผมก็จะหลอดพี่กลับบ้างเหมือนกัน’ ผมกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

หมับ!

อยู่ๆเกรี้ยวกราดก็จับไหล่ผมแน่น

“มันหมายความว่าไงกันแน่ ข้าวกับไอ้ไออุ่นไปทำอะไรในห้องนั้นสองต่อสอง แถมยัง”แววตาของเกรี้ยวกราดที่เต็มไปด้วยความโกรธพอจบตากับข้าวหอมแล้วเจอแววตาเหมือนแมวน้อย ทำให้แววตาของเกรี้ยวกราดเปลี่ยนแปลงไปทันที กลายเป็นแววตาที่อ่อนโยน

“พี่มีสิทธิ์อะไรมาหวงผมหรอครับ”ผมเอามือมาหยิบเกรี้ยวของพี่เกรี้ยวกราดที่อยู่ตรงคอของเกรี้ยวกราด

“ข้าวหอมพูดแบบนี้หมายความว่าไง”เกรี้ยวกราดสะบัดหน้าเล็กน้อยด้วยใบหน้าสงสัย

ผมไม่ตอบอะไร

หมับ!

พี่เกรี้ยวกราดจับไหล่ผมแน่น

“หมายความว่าไง”แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

‘ทำไมนะ ทำไมต้องมองหน้าเราแบบนั้นด้วย’

เพี๊ยะ!

ผมสะบัดมือพี่เกรี้ยวกราดออก

“ผมกับพี่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”ผมหันไปมองพี่เกรี้ยวกราดด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย แต่ลึกๆแล้วผมแทบหดอารมณ์ความเสียใจไว้ไม่อยู่ ผมเม้มริมฝีปากแน่น

“ทำไมต้องโกหกด้วย”เกรี้ยวกราดทำน้องเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

“ผมไม่ได้โกหก พี่ยังไม่เคยจีบผมด้วยซ้ำ”ผมเน้นน้ำเสียงใส่พี่เกรี้ยวกราด บวกด้วยน้ำเสียงที่ประชดประชัน

“งั้นก็ได้ งั้นพี่จะจีบเราเอง”พี่เกรี้ยวกราดพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

‘หึ จะจีบผมหรอ มันยังเร็วไปอีกร้อยปี’ผมยิ้มมุมปากช้าๆ

“ก็ได้ งั้นพี่ก็รีบๆหน่อยล่ะ”

ก่อนที่พี่เกรี้ยวกราดจะปลดเกียร์ที่แขวนอยู่บนคอเอาสวมไว้ที่คอผม

“ได้”พี่เกรี้ยวกราดตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ผมหันหลังให้ก่อนที่จะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

“พี่ไม่มีทางจบเกมส์นี้ได้หรอกพี่เกรี้ยวกราด เกมส์นี้เพิ่ง Start”

ซ่าๆ

ผมเอามือปิดฝักบัวลงอย่างช้า ก่อนที่ผมจะสะบัดผมเล็กน้อย แล้วเดินออกไปนอกห้องด้วยผ้าคลุมอาบน้ำ แล้วเอาผ้าขุนหนูเช็ดผมอย่างเบามือ

หมับ!

อยู่ๆมือใหญ่ก็มาจับไหลร่างเล็กไว้พร้อมกดตัวให้นั่งบนเตียง

“พะ พี่ จะ จะทำอะไรอ่ะ”ผมตกใจทันทีที่เห็นพี่เกรี้ยวกราดทำแบบนั้น

“คิดว่าพี่จะทำอะไรหรอ”ร่างใหญ่เอามือวางไว้บนเตียงข้างตักผมทั้งแขนซ้ายและขวา แล้วยื่นหน้ามาใกล้ผม พี่เกรี้ยวกราดเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆผมจนจมูกของผมกับพี่เกรี้ยวกราดแนบชิดกัน พี่เขาเอาจมูกโด่งๆของเขามาถูจมูกผมเบา แล้วยิ้มให้

ตึกตัก~ ตึกตัก~

ใจผมสั่นระรัว แค่พี่เกรี้ยวกราดเขาทำแบบนี้มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก รู้อบอุ่นยิ่งกว่ากอดพี่ไออุ่นเป็นร้อยเท่า

ผมเอามือจับเสื้อพี่เกรี้ยวกราดเบาๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้

‘ไอ้ข้าวไม่นะ ทำไมแกปล่อยตัวบ่อยใจแบบนี้’

ก่อนที่ผมจะ

.

.

.

“ฮะ ฮักชิ้ว”ผมจามใส่หน้าพี่เกรี้ยวกราดทันที

น้ำลายของผมตอนนี้คงกระเด็ดเต็มหน้าพี่เกรี้ยวกราดได้

‘หึ เป็นไงล่ะ โกรธแล้วอ่ะดิๆ’ผมยิ้มมุมปากเล็กน้อย

เกรี้ยวกราดผละออกจากตัวผมก่อนที่จะเอามือตัวเองเช็ดหน้าตัวเองเบาๆ พร้อมเดินหายเข้าไปในห้องสักพัก เกรี้ยวกราดเดินออกมาช้าๆในมือถือไดร์เป่าผม

เกรี้ยวกราดเข้ามายืนข้างๆพร้อมกับเปิดเครื่องเป่าผม

ฟู่ๆๆๆๆ

ร่างใหญ่ขยี้หัวผมเบาๆ

“พี่ขอโทษนะ.....”เกรี้ยวกราดพูดออกมาเบาๆ แถมยังมีเสียงของไดร์เป่าผม ทำให้แถมจะไม่ได้ยินเสียงที่เกรี้ยวกราดพูด

ฟู่ๆๆๆ

“ขอโทษเรื่องอะไร”ผมหันไปถามพี่เกรี้ยวกราดเบาๆ

‘แค่พี่สาระพร้อมบอกรักผม ผมก็คงจะอภัยให้ทุกอย่างอย่าง’

ฟู่ๆ เสียงไดร์เป่าผมค่อยๆปิดลง

“ผมแห้งแล้ว ไปใส่เสื้อผ้าได้แล้ว”พี่เกรี้ยวกราดหันมาสั่งผม

“หึ วันนี้ผมจะใส่ผ้าคลุมอาบน้ำนอน”ผมพูดก่อนที่จะคานขึ้นเตียงไปอย่างช้าก่อนที่จะเอาหัวลงบนหมอน

“ดื้อขึ้นเยอะเลยนะ เราอ่ะ”พี่เกรี้ยวกราดหันมามองผมก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนผมจะได้ยินเสียงน้ำไหล่

ซ่าๆ

‘ไปอาบน้ำนี้เอง’ผมลุกขึ้นก่อนที่จะเอาหมอนกับผ้าห่มพี่เกรี้ยวกราดไปวางลงบนพื้น

‘อย่าหวังเลยว่าพี่จะมีความสุข’

พอเสียงฝักบัวปิดลงผมรีบวิ่งไปปิดไฟแล้วขึ้นไปบนเตียงทันที

ร่างใหญ่เดินออกมาด้านนอกก่อนที่จะเปิดไฟโทรศัพท์แล้วเดินไปข้างๆเตียงที่มีหมอนกับผ้าห่มของตนวางอยู่บนพี่ ร่างใหญ่เห็นแบบนั้น ก็ยิ้มมุมปากเบาๆก่อนที่จะนอนลงไปบนเพื่อนที่ร่างเล็ก เอาหมอนกับผ้าห่มวางไว้ให้ ร่างใหญ่หันไปมองร่างเล็ก ก็เห็นตัวเล็กนอนหลับตาพริ้งอยู่บนเตียง

“แกล้งพี่หรอตัวเล็ก”ร่างใหญ่ยิ้มเบาๆก่อนที่จะเอาหัวลงบนหมอนอย่างช้าๆ

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น