เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

69.2 เปิดม่านการแสดงแห่งรัตติกาล

ชื่อตอน : 69.2 เปิดม่านการแสดงแห่งรัตติกาล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 56

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2562 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
69.2 เปิดม่านการแสดงแห่งรัตติกาล
แบบอักษร

เวลาปัจจุบันฝั่งอีธาน  

         กริ่ง

         จอมโจรหนุ่มแก้กลไกสำเร็จ เขาเปิดกล่องแก้วมาโฮพลางยื่นมือหยิบมณีเป้าหมาย มรกตแห่งบรรพบุรุษคือมณีสีเขียวมรกตส่องประกายแสงเรืองรองยามสัมผัสผืนดินของนครแห่งความลับ มันมีพลังมาโฮธาตุบริสุทธิ์เข้มข้นเหมาะใช้เป็นแหล่งพลังงาน ทว่ามีจำนวนน้อยเกินกว่าแจกจ่ายให้ประชาชนชาวเมืองแห่งความลับใช้สุรุ่ยสุร่าย  

         แร่ที่ชาวเหมืองขุดพบมีจำนวนมากหลายพันชนิด จำนวนของแร่เป็นตัวกำหนดราคา หากแร่ชนิดนั้นมีจำนวนน้อยก็ราคาสูง หากแร่มีจำนวนมากเกลื่อนกลาดก็ราคาต่ำ เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมของหายากจึงแพงกว่าของธรรมดา ยิ่งหายากมากเท่าไหร่ คุณค่าของมันยิ่งมากเท่านั้น

         อีธานก้มมองมณีในมือ และเก็บใส่กล่องสมบัติขนาดเท่าฝ่ามือ

         เขามิลืมนำของเลียนแบบของจริงวางแทนในกล่องแก้วมาโฮ ช่วงแรกต้องกลบเกลื่อนว่าไม่มีสมบัติชิ้นใดโดนขโมยในห้องทำงานโซ แม้ของปลอมจักตบตาอีกฝ่ายมิได้ ทว่าคำนวณแล้วกว่าโซจะใช้เวลาตรวจสอบว่ามันใช่ของจริงคงกินเวลานานพอสงควร จอมโจรหนุ่มพยายามมิทิ้งร่องรอยในห้องมากที่สุด เขาก้าวอย่างเงียบงันราวยมทูต และก้าวหลบกลไกลับที่เป็นจุดตำแหน่งอันตรายในค่ายกลป้องกัน

         ครั้นหลบกับดัก และออกจากห้องสำเร็จ

         จอมโจรหนุ่มเดินหลบไปบนทางเดินคฤหาสน์อันกว้างไพศาล เขาปฏิบัติตามแผนต่อไปโดยมุ่งสู่ห้องสมบัติชั้นใต้ดิน ห้องทำงานโซอยู่ชั้นสาม และห้องสมบัติอยู่ข้างล่างชั้นหนึ่ง อีธานศึกษาแผนที่คฤหาสน์กินคนจนแตกฉาน เขาคิดภาพเส้นทางในหัว ครุ่นคิดคำนวณระยะห่าง และเวลาที่ต้องใช้ แม้นไม่แม่นยำสิบส่วน แต่ก็มากกว่าเจ็ดส่วน สามส่วนที่เหลือมีไว้ให้เกิดความผิดพลาด ความผิดพลาดมิใช่สิ่งที่สามารถหลีกเลี่ยงได้ทุกครั้ง อีธานมิใช่พระเจ้า และแน่นอนเขาเป็นมนุษย์ธรรมดา

         การช่วงชิงที่แม้แต่พระเจ้ายังต้องตกตะลึง อีธานยอมรับว่าเขามิร้ายกาจถึงเพียงนั้น

         ตุบ

         บรรยากาศหนาวเย็นไร้ลมพัด อีธานเปิดประตูลับบนผนัง และก้าวลงบันไดวนหิน ชายหนุ่มใช้พลังมาโฮเสกดวงไฟสีเพลิงแทนตะเกียงไฟ เขาก้าวอย่างระมัดระวัง ทว่าเนืองจากความมืดมิดมักชอบเล่นตลก อีธานก้าวเท้าพลาดเหยียบลงกลไกลับทำให้มันเปิดใช้กับดักพิฆาตอย่างฉับพลัน ขนาดทางเดินมีความกว้างให้เดินแค่คนเดียว ระยะห่างอันน้อยนิดเช่นนี้หากมีลิ่มเหล็กแหลมพุ่งออกจากผนังอิฐข้างๆคงไม่มีใครหลบพ้น

         ทว่าอีธานเพิ่มประสาทสัมผัสหูแล้ว จอมโจรหนุ่มยินเสียงกลไกทำงานในเสี้ยววินาที และช่วงเพลาที่ลิ่มเหล็กพุ่งจากอิฐ สัญชาตญาณเอาตัวรอดของเขาก็ทำงานพร้อมกันเพื่อรักษาชีวิตตนเองให้รอดปลอดภัย เพล้ง อีธานเบี่ยงหลบอย่างรวดเร็วระยะลิ่มเหล็กพุ่งเฉียดหน้ากากเงินพอดิบพอดี ทว่ามิใช่มีลิ่มเหล็กแท่งเดียว ลิ่มเหล็กอีกแท่งเตรียมไว้สำหรับคนหลบเก่งอย่างอีธาน ลิ่มนี้จะพุ่งทันทีหลังจากลิ้มอันแรกพุ่งออกไปสังหารไม่นาน

         โอกาสหลบลิ่มเหล็กอันแรกพ้นมีประมาณสองส่วน และโอกาสหลบลิ่มเหล็กอันที่สองพ้นมีเพียงหนึ่งส่วน

         ประหนึ่งตลกร้ายที่คนวางกับดักคือโซ และร้ายยิ่งกว่าคืออีธาน เพราะจอมโจรหนุ่มไวตัวทันหลบได้ทั้งสองลิ่มอย่างเส้นยาแดงผ่าแปด วินาทีที่ลิ่มเหล็กเกือบแทงทะลุหัว อีธานคิดว่าตัวเองแว่วยินเสียงลมหายใจยมทูตแผ่วๆหลังลำคอ

         อย่างไรก็ดี กับดักส่วนมากมิส่งสัญญาณไปให้โซรู้ตัวว่ามีผู้บุกรุก กับดักพวกนี้สร้างขึ้นด้วยกลไกง่ายๆทว่ามีประสิทธิภาพยอดเยี่ยม โดนครั้งหนึ่งมีตายแน่นอน

         อีธานมิได้สัมผัสความเสียวเย็นๆยามเกือบโดนกับดักคร่าชีวิตนานแล้วตั้งแต่ครั้งบุกปล้นปราสาทแคว้นฮาโมนี ครั้งนั้นทำเอาเขาบาดเจ็บ แขนหัก แถมยังโดนอาคมพิสดารเล่นงานจนสูญเสียพลังมาโฮเจ็ดส่วน ที่น่าเสียดายคืองานครั้งนั้นขโมยมิสำเร็จด้วย

         นับเป็นความอัปยศสำหรับจอมโจรอย่างพวกเขา หากบุกแล้วขโมยมิสำเร็จ อีธานแค้นปราสาทหลังนั้นมาก เขาสัญญากับน้องสาว และตนเองจะกลับไปแก้มืออีกครั้ง โชคดีที่คราวนี้เขามีเมียเป็นชาวฮาโมนีด้วย อีธานมั่นใจว่าลีโอน่ายินดีให้ความร่วมมือเรื่องขโมยสมบัติบ้านตัวเองแน่นอน

         ขณะอีธานครุ่นคิดอย่างเพลิดเพลิน และมุดเข้าภาพวาดอสรพิษแห่งขุนเขาอุดร ภาพวาดลับที่แท้จริงมันคือทางเข้าห้องสมบัติลับ ห้องสมบัติของเมืองซีเคร็ทออฟวอร์มีความพิเศษตรงที่ในห้องสมบัติจะมีห้องสมบัติลับอีกห้องซ่อนอยู่ในที่ลับตา ห้องสมบัติลับมีไว้ใช้ซ่อนสมบัติลับแลระดับที่เจ้าของมิอยากให้ใครรู้ว่าตนครองสมบัติชิ้นนี้

         ปกติชาวเมืองแห่งความลับชอบอวดโอ้สมบัติของตัวเองให้เพื่อนๆอิจฉา ริษยา ทว่าก็มีสมบัติบางชิ้นที่พวกเขาต้องเก็บซ่อนอย่างมิดชิดมิให้ใครรู้เกี่ยวกับมัน อาทิ สมบัติตระกูล สมบัติต้องห้าม หรือเงินที่สามีซุกซ่อนมิให้ภรรยารู้

         อีธานมีเป้าหมายรองคือหนังสือดนตรียุคปฐมนคร หนังสือบทเพลงยุคปฐมนครเมืองแห่งความลับ อีธานโม้ลีโอน่าว่าบทเพลงสมัยโบราณไพเราะกว่าบทเพลงสมัยปัจจุบัน นางมิเชื่อเลยท้าให้อีธานเอาหนังสือดนตรียุคปฐมนครมาให้นางดู อีธานรู้นางชอบเสียงดนตรี เจ้าหนุ่มเลยตอบรับว่าจะเอาหนังสือมาส่งมอบให้นาง หนังสือเล่มนี้มีเพียงเล่มเดียวในโลก และมันอยู่ในการครอบครองของโซด้วย

         เหมาะกับใช้เป็นของตบตา

         ด้านในห้องสมบัติลับมิมีค่ายกล แต่กล่องสมบัติแต่ละกล่องมีกลไกลับ อีธานเคาะๆหน้ากากเงินเพื่อเปิดใช้เครื่องมือแว่นตาขยายเพื่อส่องดูกลไกจักรกลขนาดเล็กเท่าเข็ม จอมโจรหนุ่มเปิดเสื้อคลุม และหยิบอุปกรณ์ประจำอาชีพ ลวด และเครื่องมือปลดล็อค อีธานมีศาสตร์มาโอลับอย่างหนึ่งแลพิเศษ และหลายคนปรารถนา  

         “ปลอมแปลงมหากุญแจ[ลอกเลียนข้อเท็จจริง]

         ศาสตร์ลับที่สามารถลอกเลียนแบบกุญแจหรือสร้างกุญแจปลอมที่เหมือนของจริงสิบส่วน เอาไว้ใช้ยามต้องการเปิดประตูที่ลงกุญแจไว้ มิว่ากุญแจแบบไหนอีธานก็สามารถสร้างหรือลอกเลียนแบบได้ กระนั้นเรื่องที่แลง่ายดายนั้นต้องใช้เวลาฝึกฝนหลายปี อีกทั้งยังต้องรู้รูปร่าง น้ำหนัก และลักษณ์รูปแบบพิเศษของกุญแจเป้าหมายจริงด้วย งานวาดแบบกุญแจที่เรียนจากคณะออกแบบมิใช่เรื่องเล่นๆ อีธานจบสายนี้แล้ว

         กุญแจบนโลกนี้เขาสามารถลอกเลียนแบบได้เก้าส่วน หนึ่งส่วนที่เหลือคือกุญแจที่สร้างด้วยฝีมือพระเจ้า

         จะว่าไปแล้ว ศาสตร์ลับนี้เป็นศาสตร์ลับขั้นสูงสุดของอีธานในยามนี้

         ปกติศาสตร์มาโฮของจอมโจรจะเป็นประเภทใช้หนีกับภาพมายาลวงหลอก พวกเขาเหล่าอาชีพแอบๆซุ่มๆมิถนัดมาโฮด้านพลังโจมตีหรือการต่อสู้เท่าใดนัก

         อีธานยกมุมปากยิ้มบางๆพลางหยิบหนังสือ และเก็บใส่กล่องสมบัติจอมโจร เมื่อแผนขั้นสองสำเร็จลุล่วง แผนขั้นสามคือหนี หากเป็นไปได้อีธานอยากหนีอย่างเงียบๆ ทว่าหากทำเช่นนั้นจะทิ้งร่องรอยให้โซดมกลิ่นตามหาเขาเจอแน่ อีธานจำเป็นต้องสร้างสถานการณ์เพื่อกลบความจริงอย่างแนบเนียน ทำเหมือนว่าเขาบุกเข้าคฤหาสน์กินคน ทำเหมือนเขามิใช่คนน่าสงสัยในงานเต้นรำที่ตัวจริงคือจอมโจรปลอมตัวมาอาศัยช่วงงานเลี้ยงเพื่อทำงานขโมย

         “เปิดฉากไวโอนี”

         “รับทราบ”

         เมื่อรับสัญญาเริ่มแผนขั้นสาม ไดอาเรียที่ซุ่มประจำจุดลับโพล่งลืมตามนตรา และกดปุ่มระเบิด

         ติ๋ง---- เสียงสัญญาณเตือนภัยดัง

         “หืม เสียงอะไร”

         คาสึโอะกำลังพูดคุยกับสาวสวยพลันแหงนหน้าสงสัยเหมือนแขกท่านอื่น โซที่หลับตายื่นพิงผนังห้องพลันลืมตาสาดประกายอึมครึมปานฟ้าฝนคะนอง สุรเสียงชายชราเอื้อนเอ่ยเบาๆพร้อมรอยยิ้มอ่อนจางแฝงจิตสังหารลึกล้ำ “ติดกับดักแล้วหรือ”

         --      

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น