แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -13- ...ข้อไม่ได้ก็ต้องแย่งมาให้ได้... [100%]

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -13- ...ข้อไม่ได้ก็ต้องแย่งมาให้ได้... [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2558 23:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -13- ...ข้อไม่ได้ก็ต้องแย่งมาให้ได้... [100%]
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

ตอนที่ 13

 

 

ขอไม่ได้ก็ต้องแย่งมาให้ได้...

 

 

 

 

            คารอสและเดม่อนนั่งเงียบจมอยู่แต่ในความคิดของตัวเองตลอด จนเวลาล่วงเลยไปสักนิดเดม่อนก็ลุกขึ้นเพื่อไปหาดาร์คด้านบน แต่เมื่อเดม่อนขึ้นไปก็กลับถูกดาร์คไล่ลงมานั่งรอข้างล่างเสียก่อน เดม่อนจึงเลือกที่จะนั่งฝั่งตรงข้ามกับคารอสซึ่งมันทำให้คารอสแปลกใจเล็กน้อย

 

 

 

 

            “เดม่อนคารอสพูดเรียกเดม่อนหลังจากที่เงียบไปนาน

 

 

 

            “หื้ม...เดม่อนขานรับเบาๆ

 

 

 

            “เวลาที่เจ้าอยู่กับข้า ถึงแม้มันจะน้อยนิดแต่...ข้าอยากจะถามเจ้าว่าเจ้ามีความสุขบ้างมั้ยคารอสพูดถาม เดม่อนเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

 

 

            “ทำไมเจ้าถามข้าแบบนี้ละเดม่อนพูดถามกลับ

 

 

 

            “ข้าถามเจ้าก่อนนะเดม่อนคารอสพูดบอก

 

 

 

            “อืม...ก็มีความสุขแหละเดม่อนพูดตอบเสียงแผ่วๆ คารอสส่ายหน้าไปมานิดๆเมื่อได้ยิน

 

 

 

 

            “เวลาที่ข้าจูบเจ้า เจ้ารู้สึกยังไงคารอสพูดถาม เดม่อนนิ่งไปนิดเมื่อได้ยิน เดม่อนมองหน้าคารอสนิดๆ ก่อนจะหลบสายตาของคารอสทันทีเมื่อเห็นว่าคารอสเองก็กำลังมองตนเองอยู่เช่นเดียวกัน

 

 

 

            “ข้าไม่รู้...เดม่อนตอบเสียงแผ่วเบา จะให้เดม่อนตอบได้ยังไงว่ารู้สึกดีที่โดนคารอสจูบ

 

 

 

 

            “งั้นตอนที่ข้ามีเซ็กส์กับเจ้าละ เจ้ารู้สึกยังไงคารอสพูดถามออกมาอีก เดม่อนเอียงคอนิดๆเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “เซ็กส์ ?” เดม่อนทวนคำ

 

 

 

 

            พรึ่บ!

 

 

 

 

            “หว่า!..เดม่อนร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ คารอสที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็วูบเข้ามาผลักตัวเดม่อนให้นอนลงกับโซฟาพร้อมกับขึ้นคร่อมร่างกายของเขาเสียรวดเร็ว

 

 

 

 

            “ก่อนที่ข้าสอดใส่เข้าไปข้างในตัวเจ้ายังไงละเดม่อน...แบบคืนนั้นที่เราทำกันคารอสกระซิบบอกเดม่อนเสียงแผ่วเบา เดม่อนหน้าร้อนวูบเมื่อได้ยินเสียงแหบๆอยู่ใกล้ๆ

 

 

 

 

            “ขะ...ข้าไม่รู้..อืออ...เดม่อนยังคงตอบกลับคำเดิม และทันทีที่คำตอบของเดม่อนหลุดออกจากริมฝีปาก คารอสก็ปิดคำพูดทุกคำของเดม่อนเอาไว้ ร่างสูงบดเบียดริมฝีปากเดม่อนอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนของคารอสสอดใส่เข้าไปในโพรงปากของเดม่อนอยากรวดเร็วโดยไม่ต้องคิดเลยว่าเดม่อนจะตามจูบนี้ทันหรือไม่

 

 

 

 

            “อื้อออ...เดม่อนครางประท้วง แต่ดูเหมือนคารอสจะไม่ฟัง ริมฝีปากหนายังคงบดเบียดริมฝีปากเล็กอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งคารอสได้ยินเสียงการหายใจติดขัดของเดม่อนจึงได้ถอนริมฝีปากออกมา

 

 

 

 

            “แฮ่ก...แฮ่ก..ทันทีที่คารอสถอนริมฝีปากออกจากริมฝีปากเล็ก เดม่อนก็รีบกอบโกยอากาศเข้าปอด ราวกับว่าเดม่อนขาดหายใจไปเป็นเวลานาน

 

 

 

 

            คารอสมองเดม่อนนิ่งๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งดีๆโดยดีม่อนยังคงนอนอยู่ เดม่อนยกแขนขึ้นมาพาดปิดตาเอาไว้และหอบหายใจนิดๆ คารอสดึงแขนเดม่อนออกช้าๆ เดม่อนจึงลืมตามองคารอสนิดๆและหันหน้าหนี

 

 

 

            “แล้วตอนนี้เจ้ารู้สึกยังไงคารอสพูดถามออกมาอีก เดม่อนเม้มปากนิดๆ

 

 

 

            “ข้าไม่รู้เดม่อนตอบกลับ ทำให้คารอสยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

 

            “เจ้าตอบเหมือนอยากจะให้ข้าจูบเจ้าอีกคารอสพูดลอยๆ

 

 

 

 

            “ไม่เอาแล้ว! ข้าหายใจไม่ออก!เดม่อนรีบพูดว่าและรีบลุกขึ้นนั่งห่างๆคารอสทันที ทำให้คารอสหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับท่าทีเด็กน้อยของเดม่อน

 

 

 

 

            “ข้าบอกให้เจ้าไปตามดาร์คลงมา เจ้าไปตามมารึยังคารอสพูดถามเพราะเห็นเดม่อนขึ้นไปแล้วแต่ลงมาคนเดียวโดยที่ดาร์คไม่มีท่าทีจะตามลงมาเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

            “ข้าไปตามมาแล้วสงสัยอีกสักแปบละเดม่อนพูดบอก คารอสจึงพยักหน้ารับ ก่อนที่บรรยากาศจะตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

 

 

 

 

            “เจ้าเรียกข้ามา มีเรื่องอะไรเสียงทุ่มต่ำดังขึ้นทางบันได คารอสและเดม่อนจึงหันไปมองพบว่าดาร์คนั้นเองที่กำลังเดินลงมา

 

 

 

            “ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า เป็นการส่วนตัวคารอสพูดบอก ดาร์คมองหน้าคารอสนิ่งๆ ก่อนจะหันไปหาเดม่อน

 

 

 

 

            “ไปหยิบถุงเลือดในบ้านอีกหลังมา ไอเดียไม่สบาย ข้ายังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าดาร์คหันไปพูดกับเดม่อน เดม่อนจึงลุกขึ้นเดินไปทางบ้านฝั่งตรงข้ามเพื่อไปเอาเลือดที่ดาร์คสั่งมา

 

 

 

            “เจ้ามีเรื่องอะไรจะพูดกับข้าดาร์คหันมาถามคารอสเมื่อเห็นว่าเดม่อนเดินออกไปแล้ว

 

 

 

            “ข้าอยากจะขอเดม่อนมาเป็นสัตว์พิทักษ์ของข้าคารอสพูดบอก ดาร์คมองหน้าคารอสนิ่งๆ

 

 

 

 

            “เจ้ารักเดม่อนงั้นรึดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “ข้าไม่แน่ใจข้ารักเดม่อนรึไม่ แต่ข้ามีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับเดม่อนคารอสตอบกลับ

 

 

 

+++++++++++++++ [50%] +++++++++++++++

      

 

 

 

            “หึ แล้วเจ้าจะมาขอให้เดม่อนไปเป็นสัตว์พิทักษ์ของเจ้าเนี้ยนะ ตลกไปรึเปล่า” ดาร์คพูดถาม คารอสถอนหายใจออกมาทันทีเมื่อได้ยิน

 

 

 

 

            “เพราะหากเดม่อนเป็นของข้า ทุกสิ่งทุกอย่างของเดม่อนก็จะเป็นของข้า” คารอสพูดบอก ดาร์คเลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “มันไม่จำเป็นรึเปล่า การที่เดม่อนไม่ได้เป็นสัตว์พิทักษ์ของเจ้ามันก็ไม่ได้หมายความว่าเดม่อนจะไม่ได้เป็นของเจ้านะ” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “แล้วเจ้าลองคิดดูว่า หากเดม่อนกับเจ้าสู้กัน เจ้าว่าเจ้าจะชนะเดม่อนงั้นหรือ เจ้าว่าเจ้าจะกล้าทำร้ายเดม่อนงั้นหรือ เจ้าคงไม่ได้ลืมพิธีการนั้นไปเสียหรอกนะ” ดาร์คพูดยอก คารอสนิ่งเงียบไป

 

 

 

            “ข้าไม่ได้ลืม แต่ข้ามั่นใจว่าข้าทำได้ และข้ามันใจว่าเดม่อนต้องเป็นของข้า” คารอสพูดบอก ดาร์คส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ

 

 

 

            “ยังไงข้าก็ให้เจ้าไม่ได้ ถ้าหากเรื่องที่เจ้าจะพูดมีเพียงเท่านี้ข้าก็คงต้องขอตัว” ดาร์คพูดบอกก่อนจะลุกจากโซฟาหมายจะเดินขึ้นไปบนห้อง

 

 

 

            พรึ่บ! เพล้ง!

 

 

 

            คารอสที่เห็นว่าดาร์คกำลังจะเดินออกไปจึงคว้าแก้วน้ำขึ้นและขว้างไปใส่ดาร์คซึ่งแน่นอนว่าดาร์คหลบได้ ทำให้แก้วไปกระทบกับกำแพงจนแตก ดาร์คก้มมองแก้วบนพื้นและหันมามองคารอสด้วยหางตา

 

 

 

            “ถ้าหากข้าขอดีๆแล้วไม่ได้ ข้าคงต้องแย้งมาด้วยกำลัง” คารอสพูดบอกเสียงเรียบดวงตาจ้องมองไปที่ดาร์คอย่างไม่ลดละ

 

 

 

            “ย่อมได้! ถ้าหากเจ้าต้องการแบบนั้น” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

 

            สิ้นสุดคำพูดของดาร์คดาบสีเงินก็ปรากฏขึ้นซึ่งคารอสก็พุ่งตรงเข้ามาหมายจะซัดเวทเข้าใส่ร่างกายของดาร์คและแน่นอนว่าดาร์คหลบได้ แต่ไม่ได้หลบได้เสียหมด ดาร์คพลาดท่าอยู่หลายต่อหลายครั้งซึ่งไม่ต่างจากคารอสที่พลาดท่าให้กับดาร์ค ทั้งสองต่อสู้กันไปจนกระทั่งเดม่อนวิ่งเข้ามาห้าม และมีอยู่หลายครั้งที่เดม่อนโดนลูกหลง

 

 

 

 

            “ฮืออออ...หยุดนะ...บอกให้หยุดไง!!” เดม่อนทั้งร้องไห้และร้องห้าม ร่างเล็กๆพยายามกั้นตัวของคารอสและดาร์คเอาไว้และครั้งนี้เป็นผล เมื่อเดม่อนตัดสินใจล็อคแขนของคารอสไว้แล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีดึงแขนของคารอสเอาไว้ ดาร์คที่เซจากการถูกต่อยค่อยๆยืนขึ้นและถอนหายใจออกมาราวกับกำลังสะกดอารมณ์โกรธเอาไว้ แผลที่มุมปากของดาร์คเริ่มจางหายไปคารอสเองก็เช่นกัน

 

 

 

 

            “นี้มันอะไรกันนะ” เสียงหวานของไอเดียดังขึ้นจากทางบันได เรียกสายตาของคนทั้งสามได้เป็นอย่างดี

 

 

 

            “พาไอเดียมาทำไม” ดาร์คไม่ตอบคำถามของไอเดีย แต่กลับหันไปถามลูซ

 

 

 

 

            “ไอเดียอยากมา แล้วเจ้าทำอะไรกับคารอส คุยกันดีๆไม่เป็นรึยังไง” ลูซตอบคำถามของดาร์ค และหันไปมองคารอสและเดม่อน

 

 

 

            “ข้าพูดดีๆแล้ว แต่เจ้าคารอสนั้นวอนเอง” ดาร์คพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

 

 

 

            “ข้าไม่ยอมแพ้หรอกนะ ข้าต้องการตัวของเดม่อน” คารอสยังคงยืนยันคำเดิม แต่คำพูดของคารอสนั้น ทำให้ดาบสีเงินที่หายไปจากมือของดาร์คนั้นหลับมาอีกครั้ง ดาร์คใช้ดาบฟันเข้าไปที่ร่างของคารอสอย่างรวดเร็ว แต่คารอสนั้นไวกว่า ร่างแกร่งจัดการอุ้มตัวของเดม่อนขึ้นและกระโดดหลบคมดาบของดาร์คได้อย่างหวุดหวิด

 

 

 

 

 

            “เจ้าคิดว่าข้าจะยอมงั้นหรอคารอส ข้าบอกแล้วไงว่าถ้าหากเจ้าจะรักใคร่กับเดม่อนข้าไม่ว่า แต่ถ้าหากจะเสี่ยงชีวิตไปหาราชาแวมไพร์เพื่อเปลี่ยนพันธสัญญาของข้ากับเดม่อน ข้าคงยอมไม่ได้” ดาร์คพูดบอก เดม่อนน้ำตานองหน้าทั้งหวานหวั่นว่าดาร์คจะเจ็บตัว และหวาดหวั่นว่าคารอสจะถูกทำร้าย

 

 

 

            “ข้าก็แค่อยากให้เดม่อนมั่นใจ!! ข้าผิดอย่างงั้นรึ!” คารอสพูดเถียง แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อดาร์คชี้ปลายดาบมาที่เขา

 

 

 

 

            “เจ้าก็รู้ว่าการเปลี่ยนพันธสัญญานะมันร้ายแรงแค่ไหน การทำพิธีเปลี่ยนเจ้านายมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าคิด เจ้าจะต้องทำร้ายเดม่อนเพื่อที่จะให้เดม่อนสยบอยู่ใต้เท้าของเจ้าอย่างนั้นหรือ เจ้าจะทำได้หรอ คารอส!!” ดาร์คพูดถามออกมา ร่างสูงชะงักนิดดวงตาเบิ่งข้นกว้าง ณ ตอนนี้คารอสคิดภาพที่ตนเองจะต้องทำร้ายเดม่อนไม่ออกเลย

 

 

 

            “เจ้าก็รู้ว่าถ้าพิธีกรรมเริ่ม เดม่อนจะเปลี่ยนไปจากที่น่ารักอ่อนโยนแบบนี้ในลานพิธีเดม่อนจะทุกอย่างที่ทำได้เพื่อที่จะฆ่าเจ้า เจ้ายอมงั้นหรอคารอส เจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาชนะได้งั้นรึไง” ดาร์คยังคงพูดถามออกมาอีก เดม่อนกอดแขนของคารอสแน่นขึ้น

 

 

 

 

            “เดม่อน พาเจ้านี้ไปสงบสติที่ห้องซะ คุยกันดีๆ แล้วเจ้าค่อยมาบอกข้าว่าต้องการแบบไหน” ดาร์คหันมาพูดบอกกับเดม่อน เดม่อนเองก็พยักหน้ารับก่อนจะพาคารอสขึ้นไปบนห้อง ระหว่างเดินเข้าไปในห้องเดม่อนก็ยังคงร้องไห้ด้วยความหวาดหวั่นในอกอยู่

 

 

 

            ปึง! พรึบ!! กึด!

 

 

 

            “อ๊ะ...อื้ออ...!” ทันทีที่เดม่อนและคารอสก้าวเข้ามาในห้อง คารอสก็จัดการปิดประตูห้องเสียงแรงพร้อมกับพลักเดม่อนให้ไปติดกับผนังห้องและตรงเข้าไปกัดที่ซอกคอของเดม่อนทันที

 

 

 

            “ฮึก...จะ...เจ็บ...ฮืออ...” เดม่อนพูดบอกเดม่อนทั้งเจ็บกลัวและตกใจ มือเล็กยกขึ้นมาดันอกของคารอสไว้ แต่ก็ทำได้เพียงแค่กำเสื้อของคารอสเท่านั้น

 

 

 

 

            “อึก...อึก..” เสียงกลืนเลือดของคารอสดังขึ้นมาให้ได้ยินอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งขาของเดม่อนไม่มีแรงยืนทำให้เดม่อนค่อยๆไหลลงกับพื้นซึ่งคารอสเองก็ไม่คิดจะปล่อยเดม่อนเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สิบสาม!!++++++++++

มาแล้วค่า ปล่อยให้รอซะนานเลย

 

           

 

 

ความคิดเห็น