ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บาทที่ 12

คำค้น : ต๋าเฉิง , วันวาน , รักต่างวัย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2562 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บาทที่ 12
แบบอักษร

“ห้องถูกใจไหม? ขาดเหลืออะไรหรือเปล่าเอ่ย?” ชายหนุ่มรีบเอ่ยถามหญิงสาวทันทีที่เห็นเธอเดินออกมาจากห้องนอนที่เขาพาเธอไปดูเมื่อสักครู่นี้ ก่อนที่เขาจะปล่อยให้เธอได้เก็บของและใช้เวลาส่วนตัว

 

“สบายมากค่ะ ไม่ขาดเหลืออะไรเลยวันวานเตรียมมาค่อนข้างพร้อมคะ” หญิงสาวตอบกลับชายหนุ่มไปด้วยรอยยิ้มสดใส

 

“ถ้าวันวานอยากได้อะไรให้รีบบอกน้านะคะ” ชายหนุ่มยิ้มให้หญิงสาวด้วยรอยยิ้มละมุนหัวใจ หญิงสาวคิดว่าถ้าชายหนุ่มขยันทำตัวแบบนี้ใส่เธอบ่อย ๆ ไม่แคลวเธอต้องละลายตายในเร็ววันแน่ ๆ เลย

 

“ขอบคุณคุณน้าต๋าเฉิงนะคะ คุณน้าใจดีกับวันวานจัง เอ่ะ! แล้ววันวานต้องทำอะไรบ้างเหรอคะ? หน้าที่การดูแลคุณน้านะ” หญิงสาวรีบเอ่ยถามถึงหน้าที่ของเธอทันที เพราะเธอก็กลัวว่าชายหนุ่มจะคิดว่าเธอไม่เอาการเอางานเหมือนกัน

 

“ก็ไม่รู้สิ แล้วทุกทีเวลาที่เขาจ้างคนมาดูแลเขาดูแลกันยังไงเหรอค่ะ?” ชายหนุ่มถามออกไปก็เพราะว่าตัวเขาเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าเขาจะให้หญิงสาวดูแลอะไรเขา เพราะที่ผ่านมาเขาก็ค่อนข้างดูแลตัวเองด้วยดีมาโดยตลอด แค่เท่าที่เขาต้องการในตอนนี้เขาขอแค่ได้มีวันวานอยู่เคียงข้างใกล้ ๆ เขาแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ก็พอแล้ว

 

“อื้มมมม” หญิงสาวรากเสียงยาวพลางใช้ความคิด เธอก็ไม่ค่อยได้ดูแลใครสักเท่าไหร่ นอกจากเจ้าน้องชายตัวแสบและก็คนในครอบครัว แต่เธอก็พยายามคิดว่าการดูแลใครสักคนเราต้องดูแลเขายังไง อย่างเช่นที่หม่าม๊าดูแลคุณพ่อของเธอ ท่านดูแลทุกอย่างตั้งแต่ อาหารการกิน เตรียมชุด เตรียมน้ำให้อาบ หรืออะไรหลาย ๆ อย่างที่คนคนหนึ่งจะทำให้กันได้ แต่นั้นก็คือสิ่งที่คนรักกันเขาทำกัน แต่เธอกับคุณน้าต๋าเฉิงไม่ใช่แบบนั้น แต่ถ้าในฐานะที่เธอรับหน้าที่ดูแลเขาเธอก็คงจะดูแลพวกเรื่องอาหารการกินและอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ทั่วไป แต่ถ้าในฐานะคนสำคัญเขาคือผู้ชายที่เธอหลงรักมานานแสนก็ไม่ผิดใช่ไหมที่เธอจะอยากดูแลเขาอย่างเช่นที่ผู้เป็นแม่ดูและผู้เป็นพ่อของเธอ……

 

“ดูแลน้าต๋าเฉิงคนนี้มันต้องคิดยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” ต๋าเฉิงที่เห็นวันวานครุ่นคิดและเดินมานั่งลงที่โต๊ะอาหารที่เธอเพิ่งทำอาหารให้เขาท่านไปก่อนหน้านี้ เขาจึงเดินตามเธอมาและนั่งเท้าค้างจ้องหน้าเธอก่อนจะเอ่ยถามเธอออกไป

 

“ก็………..” หญิงสาวที่อมยิ้มอยู่และหันมาตามเสียงคำถามของเขาก่อนที่เธอจะพบกับใบหน้าของคุณน้าต๋าเฉิงและสายตาหวานเยิ้มที่เขาส่งมาให้เธอ นั้นกลับทำให้เธอถึงกับพูดไม่ออก คำพูดต่าง ๆ มากมายมันไหลลงคอกลับคืนไปจนหมดสิ้น คุณน้าต๋าเฉิงจะรู้ไหมนะว่ายิ่งทำแบบนี้หัวใจดวงน้อยของเธอจะเริ่มต้านทานไม่อยู่แล้วน๊า……..

 

“ก็อะไรเหรอคะ?” ต๋าเฉิงอมยิ้มเอ่ยถามหญิงสาวไปอย่างใสซื่อ นั้นยิ่งทำให้วันวานเริ่มจะหมั่นไส้คุณน้าตรงหน้าเธอหน่อย ๆ เขาจะชอบแกล้งเธอไปถึงไหนกันนะหรือเขาจะรู้ว่าเธอคิดไม่ซื่อกับเขา นี่เธอแสดงอาการออกถึงขนาดนั้นเลยเหรอ แต่ความหมั่นไส้ที่เธอมีต่อชายหนุ่มนั้นก็มากกว่าความกังวลเรื่องที่ว่าชายหนุ่มจะรู้หรือไม่รู้ จนเธอเผลอตัวพูดออกไปอย่างหยอกเย้าชายหนุ่ม

 

“ก็วันวานคิดว่า…… คุณน้าต๋าเฉิงกำลังอ่อยวันวานหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวที่เห็นชายหนุ่มชอบทำให้เธอหัวใจเต้นรัว เลยถามชายหนุ่มออกไปอย่างลืมคิดไปว่า นั้นอาจจะทำให้เขามองเธอเปลี่ยนไปก็ได้ เขาอาจจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงกร้านโลกหรือเปล่า หรืออาจจะมองว่าเธอมั่นหน้าเกินไป

 

“แล้ววันวานจะยอมให้น้าต๋าเฉิงอ่อยหรือเปล่าละคะ?” ชายหนุ่มที่ได้ทีก็เริ่มหยอดคำหวานใส่เธอ

 

“เฮ้อออ เลิกแกล้งวันวานได้แล้วคะ คุณน้าต๋าเฉิงคนบ้า! ไม่งั้นวันวานจะทำโทษจริง ๆ ด้วยนะ” วันวานที่ทนต่อสายตาสื่อความหมายของชายหนุ่มไม่ไหวเธอจึงหันหน้าหนีและลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะส่งสายตาดุ ๆ กลับไปให้ชายหนุ่ม

 

“อยากรู้จังว่าจะทำโทษอะไรน้าน๊า”

ความคิดเห็น