พลอยบุหลัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 241

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ส.ค. 2562 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

 

 

 

รถยนต์คันหรูที่แล่นเข้ามาเทียบที่อพาร์ตเมนต์เรียกสายตาของใครหลายๆ คน เหมือนแพรที่ถือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ใบเดียวที่เก็บข้าวของส่วนตัวที่มารดาเลี้ยงยอมให้เอาออกมาจากบ้านได้เพราะกระเป๋าใบนี้ทั้งแตกและเก่าคร่ำเป็นของที่ไม่ต้องการแล้ว...

   ศรัณย์ก้าวลงมาจากรถ ช่วยเธอยกกระเป๋าที่ไม่หนักเท่าไหร่เพราะมีเพียงเสื้อผ้าและหนังสือนิดหน่อยขึ้นไว้ที่ท้ายรถของเขา...

   หญิงสาวเดินขึ้นมานั่งข้างๆ เขาที่ด้านหน้าคนขับ ทอดสายตามองคนที่ออกรถและขับอย่างนิ่มนวล 

   เขาอาจจะมองงานที่เธอเลือกทำให้เขาว่าเป็นงานที่เธอไม่ควรทำ แต่เธอรู้ดีว่า เป็นเขานั้นดีที่สุดแล้ว เมื่อวานเจ้าของหอบอกว่าไอ้สามีใหม่ของเเม่เลี้ยงเธอมาป้วนเปี้ยนที่หอพักให้ระวังตัวเพราะสองผัวเมียนั่นตามมาอาละวาดหึงหวงเธอรอบหนึ่งแล้ว ตอนนั้นคนเป็นผัวพยายามมาในฐานะพ่อเลี้ยงและเรียกเธอกลับบ้าน ส่วนแม่เลี้ยงเธอก็ตามมาหึง เธอหนีไปนอนที่ห้องพักพนักงานของผับจนกลับมาเก็บของนี่ล่ะยังต้องมารู้เห็นเรื่องของสองคนนั้นอีก...

   การที่เธอไปอยู่กับศรัณย์ จะต้องจบปัญหาทุกอย่าง เพราะเธออ้างกับแม่เลี้ยงและผู้ชายคนนั้นว่าศรัณย์เป็นแฟนของเธอ เขาคือทายาทของบีเจซีที่รวยและมีอิทธิพล เธอจำเป็นต้องโกหกและขู่สองคนนั้นว่าอย่ามายุ่งกับชีวิตของเธออีก... และแน่นอนว่ากับน้องชายเธอก็บอกว่าศรัณย์เป็นเเฟน และเขารับรู้ปัญหาของครอบครัวเธอดี หญิงสาวโกหกน้องชายตัวเองว่าศรัณย์จะให้ทุนเรียนแบบยืมก่อน เพราะเขาอยากสนับสนุนการศึกษาของน้องชายเธอที่เรียนคณะแพทย์เหมือนเขา น้องชายเธอเลยยอมรับเงินที่เธอให้เป็นค่าเทอมและค่าใช้จ่าย โดยเลือกที่จะไม่ดร็อปเรียนตามความตั้งใจแรก...

   ตอนนี้เธอโล่งใจที่ทุกอย่างลงตัว...​มันเป็นเพราะมีศรัณย์เข้ามา เธอทั้งขอบคุณและขอโทษเขาอยู่ในใจที่เอาเขามาแอบอ้าง

   เเต่เธอสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้เขาลำบากและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนเขา

 

   "อ้าว นึกว่าหลับ" เขาพูดขึ้นมาในตอนที่รถติดไฟแดงแล้วหันมาเห็นว่าเธอไม่ได้หลับอย่างที่เขาคิด เห็นเงียบไปแท้ๆ ที่คิดอย่างนั้นเพราะเพื่อนของเขามักจะอยู่ในวงการแพทย์ และเป็นพวกนิ่งเป็นหลับเพราะพักผ่อนน้อย ดังนั้นเขาถึงไม่ค่อยชอบชวนใครคุยบนรถเพราะรับเพื่อนขึ้นมาก็เฝ้าพระอินทร์กันโดยไม่เกรงใจเขาเลยว่าอยากหลับด้วยบ้าง...

   "ไม่ได้หลับหรอกค่ะ แต่ไม่กล้าชวนคุยกลัวว่าคุณจะต้องใช้สมาธิ"

   "ชวนเหอะ นี่เพิ่งลงเวรดึก ง่วงจะเเย่" บอกเธอแล้วก็หาวโชว์ไปทีหนึ่ง

   "นี่ง่วงจริงหรือเปล่า ให้ขับรถให้ไหมคะ" เธอถามอย่างเป็นห่วง เพิ่งกล้ามองเขาอย่างจริงจัง... เขาดูเหมือนง่วงนอนจริงนั่นแหละ

   "ขับให้ได้จริงเหรอ" เขาหันมาถาม ก่อนจะพูดต่อ "ก็น่าจะขับเป็นนี่นา วัยทำงานแล้ว" เขาพึมพำ โชคดีที่เขาไม่หันมามอง ไม่อย่างนั้นคงไม่เห็นท่าทางกระวนกระวาย และแอบเบนสายตาไปมองด้านนอกหน้าต่างอย่างมีพิรุธของเธอแน่ๆ

 

อย่าบอกหมอแซมว่าเราเป็นนักศึกษา ไม่ว่ายังไงก็อย่าบอกนะ ไม่อย่างนั้นชวดงานแน่... พี่ยอมโกหกช่วยเราเพราะอยากให้เราได้งานนี้ อีกอย่างหมอแซมเขาต้องการเด็กแค่สองสามเดือน มันใกล้ช่วงเราปิดเทอมพอดี เพราะงั้นอย่าเผลอหลุดบอกเขาไปล่ะ ไม่งั้นคอขาดกันทั้งพี่ทั้งแกแน่ยายแพร  

   

 

 

 

 

สปอล์ย 

 

   ภาพคนที่นั่งกินไอศกรีมอยู่ในร้านทำให้เขาคิ้วขมวด หน้าตาของเธอพร้อมกับรอยยิ้มในยามท่ี่คุยกันกับกลุ่มเพื่อนไม่ได้เป็นประเด็นที่เขาชะงักเท่ากับชุดที่เธอสวมใส่...

   ชุดนักศึกษา!

   นี่ ปิ่นโตของเขายังเป็นนักศึกษา 

   ดูเหมือนรังสีบางอย่างของจากเขาจะส่งถึงเธอ หญิงสาวเงยหน้ามาแล้วมองเขาตาโต เธอรีบบอกเพื่อนแล้วลุกพรวดออกมาหาเขาทันที

   "หมอแซม" เธอเดินออกมาแล้วเรียกเขา เหมือนจะทำตัวไม่ถูก

   "เธอเป็นนักศึกษาอยู่เหรอ" เขาเค้นเสียงที่เกือบจะหาไม่เจอของตัวเองเอ่ยถามหญิงสาว ที่ดูมีท่าทางกระอักกระอ่วน...

   "ค่ะ" 

   "ปีไหนแล้ว" 

   "ปีสี่ค่ะ" ดูเหมือนหญิงสาวจะรู้ ว่าเธอตกเกณฑ์ของเขาไปอีกเรื่อง แต่มันสายเกินไปที่เขาจะปัดเธอออกจากตำแหน่ง "คุณเลิกจ้างฉันไม่ได้นะ... คุณได้ฉันไปแล้ว" เธอรีบออกตัวไว้ก่อน

   คนที่ยังหาถ้อยคำพูดไม่ได้เพราะเอาแต่โกรธจนควันออกหู คนที่เถียงเขาฉอดๆ ตรงหน้า ทำให้ผมเขาหงอกเพิ่มไปกี่เส้นแล้วนะ

   ศรัณย์ไม่อยากจะนับเลยจริงๆ

 

 

...............

 

อิอิ นอกจากซิงแล้วยังเป็นนักศึกษา ถึงกับทำให้หมอแซมหัวหงอก เลยเหรอออค้า 555 

พลอยบุหลัน.... 

 

ความคิดเห็น