一人であなたを愛して

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 20

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ส.ค. 2562 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1
แบบอักษร

ฉันรอมานานอ้อมกอดที่อบอุ่นและอ่อนโยนภายใต้ซากุระต้นนี้"หวัดดีค่ะคุณพ่อคุณแม่พี่คาสึคิ" 

เสียงของหญิงสาวพูดคุยกับรูปภาพครอบครัวเธอดังขึ้นในบ้านของเธอ 

"ฉันได้พบหนุ่มหล่อใต้ต้นซากุระด้วยล่ะเขาดูอ่อนโยนคล้ายพี่มากเลยเขาอย่ากให้ทุนนักศึกษาไปเรียนต่อ" 

ทุกคนจากฉันไปหมดแล้วตอนฉันยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นพ่อกับแม่และพี่คาสึคิตอนนั้นกำลังกลับมาจากไปเที่ยวแล้วฝนตกทำไห้ถนนเลื่อนมากจนทำไห้รถที่คุณพ่อขับมาเสียหลักชนเสาไฟฟ้าช่วงนั้นฉันมีสอบจึงไม่ได้ไปกับทุกคน 

หลังจากที่พ่อแม่กับพี่คาสึคิเสียไปฉันก็ร้องไห้ไม่ไปใหนโรงเรียนก็ไม่ไปจนทำไห้ทานากะโคเฮแต่ฉันเรียกเค้าว่าโคคุงเพื่อนสมัยเด็กของฉันมาลากไปโรงเรียนจนได้ 

"พูดมาซะยาวเลยฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเลยฉันชื่อทาจิบานะมิไรอายุ21ปีมีเพื่อนสมัยเด็กชื่อทานากะโคเฮหรือโคคุงหลังจากที่ทุกคนจากฉันไปหมดแต่ละวั้นนี้ฉันเหงามากเลย" 

"อุ๊ยสายแล้วไปนะคะ" 

มิไรจะต้องเข้มแข็งทุกคนคุ้มครองเราจากบนฟ้าอยู่ 

"หา!ไปอยู่โฮมสเตย์ที่อเมริกา" 

หลังจากที่ฉันมาถึงโรงเรียนอาจารซาโตมิอาจารที่ปรึกษาของห้องฉันก็มาบอกว่ามีเรื่องจะคุยไห้ตามไปที่ห้อง 

"ใช่เพื่อนครูที่มีธุรกิจอยู่ทางโน้นออกปากมาน่ะเขาอย่ากไห้ทุนนักศึกษาไปเรียนต่อและไห้ครูแนะนำทาชิบานะอย่ากเป็นล่ามและอย่ากเรียนนอกไม่ใช่หรอ" 

"ก็ใช่ค่ะแต่ขอคิดดูก่อนนะคะ" 

จะทำยังไงดีหล่ะมิไรถ้าไปเรียนต่อที่อเมริกาเราก็จะไม่ได้เจอเค้าอีกนะ

"ขอตัวก่อนนะค่ะ"

"ทาชิบานะพ่อแม่กับพี่ชายก็เสียไปหลายปีแล้วนะเธอเองก็คงลำบากขอไห้คิดดูไห้ดี"

"ค่ะ"หลังจากที่คุยกับอาจารซาโตมิเสร็จฉันก็เดินออกมาจากแล้วแล้วก็ไปเข้าเรียน

"อาจารซาโตมิพูดแบบนั้นหรอยอดเลยมิไรอนาคตไกลแน่"

หลังจากเรียนเสร็จฉันก็บอกเรื่องที่คุยกับอาจารเมื่อเช้าไห้ยูโกะฟังยูโกะเป็นเพื่อนสนิทของฉันมากที่สุดรองจากโคคุง

"แหม-แต่มันกะทันหันฉันสับสนมากนะ"หลังจากบอกยูโกะเรื่องนั้นดูเหมือนจะดีใจแทนฉันมากแต่ฉันก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปเรียนต่อที่นั่นดีเหรือป่าว

"น่าเสียดายแย่"หลังจากที่ได้ยินที่ฉันตอบดูเหมือนยูโกะจะเสียดายมาที่ฉันตอบแบบนั้น

'ในเวลาแบบนี้ถ้าพี่เรายังอยู่คงไห้คำปรึกษาที่ดีไห้แน่'"ไม่สบายใจมากหรอ"ยูโกะถามฉันพร้อมกับยิ้มแบบไม่น่าไว้ใจเลย"งั้นก็ลองไปปรึกษาคุณโมชิสึคิดูสิ"'ปรึกษาคุณโซหรองือทำไมเวลาคิดว่าไปปรึกษาคุณโซหน้าฉันต้องเห่อร้อนขึ้นมาด้วนเนี้ย'

"ปรึกษาคุณโซน่ะหรอ""เขาเป็นดีไซเนอร์ใช่ม้า?คงรู้เรื่องราวทางเมืองนอกมากว่าเรานะ""อืมจริงด้วยถ้าเป็นคุณโซคงพอจะไห้คำแนะนำได้มากเลยหล่ะ"

"ใครหรอโมชิสึคิน่ะ?"

"อ่ะโคคุง??"ฉันกำลังคุยกับยูโกะเรื่องไปขอคำปรึกษากับคุณอยู่ก็ได้ยินเสียงของโคคุงจึงหันไปดูแล้วก็เห็นโคคุงกำลังซ้อมฟุตบอลโคคุงหน่ะเก่งฟุตบอลมากเลยนะตอนอายุแค่18ก็ติดทีมชาติแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น