เหม่อลอย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 : ใช้หนี้

ชื่อตอน : บทที่ 2 : ใช้หนี้

คำค้น : ดาเรน , บัว , มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 226

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2562 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 : ใช้หนี้
แบบอักษร

ณ คฤหาสน์คาร์เบอร์ตัน กรุงเทพมหานคร

เวลา 19.20 น.

    หญิงสาวหน้าหวานวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาภายในตัวคฤหาสน์ ที่จริงแล้วธุระต่าง ๆ ที่เธอออกไปทำนั้นเสร็จค่อนข้างเร็ว แต่ด้วยการเดินทางที่เธอต้องขึ้นรถโดยสารประจำทางบวกกับการจราจรที่ติดขัดทำให้เธอกลับมาถึงที่คฤหาสน์ค่อนข้างผิดเวลาจากที่คิดเอาไว้

    "พี่บัว!" น้องชายของหญิงสาวที่นั่งรออยู่แถวหน้าประตูรีบวิ่งเข้ามาหาเธออย่างหน้าตาตื่น

    "มีอะไรหรือเปล่าจ่ะ หน้าตาตื่นเชียว" ที่จริงเธอพอจะรู้ว่าทำไมน้องชายเธอถึงหน้าตาตื่นเช่นนี้ ถ้าให้เดาคงเป็นเพราะคุณดาเรนแน่ ๆ

     "พี่บัวรีบไปหาคุณดาเรนเถอะฮะ เมื่อเย็นพอเขารู้ว่าพี่บัวออกไปข้างนอกโดยไม่บอกเขานะ คฤหาสน์แทบแตกเลยอะ" เธออยากจะขำกับท่าทางของน้องชายตัวแสบแต่พอนึกถึงใบหน้าคุณดาเรนแล้วเธอก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมายังไงไม่รู้

     "หรอจ งั้นบิ้วเข้าห้องไปนอนดีกว่านะพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้านิ ไม่ต้องห่วงพี่หรอกนะแค่นี้สบายมาก" เธอพาน้องชายไปส่งที่ห้อง และรีบขึ้นไปบนห้องนอนของคุณดาเรน เพราะน้องชายของเธอได้ยินว่าคุณดาเรนจะขึ้นไปรออยู่ที่ห้องส่วนตัว

    หญิงสาวหน้าหวานยืนมองประตูหน้าห้องนอนชายหนุ่มอย่างลำบากใจ เพราะเธอไม่รู้ว่าอารมณ์ตอนนี้ของเขาเบาลงหรือยัง และเธอไม่เคยนอนร่วมห้องกับผู้ชายมาก่อนนอกจากบิ้วน้องชายของเธอ เธอยืนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อให้กำลังใจตัวเอง

    "เอาน่าบัว เธอต้องผ่านมันไปให้ได้" เมื่อเธอพูดปลุกใจให้ตัวเองเสร็จ เธอจึงเอื้อมมือออกไปเคาะประตู

ก๊อก ๆๆ

     "เข้ามา!" หลังจากเธอเคาะประตู เสียงห้าวเข้มก็ดังขึ้นภายใน เธอจึงเดินเข้าห้องไป ก็พบกับคุณดาเรนใส่ชุดนอนแขนยาวสีดำเข้าชุดกับกางเกงขายาว

    "ขอบคุณค่ะ" เธอไม่รู้จะพูดอะไรเลยบอกขอบคุณชายหนุ่มไป ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้จะขอบคุณเขาเพื่ออะไร

     "ไปไหนมา!" เธอก้าวเข้าห้องนอนมาไม่ทันดีด้วยซ้ำ ร่างสูงใหญ่เกือบ 190 cm. พร้อมกับเสียงตะคอกดุดันก็เข้ามาประชิดตัวเธอ

    "คือ.... คือเราออกไปทำธุระมาค่ะ" หญิงสาวหน้าหวานพูดตามความจริง

    "แล้วทำไมฉันไม่รู้! ฉันต้องรู้ทุกเรื่องของเธอ!! ในใบสัญญาก็ระบุไว้ชัดเจน! แต่เธอยังทำผิด! เธอไม่ได้เกรงกลัวฉันเลยหรือไงห่ะ!!" ร่างสูงตะคอกเธอจนตัวสั่นไปหมด ไม่พอยังเข้ามากระชากต้นแขนเธอแล้วบีบอีกต่างหาก เธอทั้งเจ็บและกลัว

    "เราขอโทษค่ะ เราคิดว่าเราจะไปทำธุระแค่แป๊ปเดี๋ยวก่อนคุณดาเรนจะกลับมา แต่..."

    "หุบปาก!!! เลิกแก้ตัวได้แล้ว! ฉันเบื่อฟัง! เธอมันก็ไม่ต่างจากพี่ชายของเธอนั้นแหละ!!! ทำผิดแต่ไม่รู้จักยอมรับ!!" หญิงสาวจ้องชายหนุ่มแบบไม่รู้จะรู้สึกยังไงดี เธอแค่ไปทำธุระไม่ได้บอกเขา เขาถึงกับต้องด่าว่าเธอรุนแรงเพียงนี้เชียวหรือ

    "เราขอโทษค่ะ ต่อไปถ้าเราจำเป็นต้องไปไหนเราจะขออนุญาตคุณดาเรนก่อนนะคะ" หญิงสาวยกมือไหว้ขอโทษ เธอใช้ความนิ่งสงบ สยบความโกรธเกี้ยวของคุณดาเรน

    "จะไปไหนก็ไป!!" ชายหนุ่มไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงต้องโมโหเธอขนาดนั้นเหมือนกัน แค่เธอทำอะไรโดยไม่บอกเขา เขาก็โกรธเธอเป็นฟืนเป็นไฟ

    หญิงสาวหน้าหวานรีบเข้าห้องน้ำมาอาบน้ำทันที เธอไม่อยากทำตัวชักช้าให้เขามาด่าว่าเธออีก เธอออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดนอนสายเดียวสีขาวผ้าซาตินกับกางเกงขาสั้นสีขาวเข้าชุดกัน เธอชอบใส่ชุดนอนแบบนี้เพราะว่าเวลานอนแล้วเธอรู้สึกสบายตัว หลังจากนั้นเธอก็มานั่งทาครีมบำรุงที่โต๊ะหน้ากระจกในห้องนอน

     ชายหนุ่มมาดมาเฟียเห็นหญิงสาวในชุดนี้รู้สึกร้อนรุมภายในทันที เห็นหน้าหวานๆ ตัวเล็กๆ แต่เธอกลับซ้อนรูปมาก ขาเรียวยาวที่พ้นกางเกงขาสั้นขาวนวลละเอียด กับหน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดตัวของเธอ ทำเอาเขาแทบคลั่ง ชุดนอนที่เธอสวมใส่เข้ารูปทำให้เห็นเอวคอดเล็กของเธอยิ่งทำให้เธอดูเย้ายัวขึ้นไปอีก ชายหนุ่มอดใจรอไม่ไหวอีกต่อไปเดินเข้าไปกอดเธอจากทางด้านหลัง เธอไม่ทันได้ตั้งตัวก็สะดุ้งตื่นตกใจ

    "คุณดาเรน จะทำอะไรเราค่ะ" หญิงสาวรู้สึกประหม่าเลยถามออกไปทั้งๆ ที่คำถามนั้นมันดูโง่เง่ามากในความคิดเธอ คุณดาเรนทำให้เธอชอบพูดจาโง่ๆ ออกไปบ่อยเหลือเกิน

    "ลืมหรือไงว่าเธอมาอยู่กับฉันในฐานะอะไร ถึงเวลาที่เธอต้องใช้หนี้แล้ว ทำหน้าที่ของเธอซ่ะ!"

    พูดจบคุณดาเรนก็หันตัวของบัวประจันหน้ากับเขาทันที ชายหนุ่มประกบริมฝีปากตัวเองเข้ากับริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ บัวตกใจกับสัมผัสที่ไม่ทันตั้งตัวเผลอตัวเผยปากขึ้น ทำให้คุณดาเรนสามารถสอดลิ้นเรียวร้อนเข้าไปสัมผัสกับลิ้นเรียวเล็กในโผลงปากของเธอได้อย่างสะดวก เขาจูบเธออย่างต้องการ บัวที่ไม่เคยเจอการรุกเร้าเช่นนี้มาก่อนทำให้เธอแทบหายใจไม่ออกมือเธอจิกลงที่แผ่นอกกว้าง คุณดาเรนเสือร้ายที่ช่ำชองเรื่องบนเตียงไม่รอช้าดันร่างบางไปทิศทางที่เตียงนอนตั้งอยู่ ร่างบางสัมผัสกับฟูกนอนที่นุ่มนวล แต่ตัวเธอกลับตื่นกลัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งสัมผัสวาบหวามจากมือหนา ที่ตอนนี้ลูบไล่ตามเรียวแขนของเธอไล่มายังเรียวขา มือหนาเลื่อนผ่านผ้าบางตรงกางเกงขาสั้นมาบีบเค้นตรงสะโพกมน มืออีกข้างประคองใบหน้าสวยอยู่ มือหน้าเลื่อนจากสะโพกกลมมน ไล่ขึ้นมาที่เอวคอดสอดมือใต้เสื้อสายเดี่ยวสัมผัสกับผิวขาวเนียนละเอียด มือหนาเลื่อนขึ้นไปจนถึงหน้าอกอวบอิ่มที่มีชุดชั้นในลายลูกไม้ปกปิดเอาไว้ ชายหนุ่มบีบมือเค้นทรงอกอิ่มจากนุ่นนวลก็เปลี่ยนเป็นรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ปรารถนา จนหญิงสาวใต้อาณัติเผลอส่งเสียงครางออกมาเบาๆ

    "อ่าาส์" หญิงสาวส่งเสียงครางในลำคอ ชายหนุ่มได้ยินยิ่งได้ใจเพิ่มการเล้าโลมขึ้นอีกระดับ

    ดาเรนถอดริมฝีปากออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม บัวได้โอกาสสูดหายใจเข้าปอด ดาเรนก้มลงซุกไซร้ที่ลำคอขาวอีกครั้ง ดูเม้มจนขึ้นรอยแดง จากลำคอระหงไล่ต่ำลงมาที่ไหล่มน สองมือลูบไล้ลำตัวมาจนถึงชายเสื้อไม่นานเสื้อตัวบางก็หลุดพ้นร่างบาง เผยให้เห็นชุดชั้นในลายลูกไม้สีขาวที่เขาสัมผัสไปเมื่อครู่ ความร้อนระอุในกายชายหนุ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง บัวที่สำผัสถึงตัวตนแข็งขืนของชายหนุ่มที่อยู่ภายใต้กางเกงนอนผ้าบางทำเอาบัวเสียอาการ หันหน้าหนีไปทางอื่นและหลับตาลงอย่างเขินอาย ดาเรนคือผู้ชายคนแรกที่ได้เห็นเนื้อหนังของเธอขนาดนี้ และนี้ก็คือครั้งแรกที่เธอใกล้ชิดกับตัวตนของผู้ชาย ดาเรนเห็นอาการของเธอก็ยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่ อาการเก้ๆ กังๆ ของเธอทำเขาสลับสนว่าเธอเป็นจริงๆ หรือแค่เล่นละคร แต่ไม่ว่าจะอย่างไรมันก็ทำให้เขารู้สึกสนุกขึ้นไปอีก ผิวกายของบัวที่ขึ้นสีแดงระเรือจะอาการเขินอายก็ทำไฟรักในตัวเขาแทบจะพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ไม่รอช้าชายหนุ่มถอดกางเกงขาสั้นของหญิงสาวออก เหลือแต่กางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋ว คุณดาเรนก้มลงเอาหน้าซุกกับทรงอกอิ่มอีกครั้ง มือหนาเลื่อนไปปลดตะขอชุดชั้นใน เผยให้เห็นหน้าอกอิ่มขาวละเอียด ไม่รอช้าชายหนุ่มก้มลงชิมรสยอดอกสีชมพูนมมันทั้งหวานและหอมจนเขาแทบอดใจไม่ไหวที่จะจับเธอกิน มือหนาข้างนึงก็เคล้าคลึงเต้านมอิ่มอีกข้าง ปลายลิ้นเรียวหนาก็นอกเย้ายอดอกของบัว หญิงสามรู้สึกเหมือนฝูงผีเสื้อนับร้อยตัวบินอยู่ภายในช่องท้องเธอ

    "อ่าาส์" เสียงหวานส่งเสียงครางเบาๆ จากริมฝีปาก แต่เธอก็พยายามสะกดมันเอาไว้แต่ความวาบหวามที่ได้รับไม่สามารถทำให้เธอเก็บเสียงครางเย้ายวนได้เลย

    ชายหนุ่มไล่มือจากการเค้นคลึงอกอิ่มลงมาตามหน้าท้องแบน เอวคอดของหญิงสาว ต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋ว มือหนาเลื่อนมือไปตรงกึ่งกลางกลีบดอกไม้งาม บัวสะดุ้งจากสัมผัสอันเบาบางนี้ ชายหนุ่มกดนิ้วลงกึ่งกลางกลีบดอกไม้ของหญิงสาว เพียงแค่สัมผัสเบาๆ จากชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวแทบละลาย การรุกเล้าที่หน้าอกอิ่มทำให้เธอเสียววาบไม่พอสัมผัสจากนิ้วเรียวที่ลากกางเกงในลูกไม้ออกจากเรียวขาและไล่นิ้วเรียวมาที่กลีบดอกไม้ของเธอ นิ้วเรียวสอดเข้ากลางดอกไม้งาม

     "อะ อ่าาา" หญิงสาวครางเสียงหลง ชายหนุ่มพอใจกับการตอบสนองของเธอ

     คุณดาเรนผละออกจากร่างบาง บัวที่คิดว่าคุณดาเรนอาจจะเปลี่ยนใจไม่จับเธอกินจึงหันหน้ามาและลืมตาขึ้น แต่เธอกับคิดผิด คุณดาเรนลุกมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง ทำให้เธอเห็นตัวตนแข็งขืนที่เธอสัมผัสกับมันผ่านกางเกางเมื่อครู่นี้ ตัวจริงของมันยิ่งใหญ่มากจนเธอลอบกลืนน้ำลาย บัวเห็นคุณดาเรนจัดการกับเครื่องป้องกัน เขาหันมายิ้มมุมปากเธอไม่รู้จะทำยังไงเลยหันหน้าหนีและหลับตาลงอีกครั้ง คุณดาเรนเห็นดังนั้น ก็กระตุกยิ้มอีกครั้ง 'สาวน้อยนี้เธอกำลังเชิญชวนฉันสินะ ' คุณดาเรนคิดดังนั้นจึงโถมกายหนาเข้าหาร่างบางทันที ตัวตนแข็งขืนของคุณดาเรนแทรกตัวเข้ากับกลีบดอกไม้งามอย่างแรงโดนที่บัวไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นแปร๊บจนน้ำตาของหญิงสาวไหลออกมาจากขอบตาหวาน มือทั้งสองข้างของเธอจิกที่นอนไว้ เสียงร้องกรี๊ดของเธอทำเอาคุณดราเรนตกใจ

    "กรี๊ดด อะ!" บัวเผลอตัวกรีดร้องออกมา แต่ก็พยายามสะกดความเจ็บปวดไว้

     "เจ็บหรอบัว?" คุณดาเรนหยุดการกระทำและเอ่ยถามหญิงสาว

      "ไม่ค่ะ เราไม่เจ็บ" บัวโกหก เธออยากให้ทุกอย่างมันจบโดยเร็วที่สุด

      "นี่เธอไม่เคยเหรอ บ้าเอ๊ย!!" ชายหนุ่มสบถกับตัวเอง นี่เขาเจองานยากเข้าให้แล้ว เขาไม่ได้เจอผู้หญิงที่ซิงมานานแค่ไหนแล้วนะ ตั้งแต่เรียนไฮสคูลนู้นมั้ง

      บัวไม่ตอบเธอได้แต่หันหน้าซุกหมอน แต่คุณดาเรนกลัยก้มลงมาจูบปากอิ่มของเธอ บัวเม้นริมฝีปากแน่น ดาเรนจึงบีบท้ายทอยเธอ จนบัวเผยปากออกไม่นานลิ้นเรียวหนาก็สัมผัสกับลิ้นเรียวบาง ดาเรนจูบบัวจากนุ่มนวลก็กลายเป็นเร้าร้อน มือหนาเลื่อนมาที่ทรวงอกอิ่มอีกครั้ง มือหนาฟ้อนเค้นทรงอิ่มอยู่มืออีกข้างก็ไล่ต่ำลงมากลางกลีบดอกไม้งามนิ้วเรียวยาวสอดเข้ากลางดอกไม้งาม หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย สัมผัสทั้งบนและล่างทำให้เธอสติหลุดลอย รู้ตัวอีกที่ตอนที่ตัวตนแข็งขืนของคุณดาเรนขยับเข้ามาที่ละน้อยๆ กลางดอกไม้งาม

     "อ๊ะ อ่าาาส์" หญิงสาวส่งเสียงครางหวาน

     "เจ็บอยู่ไหม" ชายหนุ่มก้มถามเสียงแหบพร่าข้างใบหูหญิงสาว

      "ไม่เจ็บค่ะ" หญิงสาวเจ็บแปร๊บจนต้องเกร็งขาและตัวไว้

       "บัวอย่างเกร็ง ปล่อยตัวตามสบาย ใช่ๆ แบบนั้นแหละ โอเคขึ้นไหม เจ็บน้อยลงหรือยัง" ชายหนุ่มขยับดันตัวตนแข็งขืนเข้าหาตัวตนของหญิงสาวจนสำเร็จ

       หญิงสาวไม่ตอบแต่พยักหน้าแทน ชายหนุ่มลอบยิ้มกับความไร้เดียงสาของเธอ พอทุกอย่างเข้าที คุณดาเรนขยับเอวเข้าออกจากช้าๆ ก็กลายเป็นเร็วและแรงขึ้น

       "คะ... คุณดราเรน อ๊ะ อ่าาาส์"

       ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงไฟสลัว เคล้าคลอเสียงครางอ่อนหวานรันจวญใจของบัวนั้น คุณดาเรนได้สอนบทเรียนใหม่ให้บัวนับครั้งไม่ทวน วนไปเคลาเสียงครางเรียกชื่อคุณดาเรน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น