ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 11

คำค้น : ต๋าเฉิง , วันวาน , รักต่างวัย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2562 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11
แบบอักษร

“แล้วถ้าวันวานเปลี่ยนจากงานเลี้ยงเด็กเป็นงานเลี้ยงคนแก่อย่างน้าต๋าเฉิงละคะ วันวานจะรับงานนี่ไหม?” ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยถามหญิงสาวออกไป ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้วว่าอนาคตข้างหน้าต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร แต่ ณ ตอนนี้เขาเพียงแค่ต้องการอยู่ใกล้ชิดกับเธอเพียงแค่นั้น

 

หญิงสาวที่ได้ยินเช่นนั้นเธอก็ได้แต่เงยหน้ามองสบกับดวงตาของชายหนุ่ม นี่เขาพูดจริง ๆ อย่างงั้นหรือที่จะจ้างเธอให้มาดูแลเขา หรือเพราะเขาแค่เกรงใจเธอและต้องการไถ่โทษแทนลูกน้องของเขาหรือเปล่านะที่หลอกเธอให้เธอเป็นบ้าเป็นหลังหิ้วกระเป๋าใบโตมาเช่นนี้

 

“เอ๋? ดูแลคนแก่อย่างคุณน้าต๋าเฉิง หมายถึงคุณน้าต๋าเฉิงจะจ้างวันวานให้ดูแลคุณน้าอย่างงั้นนะเหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามทวนออกไปอย่างต้องการความแน่ใจอีกครั้ง

 

“ใช่ค่ะ! วันวานรับงานนี้ไหมคะ? น้าดูแลไม่ยากหรอกนะ” ต๋าเฉิงเอ่ยถามหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม แต่เขากับพบเพียงสายตามที่สบสนของเธอส่งกลับมา

 

“นี่คุณน้าต๋าเฉิง จ้างวันวานเพราะต้องการไถ่โทษที่คุณน้าหย่งเต๋อกับคุณน้าอาซานหลอกวันวานหรือเปล่าค่ะ ถ้าใช่! ไม่ต้องหรอกคะวันวานเข้าใจและไม่ได้โกรธเลยนะ” หญิงสาวเอ่ยถามออกไปอย่างคนสงสัย เธอก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะว่าบางทีชายหนุ่มอาจจะอยากให้เธออยู่กับเขาแต่มันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อเขาและเธอเพิ่งจะกลับมาเจอกันไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ ถ้าบอกว่าเพราะความรู้สึกผิดหรือไถ่โทษแทนลูกน้องของเขายังน่าเชื่อเสียกว่า

 

“ไม่ใช่ค่ะ! น้าก็แค่อยากได้คนดูแล ช่วยดูแลน้าได้ไหมคะ?” ชายหนุ่มขยับตัวเข้าไปใกล้หญิงสาวมากขึ้นพลางยืนหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ใบหน้าของเธอก่อนที่เขาจะฉีกยิ้มที่คิดว่ามันอาจจะมัดหัวใจดวงน้อยของเธอได้บ้าง แต่หารู้ไม่ว่ารอยยิ้มของเขาในตอนนี้ มันได้กระชากหัวใจของเธอหลุดออกจากขั้วหัวใจไปแล้ว

 

“คะ…….. คือ วันวานไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดีหรือเปล่านะคะ แต่ถ้าคุณน้าต๋าเฉิงต้องการให้วันวานดูแลจริง ๆ วันวานก็จะลองทำดูก็ได้ค่ะ แต่ค่าจ้างวันวานแพงน๊า คุณน้าต๋าเฉิงจ่ายไหวเหรอค่ะ คิกคิก” หญิงสาวก้าวถอยหลังไปเล็กน้อยเพราะกลัวว่าคุณน้าต๋าเฉิงอาจจะได้ยินเสียงหัวใจของเธอที่เต้นรัวอย่างรุนแรงก็เป็นได้ แต่ด้วยเธอไม่ต้องการให้ชายหนุ่มจับความผิดปกติของเธอได้ เธอจึงแกล้งเย้าแหย่ชายหนุ่มกลับไปด้วยคำพูดหยอกล้อ ใครจะอยากให้เขารู้ว่าตัวเองมีใจให้คนที่อายุรุ่นราวเท่าพ่อตัวเองกัน เขาคงมองว่าเธอแก่แดดแย่เลย

 

“ตัวแค่นี่จะสักเท่าไหร่กันค่ะ น้าเลี้ยงวันวานได้ทั้งชีวิตเลยแหละ” ต๋าเฉิงพูดหยอดหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม พลางเอื้อมมือไปจับหัวเธอโยกไปโยกมา เขาอยากทำมากกว่านี้แต่เขาก็ต้องหักห้ามใจไว้เพราะคิดว่าเวลาของเขาและเธอยังมีอีกเยอะ

 

“เอ่ะ?” วันวานที่เขอะเขินกับสัมผัสนุ่มนวลจากฝ่ามือหนาของต๋าเฉิงอยู่ถึงกับเงยหน้าขึ้นสบดวงตาคู่คมของเขาทันที ที่เขาเอ่ยออกมาว่าเขาสามารถเลี้ยงเธอได้ทั้งชีวิตนั้น เขาจะรู้ไหมว่าเธอแอบหวั่นไหวไปกับคำพูดนั้นของเขาจริง ๆ

 

“อย่ามองน้าแบบนี้เห็นแล้วหิว……” ต๋าเฉิงที่เห็นสายตาคู่สวยของวันวานเงยหน้าขึ้นสบตากับเขานั่นยิ่งทำให้เขาอยากจะจับเธอกดลงซะตรงนี้เลย แต่เขาก็ต้องเก็บกลั้นมันเอาไว้ เขาไม่อยากเสียโอกาสที่จะได้ใช้รวมกับเธอหลังจากนี้ แต่ไม่วายที่เขาจะขอหยอดหญิงสาวสักเล็กน้อย เขาชอบเห็นเธอเขินมันน่ารักดี

 

“งะ……งั้นวันวานไปทำอะไรให้ทานนะคะ” หญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มก้มลงมากระซิบที่ข้างใบหูของเธอ เมื่อได้ยินเสียงแหบพร่าของต๋าเฉิงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างใบหูในขณะนั้นก็ทำเธอเขินหน้าร้อนผ่าวจนทำอะไรไม่ถูกเลย ถึงเธอจะไม่เคยมีแฟนแต่เธอก็พอจะรู้ว่า…… คำว่า ‘หิว’ ของชายหนุ่มนั้นหมายถึงอะไร แต่เธอก็ไม่อยากคิดอะไรที่มันดูเข้าข้างตัวเองมากเกินไปนัก เธอจึงเลือกพูดออกไปเช่นนั้น

 

“ไปสิ” ชายหนุ่มขยับตัวกลับมายืนปกติและผายมือเชิญหญิงสาวไปยังครัวของเขา หญิงสาวรีบก้มหน้าก้มตาเดินไปด้วยความเขินอาย ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็ได้แต่ยืนอมยิ้มเงียบ ๆ คนเดียว

 

บางทีการที่มีวันวานมาอยู่ด้วยแบบนี้มันก็ดีเหมือนกันนะ ถือว่าทดแทนช่วงเวลาที่ผ่านมาก็แล้วกัน……

 

“น้าจะทำให้หนูหลงรักน้าให้ได้เลยคอยดู วันวาน…..” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางมองหญิงสาวที่ขยับกายเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติภายในครัวของเขาด้วยความสุขและรอยยิ้ม…….

ความคิดเห็น