กิ๊ก'จ๋าา
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รูปถ่าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2562 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รูปถ่าย
แบบอักษร

เขตแดน....

 

ผมกลับจากเข้าห้องน้ำก็เห็นน้องสาวคนสวยยืนคุยกับชายหญิงคู่หนึ่งอยู่ ผมมองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร"ไอ้นะ" หายไปนานเลยนะ จากที่ผมรู้ข่าวมาว่า คุณลุงชนินทร์ส่งชนะศึกไปเรียนเมืองนอกที่อังกฤษ ก็เพื่อจะให้มาบริหารบริษัทอย่างเต็มตัว นี่ก็เป็นเวลา 5 ปีเต็มเลยนะที่มันหายไป เรื่องความแค้นทั้งหมดของผมกับมันผมอยากจบ แต่ผมรู้ว่ามันเป็นคนยังไง เพราะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ใหนจะเป็นญาติกันอีก ผมเลยเลือกที่จะเข้าหามัน ยอมขอโทษเพื่อให้ทุกอย่างดีขึ้น แต่จริงๆแล้วผมก็เป็นคนผิดจริงๆนั่นแหละที่เป็นคนก่อความแค้นนี้ขึ้นมาเอง และผมรู้ว่าน้องสาวคนสวยของผมยังรักมัน และมันก็ยังรักเธอไม่แพ้กัน แต่ทั้งคู่ดันปากแข็งใส่กัน น้องเดียก็เป็นคนใจแข็งเอาเรื่อง ส่วนไอ้นะก็ปากแข็งขั้นสุด แล้วเมื่อไหร่จะลงเอยสักที เฮ้อออ!!! ผมจะช่วยให้ทั้งคู่สมหวังเอง ผมจะได้แต่งงานกับรินสักที เพราะรินก็ใจแข็งไม่แพ้สองคนนั้นเลย บอกผมว่า จะแต่งงานพร้อมกันกับน้องเดีย ถ้าน้องเดียไม่แต่ง รินก็จะไม่แต่ง นี่ก็5ปีแล้วนะ รินก็ยังไม่ยอมแต่ง พลอยให้ผมอดเรื่องอย่างว่าไปด้วย เพราะรินให้เหตุผลว่า รอวันแต่งงานค่อยมีอะไรกัน ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะที่จะทนได้ขนาดนั้น แต่เพื่อเมียสุดที่รัก เขตแดนคนนี้ทนได้จ่ะ ถ้าแต่งเมื่อไหร่นะ พี่จะเอาให้จมเตียงเรย หึหึ... เพราะฉะนั้น ผมต้องทำให้น้องเดียกับไอ้นะรักกันให้ได้ นี่คือภารกิจของเขตแดน ✌🏽✌🏽✌🏽✌🏽

 

สิบทิศ....

 

 

"ผู้หญิงคนนั้นคือคนในรูป อี่อู่..." หนึ่งพูดยังไม่ทันจบ ผมรีบเอามืออุดปากเธอไว้ เพราะผมรู้ว่าเธอจะพูดอะไร ผมกลัวไอ้เขตมันจะเข้าใจผิด ผมไม่อยากเป็นต้นเหตุให้ครอบครัวเขาทะเลาะกัน แต่รู้สึกเหมือนลูกจะโตไวไปนะ อาจจะตัวใหญ่เหมือนไอ้เขตก็ได้ หนึ่งดิ้นไปมาพยายามที่จะพูดให้ได้ แล้วเสียงนางดังขนาดใหน ผมจึงดุเธอเบาๆเพื่อให้เธอหยุดพูด

 

"หยุดพูดได้แล้วน่า " ผมถลึงตาใส่น้องสาวตัวดี แล้วเธอก็สงบลง แต่ก็ยังไม่วายเรื่องอยากรู้อยากเห็น

 

"หนึ่งว่า หนึ่งจำพี่สาวคนนั้นได้นะ" เธอชี้หน้าผมแล้วทำเสียงเหมือนจับผิด ผมได้แต่กลิ้งตาไปมาให้กับท่าทีของน้องคนนี้

 

"เพ้อเจ้อ" ผมตอบเธอแล้วเดินหนี แต่น้องสาวตัวดีก็ดันเดินตามมารั้งแขนผมแล้วเดินตามต้อยๆ

 

"พี่สาวคนนั้นเคยเป็นแฟนสิบใช่ม๊าา" เธอยังไม่ละความพยายามที่จะถามผม

 

"ป่าวซะหน่อย" ผมตอบแบบไม่ค่อยใส่ใจ

 

"เพราะยูปากแข็งแน่ๆเลย พี่สาวถึงทิ้งยูไป ใช่ม๊าาา" ผมยกมือขึ้นเขกกระโหลกเธอเบาๆอย่างหมั่นไส้

 

"โอ้ยย ไอเจ็บนะสิบ" เธอลูกหน้าผากป่อยๆด้วยความเจ็บ

 

"สมน้ำหน้า ยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่" ผมตำหนิเธอเล่นๆ

 

"ไม่คุยกับยูแล้ว ไอไปเข้าห้องน้ำดีกว่า ชิ" เธอทำท่างอน ผมได้แต่สายหัวใส่กับความติ๊งต๊องของน้องสาว และผมก็ต้องไปยืนรอนางเข้าห้องน้ำ ขืนออกมาไม่เห็นผมยิ่งงอนหนักแน่ๆ เฮ้อ แน่ใจนะว่าน้อง

 

ไอเดีย....

 

ฉันซื้อของเสร็จก็แยกย้ายกับพี่เขตและน้องแดนเลย และเอาของที่ซื้อมาให้พี่เขตเอากลับบ้านไปทีเดียว เพราะฉันต้องไปโรงเรียนต่อฉันยังมีสอนเด็กๆอีกหนึ่งคาบสุดท้ายก่อนเลิกเรียน ฉันกำลังจะกลับแต่เดินผ่านห้องน้ำพอดี ใหนๆแล้วก็แวะสักหน่อยแล้วกัน ปวดฉี่จะแย่แล้ว ฉันเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำอย่างรีบร้อน ไม่นานฉันก็ทำธุระส่วนตัวเสร็จและเดินออกมาล้างมือและส่องกระจกไปด้วย แต่สายตากลับไปสะดุดที่ผู้หญิงร่างบางผิวขาวน่าตาน่ารักคนนึง และฉันจำได้ว่าเขาเป็นผู้หญิงของพี่สิบ และฉันเห็นเธอยืนยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตรเหมือนกัน ฉันจึงยิ้มตอบตามมารยาท เธอเดินเข้ามาจับแขนฉันเบาๆ

 

"พี่สาวคะ พี่น่ารักจังเลยค่ะ" เธอยิ้มให้ฉันตาหยี

 

"ขอบคุณจ่ะ เอ่อ.. น้องหนึ่ง" ฉันยิ้มตอบเธอ

 

"พี่สาวเคยเป็นแฟนกับสิบทิศหรอคะ" เธอเอียงคอถามอย่างสงสัย เอ่ออ ฉันจะตอบยังไงดีนะ เพราะความสัมพันธ์ของเราตอนนั้นมันไม่มีชื่อเรียก

 

 

"เอ่ออ ปะ..เปล่าจ่ะ หนูอย่าคิดมากเลยนะ เราเป็นแค่คนรู้จักกันเฉยๆจ่ะ" ฉันกลัวว่าน้องหนึ่งจะคิดมากแล้วหึงฉันกับพี่สิบทิศ จึงตอบไปแบบนั้น

 

"หืมมม คิดมาก?? คิดมากเรื่องอะไรหรอคะ ทำไมต้องคิดมากเรื่องพี่ชายตัวเองด้วยหรอคะ" เธอยืดกอดอก ทำท่าครุ่นคิด

 

"ห๊ะๆ พะ พี่ชายหรอคะ??" ฉันถามย้ำเสียงดัง

 

"ใช่ค่ะ พี่ชาย สิบทิศเป็นพี่ชายแท้ๆของไอ เอ้ย ของน้องหนึ่งเองค่ะ " ฉันเข้าใจผิดหรอเนี่ย ฉันควรจะดีใจดีไหมนะ

 

"อ๋อค่ะ น้องหนึ่งน่ารักนะคะ ไม่เหมือนพี่ชายเราเรย ใจร้าย" ฉันบอกเธอและยิ้มให้เธอ

 

"เขาทิ้งพี่สาวหรอคะ ถึงว่าสิบทิศใจร้าย"

 

"ปะ.เปล่าจ้า อ๊ะ." ฉันพูดไม่ทันจบเธอรีบคว้าเเขนฉันให้เดินตามเธอออกมาจากห้องน้ำ มาหยุดอยู่มุมหนึ่ง

 

"พี่สาวอยู่ตรงนี้นะ ห้ามไปใหน ห้ามเสียงดัง ชู่ววว" เธอยกนิ้วชี้ขึ้นมาจ่อที่ปากเธอเพื่อบอกว่าอย่าเสียงดัง และมีผู้ชายคนนึงนั่งเล่นเกมส์อยู่บนเก้าอี้ซึ่งอยู่ใกล้กับมุมที่ฉันหลบอยู่ เขายังคงนั่งเล่นเกมส์อย่างใจจดใจจ่อ

 

"สิบทิศ..พี่สาวคนที่ยูกับไอเดินชน เขาบอกไอว่ายูใจร้าย " น้องหนึ่งยืนกอดอกมองหน้าพี่สิบอย่างเอาแต่ใจ พี่สิบยกหัวขึ้นมามองหน้าน้องสาวอย่างสงสัย

 

"ทำไมเขาถึงบอกว่าไอใจร้ายละ" พี่สิบก้มหน้าลงเล่นเกมส์ต่อ

 

"ไม่รู้แหละ ถ้ายูรักเขาไอว่ายูไปง้อเขาหน่อยดีไหม"น้องหนึ่งหันมาขยิบตาให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์ จอมวางแผนจริงๆตัวแค่นี้

 

"เฮ้อออ ไอ....ไม่ได้รักเขาแล้ว ปะ กลับกันเถอะ ไอคิดถึงห้องนอนกับหมอนนุ่มๆของไอแล้ว" ทำไมฉันจะต้องมาฟังเขาพูดแบบนี้ด้วยนะ ทั้งที่จริงในใจก็อยากให้เขากลับมาง้อเหมือนกันนะ

 

"อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน" น้องหนึ่งยังคงพูดต่อ

 

"ไอยอมเป็นคนเสียใจที่สุด เพื่อให้เขาได้มีความสุขแล้วไง" พี่สิบก้มหน้ามองพื้น สองมือหนาจับกุมกันแน่น ทำไมเขาถึงพูดแบบนี้ หรือเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่างผิดแน่เลยเกี่ยวกับพี่เขต

 

"ยังไงหรอ" น้องหนึ่งนั่งลงข้างๆพี่ชายและถามอย่างสนใจในคำตอบและมองมาที่ฉันอย่างยิ้มๆ และตอนนี้ฉันก็ตื่นเต้นกับสิ่งที่เขาจะพูดออกมา

 

"ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ไปได้แล้ว" พี่สิบลุกขึ้นพร้อมดึงมือน้องหนึ่งให้เดินตามไป แต่วินาทีที่พี่สิบทิศเผลอ น้องหนึ่งหันมาชี้สิ่งที่วางอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น และยังขยับปากเป็นคำว่า "เก็บๆๆๆๆๆ" ฉันขมวดคิ้วอย่างสงสัย เธอทำอะไรของเธอ ฉันรอจนพวกเขาเดินไปจนลับตาแล้วค่อยไปเก็บสิ่งที่วางอยู่บนเก้าอี้นั้น เพราะกลัวพี่สิบจะหันมาเห็นฉัน พอเดินเข้ามาใกล้ก็พบว่าเป็นกระเป๋าสตางค์หนังใบน้อยสีดำ ฉันถือวิสาสะเปิดกระเป๋าดูช้าๆก็พบธนบัตรใบสีเทาหลายสิบใบ บัตรเครดิตอีกสามสี่ใบ และหนึ่งในนั้นที่เป็นจุดเด่นสำหรับฉันก็คือ รูปภาพผู้หญิงที่ยืนยิ้มอย่างสดใส รอยยิ้มแห่งความสุขนั้น ฉันจำมันได้ เพราะคนในรูปถ่ายใบนั้นมันเป็นฉันเอง นี่เขาเก็บรูปฉันไว้ในกระเป๋าสตางค์ของเขาเหมือนกับที่ฉันเก็บรูปเขาไว้ในกระเป๋าสตางค์ของฉันเลยหรอ ฉันพลิกไปข้างหลังรูปก็พบข้อความว่า" เธอยังคงเป็นรอยยิ้มของฉันเสมอ"ฉันรักเธอ'นวินดา'

 

ฉันไม่รู้ว่าน้ำตาของฉันที่หยดลงมานั้นบ่งบอกถึงอารมณ์ใหน แต่ตอนนี้ฉันรับรู้ได้ว่า ความรู้สึกของเรายังคงตรงกัน จะผิดไหมถ้าฉันจะทรยศต่อร่างกายตัวเองแล้วหันไปซื่อสัตย์กับหัวใจ

บางทีฉันก็รู้สึกมีความสุขกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก ถึงแม้มันจะไม่ชัดเจน "แต่มันก็ยังดีที่ได้เกิดขึ้น"

 

 

ณ๊องเดียร์✌🏽✌🏽✌🏽✌🏽

ใครไม่งง แต่ไรท์งงกับตอนนี้ 5555 ไร้ท์ง่วงแต่ก็จะแต่งให้จบตอนไง เดี๋ยวมาแก้คำผิดทีหลังน๊าาาา❤❤❤

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น