สิริณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 268

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2562 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27
แบบอักษร

รินรดาตื่นนอนตั้งแต่ก่อนโรงแรมโทร.ปลุกเสียอีก หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเธอแทบไม่ได้นอนเลยต่างหาก หญิงสาวแต่งตัวด้วยอาการซังกะตาย หมดอารมณ์เที่ยวชมอะไรอีกต่อไป  

เพียงแค่นึกว่าจะต้องทนเห็นหน้าผู้ชายคนนั้น ต้องแสร้งวางท่าร่าเริงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกตั้งวันหนึ่ง เธอก็รู้สึกเหนื่อยหน่ายจนไม่มีแก่ใจคิดอ่านทำอะไรแล้ว 

บางที...เธออาจขอให้สายพิณหาตั๋วเที่ยวที่เร็วที่สุดเพื่อแยกกลับกรุงเทพฯทันที คนข้างหลังจะหาว่าเธอขี้ขลาด ขี้แพ้ก็ช่าง เธอไม่สนใจหรอก ชีวิตเธอผ่านจุดที่มัวแต่ใส่ใจคำพูดคนอื่นมาไกลแล้ว 

หญิงสาวหยิบสมุดบันทึกเดินไปนั่งที่โซฟาริมหน้าต่าง เฝ้ามองฟ้ามืดมัวที่เริ่มสว่างแจ้งขึ้นทีละนิด เธอเปิดสมุดออกช้า ๆ สายตานิ่งงันอยู่บนดอกไม้ที่เขาดื้อดึงมอบให้ทุกวัน ซึ่งเธอแอบนำมาทับเก็บไว้ด้านใน ปลายนิ้วขาวไล้ลงบนกลีบดอกที่ยังคงสดอยู่เหมือนวันแรกที่ได้รับมาด้วยความอาดูร จะมีความสัมพันธ์ไหนจบลงเร็วกว่านี้อีกไหม เรื่องของเธอและเขาพังทลายลง ทั้งที่ดอกไม้ที่เขาให้ยังไม่ทันโรยด้วยซ้ำ ! 

เมื่อระลึกถึงเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรอบหลายวันที่ผ่านมาแล้วก็ให้นึกสมเพชตัวเองนัก ที่เธอดันชอบเขาได้มากถึงขนาดนั้น ทั้งที่เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยสักนิด 

ดวงหน้าเรียวแหงนขึ้นพลางกะพริบตาถี่ไล่หยาดน้ำตา ทว่านั่นกลับไม่ได้ทำให้ความเจ็บแปลบในใจบรรเทาลงได้เลย รินรดาเกลียดบรรยากาศรอบตัว เกลียดห้องพักของโรงแรมหน้าตาเหมือนกันไปหมดทุกห้อง เพราะมันทำให้เธอนึกถึงวันเวลาดี ๆ ที่เคยดูแลใกล้ชิดผู้ชายคนนั้น  

หญิงสาวพับสมุดบันทึกด้วยอาการกระแทกกระทั้น ราวกับว่าการทำอย่างนั้นจะช่วยคลายความอัดอั้นที่สุมอยู่ในใจลงได้บ้าง เธอลุกไปวางสมุดไว้บนโต๊ะ ฉวยกระเป๋าเป้จากบนนั้นอย่างรวดเร็ว มือขาวบางหยิบคีย์การ์ดและขยับไปเปิดประตูห้องพักทันที 

แต่แล้วหญิงสาวก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ ที่เห็นบานประตูเปิดผัวะเข้ามาในห้องทั้งเร็วและแรง จนถ้ากระโดดหลบไม่ทัน ขอบประตูคงได้ฟาดเข้าที่หน้าผากแน่  

ยิ่งไปกว่านั้น บนพื้นหน้าห้องเธอยังมีใครคนหนึ่งนอนหงายผลึ่งแผ่อยู่ ลำตัวท่อนบนล้ำเข้ามาในห้องของเธอ ส่วนท่อนขาก็เหยียดยืดอยู่บนทางเดินด้านนอก 

เพียงแวบเดียวที่เห็นใบหน้านั้นชัด ๆ รินรดาก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ก่อนรีบเก็บกดความปีติที่แล่นซ่านขึ้น ให้กลับลงไปในอกด้วยความยากลำบาก 

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มลืมขึ้นช้า ๆ สบตาผู้ที่ยืนค้ำอยู่ด้วยท่าทีสะลึมสะลือ พลางยกมือขึ้นคลำศีรษะที่กระแทกพื้นป้อย ๆ 

“หลิวเหรอ...ปวดหัวจัง” เสียงครางแหบโหยที่เบาแทบไม่ได้ยินทำให้รินรดาลังเล 

หญิงสาวเห็นกับตาว่าศีรษะเขาโขกพื้น จึงไม่แปลกใจที่ชายหนุ่มจะบ่นอย่างนั้น และเมื่อสำรวจดูเครื่องแต่งกายที่ยังเป็นชุดเดียวกับเมื่อวาน ก็เดาว่าเขาคงนอนอยู่ตรงนี้...นานพอจนอาจเรียกว่าข้ามคืนก็ยังได้ ! 

เธอคะเนดูเสื้อแขนยาวที่ชนวีร์สวมอยู่แล้ว ก็เผลอเป็นห่วงเขาขึ้นมาโดยไม่ทันควบคุมตัวเอง ริมฝีปากเขาซีดขาวและใบหน้าที่แดงเรื่อทำให้เธอชักกังวลว่าที่เขาบ่นปวดศีรษะเมื่อครู่ อาจเพราะเขาเป็นไข้ ! 

พลันหญิงสาวรีบขับไล่ความรู้สึกเหล่านั้นออกจากใจไปอย่างรวดเร็วเท่ากับตอนที่มันพลุ่งขึ้นมา รินรดาเลือกใช้น้ำเสียงเย็นชาถามเขา  

“คุณมาทำอะไรที่นี่ ไปให้พ้นจากหน้าห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ ! ” 

เธอก้าวถอยหลังนิด ๆ แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ปรารถนาให้ความช่วยเหลือเขาแม้แต่น้อย ! 

ชนวีร์ใช้แขนข้างดีค่อย ๆ ยันตัวเองขึ้นนั่ง ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเมื่อคืนผสมกับอากาศหนาวเหน็บนอกห้องพักทำให้เขาครั่นเนื้อครั่นตัวและปวดหัวตุบ ๆ ชายหนุ่มใช้มือหนึ่งคว้ากรอบประตูเอาไว้ โดยระวังไม่ให้ลุกล้ำเข้าไปในห้องเธอ 

“สวัสดีปีใหม่ครับหลิว” เขาพยายามยิ้มให้  

ทว่าหญิงสาวกลับวางท่าเย็นชาเช่นเดิม 

“ผมขอเวลาแค่ห้านาทีเท่านั้น ได้ไหม” ชนวีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงและแววตาอ้อนวอน 

รินรดากอดอก ชั่งใจอย่างหนักว่าเขาสมควรได้รับห้านาทีนั้นหรือไม่ เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งที่เคยทำ  

อาจเป็นหัวใจก็ได้ที่สั่งให้เธอพยักหน้า  

ชนวีร์ใจชื้น เขาหายใจลึกเพื่อรวบรวมสติ และเริ่มต้นพูดช้า ๆ  

“ผมขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ผมไม่ได้เจตนาจะทำให้คุณเสียใจจริง ๆ นะ คุณอาจคิดว่าผมแก้ตัว แต่ถ้าคุณรู้ว่าผมฝันถึงอะไรบ้างตลอดเวลายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา มันอาจทำให้คุณเข้าใจความรู้สึกของผมมากขึ้นก็ได้ 

“ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองเริ่มฝันถึงผู้หญิงคนนั้นครั้งแรกตอนไหน พอจำความได้ก็เห็นเธออยู่ในความฝันของผมแล้ว แต่เชื่อไหมว่าผมจำทั้งหน้าตาของเธอ หรือแม้แต่เรื่องที่ฝันไม่ได้เลย  

“ผมไม่ได้ฝันถึงเธอแบบธรรมดานะหลิว แต่ในความฝันพวกนั้น เธอรักผมมาก เราสามคน...พ่อแม่ลูกเป็นครอบครัวที่อบอุ่น มีความสุข แล้วก็เอื้ออาทรซึ่งกันและกัน มันไม่แปลกไม่ใช่เหรอ ถ้าผมจะอยากให้ความฝันนั้นมันเกิดขึ้นจริง ๆ สักที 

“ผมใช้ความเป็นชนวีร์ ณัฐภัทร ตามหาผู้หญิงคนนั้น มีผู้หญิงเข้ามาหาผมด้วยเหตุผลมากมาย แต่กลับไม่เคยมีใครทำให้ภาพฝันของผมเป็นจริงขึ้นมาได้เลย 

“จนผมได้พบคุณ หลิว...ผมเคยเห็นคุณซ้อนทับกับภาพฝันของผมตอนอยู่ที่ทะเลสาบซีหู แล้วผมก็สรุปเอาเองว่าคุณคือผู้หญิงคนนั้น ผมผิดหรือที่คว้าโอกาสนั้นเอาไว้ โอกาสที่จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายจะถูกเติมลงมาในชีวิต และทำให้ความฝันของผมเป็นจริง ให้ผมได้มีครอบครัวแสนสุขอย่างที่ต้องการ ผมไม่เคยลังเลเลยสักวินาที ที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณรักผม และเลือกผม 

“แต่พอมีอะไรมาสะกิดใจว่าคุณอาจไม่ใช่ผู้หญิงในความฝัน ผมก็รีบถอยห่างออกมา เหตุผลที่แท้จริงก็คือ ผมไม่เคยมั่นใจเลยว่าตัวเองจะมีดีมากพอที่จะทำให้คุณรักผมได้ตลอดไป ผมกลัวว่าวันหนึ่งคุณอาจหมดรักในตัวผม และถ้าคุณไม่ใช่ผู้หญิงในฝันคนนั้น คุณก็คงจากผมไปในที่สุด” 

ชนวีร์นิ่งรอดูปฏิกิริยาของหญิงสาว ทว่าท่าทีไม่ยินดียินร้ายของเธอทำให้ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น แต่แม้ความหวังจะเหลืออยู่น้อยนิด เขาก็ยังอยากเสี่ยง... 

“ผมไม่รู้ว่าผมก้าวเข้าไปใกล้หัวใจของคุณที่สุดที่ตรงไหน ผมรู้แต่ว่าคุณ ‘เคย’ ไว้ใจผม แต่เพราะมัวยึดติดอยู่กับความฝันพวกนั้น ผมกลับทำลายทุกอย่างจนคุณอาจไม่มีแม้แต่ความรู้สึกดี ๆ เหลือไว้ให้ผมอีกแล้ว 

“ผมเข้าใจถ้าคุณจะไม่ให้อภัยผม แต่สิ่งหนึ่งที่อยากให้คุณรู้ไว้ก็คือ ความรู้สึกที่ผมเคยมีต่อผู้หญิงทุกคนรวมกัน ยังเทียบไม่ได้แม้แต่เสี้ยวเดียว ของความรู้สึกที่ผมมีให้คุณ และเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็ทำให้ผมได้เรียนรู้แล้วว่าความรู้สึกพวกนี้เรียกว่าอะไร”  

ชนวีร์ยิ้มบาง ๆ เอ่ยช้า...ชัด ราวกับค่อย ๆ สลักจารถ้อยคำนั้นลงในความรับรู้ของผู้ฟัง 

“ถึงผมจะรู้ว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิงในฝันคนนั้น แต่ผมก็รักคุณ คุณเป็นทั้งรอยยิ้มแล้วก็เสียงหัวเราะของผม ผมรักทุกอย่างที่เป็นคุณ รักตั้งแต่ตอนที่คุณอ่อนหวานที่สุด หรือแม้กระทั่งเวลาคุณอาละวาดใส่ผม” 

“หลิว...ถ้าคุณพอจะมีโอกาสเหลือให้ผมได้แก้ตัวบ้าง ยกโทษให้ผม...แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่...ได้ไหม” 

รินรดาเหยียดยิ้มเย็นชา คำอธิบายของชายหนุ่มไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย เพราะสุดท้ายแล้วความหมายของสิ่งที่ชนวีร์พูด ก็คือเขาไม่กล้าเสี่ยงเลือกเธอ เพราะกลัวจะถูกทิ้งในวันหน้า ! 

หญิงสาวส่ายหน้าน้อย ๆ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ  

“ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ ที่จะมาขอโทษและบอกว่าคุณเสียใจ ที่ไม่กล้าเสี่ยงในวันวาน” 

สีหน้าของเธอยังไม่ทำร้ายความรู้สึกเขา เท่ากับวาจาตัดเยื่อใยที่ตอบโต้กลับมาทันควัน ! 

ชนวีร์ตัวชา นิ่งงันราวกับไร้ความรู้สึก 

ผู้ชายที่เคยได้ทุกสิ่งที่ตนเองต้องการ กลับต้องรู้จักกับความผิดหวังก็คราวนี้เอง มือเขาเย็นเฉียบ ขณะที่ขาละม้ายน้ำแข็งที่ถูกหลอมละลายจนไร้แรง เนื้อตัวหนักอึ้งไม่อาจเคลื่อนไหวได้ราวถูกสาปให้เป็นหิน ลมหายใจติดขัดคล้ายจะหายใจไม่ออก และกระบอกตาก็เจ็บร้าวร้อนผ่าวเหมือนมีบางอย่างแผดเผาอยู่ภายใน  

ชนวีร์ยึดวงกบประตูไว้แน่นเพื่อพยุงไม่ให้ตนเองทรุดลงไปกองกับพื้น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มสานสบกับหญิงสาวเนิ่นนาน สมองมึนชาว่างเปล่า มีเพียงคำพูดเดียวที่ดังซ้ำไปมา 

‘ผมขอโทษที่คุณไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมฝันถึง’ 

เขาใช้ถ้อยคำประหัตประหารความรู้สึกเธอขนาดนั้น ยังกล้าหวังให้เธอยกโทษให้อีกหรือ หากกำลังใจอันเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ยังคงยุชายหนุ่มไม่ให้ยอมแพ้ง่าย ๆ 

“มีสิ อย่างน้อยผมก็กำลังเสี่ยงเพื่อวันนี้ เพื่อพรุ่งนี้อยู่นี่ไง” น้ำเสียงเขาสั่นเครือ เชื่อแน่ว่าอีกไม่ช้า ความอ่อนแอจะต้องถูกเปิดเผยต่อหน้าผู้หญิงคนนี้เป็นแน่ 

หากไม่ได้ตาฝาด ชนวีร์คิดว่าเขาเห็นหญิงสาวมีสีหน้าอ่อนละมุนลง และนั่นทำให้ความหวังเริ่มเรืองรองขึ้นในหัวใจอีกครั้ง  

ทว่ารินรดากลับเชิดหน้าขึ้น ริมฝีปากเรียวบางยิ้มเยือกเย็น ก่อนเอ่ยวาจาเชือดเฉือน ดุจไม่แยแสต่อกิริยาอ่อนแอพ่ายแพ้ของผู้ชายที่เห็นอยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ! 

“งั้นฉันก็ขออวยพรให้คุณโชคดีในการเสี่ยงคราวหน้าละกัน”  

หญิงสาวสบตาเขานิ่ง มือขาวที่เอื้อมดึงลูกบิดเพื่อปิดประตูบีบแน่นราวกับจะถ่ายเทความเจ็บปวดในหัวใจออกไปทางนั้น 

เธอมองประตูปิดลงช้า ๆ จนมันงับเข้าที่สนิท กีดกั้นชนวีร์ไว้ด้านนอก ประตูไม้เพียงบานเดียว แต่รินรดากลับรู้สึกราวว่ามันคือกำแพงหินผาที่ขีดคั่นโลกของคนสองคนให้ห่างจากกันจนสุดหล้า !  

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย ก่อนที่เรือนร่างสูงเพรียวจะทรุดฮวบลงบนพื้น ปล่อยให้น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาราวทำนบแตก ! 

คนบ้า ! คนใจร้าย ! ตบหัวแล้วก็จะมาลูบหลัง เห็นเธอเป็นอะไร ทำร้ายจิตใจกันยังไงก็ได้แล้วก็มาขอโทษ คิดว่าเธอจะต้องยอมยกโทษให้ง่าย ๆ งั้นเหรอ ไม่มีวันหรอก ฝันไปเถอะ ! 

รินรดาน้ำตาพร่าง ...ใช่...ฝันไปเถอะ ! ทั้งที่เขาเป็นคนในฝันของเธอ แต่ทำไมโชคชะตากลับไม่ยอมให้เธอเป็นผู้หญิงคนนั้นที่เขาฝันถึง...ไม่ยุติธรรมเลย ! 

มือเย็นเฉียบกดลงตรงตำแหน่งหัวใจ ทว่าอาการเจ็บแปลบภายในกลับไม่ลดลงเลยสักนิด 

เธอจำความทุกข์ในวันที่กานนขอยกเลิกงานแต่งงานได้แจ่มชัด  

แต่ทำไมมันไม่ยักยอกแสลงแปลบ ๆ อยู่ข้างใน เหมือนมีเข็มมาทิ่มแทงนับร้อยพันเล่มอย่างนี้ ! 

หัวใจของเธอเป็นอะไรกันแน่ 

‘ผมผิดหรือที่คว้าโอกาสนี้เอาไว้ โอกาสที่จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายจะถูกเติมลงมาในชีวิต และทำให้ความฝันของผมเป็นจริง ทำให้ผมได้มีครอบครัวแสนสุขอย่างที่ต้องการ’ 

หญิงสาวสะอื้นฮัก เธอจะประณามสิ่งที่เขาทำว่าผิดได้ยังไง ในเมื่อครั้งหนึ่ง...เธอก็เคยทำแบบเดียวกันนี้กับกานน! เธอเลือกยอมทุกอย่างเพื่อรั้งกานนไว้ เหมือนที่ชนวีร์ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเปิดใจให้เขา ! 

วันนี้ชนวีร์กำลังเดินย่ำซ้ำรอยที่เธอเคยผ่านมาแล้ว เขาไม่รีรอเลยที่จะคว้าโอกาสเพื่อเติมเต็มความฝันของตัวเอง และเมื่อรู้ว่าเธอไม่ใช่สิ่งที่เขาตามหา เขาก็ตัดเธอทิ้งราวกับคนไม่มีเยื่อใย 

สมองรินรดานึกหาข้ออ้างนับร้อยเพื่อโกรธเขา หากหัวใจก็เฝ้าหาเหตุผลมาหักล้างได้ตลอด  

คนไม่มีเยื่อใยที่ไหนจะมาขอโอกาสจากเธออย่างนี้ ! ภาคนางฟ้าของเธอเถียงในใจ แต่วันนี้ฝ่ายมารกลับแปรพักตร์ เพราะแทนที่จะโต้แย้งอย่างเคย กลับลุกขึ้นมาสนับสนุนเป็นปี่เป็นขลุ่ยแทนเสียอย่างนั้น 

ที่เขาทำแบบนั้นก็เพราะความกลัว...เหมือนที่เธอกลัวว่าความฝันเรื่องใบหย่านั้นจะเป็นจริง จนไม่กล้าเปิดใจให้เขาไงละ ! 

หยาดน้ำอุ่นใสหลั่งล้นกลบม่านตาหญิงสาว รินรดาไม่รู้ว่า การได้รักแต่สุดท้ายต้องลงเอยด้วยการพรากจาก กับการเลือกปิดประตูให้ความรักที่เฝ้าโหยหาตั้งแต่แรก อย่างไหนจะเศร้ากว่ากัน 

แต่น้ำคำของเขาก็ทำให้หัวใจที่เจ็บแปลบบรรเทาลงได้อย่างน่าประหลาด  

‘ถึงคุณจะไม่ใช่ผู้หญิงในฝันคนนั้น แต่ผมก็รักคุณ’ 

หัวใจรินรดาตะโกนกู่ก้องย้ำข้อความนั้นซ้ำไปมาด้วยความปรีดา 

เขาบอกว่ารักเธอ !  

ผู้ชายที่อยู่ในความฝันของเธอมาสิบเจ็ดปีเพิ่งบอกว่าเขารักเธอ ! 

เขาเลือกเธอ ทั้งที่เธอไม่ใช่ผู้หญิงในฝัน ! 

หยาดน้ำตาพรูพร่างลงมาจากหางตา รินรดาใช้หลังมือปาดเช็ดมัน พร้อมกับถามตัวเองอย่างซื่อสัตย์ ว่าหัวใจเธอต้องการอภัยให้เขาหรือเปล่า ! 

หญิงสาวใช้เวลาไม่ถึงเสี้ยววินาที คำตอบนั้นก็ปรากฏขึ้นมาในใจ 

เธอผูกพันกับเขามาตั้งแต่เยาว์วัย เฝ้ารอคอยผู้ชายคนนี้มาแสนนาน และเมื่อวันนี้ได้พบเขาแล้วก็ย่อมปรารถนาอยากมีเขาอยู่ข้างกายแน่นอน ที่เธอเคยผลักไสเขา นั่นก็เพราะเธอกลัวการหย่าในภาพนิมิตต่างหาก ! 

หญิงสาวขยับลุกขึ้นยืน หายใจเข้าลึก เพื่อเรียกรวมกำลังใจให้ยอมรับกับความจริงที่กำลังเกิดขึ้น 

การต้องเซ็นใบหย่าใบนั้น อาจจะเจ็บ...ใช่ ! 

แต่ก็คงไม่เจ็บมากไปกว่าที่เธอต้องเผชิญอยู่ในวันนี้ ตอนนี้หรอก !  

เธอต้องไปหาเขา ไปบอกว่าเธอยกโทษให้เขาทุกอย่าง และเธอพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นใหม่กับเขา ! 

หญิงสาวกระชากเปิดประตูด้วยความหวังอันกระจ่างเรืองรอง และทันทีที่บานประตูถูกดึงออกจนสุด หัวใจรินรดาก็โลดขึ้นราวกับผีเสื้อนับล้านที่อยู่ในนั้นพร้อมใจกันขยับปีกโบยบินด้วยความปีติยินดี  

ชนวีร์ซึ่งคุกเข่าอยู่หน้าห้องเงยขึ้นมองสบตาเธอทันควัน ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเบิกกว้าง ขณะที่หยาดน้ำตาไหลอาบแก้ม ! 

รินรดายิ้มทั้งน้ำตา ก่อนผวาเข้าไปกอดเขา แล้วร้องไห้อยู่กับบ่ากว้างแข็งแรงนั้นเนิ่นนาน  

ชนวีร์ตะลึงกับเหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้น เขากอดผู้หญิงตรงหน้าแน่น ซึมซับความอบอุ่นอ่อนหวานจากกายของสตรีในอ้อมแขนเข้าสู่ทุกอณูของหัวใจ เขาคอยจนเธอถอนสะอื้น แล้วจึงดันบ่าบอบบางออกห่างเล็กน้อย ก่อนใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้เธอแผ่วเบา 

“คุณจะให้อภัยผม ให้โอกาสผมอีกครั้ง...ใช่ไหม” 

รินรดาพยักหน้า เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขาดห้วง “ฉันเป็นคนงี่เง่า เอาแต่ใจ แล้วก็ไม่เคยอ่อนหวานกับใครทั้งนั้น ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครสักคนสามารถมองเห็นข้อบกพร่องและความร้ายกาจของฉัน แต่ก็ยังยอมรับและรักฉัน ทั้งที่ฉันไม่ได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้คุณสมบัติที่เขาต้องการเลยสักนิด และเขาเองก็มีผู้หญิงดี ๆ รอให้เลือกตั้งมากมาย ในเมื่อฉันได้เจอผู้ชายคนนั้นแล้ว คุณคิดว่าฉันจะทิ้งเขาได้ลงหรือคะ” 

“ขอบคุณเหลือเกินหลิว ขอบคุณที่ให้โอกาสผมพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง รู้ไหม...หัวใจของผม มันยังไม่ใหญ่พอที่จะรักคุณได้อย่างที่รู้สึกด้วยซ้ำ” ชนวีร์พึมพำพลางโอบรินรดาไว้ในอ้อมกอดอีกครั้ง เขาซบหน้าลงบนเรือนผมอ่อนนุ่มของเธอด้วยความอิ่มเอิบยินดี ชายหนุ่มรู้สึกถึงกระแสอบอุ่นที่แล่นซ่านอยู่ในเนื้อตัว มันทั้งอ่อนหวานและเป็นสุขจนเขาแทบหุบยิ้มไม่ได้เลย 

ทั้งคู่นิ่งอยู่ในอิริยาบถนั้นเนิ่นนาน ราวจะชดเชยให้กับตนเอง และซึมซับความรู้สึกเหล่านี้เก็บไว้ในหัวใจให้ได้มากที่สุด ! 

เป็นนานกว่าชนวีร์จะแตะบ่าหญิงสาวให้เธอถดกายออกห่าง เขาสบตาลึกเข้าไปในดวงตาเรียว วางรอยยิ้มบาง ๆ ไว้ใบหน้า  

“ผมไม่อยากเป็นไอ้โง่ ไอ้บ้าที่คิดแต่จะไปให้ถึงจุดหมายอีกแล้ว จากนี้ไปผมจะค่อย ๆ ก้าวไปบนเส้นทางที่รออยู่ตรงหน้า และเรียนรู้ความรื่นรมย์ที่มาพร้อมกับการเดินทาง และผมก็อยากจะชวนหลิวให้เดินไปพร้อมกัน...ตกลงไหม” 

หญิงสาวพยักหน้า “ค่ะ ตราบใดที่คุณต้องการหลิว หลิวก็จะอยู่ข้างคุณ ไม่ไปไหนเด็ดขาด” 

เธอใช้มือค่อย ๆ เช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน แล้วจึงเก็บปอยผมที่ระใบหน้าของเขาออกอย่างเบามือ  

“หน้าคุณซีดจังเลย นอนอยู่ตรงนี้ทั้งคืนเลยหรือคะ” เธอทำจมูกฟุดฟิดเมื่อมีโอกาสให้สำรวจได้กลิ่นลมหายใจของเขาอย่างถนัดถนี่ “นี่คุณกินเหล้ามาด้วยเหรอ” 

ชนวีร์หน้าแหย “ดื่มไปนิดเดียวเอง ไม่ถึงกับเมาหรอก แต่ก็กลัวว่าถ้ากลับไปนอนที่ห้องแล้วจะคลาดกับคุณ ก็เลยนอนเฝ้ามันตรงนี้แหละ คุณออกมาเมื่อไหร่ผมก็ได้เจอแน่ ๆ ” 

รินรดาส่ายหน้า ยกหลังมืออังหน้าผากชายหนุ่ม  

“คุณนี่บ้าชัด ๆ ดูสิตัวรุม ๆ ด้วย” 

“ที่ผมบ้าก็เพราะคุณนั่นแหละ” ชนวีร์แก้ตัวยิ้ม ๆ พลางดึงมือหญิงสาวขึ้นจูบ โดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขาสุดฤทธิ์ 

“คุณชนวีร์ ! ” หญิงสาวทำเสียงเขียว เพระไม้ตายนี้เคยใช้ได้ผลทุกครั้ง 

ทว่าคราวนี้เพลย์บอยจอมเจ้าชู้กลับแตะริมฝีปากร้อนผ่าวลงที่ข้อมือด้านในของหญิงสาวแทน ซ้ำยังพรมจูบไล่มาที่กลางฝ่ามือจนถึงปลายนิ้วอีกด้วย ท้ายที่สุดเขาจึงเกาะกุมมือนั้นไว้ 

“เมื่อวานนี้ผมพูดจาไม่ดีไปกับคุณตั้งหลายคำ ขอโทษนะ...” เขาลากเสียงยาวออดอ้อน “ผมสัญญาว่าต่อไปนี้ผมจะไม่ทำร้ายคุณด้วยคำพูดแบบนั้นอีกแล้วโดยเด็ดขาด” 

รินรดาประคองให้เขาลุกขึ้นยืน แล้วบอกว่า 

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจดบัญชีไว้หมดแล้ว แต่ตอนนี้ขอคาดโทษเอาไว้ก่อนก็ละกัน แล้วฉันจะกลับมาคิดบัญชีทบต้นทบดอกย้อนหลังทีเดียวเลย” 

“อื้อฮือ...คบนายธนาคารเข้าหน่อย ชักจะหน้าเลือดขึ้นมาเหมือนกันนะคุณน่ะ”  

รินรดาหัวเราะแก้เขินกับถ้อยหยอกเย้า เธอแหนบนิ้วลงบนท่อนแขนคนข้างกายด้วยความอดไม่ได้ 

“ทีเมื่อกี้น่ะทำเสียงเศร้าเรียกร้องความเห็นใจ พอตอนนี้ละทำเก่งปากกล้า คุณนี่มันปากดี น่าหมั่นไส้จริง ๆ เลย ! ” 

ชนวีร์หัวเราะก้อง เอนมากระซิบข้างหูหญิงสาวว่า... 

“ไอ้ที่เขาพูดกันว่า ‘ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรัก’ เนี่ย ตกลงมันจริงใช่ไหมหลิว” พูดยังไม่ทันขาดคำ ชายหนุ่มก็ร้องโอดโอยขึ้นมา เมื่อนิ้วมือของหญิงสาวหยิกลงบนท้องแขนของเขาอย่างแรงอีกครั้ง ! 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 

 

ใครชอบตอนนี้ 

ขอกำลังใจเป็นกดหัวใจและคนละ 1 คอมเม้นต์ที่หน้านี้ทีค่า 

mebmarket >>> http://bit.ly/2U5XWXu 

 

ใครซื้ออีบุ๊กแล้ว 

ส่งหลักฐานมาให้สิริณด้วยนะคะ 

จะส่งของที่ระลึกไปให้ ^^ 

ภาพรักในฝัน เคยตีพิมพ์สองครั้งกับ สำนักพิมพ์อรุณ 

 

 

อีบุ๊กภาพรักในฝัน ราคา 219 บาท 

mebmarket >>>http://bit.ly/2U5XWXu 

ookbee >>>http://bit.ly/2YTz2Oh 

Hytexts >>>http://bit.ly/2I59t7z 

 

 

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ 

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่ไม่ถึงสิบเล่ม 

สามารถสอบถามได้ที่ m.me/SirinFC 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น