คุณชายเผือก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 15

คำค้น : อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2562 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15
แบบอักษร

             ภายในห้องอาหาร

ทุกคนร่วมตัวที่โต๊ะอาหารในเวลาต่อมา "คนนี้ใช่ไหมตาเพ คนที่แกเล่าให้แม่ฟัง" สักพักเสียงคุณหญิงก็เอ่ยขึ้นขณะทานอาหารอยู่ "ครับ เธอพร้อมทำทุกอย่างเพื่อแลกกับค่ารักษาแม่ของเธอ คุณแม่คิดว่ายังไงครับ" เพชราชเอ่ยตอบพร้อมเอ่ยถามทำให้หญิงสาวที่นั่งทานข้าวอยู่ข้างๆคิดต่างๆนาๆกับบทสนทนาของแม่ลูกคู่นี้ "เขาจะยอมช่วยเราไหมน่ะ คงไม่หรอกเราคิดขโมยเพชรเขานิ" หญิงสาวคิดเถียงอยู่ในใจ "เขาอุสาจะช่วยเรา แล้วยังใจดีชิงเพชรกลับมาให้เราอีก ไม่ช่วยก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไงแล้วละ" คุณหญิงเอ่ยขึ้นพร้อมอมยิ้มน้อยๆให้ ทำให้กินรีหันไปมองหน้าเพชราชอย่างงงๆว่าเธอช่วยชิงเพชรคืนตอนไหน เพราะหล่อนตั้งใจจะขโมยเองตั้งหาก "เออ แต่หนูไม่ดะ...เออ ทานข้าวก่อนเถอะครับ เรื่องนี้คอยคุยกันเนอะ" กินรีเอ่ยเพื่อปฏิเสธเรื่องที่เธอช่วยแต่ภูวเนตรเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนพร้อมสายหน้าเบาๆให้หญิงสาวเพื่อเป็นสัญญาณว่าไม่ให้เอ่ยออกมาให้ผู้เป็นแม่ก็เขารู้ "คุงย่าคาบ คุงคนนี้เป็นมาม๊าของน้องภูริฎใช่ไหมคาบ" สักพักเด็กชายน้อยที่กำลังทานข้าวอยู่เอ่ยขึ้นเพราะนั่งสังเกตุหญิงสาวมาสักพักหนึ่งแล้วทำให้คนทั้งโต๊ะหันมองเด็กชายเป็นตาเดียวกัน "ว่าไงตาเพ ตอบคำถามหลานเขาได้ไหม ฮืม" ท่านอรุชาเอ่ยถามแกมแซวในเวลาเดียวกัน "ปะ เปล่าครับพ่อ" เพชราชเอ่ยตะกุกตะกักไป ทำคนที่นั่งข้างๆหน้าดำหน้าแดงไปหมดทำให้ทั้งโต๊ะหัวเราะขึ้นมาอย่างมีความสุข เวลาผ่านไปสักพักทุกคนก็ทานอาหารเสร็จ "ฉันขอบใจหนูอีกครั้งน่ะ สำหรับงานนี้" คุณหญิงเอ่ยขึ้นขณะที่เดินออกมาจากห้องอาหาร "หนูยินดีช่วยเต็มที่ค่ะ" กินรีเอ่ยตอบ "นี้ก็ค่ำแล้ว ค้างที่นี้สักคืนน่ะหนู" คุณหญิงเอ่ยชวน "เออ พอดีวันนี้หนูจะไปเยียมแม่ที่โรงพยาบาลนะคะ" กินรีเอ่ยตามความเป็นจริง "หว่าา เสียดายจริง" คุณหญิงเอ่ยขึ้น "มณี" สักพักเสียงทุ่มก็ดังขึ้น "อ่าว ต้นกล้ามีธุระอะไรหรือเปล่ามาสะดึกเชียว" คุณหญิงมณีวรรณเอ่ยถาม "นี้คือ" ฟรานชีสไม่ตอบคำถามแต่ดันเอ่ยถามถึงหญิงสาวข้างๆคุณหญิงแทน "หนูกินรีคนที่ตาเพเล่าฟังไง" คุณหญิงเอ่ย "สวัสดีค่ะ" กินรีจึงเอ่ยทักพร้อมยกมือไหว้ แต่ฟรานชีสกลับไม่สนใจอะไรเลยนอกจากใบหน้าสวยๆของหล่อน "เออ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ สวัสดีคะ" กินรีเห็นว่าผู้สูงวัยตรงหน้ามองหล่อนแปลกๆซึ่งหล่อนก็รู้สึกแปลกๆเช่นกันจึงเอ่ยลาแล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที "ว่าไงต้นกล้า ชอบหรอ" คุณหญิงเอ่ยถามเมือเห็นว่าเพื่อนชายของท่านดูท่าที่แปลกๆ "ฉันรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้ยังไงไม่รู้" ฟรานชิสเอ่ยตามความจริง "อืมม เหมือนกันเลย ว่าแต่มีนี้มีอะไรหรือเปล่า" คุณหญิงเอ่ยพร้อมเอ่ยถามจุดประสงค์ของคนตรงหน้า "ก็ไม่มีอะไรกะจะมาลาพรุ้งนี้ต้องกลับเตรียมงานที่ฝรั่งเศษต่อ" ฟรานชิสเอ่ยตอบให้หายข้องใจ คุยกันสักพักก็แยกย้ายกันไป

ว้ายยย ไรท์ไปไม่ถูกจริงๆ ขอเวลาไรท์น่อยน่าาา รับรองอัพลงแน่เลย 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น