@imagine / CARAMAL_MALL / อรุณเลิศ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บาดแผล : 1 / 2

คำค้น : บาดแผล : 1 / 2

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2562 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บาดแผล : 1 / 2
แบบอักษร

บาดแผล : 1 / 2

 

" ได้โปรดอย่าทำฉันเลยนะคะ ฉันขอร้อง ได้โปรด " เสียงขอร้องจากมนตราไม่สามารถทำให้คนที่กำลังจิกกระชากหัวเธอหยุดลงได้ รอยยิ้มเหี้ยมๆของผู้ชายคนนี้ทำให้เธอหวาดกลัวถึงขีดสุด ภายในใจของเธอแทบอยากจะร้องตะโกนหาอรุณรักผู้เป็นสุดที่รักของเธอ " อั่ก!! " เสียงร้องของเจ้าหล่อนดังขึ้นเมื่อร่างบอบบางถูกเหวี่ยงลงบนกองไม้ มนตราอยากจะกรีดร้องสุดหัวใจมือบางกุมท้องที่เริ่มนูนออกมา คำว่าลูกเด่นชัดอยู่ในหัวของเธอ " ฮึก ฮือ ได้โปรด ฉันไม่เคยไปทำอะไรให้คุณทำไมถึงได้ทำกับฉันแบบนี้ " เสียงพูดของเธอแทบหายไปกับสายลม

" เธอน่ะ ไม่ได้ทำหรอก แต่ผัวของเธอมันทำกับฉันเอาไว้เสียเจ็บแสบ!! มันหายหัวไปไหนล่ะ?! รู้ไหมว่าฉันอยากเจอมันมากแค่ไหน!! หากมันมาให้ฉันยำเมื่อไหร่ล่ะก็รับรองว่าฉันจะปล่อยเธอไปแน่นอน ทนอีกสักหน่อย ดีไหม หาอะไรสนุกๆทำกันระหว่างนี้น่าจะดีเสียกว่า อย่างเธอก็ยังสาวยังสวย " นิ้วสากลูบวนอยู่ตรงพวงแก้มก่อนจะรูดเช็ดน้ำตาของมนตรา " เสียดายไม่น่ามาเป็นเมียไอเวรระยำนี่! "

เพียะ!!

 

ใบหน้านวลหันไปตามแรงตบของคนตรงหน้า " ฮึก! ฉันเจ็บนะไอบ้า! " มนตรากุมใบหน้าของตนเอาไว้พร้อมกับด่าคนตรงหน้าที่ตบเธอ มือบางๆระดมทุบผู้ชายตรงหน้าเธอสุดแรง เธอเจ็บท้องเจ็บหัวเจ็บไปทั้งร่างแต่ก็ยังคงทุบผู้ชายใจยักษ์ตรงหน้าให้เจ็บเหมือนกับที่เขาทำกับเธอ!

" เป็นบ้าไปแล้วหรือยังไงว่ะ?!!!! " เสียงตวาดลั่นทำให้มนตราตกใจไม่น้อย ไม่เคยคิดว่าสักวันเธอจะต้องพบเจอกับความเจ็บปวดและเรื่องที่เลวร้ายขนาดนี้ " มึงกล้าทำกับกูขนาดนี้เลยหรอ! ตบอีกสักรอบดีไหมว่ะเนี่ย!! " เมื่อได้ยินแบบนั้นมนตราเลือกที่จะก้มหน้าลงพร้อมกับยกมือขึ้นแล้วไหว้คนตรงหน้าด้วยความกลัว

" อือ ฉันขอโทษ อย่าทำอะไรฉันอีกเลยนะคะได้โปรด " มนตราพูดพรางสะอื้นแทบใจจะขาด จากนั้นเธอก็ถูกดึงคอเสื้ออย่างแรงโดยผู้ชายเลวร้ายตรงหน้า " ฮือ...."

" มึงจะขอโทษกูอีกกี่รอบกูก็ไม่ปล่อยมึงไปหรอกอีโง่! ร้องไห้ให้ตายไอร่ผัวระยำมันก็ไม่มาช่วยมึงหรอก!! " สุรเสียงเข้มดังขึ้นทำให้คนที่กลัวสติของเธอก็ยิ่งแตกกระเจิง! มือบางยกขึ้นปิดหูเอาไว้ทั้งสองข้าง น้ำตาไหลพราก " อีโง่มึงมันโง่! มันสวมเขาให้มึง! มึงเลยต้องมาโดนด้วยไง!! "

" หยุดสักที! หยุดสักที! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!! "

 

พรึบ! ปั่ก!! เสี่ยโตหยิบปืนก่อนจะใช้ปลายกระบอกฟาดไปที่แก้มนวลอย่างรุนแรง

 

" หุบปากไปเลยนะมึง!! อย่าให้กูได้ยินเสียงกรีดร้องโวยวายอีก! ไม่งั้นมึงได้ตายก่อนที่ไอระยำมันจะมารถึงแน่ๆ!! " มนตรายอมพยักหน้ารับ เธอกุมแก้มที่ห้อเลือดอยู่อีกทั้งริมฝีปากก็แตกเลือดซิบออกมาจนน่ากลัว

 

' แม่จะไม่ยอมให้หนูต้องโดนทำร้ายไปด้วย หนูอยู่กับแม่ก่อนนะคะ แม่สัญญาว่าจะไม่ทำให้หนูเจ็บ ' มืออีกข้างลูบท้องที่นูนออกมาอย่างถนอม มนตราเฝ้ามองประตูโกดังที่อยู่ตรงหน้าทั้งน้ำตา เธอกลัวว่าเขาจะไม่มา เธอกลัว

 

กลัว....

 

 

 

 

 

 

อรุณรักกุมโทรศัพท์เอาไว้แน่นพยายามติดต่อแต่มนตราดันไม่รับ เขาพยายามขับตามสัญญาณGPSของเครื่องมนตรา อรุณรักหลังจากที่รู้ว่าเธอไม่ปลอดภัยเขารีบเร่งไปแจ้งตำรวจเขาอยู่ฟังแผนไม่นานก็รีบขับรถไปหาเธอ แค่เขาคนเดียวคงจะสู้พวกมันไม่ได้หวังว่าเมียและลูกของเขายังอยู่รอดปลอดภัย เขาสาบานหากเธอเป็นอะไรไปเขาก็จะไม่อยู่ในโลกใบนี้ ถ้าไม่มีมนตราเขาก็จะไม่อยู่ให้ทนทุกข์ทรมานเพราะความเจ็บปวด อรุณรักน้ำตาไหลเพราะคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะเขา ที่โง่มาโดยตลอด

 

 

" ผู้หญิงคนนั้นสลบไปแล้วครับนาย! "

" นั่นแหละดี ให้มันเงียบบ้าง แล้วไอร่ระยำมันมาหรือยัง?! " สุรเสียงเข้มถามลูกน้องคนสนิท ก่อนจะสายตาจะไปจ้องประตูโกดังที่ถูกกระแทกด้วยวัตถุชิ้นใกญ่ " นั่นมันอะไรว่ะ!!!! "

" ไอร่อรุณรักครับนาย!! มันขับรถชนโกดังของเรา!! " เสียงนั่นทำให้เสี่ยโตลุกขึ้นพร้อมกับหยิบปืนคู่ใจ ขายาวๆก้าวไปหาร่างบอบบางที่นอนสลบอยู่จากนั้นก็ใช้วิธีเดิมกระชากผมของเจ้าหล่อนพร้อมกับบังคับให้ลุกขึ้น! มนตราแทบจะเซแต่เมื่อเห็นอรุณรักเตรียมที่จะขับเข้ามาก็ชะงัก " ถ้าไม่อยากเห็นเมียมึงโดนยิงก็รีบลงมานี่!! หรือมึงอยากจะเห็นเมียมึงตายต่อหน้ามึง เลือกเอา!! "

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น