ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.72 ก่อนจะจากกัน

ชื่อตอน : EP.72 ก่อนจะจากกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2562 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.72 ก่อนจะจากกัน
แบบอักษร

เดือนหนาว... 

" ไวน์ไม่ไปทันมั้ยอะ ไวน์คิดถึงหนาว " 

เสียงคนที่นอนหนุนตักฉันอยู่พูดขึ้นพลางมองหน้าฉันไปด้วย พรุ่งนี้เช้าไวน์จะต้องเดินทางไปต่างประเทศแล้ว ส่วนฉันก็คงช่วยงานแม่ที่ไทยและเรียนต่อที่ไทยไม่ได้ไปไหน 

 

" จะบ้าหรอไวน์แค่ปีสองปีเอง " 

ฉันดุให้ 

 

" งั้นคืนนี้เรารีบนอนเถอะ ไวน์อยากกอดหนาวนานๆ " 

คนหนุนตักอยู่รีบลุกขึ้นก่อนจะช้อนตัวฉันเข้าไปในห้องนอน วันนี้ไวน์มาค้างกับฉันที่คอนโดและคงเป็นคืนสุดท้ายที่เราจะได้นอนกอดกัน  

 

" ไหนบอกอยากกอดนานๆไง ถอดเสื้อทำไมอะ " 

ฉันถามยิ้มๆเมื่อไวน์คร่อมร่างฉันเอาไว้หลังจากถอดเสื้อออก 

 

" ไวน์ร้อน " 

คนบนร่างตอบยิ้มๆพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ 

 

" หนาวก็เปิดแอร์แล้วนี่ " 

ฉันตอบ แต่ก็รู้แหละว่าเขาจะทำอะไร 

 

" ทำนะ " 

คนบนร่างไม่ได้สนใจสิ่งที่ฉันพูดแต่ส่งสายตาอ้อนๆมาแทน  

 

" แป๊บเดียวนะ พรุ่งนี้ไวน์ต้องเดินทางแต่เช้า " 

 

" จะทำยันเช้าเลย ค่อยไปนอนบนเครื่องก็ได้ " 

คนบนร่างบอกยิ้มๆก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ปลายจมูกโด่งๆกดลงบนเนินแก้มทั้งสองข้างแรงๆจนเนื้อแก้มฉันแทบหลุดติดจมูกไปด้วย 

 

" แก้มหนาวช้ำหมดแล้ว " 

ฉันว่าพลางดันหน้าไวน์ออก 

 

" ไวน์จะทำให้ช้ำทั้งตัวเลย " 

 

" ชิ อื้อ อื้ม " 

พูดจบริมฝีปากร้อนๆของไวน์ก็บดขยีริมฝีปากฉันไปมา ริมฝีปากหนาขบเม้มริมฝีปากฉันช้าๆเป็นเวลาเนิ่นนานราวกับกำลังกล่อมฉันให้หลับไหล 

 

มือใหญ่สองข้างปลดเปลื้องเสื้อผ้าฉันออกโดยที่ฉันไม่รู้สึกตัว ไม่นานริมฝีปากหนาก็เคลื่อนต่ำลงมาซุกไซร้ตามซอกคอของฉันจนเกิดความรู้สึกร้อนลุ่ม 

 

" ไวน์อย่าใช้นิ้ว " 

ฉันร้องบอกพลางดันมือของไวน์ข้างหนึ่งที่เคลื่อนต่ำลงไปจนถึงจุดกึ่งกลางพลางลูบไล้ไปมาจนฉันเสียวซ่านออก 

 

" หื่อ ไวน์จะทำ " 

ยังจะดื้ออีก 

 

" อื้อไวน์เสียว อ๊า " 

ริมฝีปากร้อนๆขบเม้มทั้งดูดดึงยอดยอกฉันไปมาจนต้องแอ่นตาม มือใหญ่ข้างล่างก็สอดแทรกนิ้วเข้ามาตรงกลางร่างกายก่อนจะขยับเข้าออกเบาๆ ฉันทำอะไรไม่ถูกรู้แค่ว่าเม้มปากไว้แน่นและจิกไหล่ไวน์เอาไว้ ความวูบโหวงเสียวซ่านทำให้ฉันซี๊ดปากและร้องครางออกมาหลายครั้ง 

 

" ซี๊ด ไวน์ อ๊า " 

 

" หนาวน่ารักจังเลย ไวน์ไม่อยากไปไหนแล้ว อยากอยู่กับหนาว " 

เสียงของไวน์ดังขึ้นข้างๆหูฉันพร้อมกับมือที่ขยับเข้าออกร่างกายฉันเร็วขึ้นๆ จนฉันแอ่นสะโพกขึ้นลงตามไปด้วย 

 

" ไวน์หนาวไม่ไหวแล้ว อ๊า ไวน์ ซี๊ด " 

ยิ่งไวน์เร่งจังหวะเร็วขึ้นเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งแอ่นตัวบิดตัวตามมากขึ้นเท่านั้น  

 

" ไวน์ ไวน์ อ๊า " 

 

" ไวน์เข้าไปนะ " 

 

" อึก เฮือก " 

ถึงฉันกับไวน์เราจะไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้บ่อยๆ แต่ที่ผ่านมาฉันก็ไม่ชินกับเขาเลยสักครั้ง  

 

" ซี๊ด หนาวจ๋า อ๊า " 

เบื้องล่างของไวน์เริ่มขยับเข้าออกช้าๆจนฉันต้องหายใจทางปากเพราะรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศหายใจ สองมือของฉันจิกหมอนเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ไวน์กำลังมอบให้ 

 

" ไวน์ อื้อ " 

ฉันไม่มีสิทธิ์จะได้ร้องครวญคราเพื่อปลดปล่อยอารมณ์อีกเมื่อริมฝีปากของฉันตอนนี้ถูกไวน์ครอบครองเอาไว้ เบื้องล่างของไวน์ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องเพิ่มจังหวะและน้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ 

 

ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงอ่อนเปลี้ยของฉันถูกไวน์พลิกกลับไปกลับมาซ้ำๆหลายครั้งจนฉันเวียนหัวไปหมด และตอนนี้ฉันก็กำลังคว่ำหน้าอยู่โดยที่บางอย่างของไวน์ยังคงกระแทกเข้ามาซ้ำๆจากด้านหลัง 

 

" อื้อ ไวน์ อ๊า อึก อื้อ " 

 

" อีกนิดเดียวหนาว อ๊า หนาว อีกนิดเดียว ซี๊ด " 

ฟอด ฟอด 

เมื่อทุกอย่างจบลงไวน์ก็พลิกฉันกลับพลางดึงเข้าไปนอนกอดเอาไว้และกดจมูกโด่งๆลงมาที่แก้มฉันอีก คราวนี้ฉันหมดแรงแล้วจริงๆ ถ้าพรุ่งนี้ฉันตื่นไปส่งเขาไม่ไหวมันก็คือความผิดเขานะ 

. 

. 

. 

" หนาวส่งไวน์แค่นี้แหละ ไปต้องไปสนามบินหรอก " 

ไวน์บอกกับฉันเมื่อเราเดินออกจากลิฟต์พร้อมกัน 

 

" หน้าคอนโดเนี่ยนะ ไม่เอาอะหนาวจะไปส่งไวน์ที่สนามบิน " 

ฉันยู่หน้าใส่ เราสองคนเถียงกันเรื่องไปส่งไวน์ตั้งแต่เดินออกจากห้องแล้ว มีอย่างที่ไหนจะไม่ให้ฉันไปส่งที่สนามบิน 

 

" หนาวอย่าดื้อสิ ไวน์ไม่อยากเห็นหนาวตอนจากกัน " 

 

" แต่หนาวอยากเห็นไวน์ก่อนเราจะจากกันนิ " 

ฉันเถียงกลับ 

 

" นะ หนาวทำเพื่อไวน์วันนึงนะ ไวน์กลัวว่าถ้าหนาวยังอยู่ตรงนั้นแล้วไวน์จะไม่ไป ไวน์กลัวว่าไวน์จะเปลี่ยนใจ " 

 

" ก็ได้ " 

ฉันพูดเสียงอ่อย 

 

" มาให้ไวน์กอดหน่อยมา " 

คนตรงหน้าพูดยิ้มๆก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดเอาไว้ นานแค่ไหนไม่รู้ที่เรายืนกอดกันอยู่แบบนั้น ก่อนที่เสียงของใครบางคนจะดังขึ้นให้เราผละออกจากกัน คุณลุงกับคุณป้ามารับไวน์ไปแล้ว ฉันทำได้แค่โบกมือพร้อมกับส่งยิ้มให้ไวน์ 

 

" แค่ไม่กี่ปีหนาวจะรอไวน์ตรงนี้นะ " 

ฉันพูดกับตัวเองเบาๆในใจก็รู้สึกหน่วงอย่างบอกไม่ถูก 

 

 

ความคิดเห็น