ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.62 ตัดสินใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.62 ตัดสินใจ
แบบอักษร

ไวน์... 

หลังจากที่เรียนจบผมก็ใช้ชีวิตเที่ยวเล่นและพักผ่อนไปได้ไม่นาน วันที่ผมต้องตัดสินใจเลือกสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิตผมก็มาถึง ก่อนที่ผมจะเรียนจบนั้นมหาลัยที่ต่างประเทศได้เสนอทุนเรียนต่อระดับปริญญาโทให้ผม และอีกตัวเลือกก็คือมีบริษัทก่อสร้างยักใหญ่ในไทยเสนอให้ผมเข้าร่วมงานด้วย ผมไม่รู้ว่าจะตอบกลับข้อเสนออันไหนดี เรียนต่อก็คือความฝัน แต่การทำงานในบริษัทนี้ก็เป็นสิ่งที่วิศวะทุกคนฝันไว้เหมือนกัน 

 

" มึงจะเอาไงก็รีบๆคิด มานั่งทำหน้าเหมือนหนาวจะมีผัวใหม่ซะงั้น " 

ไอ้ทิวที่มานั่งๆนอนๆที่คอนโดผมพูดขึ้น วันนี้เราสามคนนัดกินเหล้าที่คอนโดผมเพราะผมเครียด เครียดมากๆ ทำไมไม่มาแค่อย่างเดียววะจะมาทำไมพร้อมกันสองอย่าง 

 

" ถ้าเป็นพวกมึงพวกมึงจะเลือกอะไร " 

ผมถาม 

 

" ไอ้เหี้ยแทนมึงเลิกตีป้อมสักวันดิ๊ มาช่วยมันคิดก่อน " 

ไอ้ทิวหันไปหาไอ้แทนก่อนจะหันกลับมาทำท่าขมวดคิ้วกับผม 

 

" พวกมึงก็คิดกันไม่ออกใช่มั้ยล่ะ " 

ผมว่าก่อนจะนอนแผ่กับพื้นเย็นๆกลางห้อง 

 

" ถ้าเป็นกูนะกูจะไปเรียนต่อ เพราะว่ากูอยากเที่ยว อยากหาประสบการณ์เกี่ยวกับการเรียนการทำงานในต่างแดน " 

ไอทิวตอบก่อนจะทิ้งตัวนอนแผ่กับพื้นข้างๆผม 

 

" ถ้าเป็นกูนะ " 

ไอ้แทนพูดก่อนจะนอนลงข้างๆผมบ้างกลายเป็นว่าผมตอนตรงกลาง แล้วเราสามคนก็นอนคุยกัน 

 

" กูก็เรียนต่อ เพราะการเรียนต่อทำให้กูได้เล่นเกมส์ กูยังไม่อยากทำงานตอนนี้ " 

เหตุผลอะไรของมันวะ 

 

" สรุปกูต้องไปงี้หรอ " 

ผมถามพวกมันต่อ 

 

" ห่วงหนาวหรอมึง หรือมึงห่วงว่าตัวเองจะทิ้งหนาวไป " 

ที่ไอ้ทิวพูดก็มีส่วนนะ ส่วนสำคัญเลยแหละ 

 

" อืม พวกมึงก็รู้ว่ากูไม่อยากห่างหนาว " 

ผมตอบก่อนจะยกแขนมาก่ายหน้าผากเอาไว้ ทำไมเวลามีแฟนแล้วต้องมีเหตุให้เราห่างกันหรือแยกกันตลอดเลยนะ  

 

" หรือกูจะเริ่มทำงานเลย แล้วก็เรียนต่อที่ไทยไปด้วย ถ้ากูอยู่ไทยกูก็จะได้ช่วยงานที่บ้านด้วย " 

ผมถามพวกมันสองคนที่ตอนนี้ก็คิดมากกว่าผมเลยมั้ง 

 

" แต่มันเป็นความฝันของมึงไม่ใช่หรือไงที่อยากไปเรียนต่อโทที่ต่างประเทศ และมหาลัยนั้นก็เป็นมหาลัยที่ผลิตบุคลากรที่เก่งและมีความสามารถในด้านวิศวะมานักต่อนักล่ะแถมยังเป็นใบเบิกทางให้วิศวะได้เข้าทำงานในบริษัทใหญ่ๆอีก หรือมึงจะทิ้งความฝันตัวเองเพื่อจะอยู่กับหนาว " 

ไอ้ทิวหันมามองหน้าผม 

 

" กูไม่ได้หมายความว่าอยากให้มึงกับหนาวแยกกันนะ แต่กูอยากให้มึงมองไปข้างหน้าว่า ถ้าวันนึงมึงกับหนาวไม่ได้รักกันแล้ว ไม่ได้คบกันแล้ว แล้วมึงจะไม่เสียใจหรือเสียดายอะไรใช่มั้ยที่เลือกทิ้งโอกาสนี้เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง " 

ไอ้ทิวยิ่งทำให้ผมคิดมากเข้าไปอีก 

 

" หรือถ้าตอนนี้มึงเลือกเรียนต่อที่ไทยทำงานที่ไทย แล้วก็ช่วยงานของที่บ้านไปด้วย แน่นอนว่ามึงต้องมีความสุขที่ได้อยู่กับหนาวได้ช่วยงานพ่อ แต่แล้ววันหนึ่งเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้มึงกับหนาวต้องเลิกกัน มึงจะไม่เสียใจใช่มั้ยที่ปล่อยโอกาสนั้นทิ้งไป " 

ไอ้แทนก็ยิ่งทำให้ผมคิดมากหนักกว่าไอ้ทิวอีก 

 

" พวกมึงเอาแง่คิดใหม่ที่ไม่ต้องจบลงด้วยคำว่ากูกับหนาวเลิกกันดิวะ " 

ผมว่า 

 

" ถ้ามึงอยู่ที่ไทยต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง แล้วพวกมึงก็รักกันดีเหมือนทุกวันนี้ แน่นอนว่าพวกมึงสองคนต้องมีความสุขมากๆและพวกมึงก็คงได้แต่งงานกันในอนาคต เพราะครอบครัวหนาวก็รักมึง ครอบครัวมึงก็รักหนาว แต่หนาวจะมีความสุขจริงๆใช่มั้ยที่รู้ว่าตัวเองคือเหตุผลหลักที่มึงเลือกที่จะทิ้งความฝันของตัวเอง แล้วมึงจะไม่เสียดายใช่มั้ยที่ทิ้งความฝันของตัวเองเพื่ออยู่กับหนาว " 

ไอ้แทนหันมาพูดต่อ แมร่งเอ้ยยิ่งพูดยิ่งทำให้ผมเครียด 

 

" แล้วถ้ามึงเลือกทำตามความฝันใช่มั้ย แน่นอนว่ามึงกับหนาวต้องห่างกัน แต่ถ้าพวกมึงมั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ต่อกันและกันมากพอ กูคิดว่าพวกมึงจะผ่านพ้นทุกอย่างไปได้ด้วยดีแต่คงต้องใช้เวลา ทั้งนี้ทั้งนั้นบางคนอาจรอได้ บางคนอาจรอไม่ได้ แต่มึงคิดว่ามึงจะมีความสุขจริงๆใช่มั้ยที่เลือกทำตามความฝันแล้วทิ้งหนาวไว้ตรงนี้ กูรู้ว่าพวกมึงสามารถไปหากันได้ แต่เวลาพวกมึงจะตรงกันมั้ยเพราะหนาวก็ต้องทำงาน พวกมึงจะทำใจได้หรือเปล่าที่ต้องคิดถึงกันทุกวัน จะโอเคใช่มั้ยถ้าเกิดว่าในภายภาคหน้าอีกคนหนึ่งมีปัญหาแล้วอีกคนทำได้แค่ให้คำปรึกษากับให้กำลังใจแต่ทำอะไรมากว่านั้นไม่ได้เพราะอยู่ไกล มึงแน่ใจใช่มั้ยว่าถ้ามีคนมาซับน้ำตาให้หนาวแล้วหนาวจะไม่หวั่นไหว มึงแน่ใจใช่มั้ยถ้าในวันที่มึงเหนื่อยแล้วมีคนมาทำดีกับมึงแล้วมึงจะไม่หวั่นไหว มึงแน่ใจใช่มั้ยว่าพวกมึงจะรอกันและกันจนถึงวันนั้น " 

ไอ้แทนพูดประโยคยาวยืดที่ทำให้ผมรู้สึกจุกและพูดไม่ออกอีกเลย ผมก็ไม่รู้นะว่าวันข้างหน้าจะเป็นแบบไหน แต่ตอนนี้ผมกับหนาวเรารักกัน แต่สิ่งที่ผมต้องเลือกตอนนี้สิจะทำยังไงดี 

 

" ถ้าใจมึงอยากทำอะไรมึงก็ทำอันนั้นแหละ กูเชื่อว่าหนาวเข้าใจมึง " 

ไอ้ทิวพูดขึ้นก่อนจะลุกนั่ง 

 

" มึงคุยกับหนาวเรื่องนี้ยัง " 

ไอ้แทนหันมาถามผม 

 

" คุยแบบจริงจังอะยัง แต่บอกหนาวไปแล้วว่ากูต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่ตอนนั้นก็บอกหนาวว่ากูยังไม่ได้คิด " 

 

" มึงลองเลือกแบบที่ใจมึงอยากทำก่อนแล้วก็เก็บไว้ในใจ หลังจากนั้นมึงก็ไปปรึกษาหนาวว่าจะเอาไง ถ้าคำตอบของหนาวตรงกันกับที่มึงเลือกไว้ก็ดีไป แต่ถ้าไม่มึงก็เอากลับมาคิดว่าเหตุผลที่มึงเลือกข้อนี้อะเพราะอะไรแล้วเหตุผลที่หนาวเลือกอะเพราะอะไร จากนั้นมึงก็ถามตัวเองอีกครั้งว่าจะทำยังไง " 

ไอ้แทนพูดก่อนจะลึกขึ้ไปนั่งยกแก้วกับไอ้ทิวต่อ 

 

" เอางั้นก็ได้วะ " 

ผมถอนหายใจแรงๆก่อนจะปิดตาลง มันต้องมีสักครั้งในชีวิตแหละน้าที่เราต้องตัดสินใจอะไรยากๆแบบนี้ 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น