สุจารีญา

ฝากนิยายสไตล์"สุจารีญา"17เรื่อง17สไตล์ไม่ซ้ำแบบ ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนค่ะ(^0^)

ตอนที่ 31 กระชับเวลา NC++

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 กระชับเวลา NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 465

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 กระชับเวลา NC++
แบบอักษร

ตอนที่ 31 

กระชับเวลา 

 

 

 

สาวสวยในชุดนักศึกษาหญิงสวมทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตานั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย  

ว่าที่คุณหมอใจรัก ก้องกิจธนา ที่ ณ ตอนนี้เธอคือนักศึกษาแพทย์ปีที่ 5 ที่ต้องออกไปฝึกงานดูแลคนไข้จริงในโรงพยาบาลจริงก็กำลังรอใครบางคนอยู่เพื่อรับเธอกลับบ้านในช่วงเย็นของวันศุกร์สุดสัปดาห์ 

ในขณะที่ใจรักกำลังนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยระหว่างรอสามีมารับเช่นเคย ลาเต้หวานน้อยที่สั่งพร้อมเค้กวานิลลาหน้าตาดีก็ถูกวางข้างหน้าเธอพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นของชายหนุ่มเจ้าของร้าน

 

"ลาเต้หวานน้อยที่สั่งกับเค้กวานิลลาได้แล้วครับ" 

 

รอยยิ้มอย่างเป็นมิตรของ ริชาร์ด หรือ เอื้อศรันย์ ขจัดไพรี มอนเตริกัน เจ้าของร้านกาแฟหนุ่มทำให้นักศึกษาแพทย์คนสวยอดหันมายิ้มรับเขาอย่างเสียไม่ได้  

เสียงนุ่มที่ฟังดูจริงใจขี้เล่นแต่กลับหนักแน่นเปี่ยมไปด้วยพลัง ใบหน้าหล่อคมตามแบบฉบับของคนเชื้อสายยุโรป ผิวพรรณขาวเนียนผิดจากผิวเนื้อของฝรั่งทั่วไป

เสี้ยวหนึ่งในความคิดของเธอยอมรับว่าผู้ชายคนนี้หล่อเหลาและคมเข้มเหลือเกิน เผลอๆ จะหล่อว่าพี่ณัฐดนัยสามีด้วยซ้ำไป

เพียงแต่ใจรักไม่มีรสนิยมชอบฝรั่งตาสีฟ้าหรือสีน้ำตาลไม่ว่าจะเป็นฝรั่งแท้และลูกครึ่งก็เท่านั้นเอง สุดท้ายจึงหันเหความสนใจให้กับทิวทัศน์ด้านนอกราวกับไม่เคยมีใครมาทำให้หวั่นไหวมาก่อน

เพราะสิ่งที่ทำให้นักศึกษาแพทย์ที่อีกไม่ถึงเดือนข้างหน้าก็จะเข้าสู่กระบวนการฝึกงานจริงอีกระดับหนึ่งแบบแพทย์ฝึกหัดต้องว้าวุ่นใจก็คือ การที่เธอจะต้องลงฝึกงานในโรงพยาบาลที่ห่างไกลออกไปซึ่งเป็นโรงพยาบาลตามต่างจังหวัดมากกว่า

แต่นั่นก็หาใช่ประเด็นสำคัญอะไรเลยสำหรับว่าที่แพทย์มือใหม่กับอนาคตเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอย่างเธอเลย เพราะสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่ยังค้างคาใจรวมไปถึงยังสร้างความอึดอัดใจให้เสมอก็คงหนีไม่พ้น....

การไร้ซึ่งความสุขอย่างสมบูรณ์ นั่นเอง เพราะแม้จะรักกันดีกับสามีอย่างณัฐดนัยแต่จนแล้วจนรอดความตั้งใจของใจรักก็กลับไม่เป็นผลเสียทีแม้จะเลิกการคุมกำเนิดมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว 

ใช่ ใจรักต้องการมีเบบี๋เหมือนดั่งเช่นพี่ชายกับพี่สะใภ้ของเธอซึ่งนำโด่งไปไกลแล้วด้วยการมีลูกแฝดแถมยังเป็นแฝดซ้อนกันถึงสองท้องติดๆ โดยที่นักศึกษาสาวก็จำได้ติดตาเหลือเกินเมื่อในวันที่คณิตตาคลอดครั้งล่าสุดเมื่อปลายปีนั่นเอง ที่เธอเองก็มีโอกาสร่วมภารกิจอยู่ในทีมทำคลอดนั้นด้วย  

 

"อุแว้ อุแว้ / อุ อุ อุแว้.." 

 

"แฝดหญิงครับ ทั้งคู่เลย ยินดีด้วยนะครับ" 

 

เสียงของคุณหมอทำคลอดเอ่ยแสดงความยินดีกับคุณแม่ลูกสองที่กลายเป็นสี่แล้วเท่าตัวทำให้คุณพ่อลูกสี่ถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว  

ใจรักเห็นคนยิ้มทั้งน้ำตาอีกครั้งก็เมื่อคราวนั้นนั่นเอง คุณพ่อขจร ก้องกิจธนาของหลานๆ ทั้งสี่คนของเธอมีความสุขมากและในขณะเดียวกันบุคคลผู้ซึ่งสูญเสียเลือดมากก็ยิ้มอย่างมีความสุขไม่ต่างกันแม้แต่น้อย 

 

"แจนครับ ลูกของเราเป็นแฝดหญิง ฮื้อ ลูกหยีกับยี่หวาน่าชังสุดๆ อ่ะ แจนจ๋าดูสิครับ" 

 

ภาพถ่ายจากกล้องโทรศัพท์มือถือยี่ห้อดังของคุณพ่อถูกยื่นให้คุณแม่ลูกสี่ดูเพื่อจะให้เธอได้มองเห็นใบหน้าแดงๆ ของทารกทั้งคู่ได้อย่างชัดๆ ไม่เสียแรงเลยที่พวกเขาตัดสินใจไม่ยอมรู้เพศลูกเพื่อความเซอร์ไพร้ส์ในวันคลอด 

 

"น่ารักน่าชัง ลูกหยี ยี่หวา ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวใหญ่ของเรานะคะ" 

 

แม่แจนยิ้มทักทายลูกน้อยทั้งสองด้วยใบหน้าอิดโรยแต่กลับทะลักล้นด้วยความอิ่มเอมในความรู้สึกของใจรัก  

 

พยาบาลผดุงครรภ์รับทารกน้อยทั้งสองออกไป ซึ่งก็ไม่นานต่อมาเท่านั้นเองเมื่อเด็กน้อยทั้งสองได้รับการชำระล้างและตัดสายสะดือมาแล้วอย่างดีก็ถูกส่งมอบให้ผู้เป็นพ่อกับแม่ของพวกเขาได้ชื่นชมกับผลงานทั้ง 9 เดือนของพวกเขาอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง 

คณิตตาปรือเปลือกตามองทารกน้อยทั้งสองด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจก่อนจะหมดสติไปด้วยความอ่อนเพลียจากการคลอด ซึ่งการทำคลอดก็ได้เสร็จสิ้นลงในเวลาต่อมาไม่นาน  

และหลังจากนั้นเป็นต้นมา ขจรพี่ชายของเธอก็ตามติดร่างเล็กกระจ้อยร่อยไปถึงห้องอบเด็กอ่อนก่อนที่จะกลับมาเฝ้าดูอาการคุณแม่ลูกสี่อย่างใกล้ชิดอีกครั้ง 

ความสุข คือ ครอบครัวที่ถึงพร้อมด้วย พ่อ แม่และลูกๆ ที่น่ารักกระมัง นักศึกษาแพทย์ฝึกงานคิด แล้วเธอกับณัฐดนัยเล่าจะมีโอกาสนั่นเมื่อไรกันล่ะ?  

ใจของคนรักเด็กแถมยังตั้งใจเอาไว้ว่าอยากจะเรียนต่อกุมารแพทย์เฉพาะทางจึงแย้มยิ้มอย่างตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าใกล้ถึงเวลาแห่งความปรีดานั้นแล้ว...อีกไม่นานเกินรอ

 

กริ้ง กริ้ง 

 

"คนดี รอพี่นานมั้ยครับ หืม ฟอดด.." 

 

แก้มสาวขาวเนียนเอียงองศารับสัมผัสของสามีอย่างไม่เหนียมอายเลยแล้วจะอยู่ในที่สาธาณะ ความรักความเอาใจใส่ของผู้เป็นสามีที่หล่อเหลาเข้มคมและมีร่างกายกำยำสมชายชาตรีจนทำให้นักศึกษาแพทย์ใจรักเป็นที่อิจฉาของเหล่าบรรดาเจ้าหน้าที่และพยาบาลสาวของที่นี่เป็นอย่างมาก 

และเพราะการฝึกงานของนักศึกษาแพทย์ปีที่ 5 จะถูกจัดลงตามโรงพยาบาลใกล้ๆ ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเพื่อความสะดวกต่อเข้ามารายงานตัวและติดตามผลของนักศึกษาสาขานั้นๆ นั่นเอง จึงทำให้ณัฐดนัยผู้เป็นสามียังคงสามารถตามรับส่งภรรยาวัยใสได้อย่างสะดวกแม้จะไม่ค่อยสม่ำเสมอในบางครั้ง 

แต่กระนั้นเมื่อผ่านการฝึกงานดูแลคนไข้ในโรงพยาบาลจริงก็ต้องเข้าสู่กระบวนการฝึกงานจริง เป็นแพทย์ฝึกหัดเสมือนหนึ่งเป็นแพทย์ตัวจริง ซึ่งนั่นก็ทำให้ใจรักต้องห่างกายกับสามีสุดที่รักไปช่วงระยะเวลาหนึ่งเพราะโรงพยาบาลที่จะต้องลงไปประจำการ แน่นอนว่าทางคณะและสาขาวิชาของเธอได้จัดการและเลือกให้อย่างเลี่ยงได้อยู่แล้ว 

 

"ไม่นานเลยค่ะ ใจรักสั่งเค้กช็อคโกแลตกับอมเริกาโน่ให้พี่ณัฐแล้ว พักให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยกลับกัน ช่วงนี้รถกำลังติดเลยใจรักไม่รีบหรอกค่ะ" 

 

คำพูดหวานๆ กับความห่วงใยของภรรยาวัยใสดุจน้ำทิพย์ชโลมใจชายหนุ่มวัยทำงานที่ยังเหน็ดเหนื่อยกับการขยายตลาดสินค้าการเกษตรได้อย่างดียิ่ง  

ความเครียด ความเหนื่อยและเมื่อยล้าทางกายไม่ทำให้ณัฐดนัยทดท้อแต่อย่างใดเลย แม้ช่วงหลังเรียนจบปริญญาโทออกมาเขาจำต้องกลับไปดูแลกิจการของตนเองอย่างเต็มตัวโดยไร้ข้ออ้างอันใดอีกแล้วก็ตามแต่ 

ถึงแม้พวกเขาจะไปๆ มาๆ และอยู่ห่างกันบ้างบางวัน แต่ใจรักกับณัฐดนัยก็ไม่เคยห่างกันนานเลย แม้ในวันที่ใจรักต้องมาฝึกงานและสามีหนุ่มจะไม่ค่อยได้ตามรับส่งสม่ำเสมอก็เถอะ 

 

"ขอบคุณครับ เมียพี่ดีที่หนึ่ง ฟอดด.." 

 

"เอ่อ กาแฟอเมริกาโน่กับเค้กช็อคโกแลตได้แล้วค่ะ" 

 

"ขอบคุณครับ" 

 

พนักงานเสิร์ฟสาวที่พอจะมองออกว่าคงเป็นนักศึกษาทำงานพิเศษหลังเลิกเรียนบอกอย่างเขินอายเมื่อเห็นเขาและนักศึกษาแพทย์คนสวยแสดงความรักต่อกันอย่างโจ่งแจ้งยิ่งนัก 

เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านักศึกษาแพทย์คนสวยคนนี้มีแฟนอยู่แล้วแถมยังหล่อเข้มมากอย่าบอกใครเชียวเพราะเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานและวันนี้ก็เจอกับลูกค้าหนุ่มเป็นวันแรกด้วย  

แบบนี้พี่เอื้อศรันย์เจ้าของร้านกาแฟก็คงต้องอกหักกันไปตามระเบียบล่ะสิ พนักงานสาวคิดก่อนจะถอนหายใจออกมากับสิ่งที่เพิ่งคิดได้ 

 

"ไม่ทราบว่ามีอะไรรึเปล่าคะ?" 

 

เสียงหวานหันไปถามพนักงานเสิร์ฟสาวด้วยความสงสัยว่าเพราะเหตุใดพนักงานสาวที่เสิร์ฟเสร็จแล้วถึงยังไม่ยอมกลับเคาน์เตอร์ไปอีก ส่วนสายตาคมที่ยังจดจ้องอยู่กับใบหน้าหวานของภรรยาอย่างไม่สนใจใครจึงหันไปตามเสียงถามอย่างไม่ตั้งใจ จนเผลอสบสายตากับพนักงานสาวคนนั้นเข้า 

 

"อ่อ เอ่อ ปล่ะ เปล่าค่ะ เอ่อ หนูขอตัวก่อนนะคะ" 

 

"สวยมากก็ตามไปขอเบอร์สิคะ"  

 

"โธ่ คนดี หึงผัวได้น่ารักอีกแล้วนะครับ ฟอด... ฟอด...จะให้รักให้หลงไปถึงไหนเนี่ย หืม" 

 

ร่างบอบบางที่หึงหนักมากในช่วงหลายวันมานี้ทั้งถูกกอดหอมแล้วถูกพาออกไปนอกร้านทันทีโดยไม่แม้แต่จะแตะต้องเครื่องดื่มกับของหวานที่พนักงานสาวคนนั้นเอามาเสิร์ฟให้ 

 

"น่าเสียดายนะคะ" 

 

"อืม นั่นสิ น่าเสียดาย" 

 

สองหนุ่มสาวผู้เป็นเจ้านายหนุ่มกับลูกน้องสาวสบตากันอย่างรู้ความหมายกันดี ความรักมักมาไม่ถูกที่และเวลา และเมื่อมันไม่ใช่ที่หรือเวลามันจึงเป็นได้เพียง สายลมเย็น ที่พัดผ่านเข้ามาแล้วเลยผ่านไป เพื่อทิ้งไว้เพียงความประทับใจเมื่อแรกพบเท่านั้น 

 

"ไป ไป คิดอะไรมากมาย ทำงานต่อกันเถอะ" 

 

"รับทราบค่ะ เจ้านาย สู้ๆ" 

. 

. 

น้อยต่อน้อยครั้งเหลือเกินที่ใจรักจะแสดงอาการหึงหวงเขาถึงเพียงนี้หากไม่นับตอนที่หึงอาจารย์รุ่งฤดีเมื่อหลายปีก่อน นั่นจึงทำให้ณัฐดนัยกลับมารู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เป็นคนสำคัญของเธออีกคราว ถึงแม้จะรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเขาสำคัญที่หนึ่งสำหรับเธออยู่แล้วน่ะนะ  

 

"เห้อ วันนี้เมียพี่หึงได้น่ารักจริงๆ หึหึ มีแนะผัวให้ไปขอเบอร์สาวต่อหน้าตัวเอง แล้วไหนจะสั่งกาแฟของหวานไว้คอยเอาใจ จะให้ผัวปลื้มใจไปถึงไหนครับเนี่ย ฟอดด..." 

 

"ฮึ แต่พี่ณัฐก็ไม่ทันได้กิน" 

 

"อ้าว หึงผัวได้ ผัวก็หึงเป็นเหมือนกันนะครับเมีย เห็นนะว่ามีแอบเหล่ไอ้ฝรั่งหน้าหล่อนั่นด้วย ทำไม ผัวของเมียไม่หล่อเร้าใจพออีกเหรอครับ" 

 

"ฮ่าๆๆ น่ารักจังผัวจ๋าของเมีย ใจรักไม่สนใจใครหรอกค่ะ ใจรักรักพี่ณัฐคนเดียว แค่นี้ก็หล่อแซ่บ หล่อมากหล่อมาย หล่อจนวัวตายควายล้มทั้งคอกแล้วค่ะ ฟอดด..."  

 

"ต้องให้ได้อย่างนี้สิ ฮ่าๆๆๆ รักเมียจังเลย" 

 

ณัฐดนัยย้ำกับตัวเองเสมอว่าเขามีความสุขทุกครั้งเมื่อได้อยู่ใกล้เธอ และที่สำคัญนอกจากการได้ร่วมรักกันกับเธอ พวกเขายังได้เรียนรู้ที่จะมีความสุขไปด้วยกันในทุกๆ กิจกรรมของชีวิตตลอด 5 ปีที่ผ่านมานี้อีกด้วย 

มันคือความหมายที่แท้จริงของการครองคู่ระหว่างคนสองคนกระมัง แล้วมันก็น่าจะดีกว่านี้หากเขาทั้งสองคนจะเริ่มวางแผนการมีชีวิตน้อยๆ เพิ่มอีกสักสองสามคน เฉกเช่นคู่รักลูกดกอย่างพี่เขยขจรกับคณิตตาซึ่งมีตำแหน่งเป็นพี่สะใภ้ 

 

"ไม่รู้ล่ะ เดือนหน้าใจรักจะหนีไปณัฐไปอยู่อุดรเลย ใจรักจะไม่หึงพี่ณัฐ ไม่หวงผัวเสน่ห์แรงอย่างพี่ณัฐอีก ใจรักเหนื่อยแล้วอ่ะ" 

 

ภรรยาวัยใสสะบัดสะบิ้งเล่นตัวเมื่อสังเกตเห็นว่าพี่ณัฐดนัยหล่อขึ้นทุกวันๆ ยิ่งแก่ยิ่งหล่อเข้มขึ้นทุกวันจนใจสาวเริ่มหวั่นวิตก 

เธอรักณัฐดนัยมานานซึ่งกว่าจะได้แต่งงานแต่งการจนย้ายมาอยู่ด้วยกันก็ต้องใช้ทั้งเวลาและความอดทนมากขนาดไหนใครๆ ก็รู้ไม่ใช่เหรอ  

แล้วอาชีพอย่างใจรักที่ครึ่งหนึ่งต้องอุทิศให้แก่ปวงชนที่แม้จะเป็นอาชีพที่มีเกียรติแต่ก็ไร้ซึ่งเวลาแน่นอน แล้วแบบนี้สามีสุดที่รักของเธอจะเกิดรู้สึกเบื่อหน่ายจนต้องหาที่ระบายอื่นบ้างไหมหากเธอตอบสนองเขาไม่ได้? 

อารมณ์ร้อนร้ายๆ เริ่มครอบงำความมีเหตุผลเสมอของเธอจนมืดมัว ความหึงที่มากกว่าเดิม ความกลัวกับความห่างที่ไกลเหลือเกินทำให้นักศึกษาแพทย์สาวผู้กำลังต้องไปฝึกงานยังสถานที่ห่างไกลคิดวกวนอย่างวิตกจริต 

ในส่วนของณัฐดนัยเองก็ให้รู้สึกใจแป้วและโหวงเหวงขึ้นทันใดเมื่อตระหนักถึงความไกลอันเป็นอุปสรรคต่อความรักล้นของพวกเขา  

แล้วแบบนี้จะต้องทำอย่างไรต่อไป?  

แล้วแบบนี้จะให้เขาอยู่ต่อไปอย่างไร?  

ไม่ได้การแล้วเขาต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว! คนเป็นสามีที่หลงเมียหนักรักเมียมานานเริ่มคิดหาทางออกให้กับเรื่องเหล่านี้ 

 

"เมียอยู่ไหนผัวก็อยู่นั่นเพราะเราจะไม่ห่างกัน ใจรักเชื่อใจพี่นะครับ พี่รักเมียตัวน้อยของพี่คนเดียว เมียของพี่ไม่ต้องหึง" 

 

"ห้ามได้อ่อ หึงแล้วหึงเลย หึงมากๆ ก็คงจะต้องลดความรักลงมากๆ จะได้เลิกหึง" 

 

"อ้าว งั้นหึงเลย หึงหนักๆ จะได้รักนานๆ งั้นเราไปรักกันนานๆ แต่หัวค่ำเลยก็แล้วกันนะครับ ป่ะ ไปกันเลยเนาะ" 

 

"ว๊าย! พี่ณัฐ อ๊ะ ด่ะ เดี๋ยวสิ ใจรักยังอยากจะทานข้าวเย็นอยู่นะคะ งื้อ พี่ณัฐขา" 

 

ณัฐดนัยตัดสินใจอุ้มร่างเล็กในชุดกาวน์ขึ้นแนบอกแกร่งทันทีเพราะตั้งใจว่าจะรีบไปบอกรักกันให้ทันตะวันตกดินในวันนี้นี่แหล่ะ  

เขารู้ว่าช่วงนี้ว่าที่คุณหมอของเขามีอาการแปลกไป เธอหวงเขาเขายินดี หึงมากก็ยินดีและดีใจ ที่สำคัญความรักของเธอที่ให้เขามามันต้องไปน้อยลงไปกว่าที่เป็นอยู่สิ 

 

"รักกันเขาไม่ต้องกินหรอกข้าวเย็น รู้ไหมครับ ฟอดด..." 

 

"งือ แบบนี้ก็ได้เหรอคะ" 

 

"ได้สิ รักกันเขาก็ต้องกินกัน กิน กิน กินตุ๊บกินตั๊บ กินตับ ตับ ตับ พั่บ พั่บ พั่บ แล้วก็คราง อิยะ อิยะ อร่อยและอิ่มแน่นอน ใจรักก็เคยมาแล้วบ่อยๆ นี่ฟอดด..." 

 

"พี่ณัฐดนัย!" 

 

"คร้าบบบ เรียกซะเต็มยศเชียว ไม่เรียกนามสกุลด้วยเลยล่ะครับ หืม ฟอดด..." 

 

"แต่ว่า เมื่อกี้ที่พี่มองสาวยังไม่เคลียร์" 

 

"ไม่ต้องเคลียร์ เพราะผัวจ๋าไม่เคยสนใจใครนอกจากเมียตัวน้อยอยู่แล้วครับ จุ๊บ" 

 

"งี้แปลว่าใจรักก็งี่เง่าไปเอง?" 

 

"เปล่าเลย หึงผัวผัวดีใจ หวงผัวออกสื่อก็ยิ่งดีใจ แบบนี้แหล่ะพี่ณัฐช้อบชอบ" 

 

"จริงนะคะ" 

 

"จริงแท้ยิ่งกว่าอะไร" 

 

"แน่นะ" 

 

"แน่แท้ยิ่งกว่าอะไรๆ เอาไว้เราไปพิสูจน์ความรักกันที่ห้องนะครับ" 

 

"แต่กว่าจะถึงห้องก็ร้อนจนไหม้กันพอดี ใจรักว่าเราเตรียมสถานที่ในรถเลยดีกว่าค่ะ" 

 

"อ่ะ ห๊ะ! เมียจ๋า" 

 

"ตามทฤษฎีที่หมอเรียนมา ถ้าพี่ณัฐปล่อยในทุกวันเราจะได้เบบี๋เป็นลูกสาว นานๆ ปล่อยทีเบบี๋อาจจะเป็นลูกชาย วันนี้ใจรักว่าเราควรทำลูกสาวก่อนดีกว่า" 

มือเล็กนุ่มนวลล้วงเข้าไปใต้หัวเข็มขัดแล้วรูดซิปลงอย่างชำนาญ มาถึงขั้นนี้แล้วไม่มีคำว่าอาย อายแล้วได้อะไรเพราะหากอายครูย่อมไม่รู้วิชา อายสามีขึ้นมาภรรยาก็อดมีบุตรน่ะสิ 

 

"อ่า คนดี นี่กะจะให้แตกคารถเลยใช่มั้ยครับเนี่ย หึหึ เมียพี่เร้าใจที่สุด" 

 

ปึ่ก! ปึ่ก! 

 

เสียงเปิดปิดประตูดังอยู่เพียงสองทีก่อนที่คนทั้งสองจะโรมรันกันและกันอย่างเร่าร้อนภายในรถ ฟิล์มติดรถยนต์หนาทึบที่คนภายนอกมองไม่เห็นข้องในทำให้คนทั้งสองอุ่นใจ  

รถ SUV คันโตที่ทั้งหนักและกว้างขวางสะดวกสบาย ทำให้ทั้งคู่มักจะใช้เวลาแสดงความรักต่อกันเพื่อรอให้ผ่านช่วงเวลาเร่งด่วน บ่อยครั้ง 

ความรักมักไม่ต้องการเวลาฉันใด ความสะดวกผนวกกับสถานที่ที่อยากกระทำก็ไม่จำเป็นต้องเฉพาะเจาะจงแค่เพียงภายในห้องนอนไม่

นิยามความรักเล่นๆ ที่เคยได้ยินได้ฟังมาไม่ว่าจะเป็น...

#ความรักไม่ใช่แค่เรื่องบนเตียงไปที่ระเบียงบ้างก็ได้

#บนโซฟาถึงจะแคบแต่ความแซ่บอยู่ที่คนทำ

#แค่อ่างยังมันไม่พอขอต่อบนซิ้งค์ล้างหน้า

#ทะเลาะกันจะเป็นจะตายลากขึ้นเตียงทีไรหายโมโหทุกที

#รักดีหามจั่วรักชั่วหามเสารัก

#รักเราหามขึ้นเตียงต่อระเบียงแล้วจบที่บันได

และอื่นๆ อีกมากมายซึ่งใจรักก็คิดว่า มันใช่ทั้งนั้นนั่นแหล่ะ

 

"อ๊ะ พี่ณัฐขา ปล่อยในนะคะ อ๊า พี่ณัฐ" 

 

"ครับคนดี" 

 

ความร้อนแรงอันเกิดจากความปรารถนาในกามยังไม่เท่ากับความตั้งใจของชายหญิงทั้งสอง ณ เวลานี้  

เพราะพวกเขาไม่ได้ต้องการแค่การปลดปล่อยอารมณ์ใคร่ระหว่างกัน  

ไม่ได้ต้องการการร่วมรักในแบบพิลึกพิลั่นอกสั่นขวัญแขวนแม้จะอยู่ในรถ! 

แล้วไม่ว่าจะปล่อยนอกหรือปล่อยข้างในก็ตามที  

ไม่ว่าจะที่บนเตียงหรือนอกระเบียงก็ดี  

จะที่ริมทางเดินหรือข้างบันได รวมไปถึงในห้องครัวหรือแม้กระทั่งโซฟายาวกลางห้องนั่งเล่น! 

ซึ่งเบบี๋คนที่หนึ่ง สอง หรือแฝดสาม สี่ ห้า ในช่วงเวลาอีก 9 เดือนต่อจากนี้ไป คงจะเป็นช่วงที่พอเหมาะพอดีเพื่อปิดฉากการเป็นนักศึกษาแพทย์ของใจรัก 

ก็รอได้มาตั้งนานหลายปี ครั้นจะรออีกแค่ 9 เดือน...ก็แล้วทำไมจะรอไม่ได้กันเล่า!  

 

"พี่ณัฐขา ใจรักไม่รอนะ ใจรักอยากได้เลย พี่ณัฐแรงอีก ลึกๆ เลย ลึกๆ อ๊า" 

 

"วนไปครับคนดี น้ำนี้ขอเบบี๋น่ารักๆ เนาะ" 

 

"พี่ณัฐของเมีย"  

 

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด...." 

 

....................... 

โปรดติดตามตอนต่อไป  

(ใกล้จบแล้วจ้า) 

....................... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น