ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ผีหน้าตาดี

คำค้น : วาย ผี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 603

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2562 12:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผีหน้าตาดี
แบบอักษร

"แล้วมึงจับได้ไหมวะ " 

"ไม่รู้กูไม่ใช่หมอผี ไม่ใช่พระ กูก็ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ ไม่เหี้ย มึงนับถือศาสนาพุทธไม่ใช่เหรอ" ภูผาโดนเพื่อนเหวี่ยงใส่ กูนับถือพุทธแต่กูกลัวผีไงเข้าใจมะอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องผีกูไม่ยุ่ง 

"คร้าบ คุณมาเฟียมึงถามหมอเอ้เถอะ เมียจ๋า"ภูผานั้นไปอ้อนคนอายุน้อยกว่าที่ตีหน้ายักษ์ใส่ทันทีกับคำเรียกแสลงหู ถ้ามันไม่เกรงใจในความอาวุโสกว่าผมว่ามันคงกระทืบผมไปแล้ว 

"เมียเหี้ยละพี่มึง วอนตีน พี่แจมส์พี่ลองจับดูก่อนเหมือนมีคนเล่ามาว่าผีก็คือพลังงานรูปหนึ่งเป็นพลังงานถ้าเข้มข้นพอก็สามารถจับต้องได้"  

เอ้มันลองจับดูก่อน ทะลุผ่านไปเฉยๆไอ้ภูก็อยากจะลองด้วยแต่ผมห้ามมันเสียก่อน ผีของผมต่อให้เพื่อนก็ไม่อยากให้สัมผัสผมต้องบ้าแน่ๆที่หวงผีแบบนั้น 

"ขี้หวงวะ" 

"เรื่องของกู" 

ผมเดินอ้อมไปทางฝั่งที่ร่างนั้นนอนอยู่เอื้อมมือสัมผัสร่างที่นอนหายใจเข้าอก สัมผัสแรกที่โดยคือเย็นร่างนี้เย็นเหมือนน้ำแข็ง แต่กลับหายใจเหมือนคน มันย้องแย้งจนมึนหัวจับร่างนั้นนอนหงาย ผมก็ฉงนเหมือนที่สามารถจับร่างโปร่งใสได้ 

"จับได้ ไอ้เจมส์นอกจากนายแบบ มาเฟีย ครูอนุบาลมึงยังเป็นหมอผีอีก" 

ผมเลิกสนใจอาการตื่นตูมของเพื่อนภูหันมาจนใจร่างที่อยู่ในอ้อมแขนแทน ใบหน้ารูปไข่ แพขนตาดำยาว ปากอิ่มแดงละเรื่อ ผิวขาวเหมือนแดกกลูต้า ผมยาวดำลื่นมือ ดูๆเป็นผีที่หน้าตาดีทีเดียว เสื้อผ้าที่ใส่เหมือนชุดที่เห็นบ่อยๆในหนังจีน ร่างสูงจัดการปลอกเปลือกร่างที่ยังไม่รู้สึกตัวแต่ทว่า 

"อะไร ไอ้เจมส์ถอดดิ จะมาทำตาขวางเพื่อ" 

"มึงกลับไปได้แล้ว" 

"ไรว้า แหมมมมมหมดประโยชน์ก็ถีบส่งเชียวนะ เอ่อ เอ่อ ไปก็ได้ผีนะเว้ย อีกอย่างหน้าเด็กขนาดนั้นลูกมึงได้เลยนะนั้น คุก เว้ย คุก" 

ไม่ปากหมามันออกจากห้องไปไม่วายลากหมอเอ้ออกไปด้วย ผมชูนิ้วกลางให้มัน สาระแนจริงไม่รู้ว่าคบมันมาได้ยังไง คุกเหรออยากลองเข้าไปเหมือนกันแต่นี้ผีป่ะ  

ร่างเปลือยเปล่าขาวไปทั้งตัวทำเอาเจมส์รู้สึกหน้ามืดอยากจะลงไปคลุกเคล้าร่างเย็นชืดตรงหน้าเสียจริง ร้ายกาจมากที่จุดไฟในทรวงให้นายเจมส์ได้ เห็นมาก็เยอะ ลองมาก็มากแต่ร่างตรงหน้านี้ทำเอาอยากเข้าคุก ตะหงิดตะหงิด  

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แล้วเอายังไงดีจะปล่อยไว้แบบนี้ ต้องเช็ดตัวไหม แล้วจะเช็ดได้เหรอ เลี้ยงผีชักตัวทำไมมันยากนักนะ ปรึกษาใครก็ไม่ได้เสียด้วย ปวดหัวกว่าให้ไปฆ่าใครสักคมตามทวงหนี้ยังไม่ปวดหัวเท่า  

ในขณะที่ยังลังเลร่างที่นอนมาตลอดขยับไปมานอนหงายโชว์อะไรต่ออะไรกระแทกตาได้อีก จนกระทั้งร่างนั้นค่อยๆปรือตาขึ้นมา ตาสวยจริงๆด้วยเหมือนตอนนั้นที่เห็นในโกดัง คนคนเดียวกันจริงๆสายตาที่เหมือนเอาดาวบนฟ้ามารวมกันเอาไว้ ดึงดูดจนยากที่จะถอนสายตา  

"เจ้าเป็นใคร" 

ร่างขาวพยุงตัวเอวขึ้น ผมก็อยากจะมองตาน้องอยุ่หรอกแต่สายตาดันเลื่อนมาหยุดที่เม็ดลูกเกดสีชมพูแทน อืม อันตรายซะแล้ว เหมือนคุกกำลังเปิดประตูรอให้เข้าไป  

หยวนเหยามองไปรอบๆในสถานที่แปลกตาทุกอย่างมันไม่เคยเห็นมาก่อนโดยเฉพาะบุรุษตรงหน้าสีผมแปลกตา ตาสีฟ้าสวย ริมฝีปากหนา จมูกโด่งเหมือนไม่ใช่ชาวเราและเปลือยท่อนบนอยู่ ขนอ่อนที่ขึ้นมาถึงกล้ามหน้าท้องแล้วหายไปในกางเกงผ้ามัน อืม มองอะไรหยวนเหยามองตามสายตาอีกตนที่มองมายังหน้าอกตัวเอง ร่างเล็กผุดลุกหนีทันทียืนชี้หน้าชายแปลกหน้าที่ทำสายตากรุ่มกริ่ม 

"อืม พ่อนายให้มาน้อยไปหน่อยนะ"  

เจมส์เอ่ยหยอกเมื่อร่างผีลุกขึ้นร่างเปลือยเปล่ายืนท้าสายตาอยู่ตรงหน้าระดับสายตาอยุู่ตรงกับส่วนน้อยนิดของหยวนเหยาพอดี ปากเร็วตามใจคิดพูดออกไปจะว่าเป็นพวกปากหมาก็ไม่ปาน 

"จะ เจ้า เจ้าคนต่ำช้า"  

"โอ๊ย" 

สียงหวานตวาดลั่นแตะเสยคางร่างสูงจนหงายหลังตกเตียงลงไปนอนนับดาวอยู่บนพื้น มือรีบคว้าหมอนมาปิดส่วยสงวนเอาไว้ส่งเท้าเล็กๆกระทืบร่างที่นอนนับดาวอยู่ยนพื้น  

เจมส์ที่กำลังมึนอยู่กับพื้นต้องคอยหลบเท้าเปลือยที่กระทืบลงมาถึงแม้วิวจะดีแค่ไหน แต่ตีนหนักชะมัดตัวก็นิดเดียว ร่างสูงตัดสินใจกระชากขาที่กำลังยกขึ้นหยวนเหยาเสียหลักล้มลง  

หมอนที่เจ้าตัวเอามาปกปิดส่วนน่าอายกระเด็นหลุดมือไปร่างเล็กถลาไปด้านหน้าตามแรงดึง เหตุการณ์ค่อนข้างรวดเร็ว 

"อีก/อ๊ะห์" 

สองเสียงเกิดขึ้นพร้อมกันเมื่อร่างบอบบางคร่อมหน้าของเจมส์พอดีส่วนนั้นที่เจ้าตัวมีพกติดมาน้อยนิดแนบไปกับจมูกโด่ง หยวนเหยาจุกจนหน้าเขียวเพราะมันกระแทกเข้ากับส่วนนั้นพอดี  

ส่วนเจมส์ที่อยู่ใต้ล่างคว้าจับได้แต่ก้นกลมเหมาะมือ จมูกจมอยู่กับส่วนนั้นสิ่งเดียวที่เจสม์คิดได้ตอนนี้ก็คือ ยอมตาย พร้อมกับเลือดกำเดาที่ทะลักออกมาเพราะความคิดอกุศลที่พรั่งพรูอยู่ในหัว  

ส่วนหยวนเหยาได้แต่กำมือแน่นไม่ให้เผยลงมือฆ่าใครแถวนนี้เพราะความคิดต่างที่เจ้าบ้านนั้นคิดมันแล่นเข้ามาในหัวของหยวนเหยาจนหมด เรื่องหนึ่งที่หยวนเหยาไม่เคยบอกใคร เค้าอ่านใจคนได้ถ้าอยากทำ 

ความคิดเห็น