oilps
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุก่อตัวแล้ว

ชื่อตอน : พายุก่อตัวแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 946

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2562 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุก่อตัวแล้ว
แบบอักษร

19.38 น.

“จะกลับแล้วหรอ?”

“ค่ะ เดี๋ยวแม่งอนอีก แทไม่อยากเป็นลูกเลว”

เราใช้เวลาทั้งวันหมดไปกับการนอนดูหนังแล้วสั่งอะไรมากินแทนออกนอกบ้าน จนตอนนี้ฉันก็ยังนอนอยู่ที่เดิม

“เดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่ต้องค่ะ อยู่นี่แหละ ไปส่งแทก็ต้องขับรถกลับคนเดียว อันตราย”

“พี่ว่าเธอน่าเป็นห่วงมากกว่านะ”

“อย่าดื้อสิ แทเรียกgrabแล้ว” เธอก็แบบนี้ตลอด ไม่ยอมให้ฉันกลับคนเดียว เธอเคยบอกว่าไม่อยากเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันเกิดอันตราย คิดไกลไปถึงดาวอังคารเลยจ่ะ

“ก็ได้ๆ เดี๋ยวไปส่งหน้าบ้าน”

“ดีมากค่ะ” เธอคว้ากระเป๋าแล้วเดินนำไปก่อน แวะหอมหัวพลินสด้วย เข้ากันได้ดีเกินหน้าเกินตาหมั่นไส้หมาตัวเอง

“อย่าลืมล็อคประตูให้เรียบร้อยนะคะ”

“ค่าแม่~”

“นี่ผัวไม่ใช่แม่”

“...รู้แล้ว ประชดย่ะ” เต็มปากเต็มคำเหลือเกินนะคำว่าผัวเนี่ย

ไม่เกินห้านาทีgrabที่ว่าก็มาถึง ฉันมองตามรถจนลับสายตาแล้วเดินเข้าบ้านทันที ความสุขมันผ่านไปไวขนาดนี้ทำไมกันนะ เพิ่มเป็นสี่สิบแปดชั่วโมงต่อวันไม่ได้หรอ

ฉันกลับมานั่งทอดกายบนโซฟาตัวเดิมต่อ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นทำให้สงสัยว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับแทรึเปล่า แต่ไม่ใช่...

[พี่คะ ไอมีเรื่องอยากปรึกษา]

นั่นเป็นข้อความที่ฉันรีบกดเข้าไปดู อ่านไปแล้วด้วยสิ ต้องตอบใช่มั้ย

‘ว่าไง’

[เปิดประตูให้หน่อยค่ะ] เดี๋ยวนะ... ฉันลุกขึ้นไปแอบมองหลังม่านก็เจอคนที่บอกให้เปิดประตูยืนรออยู่ข้างรั้ว เอาจริงดิ มาทำไมตอนนี้เนี่ย

‘สำคัญขนาดนั้นเลยหรอ’ ฉันตอบกลับไป

[มากๆค่ะ ช่วยไอทีนะ ไอไม่มีใครจริงๆ] บ้าเอ้ย คือถ้ามันจริงอย่างที่เธอพูดฉันก็จะดูใจร้ายมากๆที่ไม่ยอมยื่นมือไปช่วย แล้วยืนอยู่แบบนั้นนานๆใช่จะปลอดภัย

ที่กังวลคือถ้าแทรู้ ไม่อยากจะนึกภาพเลย แต่แทก็เพิ่งกลับไปเมื่อกี๊เอง คงไม่เป็นไร ฉันจะให้เวลาเธอแค่สิบนาทีนะไอรีน...

 

“ขอบคุณค่ะ”

“ถ้าฉันไม่ตอบเธอจะทำยังไง มันอันตรายนะ”

“เป็นห่วงหรอคะ?”

“...” ที่ไม่ตอบนี่ไม่ใช่เขินนะ แต่สงสัยว่าเธอคิดได้ไง “มีเรื่องอะไรว่ามา” ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วเดินนำเธอเข้ามาในบ้าน อากาศข้างนอกมันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่

เธอเดินนำฉันไปนั่งโซฟาหน้าทีวีแล้ววางกระเป๋าตัวเองที่แบกมาด้วย เพิ่งเห็นนะเนี่ย เธอค้นอะไรซักอย่าง ฉันเข้าไปนั่งข้างๆด้วยความมึนงง อะไรของเธอเนี่ย

“พี่มีเหล้ามั้ย?”

“จะขอกินฟรีหรอ มีในตู้ไปดูเอง” ดูสีหน้าเธอเคร่งเครียดจนฉันไม่อยากจะขัด ปัญหาของเธออาจจะยิ่งใหญ่จนต้องใช้เหล้าช่วย จะได้พูดคล่องตัวขึ้น

เธอกลับมาพร้อมกับของที่ตามหา แก้วสองใบถูกวางลงพร้อมกับเหล้าที่มีอยู่ในนั้นแล้ว

“ดื่มเป็นเพื่อนทีสิ”

“ไม่ๆ ฉันไม่อยากดื่มตอนนี้”

“เถอะนะพี่ ไออยากมั่นใจว่าไอไว้ใจพี่ได้” ฉันหันมองหน้าเธอ เธอดูจริงจังนะ

 

เวลาผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงกับเหล้าที่ลดไปเกือบครึ่งถ้าเทียบกับปริมาณที่มีในตอนแรก ปกติฉันไม่มึนง่ายๆหรอก แต่ตอนนี้ไม่ใช่ สงสัยร่างกายอ่อนแรง

“สรุปว่าจะคุยเรื่อง?”

“...”

“ไอ ฉันให้เวลาเธออีกห้านาที ถ้าไม่พูด เชิญกลับ” จริงๆควรจะไล่กลับตั้งแต่สิบนาทีแรกตามที่คิดไว้แล้ว ไม่ยอมพูดซักทีเมื่อไหร่จะจบ

“พี่...คิดยังไงกับยาเสียสาว?”

“ ฮ่ะ? ถามทำไม”

“ไออยากรู้ว่ามันได้ผลจริงมั้ย? พี่เคยใช้รึเปล่า?” มันเกี่ยวกับเรื่องที่เธอจะปรึกษาใช่มั้ย เริ่มงง

“ไม่เคย ไม่คิดอยากจะเคยด้วย ได้เขาแบบไม่เต็มใจ ภูมิใจตรงไหน”

“มันต่างจากซื้อกินตรงไหนพี่”

“ซื้อกินต้องดิวกันก่อน ต่างคนต่างโอเค เข้าใจป่ะ ไม่ใช่ทุบหัวแล้วลากมา”

“พูดซะโหด พี่ว่าอาการของคนโดนยาพวกนี้มันจะเป็นยังไง?”

“นี่เกี่ยวกับเรื่องที่จะปรึกษาใช่มั้ย?” ฉันเริ่มหงุดหงิดกับการอ้อยอิ่งของเธอแล้วนะ

เธอนิ่งไปซักพักแล้วหันมามองหน้ากัน แววตาเธอดูกังวล กลัว และรู้สึกผิด...

“...ไอขอโทษ”

“...” ว่าไงนะ สมองฉันกำลังทำงานอย่างหนัก เธอขอโทษฉันทำไม... ฉันมองแก้วตัวเองสลับกับหน้าเธอ เธอหลบตาแล้วคว้ากระเป๋าตัวเองมาเทของในนั้นออก

ของมากมายล่วงหล่นกระจัดกระจาย ที่เห็นเด่นชัดเลยคือของเล่นผู้ใหญ่... แทบทุกอย่างที่เคยเห็นผ่านตามันอยู่ตรงหน้าฉัน

“ไอต้องทำ”

“อย่าเข้ามานะ ถอยไป” เธอเริ่มเคลื่อนไหวด้วยการขยับเข้าหาฉัน และฉันเพิ่งจะรู้ตัวว่าที่หวิวๆนี่ไม่ใช่เพราะเหล้าอย่างเดียว

ปกติของฉันอยู่แล้วที่แอลกอฮอร์เข้าปากอารมณ์อย่างว่าจะพุ่งขึ้นตามความร้อนในร่างกาย แต่นี่มากกว่าปกติ

“ขอร้องเถอะพี่ แค่แป๊บเดียว”

“ไอ เราคุยกันดีๆได้ ฉันไม่โอเค แล้วฉันก็มีแฟนแล้ว”

“...” เธอนิ่งเงียบไป เธอน่าจะล้มเลิกความคิดบ้าๆนี่ไปแล้ว แต่ตอนนี้ฉันร้อน!

ฉันต้องสงบสติและอารมณ์ให้ได้มากที่สุด ถ้าคนตรงหน้าคือแท ฉันจะไม่ลังเลเลยที่จะพุ่งเข้าหา แต่ถ้าฉันปล่อยไปตามอารมณ์ แทก็ไม่มีทางรู้อยู่แล้ว... ไม่ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ถ้าไม่ใช่แทฉันจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น

ฉันนั่งเงียบรอฟังสิ่งที่เธอจะเล่า เดาว่าเกี่ยวกับเรื่องยาที่เธอใช้กับฉันแน่ๆ เธอใส่เข้าไปเยอะแค่ไหนเนี่ย ฉันเริ่มเบลอๆแล้วนะ

“...”

“จะเงียบอีกนานมั้ย ฉันให้เวลาอีกห้านาทีนะ”

“...”

“ไอ ฉันจะ-...” ไม่ๆๆ! เธอพุ่งเข้าหาฉัน โถมร่างเข้ามาจนตัวฉันเอนราบไปกับโซฟา “ไอ! หยุด!”

“ไอหยุดแน่ แต่หลังจากที่พี่สบายตัวแล้ว”

“ไอ! อ...อย่า”

...

Part : แท

นี่ออกจากบ้านคุณแฟนมาได้ไม่ถึงชั่วโมงก็คิดถึงอีกแล้ว เฮ้อ~เธอเล่นของรึเปล่านะ ทำไมฉันหลงไหลเธอได้ขนาดนี้

สายเรียกเข้าปลุกฉันจากความสุขที่ยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่คนเดียว แม่หรอ?

“ฮัลโหลค่ะ”

[ไม่ต้องกลับบ้าน]

“อะไรนะ แททำอะไรผิดล่ะแม่-...”

[ฟังฉันก่อนเซ่! แม่มีนัด]

“อ่า แทอยู่คนเดียวได้”

[ไม่ใช่ แม่มีนัดที่บ้าน แม่ขอล่ะ อย่าเพิ่งกลับบ้าน] ...สมองฉันคิดล่วงหน้าไปแล้ว

“กับป้าซอยแปดใช่มั้ย?”

[ใช่ แกโอเครึเปล่า?]

“...” แม่ฉันจะกินกับป้าซอยแปดแล้วหรอ! โอ้ไม่! แม่จะมีเมีย... รึผัวอะ?

[แท...]

“ค...ค่ะ โอเคอยู่แล้ว ห้ามทำของพังนะ ห้ามเข้าไปในห้องแทด้วย”

[ทะลึ่ง คิดอะไร]

“รู้น่า... งั้นแค่นี้นะคะ บาย~”

ฉันยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อรู้ว่าแม่กำลังอินเลิฟ ความรักทำให้คนมองโลกในแง่บวกมากขึ้นเยอะเลย สิบแปดบวกเลยล่ะ555

“พี่คะ ช่วยกลับไปส่งที่เดิมด้วยค่ะ” วนไปวนมาครบสามรอบขึ้นเมรุได้เลย แต่ก็คุ้มนะ คืนนี้ฉันจะไปนอนกอดคุณแฟนให้กระดูกร้าวไปเลย คิก~

...

Part : ฟานี่

“หยุดอยู่ตรงนั้น...” ฉันหลุดจากเธอแล้วรีบหาอะไรซักอย่างป้องกันตัว “ฉันจะแจ้งความถ้าเธอเข้ามา”

“พี่เป็นคนดื้อแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ” เธอถือกุญแจมือเดินเข้ามาหาฉันด้วย แย่แน่ๆ แย่เพราะฉันควบคุมตัวเองยากขึ้น ไม่น่าหลงดื่มกับเธอเลย เธอไม่ได้ตั้งใจอยากดื่มด้วยซ้ำแค่จิบๆหลอกตาฉันเท่านั้น

“ไอ เธอทำแบบนี้ทำไม ฉันไม่ได้ซื้อเธอนะ!”

“ค่ะ ไม่ต้องซื้อ วันนี้ไอไม่คิดเงิิน” เธอยังคงก้าวเท้าเข้ามาไม่หยุด ฉันเองก็ก้าวถอยหลังไม่หยุดเช่นกัน

“กลับไปเถอะไอ ฉันขอร้อง”

“เรายังไม่ได้ทำอะไรสนุกๆกันเลยนะ”

“ฉ...ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้”

“หรอคะ... งั้นไม่ใช้” เธอเหวี่ยงกุญแจมือทิ้งไปแล้ววิ่งเข้ามาหาฉันโดยที่ฉันเองกำลังประมวลผลแต่ก็...ไม่ทันแล้ว

“ไอ!!! อ...อย่า แฮ่ก~แฮ่ก~” เลือดในร่างกายสูบฉีดแรงขึ้นเรื่อยๆแค่เธอแตะตัวฉัน

“ไม่เจ็บค่ะคนดี อย่าดื้อนะ” เธอกระชากฉันให้กลับไปที่โซฟาตัวเดิม ผลักให้นอนราบเหมือนเดิมด้วยความแรงจนฉันแอบจุกนิดๆ

ภาพตรงหน้ากำลังเบลอๆโฟกัสไม่ถูกแล้ว ร่างฉันถูกคร่อมโดยเธอ ไอรีน เธอทำแบบนี้ทำไม...

เสื้อฉันกำลังถูกถกขึ้นอย่างแรง ฉันใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักเธอออกห่างแต่ไม่ได้ผล แน่ล่ะ คนมึนกับไม่มึนมันต่างกัน

เธอกำลังลูบไล้ไปทั่วสีข้างและเอวฉัน ความถูกต้องกับความต้องการกำลังตีกัน ฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว แต่หน้าแทยังคงเป็นสิ่งเดียวที่ฉันนึกถึงตอนนี้

“ป...ปล่อยฉันเถอะ ฉันขอร้อง แฮ่ก~แฮ่ก~”

“แต่ดูเหมือนพี่จะไม่ไหวแล้วนะคะ”

“ถ...ถอยไป” เธอเปลี่ยนจากการลูบไล้ด้วยมือเป็นปลายจมูกแทน นี่เป็นโอกาสเดียวที่ฉันจะรอด ทันทีที่เธอแตะปลายจมูกกับหน้าท้อง ฉันยกเข่าข้างนึงกระแทกเข้ากับหน้าท้องเธอเต็มแรง

“โอ้ย!!” ไอรีนกลิ้งลงไปนอนกับพื้น ส่วนฉันกำลังพยายามลุกขึ้นแล้วหาโทรศัพท์ พอดีกับที่มีสายเรียกเข้า มันล่วงไปอยู่ใต้โซฟา

ฉันก้มลงไปควานหาแล้วหยิบมันขึ้นมา แท... มัวแต่จ้องหน้าจอจนลืมว่าใครคนนั้นที่นอนกุมท้องอยู่ยังไม่หมดสติ

เธอกระชากฉันลงไปทับร่างเธอแล้วกอดไว้แน่น

“ไอ!!”

“พี่แสบมากเลยนะ ชอบเจ็บตัวหรอคะ” ฉันกำมือถือแน่นแล้วพยายามดิ้นให้หลุดจากกอดเธอ มือดันไปกดตัดสายคนโทรมาซะได้

“ไอ ฉันเหนื่อยแล้วนะ”

“เหนื่อยก็ยอมสิคะ”

“ฝันไปเถอะ”

“ค่ะ มาฝันไปพร้อมกัน” เธอโอบรอบคอฉันแล้วดึงให้เข้าไปหา ปากเราแตะกันแล้ว เธอกำลังจะสอดลิ้นเข้ามา อย่าเชียวนะฟานี่ แกจะสติหลุดไม่ได้!

ซ่า~

“เชี้ยไรเนี่ย!” นั่นเสียงไอรีน คนที่นอนอยู่ใต้ร่างฉัน โดนน้ำอะไรบางอย่างเข้าไปเต็มหน้า ซึ่งฉันไม่ได้ทำ

“เพิ่มความซ่าไง สนุกมั้ย?...” เสียงรอดไรฟันนั่นดูเก็บอารมณ์มากๆ ฉันยังคงเบลอและพยายามตั้งสติ

“...” ไฟในบ้านถูกเปิดสว่างหมดทุกดวงจากที่เปิดสลัวๆในตอนแรก หน้าเธอคนนั้นค่อยๆชัดขึ้น และมันก็ทำให้ฉันรู้ว่า...

พายุลูกใหญ่กำลังพัดมาทางฉันเต็มๆ...

...

 

-เฮ้อ~ ความสุขนี่มาพร้อมความทุกข์จริงๆเลยเชียว เรามาแล้วนะทุกคนมาพร้อมพายุด้วย หายไปนานหน่อยเพราะงานยุ่งมากเลย~

-เจอกันตอนต่อไปนะ ไม่ใครก็ใครต้องเลือดออกกันบ้างแหละ 😏💛

ความคิดเห็น