ณ กลางใจ
email-icon Twitter-icon

คอมเม้นเป็นกำลังใจให้หน่อยนะ อย่างน้อยๆกดสัก1ไลค์ก็ได้ค่ะ

บทที่ 4 ตอน ฮ่องเต้ย่อมชอบนางสนมทุกนาง

ชื่อตอน : บทที่ 4 ตอน ฮ่องเต้ย่อมชอบนางสนมทุกนาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2562 10:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 ตอน ฮ่องเต้ย่อมชอบนางสนมทุกนาง
แบบอักษร

บทที่ 4

ตอน ฮ่องเต้ย่อมชอบนางสนมทุกนาง

 

เพี้ยะ

ผมฟาดหลังมือตบใบหน้านางผู้นั้นทันใด

“เจ้ากล้าดีมากที่ทำเช่นนี้กับข้า รู้หรือไม่ร่างกายข้าเป็นของฝ่าบาทห้ามผู้ใดแตะต้อง”

ไท่เฟิ่งทอดพระเนตรมองหงเหลียงฮวา พระองค์ตกใจยิ่งที่เจอหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีพลอดรักกันกลางลานกว้าง แถมนางก็เป็นหนึ่งในนางสนม แม้ขั้นจะต่ำต้อย แต่หงเหลียงฮวาไม่สมควรตบนาง เรื่องใดผิดถูกสมควรตรัสถาม พระองค์กำลังจะเอ่ย แต่หงเหลียงฮวากับเดินเข้าไปใกล้นาง

“เจ้าคิดหรือว่าจะใช้ลูกไม้นี้เพื่อไล่ข้าออกจากวังหลวง รู้หรือไม่เจ้าทำเช่นนี้ก็เหมือนขายตัวเอง เป็นนางสนมต่ำต้อยกว่าข้าหลายขั้น คิดจะล้มข้าด้วยวิธีสกปรก เร็วไปร้อยปี นางสนมชั้นต่ำ”

เพี้ยะ

หงเหลียงฮวาถูกนางตบเข้าข้างแก้มทันใดเพราะนางไม่เห็นว่าฮ่องเต้อยู่ข้างหลัง

“เจ้ามันน่าไม่อาย เป็นบุรุษอกสามสอกแต่ตบสตรี ทั้งยังลวนลามไม่ขอโทษ”

“คนที่ต้องพูดว่าถูกลวนลามมันข้า มิใช่เจ้า เจ้าเป็นผู้โน้มคอข้าลงไปเอง อยากให้ข้าสารถยายหรือไม่ เมื่อครู่หากข้าโง่เขลา ก็จะถูกเจ้าเรียกทหารมาจับข้า อ้างว่าถูกข้าลวนลาม เมื่อนั้นพระมเหสีก็จักต้องเสด็จมา เรื่องราวจักใหญ่โตไปถึงขั้นฝ่าบาทรับรู้ พระองค์จะประทานผ้าขาวสามฉือให้ข้า นั้นคือแผนการโง่งมที่เจ้าหวังทำให้เกิดขึ้น”

นางเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะหมดทางเถียง ทว่าตอนนั้นเอง หางตานางพันเห็นไท่เฟิ่งยืนอยู่ นางตกใจจนต้องรีบคุกเข่าลงกับพื้น

“ฝ่าบาท ให้ความเป็นธรรมแก่หม่อมฉันด้วย”

“ถวายบังคมฝ่าบาท” นางสนมทั้งแปดนางออกมาทันทีที่ได้ยินว่าฝ่าบาทเสด็จมา หงเหลียงฮวากอดอกยื่นนิ่งสายตาบอกบุญไม่รับ

“เจ้าเอาถ้วยมาทำไม”

“สนมชงเยวี่ยน ต้องการเพคะ”เจาอี๋กล่าว ฝ่าบาทเดินเข้ามาใกล้ พระองค์หยุดที่สนมชั้นต่ำผู้นั้น

“ร่างกายของสนมชงเยวี่ยนเป็นของข้า... เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้เลย” สุระเสียงเย็นชายิ่งนัก นางสนมที่คุกเข่าลงกับพื้นสะอื้นจนน้ำตาเปรอะเปื้อน “นำนางไปอยู่ตำหนักเฉิงหวน ประทานผ้าขาวสามฉือ”

“ฝ่าบาทข้าน้อยผิดไปแล้วฝ่าบาทเพคะ” ไท้เจี้ยน(ขันที)เข้ามาล็อคแขนนางลากไปกับพื้นเพราะนางไม่ยอมยืนขึ้น

หงเหลี่ยงฮวาเบิกตากว้าง ตกใจที่ได้เห็นฉากสังหารผู้คนโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด

ถึงผู้นั้นจะทำให้ข้าเสียงศักดิ์ศรี แต่ท่านไม่จำเป็นที่ต้องฆ่าแกงใครเพียงเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น

 “ข้าไม่คิดเลยว่าท่านเห็นชีวิตของคนผู้หนึ่งไร้ค่าถึงเพียงนี้”

พระองค์ไม่ตอบใดๆทั้งสิ้น เดินตรงไปทางถ้วยกระเบื้องสีขาวของนางสนมที่หวังนำมาให้หงเหลียงฮวา ฝ่ามือของพระองค์ปัดถ้วยกระเบื้องทั้งหมดลงกับพื้น นางสมทั้งแปดขั้นกลัวความผิด รีบถอยหลังหลบเศษกระเบื้อง กล่าววาจาขออภัยพร้อมเพรียงและคุกเข่าลง

“ไท่เฟิ่ง!!” ผมโกรธไท่เฟิ่งจนเลือดขึ้นหน้า ตะโกนเสียงดังสนั่น บางที ...บางทีในแปดถ้วยนั้นอาจมีสักถ้วยที่ทำให้ผมได้กลับบ้าน

“เจ้า...ต่อแต่นี้ห้ามมาตำหนักหลัง!” ฮ่องเต้ตรัสสุระเสียงก้องกังวาน ฝ่าพระหัตถ์ของพระองค์คว้าเอาข้อมือขงหงเหลียงฮวาไว้ พระองค์ออกแรงทั้งหมดกระชากลากให้หงเหลียงฮวาเดินตามหลังพระองค์

“ปล่อยนะ ปล่อย” ผมใช้มืออีกข้างที่ไม่ถูกลาก ทุบตีหลังของพระองค์ “ท่านมันใจร้าย ใจร้ายที่สุด ไหนว่าจะให้ข้ากลับบ้าน แปดถ้วยกระเบื้องนั้น อาจทำให้ข้าไปจากที่นี่!” ผมไม่หยุด หลังๆเริ่มร้องไห้ออกมาบ้างเพราะผมเริ่มคิดถึงพ่อและแม่ขึ้นมา “ไท่เฟิ่ง! อื้อ”

องค์ฮ่องเต้หันกายกลับมา พระองค์กระชากมือของหงเหลียงฮวาเข้ามาใกล้ตัวพระองค์ก่อนจะสอดมือทั้งสองข้าโอบเข้ารอบเอวกระชับแขนกอด ให้ร่างของหงเหลียงฮวาแนบชิด ก่อนจะทรงกดจุมพิตกดพระโอษฐ์ ครอบครองหงเหลียงฮวา ปิดปากที่ดื้อรั้นนั้น เมื่อผละริมฝีปากออก

“เจ้าเป็นสนมของข้า”

“...” ผมขมวดคิ้ว หรือว่า.. “ท่านหึงข้าหรือ”

“...”ฮ่องเต้ไม่ตอบ พระองค์เบือนพระพักตร์ทางอื่น

หึหึ

แน่หละ นายแบบหล่อๆแบบผมใครมันจะอดใจไหว

“ท่านชอบข้าหรือ ได้อย่างไร ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ฮ่องเต้ย่อมชอบนางสนมทุกนาง” พอผมได้ยินแบบนั้นก็ออกแรงผลักอกไอ้บ้านั้นทันที ผมยกมือขึ้นใช้นิ้วชี้พระพักตร์ของพระองค์

“พระสนมมีถึงสามพันนาง ชอบทุกนางงั้นหรือ”

ไท่เฟิ่งเห็นกิริยาของหงเหลียงฮวาก็เกิดขบขัน ตีพระพักตร์นิ่ง

“ทำไม เจ้าหึงข้าหรือ”

“...”

ลูกเต่าน้อยเม้มปากขลึงตาใส่ จะเอ่ยก็ไม่ได้เพราะถูกฝ่าบาทเล่นงานเข้าให้แล้ว ไท่เฟิ่งอยากหัวเราะแต่ราชบริพาลมีมากมาย หากข้าหัวเราะออกไปจักดูไม่น่าเกรงขาม

“หืม เจ้าชอบข้าหรือ ได้อย่างไร ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” ว่าจบพระองค์ก็โน้มพระพักตร์เข้าหา กดสุระเสียงทุ่มกระซิบแผ่วเบา “คืนนี้เจ้ามานอนตำหนักข้าเสีย ข้าจะตอบคำถามเจ้าหนึ่งข้อ และล้างปากให้เจ้า”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น