ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 7

คำค้น : วันวาน , ต๋าเฉิง , ต่างวัย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2562 10:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7
แบบอักษร

สามวันผ่านไป 

 

สนามบิน 

 

“ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นค่ะลูก” ยิปซีเอ่ยถามลูกสาวของเธอที่สองสามวันมานี้ ลูกสาวของเธอมีท่าทีแปลกไป สีหน้าเศร้าหมองแปลก ๆ จนเธออดเป็นห่วงไม่ได้ แต่เธอก็ไม่อยากไปเซ้าซี้อะไรลูกมาก เพราะถ้ามันหนักหนามากจริง ๆ วันวานคงจะเล่าให้เธอฟังเอง บางทีลูกของเธออาจจะแค่เครียดเรื่องหาที่ฝึกงานก็ได้ 

 

“วันวานคงคิดถึงหม่าม๊า คุณพ่อ แล้วก็ทูเดย์น่าดูเลยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกขณะสวมกอดผู้เป็นแม่ของเธอ เธอพยายามแล้วที่จะทำตัวเป็นปกติแต่มันคงไม่มากพอ และเธอคิดว่าผู้เป็นแม่คงรู้สึกได้ ท่านจึงเอ่ยถามออกมาแบบนั้น 

 

“ไม่เห็นยากเลยค่ะวันวาน หนูรีบกลับบ้านไปเก็บกระเป๋าแล้วรีบจองตั๋วตามพ่อมาเลยลูก” สายลมที่เห็นลูกสาวบ่นว่ากลัวจะคิดถึงพวกเขา ก็เลยเข้าทางสายลมเขาจึงพูดโน้มน้าวใจลูกสาวสุดที่รักต่อ 

 

“คุณพ่อนี่ตลอดเลยนะคะ” วันวานหันไปทำปากจู๋ใส่ผู้เป็นพ่ออย่างน่าเอ็นดู เธอรู้ว่าพ่อของเธอเป็นห่วงและอยากให้ครอบครัวไปเที่ยวกับอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา แต่อย่างที่เธอได้บอกกับท่านไป เธออยากเคลียร์เอกสารและเรื่องที่ฝึกงานก่อน  

 

“เอาแหละ! แม่ว่าไปกันได้แล้วนะลูก จะได้มีเวลาเช็คเอกสารและหาอะไรทานก่อน” สสาผู้เป็นทั้งแม่ของยิปซีและยายของวันวานเอ่ยบอกกับลูกสาวและลูกเขยของท่าน ที่ท่านดูท่าว่าจะพูดโน้มน้าวจนหลานสุดที่รักอึดอัด 

 

“ค่ะแม่! ไว้เจอกันค่ะ คิดถึงแม่นะคะ” ยิปซีละอ้อมกอดจากลูกสาวก่อนที่จะหันไปกอดแม่สุดที่รักของเธอแทน 

 

“จ่ะ ดูและเมียกับลูกดี ๆ นะลม แม่ฝากเด็ก ๆ ด้วย” สสาเอ่ยบอกลูกเขยของท่าน 

 

 

“แน่นอนครับ” สายลมรับปากแม่ยายของเขาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น 

 

“เดินทางปลอดภัยนะคะ” วันวานเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อกับผู้เป็นแม่และน้องชายอีกครั้ง 

 

“คิดถึงพี่วันวานนะฮะ” ทูเดย์เข้ามาสวมกอดวันวาน ก่อนที่ทุกคนจะล่ำลากันอีกสักพักแล้วจึงแยกย้ายกันไป....... 

 

ตลอดทางกลับบ้านวันวานเอาแต่คิดถึงชายหนุ่มที่อยู่ภายในหัวใจของเธอมาตลอด 10 ปี ตลอดเวลาเธอเอาแต่เฝ้ารอเขา สุดท้ายสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอดกลับสูญเปล่า แต่เธอก็ตัดสินใจแล้วว่าพี่เลี้ยงเด็กที่คุณน้าหย่งเต๋อวานให้เธอหานั้น เธอเองจะเป็นคนรับงานนี้...... ด้วยเหตุผลที่ว่ายังไงคุณยายของเธอก็เข้าวัดปฏิบัติธรรมอยู่แล้ว ถึงเธอจะไปพักอยู่กับน้ายิปโซของเธอที่บ้านหลังใหญ่ เธอก็ไม่ต่างจากอยู่คนเดียวอยู่ดี เพราะลูก ๆ ของน้ายิปโซก็ไปอเมริกากันหมดแล้ว คุณน้ายิปโซก็เทียวไปเทียวมาอยู่ดี งั้นเธอก็รับงานนี้มันซะเลย เธอเองก็ชอบเด็ก ๆ อยู่แล้วมันคงไม่ยากเกินไปสำหรับเธอและที่สำคัญบางที...... บางทีถ้าเธอไปเจอกับความเจ็บปวดด้วยตัวเองมันอาจจะทำให้เธอตัดใจได้ง่ายขึ้นก็ได้....... 

ความคิดเห็น