รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 32

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2562 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 32
แบบอักษร

นี่ก็ผ่านไป5วันแล้วที่พยายามออกตามหาเมียกับลูกผม ก็ยังไม่มีวี่แววที่จะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

 "ไอ้ภูผา ไอ้เลว!" ไม่น่าปล่อยให้มันอยู่ตามลำพังกับแม่ยายเลย ถูกงูพิษมาแว้งกัดจนได้😠

 "ไอ้มาร์ค พ่อรู้แล้วว่าเมียกับลูกแกถูกจับไว้อยู่ที่ไหน"

 "ที่ไหนครับพ่อ" เหมือนมีแสงสว่างส่องทางความหวังอันแสนริบรี่ ดวงใจที่หายไปกำลังจะกลับมา

-โรงแรมร้าง-

 "หยุดร้องได้แล้ว ไม่งั้นกูจะเอากระบอกปืนยัดใส่ปากมึง!"

 "แง้ แง้~~😭" ทารกน้อยร้องไห้จ้าไม่หยุดเพราะความหิว ไอ้คนใจร้ายทำกับผมได้ยังไง😭

 "รำคาญ! กูชักจะทนไม่ไหวแล้ว" ภูผาชักเอาปืนออกมาจะยิง แต่แคนดี้ห้ามเอาไว้

 "หัดใจเย็นลงซะบ้าง! ที่มันร้องก็เพราะหิวนม ฉันจะเอามันให้ไปกินนมแม่มันเอง" เธอเอาทารกน้อยมาพลางจะเอาไปให้แม่มันเพื่อกินนมจะได้ไม่ต้องร้องเสียงดังให้หนวกหู

 "รอให้พ่อมันมาก่อนเถอะ กูจะไม่ไว้หน้าใคร" เขาได้แต่คำรามในใจอย่างโกรธแค้น ที่เขาจับลูกเมียมันมาก็เพื่ออยากให้มันมาดูลูกเมียมึงตายทีละคนต่อหน้าต่อตา นั่นแหละที่กูต้องการ😎

 

      แอ๊ด🚪

 

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นทำให้คนที่ล่ามโซ่อยู่กลับลุกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงลูกน้อยร้องหาผู้เป็นแม่

 "ลูกมึงร้องเสียงดัง เอาไป" แคนดี้เอาลูกเราเอามาสู่อ้อมอกแม่ก่อนจะเดินเท้าปึงปังออกไปพร้อมเสียงปิดประตูดัง ปัง

 "แง้ แง้~~ (แม่จ๋า ผมหิว)😢"

 "โอ๋ๆลูก คงจะหิวมากสิน่ะ แม่คิดถึงลูก ใจแทบขาดเหลือเกิน" เราสงสารลูกที่ตัวมอมแมมสีหน้าเศร้าหมองอยู่ตลอด เราให้นมลูกจนหลับเพราะความอ่อนเพลีย

 

     ปัง!🔫

 

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่หลับไปจนได้ยินเสียงปืนดังพร้อมเสียงถีบประตูพังออกปรากฎเป็นนังแคนดี้กับลูกน้องของมัน

 "ไปจับตัวมันกับลูกมันออกมา😬"

 "มึงจะจับตัวกูไปไหน ปล่อย! ลูก!" เราพยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ไม่ให้มันเอาลูกเราไปแต่ไม่ทัน

 "ปล่อยลูกกูเดี๋ยวนี้นังแคนดี้"

 "เอ้า กูจะช่วยมึงกับลูกไปหามาร์ค รู้หรือเปล่าว่าผัวมึงมา"

 "พี่มาร์ค!" เขามาทำไม มาให้ตัวเองตายงั้นเหรอ ไม่! เขาจะต้องไม่ตายเพียงเพราะฉัน!

 

 

        ______________

 

 

 "กูมาแล้ว ทีนี้ก็ปล่อยเมียกับลูกกูได้แล้ว" ผมมาคนเดียวตามคำสั่งของไอ้ภูผาว่าให้มาคนเดียว ห้ามตุกติก ไม่งั้นเมียกับลูกผมตาย!

 "เดี๋ยวมึงก็จะได้เจอหน้าเมียกับลูกมึงแล้ว หึๆ😏" ไม่ทันขาดคำ แคนดี้เอายูกิกับลูกมาริคมา

 "ยูกิ!"

 "นายมาทำไม กลับไป" คำพูดแรกที่เจอทำให้ผมเสียใจอยู่ไม่น้อย ผัวมาช่วยนะเนี่ย ไม่สำนึกบ้างเลย

 "พี่เป็นห่วงยูกับลูก😢...กูมาแล้ว ฆ่ากูเลยสิแล้วปล่อยเธอกับลูกไป" ผมยอมตายดีกว่าเห็นคนที่เรารักต้องตายต่อหน้า

 "ได้ ถ้ามึงอยากตาย กูจะสงเคราะห์ให้" ไอ้ภูผายิ้มเหยียดใส่ ก่อนจะเล็งปืนมาที่หน้าผากผม

 

 ปัง!🔫

 

ผมลืมตาขึ้นเห็นคนรักมาขวางเอาไว้ทำให้รับกระสุนแทนผม เลือดสดเซ็นกระสาดใส่ตัวจนได้กลิ่นคาวเลือด

 "ยูกิ!" ผมช็อคมากที่เห็นเธอเข้ามารับความตายแทนผม

 "ฉัน...รัก...นาย ฝากลูก..เราด้วย เฮือก!" สิ้นลมหายใจสุดท้าย เธอจากไปผมแล้ว ทำไม! คนที่ผมรักต้องไปจากผมด้วย😭😭

 "ทีนี้ก็ตามึงแล้ว ตายตามเมียมึงไปซะเถิดไอ้มาร์ค"

 

     ปัง!🔫

 

 "อั่ก!"

คนที่โดนยิงไม่ใช่ผมแต่เป็นไอ้ภูผา ผมหันไปดูปรากฎว่าเป็นพ่อผมพร้อมพาลูกน้องนับสิบคนมา

 "ตามาร์คเป็นไงบ้างลูก"

 "พ่อ ยูเขาจากไปก่อนผมแล้วครับ ผมจะอยู่ยังไง! ฮือๆ"

 "ว่าไงนะตามาร์ค!😱" พ่อตกใจเมื่อรู้ว่าเธอตายไปแล้ว เหลือเพียงลูกน้อยเป็นตัวแทนความรักที่ผมมีให้เธอ

หลังจากที่จัดการพวกคนชั่วได้แล้ว แคนดี้ติดคุกตลอดชีวิต ไอ้ภูผาถูกยิงตาย ผมจัดงานศพให้เธอ วันนี้เป็นวันที่สามของการสวดศพ ผมจะต้องดูแลลูกของเราให้ดีที่สุด เธอไม่ต้องห่วงนะ ไปสู่สุขคติที่ดี ความรักของเธอจะอยู่ในใจผมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน

 

        -จบบริบูรณ์-

 

 "คัท!🎬"

 

✂✂✂✂✂✂✂✂✂

แต่งไปร้องไห้ไป😢

 

 

ความคิดเห็น