ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 11 [100%]

ชื่อตอน : Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 11 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 113.9k

ความคิดเห็น : 522

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2562 01:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 900
× 0
× 0
แชร์ :
Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 11 [100%]
แบบอักษร

 

Why? ทำไมต้องร้าย ทำไมต้องรัก ภาค 2 ...ตอนที่ 11 

Author : 여 님 (ยอนิม) 

                         

                

“มึง..กูอยากไปเที่ยวต่างประเทศบ้างว่ะ” แม็คพูดขึ้นยิ้มๆ เมื่อนอนลงข้างๆนันได้สักพัก ทให้นันหันไปมองหน้าคนรักพร้อมกับเลิกคิ้วทันที 

 

“สัด ที่มึงเรียนอยู่ไม่ใช่ต่างประเทศรึไง” นันถามกลับไปอย่างนึกขำ 

 

“กูหมายถึงประเทศอื่นบ้างไง” แม็คย้อนกลับมา 

 

“มึงอยากไปที่ไหน” นันถามกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ สายตาก็หันกลับไปมองที่นอกระเบียงห้อง 

 

“ญี่ปุ่น” แม็คตอบพร้อมกับเหลือบมองสีหน้าของนัน นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ 

 

“เก็บเงินสิ กลับไปเรียนครั้งนี้ ถ้ามึงเก็บเงินได้สักก้อน มากพอที่จะไปเที่ยวโดยไม่ลำบาก กลับมารอบหน้า กูจะพาไปเที่ยว” นันเสนอขึ้น แม็คผงกหัวขึ้นมาองหน้านันทันที  

 

“แน่ใจนะ ว่าถ้ากูเก็บได้จริง มึงจะไม่เบี้ยวกู” แม็คถามเพื่อความแน่ใจ นันหัวเราะในลำคอเบาๆ 

 

“เออ ไม่เบี้ยวหรอก แต่มึงอย่าไปทำงานเพิ่มก็แล้วกัน” นันพูดดักเอาไว้ก่อน ทำให้แม็คหน้ามุ่ยลงเล็กน้อย 

 

“ถ้าไม่ทำจะเก็บเงินได้ไง” แม็คบ่นออกมา 

 

“เก็บได้ ถ้ามึงคิดจะเก็บแบบจริงจัง ปาร์ตี้ก็หยุดบ้าง อย่าคิดว่ากูไม่รู้” นันพูดเสียงนิ่งแล้วหันมามองหน้าแม็ค แม็คชะงักไปนิด 

 

“กูก็ไปกับไอ้โอมมั้ยล่ะ ไม่ได้ไปคนเดียว แล้วก็ไม่ได้ไปบ่อยสักหน่อย” แม็คบอกออกมา เพราะมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เพื่อนๆของเขาจัดปาร์ตี้วันเกิด เขาเลยจำต้องไปร่วมด้วยอย่างเสียไม่ได้ เขาก็มีบอกนันบ้าง ไม่ได้บอกบ้าง เพราะไปกับโอม เลยรู้ว่านันคงไม่ว่าอะไรแน่นอน  

 

“กูแค่พูดเฉยๆ อย่าร้อนตัว” นันยกยิ้มนิดๆ  

 

“มึงมัวแต่พูดมาก หลับพักผ่อนก่อนเหอะ” แม็คเปลี่ยนเรื่องพูดทันที นันเองก็รู้เลยไม่พูดเรื่องปาร์ตี้ต่อ 

 

“ก็มึงชวนกูคุย กูจะหลับได้ไง” นันแกล้งว่าออกมาอย่างหยอกๆ แม็คเลยทำท่าจะลุกขึ้น แต่นันก็คว้าแขนเอาไว้อย่างรวดเร็ว 

“จะไปไหน” นันถามเสียงนิ่ง  

 

“ก็ให้มึงนอนสบายๆไง” แม็คตอบกลับ นันจ้องหน้าแม็คโดยไม่พูดอะไร ก่อนที่แม็คจะยกยิ้มขำบ้าง เพราะรู้ว่านันคงคิดว่าแม็คประชด 

“มึงนอนเหอะ กูจะลงไปหาไอ้โอมหน่อย อยากสำรวจบ้าน” แม็คบอกออกมาอีก นันเลยปล่อยแขนของแม็คแต่โดยดี 

 

“อีกสักชั่วโมงมาปลุกกูด้วยละกัน” นันบอกออกมาก่อนจะหลับตาลง แม็คตอบรับ แล้วขยับลงจากเตียง เพื่อลงไปหาโอมที่ชั้นล่างของบ้าน 

 

“ไอ้นันล่ะ” โอมทักขึ้น เมื่อเห็นแม็คเดินลงมาหาที่ห้องรับแขก 

 

“ให้มันนอนพักสักแป๊บก่อนน่ะ แล้วนี่มึงจะทำอะไรหรือไปไหนรึเปล่าวะ” แม็คถามขึ้น 

 

“กูว่าจะไปดูรีสอร์ทสักแป๊บแล้วไปเอาอาหารกลางวันมาให้พวกมึงด้วย ไปกับกูมั้ยล่ะ ไม่นานหรอก” โอมชวนขึ้น  

 

“แล้วไอ้นันล่ะ” แม็คถามอย่างลังเล 

 

“ให้มันนอนพักไปก่อน ถ้ามันตื่นมาไม่เจอ เดี๋ยวมันก็โทรหามึงเองแหละ” โอมตอบกลับมา แม็คจึงพยักหน้ารับ  

 

“แต่กูขอขึ้นไปบอกมันหน่อยดีกว่า มันคงยังไม่หลับดี” แม็คพูดขึ้น เขาคิดว่าอย่างน้อยบอกนันไปก่อนน่าจะดีกว่า เขาจึงกลับขึ้นไปบนห้องอีกครั้ง แล้วไปเรียกนันเบาๆ 

“นัน..นัน” แม็คเรียกคนรัก นันลืมตามามองเล็กน้อย เพราะกำลังเคลิ้มๆ 

“กูเดินไปรีสอร์ทกับไอ้โอมนะ” แม็คบอกออกไป นันขมวดคิ้วเข้าหากัน 

 

“จะไปทำไม” นันถามกลับเสียงเรียบ 

 

“มันชวนไปเดินเล่น แล้วจะไปช่วยมันเอาข้าวกลางวันกลับมาด้วย” แม็คตอบไปตามที่โอมชวน นันมองหน้าแม็คก่อนจะพยักหน้ารับ 

 

“อย่าไปกวนอะไรเค้ามากนักล่ะ บอกไอ้โอมให้เตรียมเบียร์ให้กูด้วย” นันบอกออกมา เพราะเขาอยากนอนพักสักหน่อย แม็คจึงพยักหน้ารับ ก่อนที่จะลงจากห้องมาหาโอมอีกครั้ง พร้อมกับบอกโอมเรื่องเบียร์ที่นันสั่งเอาไว้ 

 

“ผัวมึงเนี่ย ขาดแอลกอฮอล์ไม่ได้เลยนะ” โอมแกล้งแซวออกมา 

 

“ปากมึงเนี่ย น่าถีบ” แม็คว่าเพื่อนกลับไปไม่จริงจังนัก เขาว่าเรื่องที่โอมพูดคำว่าผัวออกมา โอมก็หัวเราะเบาๆ ทั้งสองปิดบ้าน แล้วเดินไปตามทางเดินสวนข้างบ้าน เพื่อไปยังรีสอร์ทที่อยู่ไม่ไกล ระหว่างบ้านพักกับรีสอร์ทจะมีรั้วกั้น และมีประตูเชื่อมไปถึงกัน 

 

“คนก็เยอะเหมือนกันนี่” แม็คพูดขึ้น เมื่อเห็นรถที่จอดอยู่ตรงลานจอด 

 

“ถ้าวันหยุดยาวเยอะกว่านี้อีก” โอมตอบกลับ ก่อนจะพาแม็คเดินดูรอบๆบริเวณรีสอร์ท 

 

“กว้างมากเลยว่ะ ตอนมองเข้ามาทางด้านหน้า ไม่คิดว่าจะกว้างขนาดนี้” แม็คพูดขึ้น เมื่อโอมพาเดินเล่นดูบ้านพักในรีสอร์ท 

 

“นี่กูยังพามึงเดินไม่ถึงครึ่งเลยนะ” โอมพูดออกมาอย่างขำๆ 

 

“พอเหอะ กูร้อน อยากหาน้ำดื่มว่ะ” แม็คยอมแพ้ในการเดินทัวร์รีสอร์ท 

 

“เดี๋ยวพาไปที่ฟร้อนท์ อยู่ริมน้ำด้วย ไปหาอะไรดื่มกันที่นั่นละกัน” โอมเสนอออกมา ก่อนที่จะพาแม็คเดินไปที่ฟร้อนท์ริมน้ำ ซึ่งเป็นร้านอาหารด้วย 

 

“สวัสดีค่ะคุณโอม” พนักงานต้อนรับทักทายขึ้นมาอย่างสนิทสนม 

 

“สวัสดีครับพี่แพร วันนี้เป็นไงบ้างครับ” โอมถามกลับไป 

 

“เดี๋ยวตอนบ่ายจะมีแขกเป็นคณะมาอีก 20 คนค่ะ จองห้องจัดเลี้ยงไว้ด้วย” พนักงานสาวตอบกลับ โอมพยักหน้ารับ 

 

“งั้นถ้ามีอะไรฉุกเฉิน โทรบอกผมได้นะครับ พอดีวันนี้เพื่อนผมมาเที่ยวด้วย ผมอาจจะไม่ได้เดินมาดูบ่อยๆ” โอมบอกพนักงานสาวไปตรงๆ อีกฝ่ายก็ยิ้มรับ ก่อนที่โอมจะพาแม็คไปสั่งเครื่องดื่ม แล้วมานั่งที่โต๊ะริมน้ำ 

 

“เราลงเล่นน้ำได้เลยใช่มั้ยวะ” แม็คถามขึ้น 

 

“เออ แต่ถ้ามึงอยากส่วนตัวก็ไปลงเล่นที่บ้านพักก็ได้ อ่อ ที่นี่มีล่องแก่งด้วยนะ สนมั้ย” โอมชักชวนขึ้นยิ้มๆ แม็คทำหน้าเหยเล็กน้อย เพราะเขาไม่เคยเที่ยวเล่นอะไรแบบนี้  

 

“กูไม่ค่อยถนัดว่ะ” แม็คตอบกลับไป โอมก็ไม่ได้พูดชักชวนอีก เพราะเขาแอบคิดว่าจะไปชวนนัน และนันเองก็คงหาทางพาแม็คไปล่องแก่งด้วยได้อยู่แล้ว 

 

“พี่โอมมมม” เสียงเรียกดังขึ้น พร้อมกับแรงกระแทกจากเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่โผเข้ามากอดโอมทางด้านหลัง 

 

“มาได้ไงวะอ้อน” โอมทักเด็กหนุ่มกลับไป ซึ่งแม็คเองไม่คุ้นหน้าสักเท่าไร เลยไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นใคร แต่ดูจากหน้าตาแล้ว แม็คคิดว่าน่าจะอยู่มอปลาย 

 

“อ้อนขอพ่อมานอนค้างที่นี่แหละ ออฟก็มาด้วย” เด็กหนุ่มพูดขึ้น โอมเลยมองหาคนที่อ้อนพูดถึง ก็เห็นอีกคนเดินหน้าเซ็งๆเข้ามา  

 

“สวัสดีครับพี่โอม” เด็กหนุ่มที่ชื่อออฟยกมือไหว้โอมทันที โอมพยักหน้ารับ  

 

“เออ ลืมแนะนำ อ้อน ออฟ นี่เพื่อนพี่ ชื่อแม็คพอดีพี่ชวนมาเที่ยว มีอีกคนด้วยนะ แต่นอนพักอยู่ที่บ้าน แม็ค นี่น้องกู ลูกลุงที่เป็นเจ้าของรีสอร์ทที่นี่น่ะ สองคนนี้เป็นแฝดกัน” โอมแนะนำให้น้องชายและแม็ครู้จักกัน เด็กหนุ่มจึงยกมือไหว้แม็คทันที อ้อนมองแม็คด้วยดวงตาสุกใส 

 

“พี่แม็คหล่อจัง” อ้อนพูดชมออกมาอย่างเขินๆ แม็คก็ยิ้มรับนิดๆ  

 

“แฝดจริงๆเหรอวะ” แม็คหันไปถามโอม เพราะทั้งสองคนไม่เหมือนกันสักเท่าไร เพราะอ้อนจะตัวเล็กๆหน้าหวานๆ ผิวขาวใส ส่วนออฟจะตัวสูงกว่าหน้าดูคมเข้มกว่าด้วย 

 

“แฝดไข่คนละใบน่ะ” โอมขยายความให้แม็ครับรู้ 

 

“พี่แม็คพักกับพวกเราที่บ้านด้วยใช่มั้ยพี่โอม” อ้อนถามโอมทันที  

 

“ใช่ แต่แกอย่าไปวอแวแม็คมันมากรู้มั้ยอ้อน เจ้าของเค้าหวง” โอมพูดดักเอาไว้ก่อน เมื่อเห็นสายตาที่อ้อนมองแม็ค  

 

“อะไรเล่า อ้อนไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย” เด็กหนุ่มตอบเสียงอ้อมแอ้ม แต่ก็หน้าแดงเมื่อเห็นแม็คมองมายิ้มๆ แม็คเองก็ยิ้มอย่างเอ็นดู ไม่ได้คิดอะไร 

 

“เดี๋ยวพี่ไปสั่งอาหารกลางวันเพิ่มก่อนดีกว่า พวกแกสองคนมาเพิ่มด้วยแบบนี้ เดี๋ยวพากลับไปที่บ้านพร้อมกันเลย” โอมบอกออกมา ก่อนจะลุกไปสั่งอาหารกลางวันให้น้องๆด้วย 

 

“พี่แม็คจะมาเที่ยวอยู่กี่วันครับ” อ้อนนั่งลงข้างๆแม็คแล้วถามขึ้นทันที 

 

“น่าจะ 2 คืนนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน” แม็คตอบกลับไป  

 

“ดีเลย ผมจะได้มีเพื่อนเล่นน้ำ เพราะออฟไม่ค่อยอยากเล่นกับผมเลย” อ้อนแขวะแฝดของตัวเอง  

 

“ก็อ้อนชอบเล่นอะไรแบบเด็กๆ โตแล้วนะเว้ย” ออฟเถียงออกมา ก่อนที่ฝาแฝดจะเถียงกันไปมาเรื่อยๆ ซึ่งแม็คมองว่าไม่ได้เถียงกันจริงจัง เหมือนเถียงเล่นๆเอาชนะกันเล่นๆมากกว่า 

 

“อะไรกันสองคนนี้ ทะเลาะกันได้ตลอดเวลาจริงๆ” โอมเดินกลับมาแล้วบ่นขึ้น ก่อนจะให้น้องไปนั่งรอเวลาเดินกลับบ้านพักด้วยกัน ระหว่างนั้น อ้อนก็มานั่งชวนแม็คคุย ถามนั่นถามนี่ไปเรื่อย แม็คก็ตอบกลับไปตามปกติ จนได้อาหารที่ทางห้องอาหารทำไว้ ทั้งสี่คนจึงช่วยกันถือกลับไปที่บ้านพัก โดยไม่ลืมติดเบียร์มาด้วย 

 

“อ้อน อย่าส่งเสียงดังนะ เพื่อนพี่นอนอยู่ข้างบน เรากับออฟนอนห้องอีกฝั่งไปก่อน เข้าใจมั้ย” โอมบอกน้องทั้งสองของตนเอง ถึงแม้ว่าบ้านนี้จะเป็นบ้านของเด็กหนุ่มทั้งสอง แต่พ่อของเด็กหนุ่มก็ให้สิทธิ์ขาดกับโอม เวลาดูแลน้องๆทั้งสองคน อ้อนกับออฟรับคำ ก่อนจะพากันขึ้นไปบนห้อง ส่วนแม็ค เมื่อช่วยโอมเอาของเก็บในครัวเรียบร้อย ก็ขึ้นห้องไปดูนันบ้าง เพราะว่านันก็นอนมาร่วมชั่วโมงกว่าแล้ว แต่แม็คก็ยังไม่คิดจะปลุกนันในตอนนี้ กะว่าจะให้นอนอีกนิด แม็คจึงค่อยๆขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆ แต่ดูเหมือนว่านันจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อน 

 

“กี่โมงแล้ว” นันถามขึ้น 

 

“เที่ยงแล้วล่ะ มึงหิวรึยัง ไอ้โอมมันสั่งอาหารมาให้แล้ว” แม็คตอบกลับไป 

 

“ยังไม่หิวเท่าไร แต่ถ้ามึงกับมันหิวก็กินก่อนได้เลย” นันตอบกลับ พร้อมกับดึงแม็คมาโอวกอดเอาไว้ แม็คก็เอาหัวหนุนไหล่แกร่งของนันเอาไว้ 

 

“อ่อ น้องไอ้โอมมาอยู่ด้วยนะ เป็นแฝดสองคน อยู่มอปลายละ” แม็คพูดบอกออกมาเมื่อนึกได้  

 

“ผู้ชาย? ผู้หญิง?” นันถามกลับ 

 

“ผู้ชายทั้งคู่” แม็คตอบ นันก็พยักหน้ารับ ก่อนที่จะนอนนิ่งๆกันอีกสักพัก นันก็ลุกไปล้างหน้าล้างตา เพราะไม่อยากให้โอมกับน้องสองคนหิ้วท้องรอเขากับแม็คนานเกินไป พอล้างหน้าเสร็จ นันกับแม็คก็เดินลงไปด้วยกัน 

 

“พี่แม็คลงมาแล้ว” เสียงใสของอ้อนดังขึ้น ก่อนทีเด็กหนุ่มจะชะงักพร้อมกับขมวดคิ้ว เมื่อเห็นชายหนุ่มอีกคนเดินกอดคอแม็คลงมา  

 

“หลับสบายมั้ยมึง” โอมทักนันขึ้นมา  

 

“ก็ดี” นันตอบกลับ พร้อมกับมองเด็กหนุ่มทั้งสองคนสลับไปมา โอมเลยแนะนำให้นันรู้จักกับน้องชายทั้งสอง และทั้งสองคนก็ยกมือไหว้นัน  

 

“ไปกินข้าวกลางวันกัน ไปนั่งที่ระเบียงหลังบ้าน บรรยากาศดี” โอมชักชวน อ้อนพยายามจะเดินเข้ามาเกาะแขนแม็คเพื่อเดินไปด้วยกัน แต่เด็กหนุ่มก็วืด เพราะนันรั้งตัวแม็คให้เดินไปพร้อมกับเขา เด็กหนุ่มมองตามหลังนันกับแม็คอย่างสงสัย 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

“รถมอเตอร์ไซค์หน้าบ้านเป็นของพี่นันเหรอครับ” ออฟถามขึ้นด้วยความสนใจ เมื่อมานั่งที่โต๊ะอาหารที่ระเบียง โดยที่นันนั่งกับแม็ค โอมนั่งหัวโต๊ะ ส่วนออฟกับอ้อนนั่งฝั่งตรงกันข้ามกับนัน

“ใช่” นันตอบสั้นๆ แขนของเขาวางพาดไปบนพนักเก้าอี้ของแม็ค

“อย่างเท่ห์เลยพี่ ผมอยากได้สักคัน แต่พ่อไม่อนุมัติ” ออฟบอกออกมาอย่างเซ็งๆ

“อยากได้ไปทำอะไร” นันถามกลับ

“ก็เอาไปซิ่งสิพี่” ออฟตอบกลับตามที่คิด

“ซิ่งที่ไหน” นันถามต่อ ออฟทำหน้างงเล็กน้อย

“ก็ถนนไงพี่ จะให้ซิ่งที่ไหนล่ะ” ออฟตอบไปตามที่คิด นันพยักหน้ารับ

“สมควรที่เค้าจะไม่อนุมัติ” นันตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โอมก็หัวเราะขำออกมา ส่วนออฟก็ทำหน้าเหวอไปนิด

“กินข้าวกันเหอะ” โอมพูดขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะตักข้าวใส่จานแล้วนั่งกินไปพร้อมกัน

“พี่แม็คลองชิมผัดฉ่าดูครับ เป็นเมนูเด็ดของร้านอาหารเราเลยนะครับ” อ้อนพูดขึ้นพร้อมกับตักผัดฉ่าทะเลใส่จานให้แม็ค โอมมองหน้านันทันที

“ขอบคุณครับ” แม็คบอกออกมาพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ อ้อนยิ้มรับทันที แต่ก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อนันตักผัดฉ่าที่เด็กหนุ่มตักใส่จานให้แม็ค มาใส่จานตัวเองแทน อ้อนมองหน้านันด้วยความไม่เข้าใจ และไม่พอใจ แม็คหันไปมองหน้าของนันทันที

“มึงกินได้รึไง” นันถามกลับไป เพราะผัดฉ่าค่อนข้างเผ็ด แถมยังมีกระเทียมด้วย

“ไม่ได้” แม็คตอบเสียงอ่อย นันหันไปมองหน้าอ้อนพร้อมกับเลิกคิ้วใส่

“พี่แม็คไม่ชอบกินเหรอครับ” อ้อนถามด้วยความไม่รู้

“ไอ้แม็คมันแพ้กระเทียม แล้วกินเผ็ดไม่ได้” โอมเป็นฝ่ายตอบน้องชายตัวเอง แม็คก็ยิ้มรับอย่างขัดเขิน

“กูสั่งผัดฉ่ามาไว้สำหรับกูกับไอ้นัน ส่วนของมึงก็มี พวกนี้” โอมชี้ไปที่เมนูอาหารสำหรับแม็ค

“ขอบใจว่ะมึง” แม็คตอบกลับ

“ผมขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่าพี่แม็คกินไม่ได้” อ้อนบอกออกมาเสียงแผ่ว แล้วเหลือบมองนันเล็กน้อย ก็เห็นนันมองมาด้วยสายตานิ่งๆ

“ไม่เป็นไรครับ” แม็คตอบกลับ ก่อนที่จะนั่งกินข้าวกันต่อ ออฟมีชวนนันคุยเป็นระยะเพราะเขาชอบเรื่องรถ พอรู้จากโอมว่านันเก่งเรื่องรถ และมีสนามแข่ง ออฟนี่แทบจะบูชานันเป็นไอดอลของเขา ส่วนอ้อนก็ชวนแม็คคุย แต่มักจะถูกนันขัดเป็นระยะเช่นเดียวกัน

“ที่นี่มีล่องแก่งด้วยนะครับพี่แม็ค ตอนบ่ายไปเล่นด้วยกันมั้ยครับ” อ้อนพูดชวนขึ้นมา แม็คมีสีหน้าสนใจ

“ไว้เล่นพรุ่งนี้” นันพูดขัดขึ้นมาก่อน ทำให้แม็คชะงักไปนิด แต่ก็หันไปพยักหน้าให้นัน

“อืม เล่นพรุ่งนี้ก็ได้ เอาไว้เป็นพรุ่งนี้ละกันนะครับอ้อน” แม็คตอบนัน แล้วหันมาพูดกับเด็กหนุ่มต่อ ทำให้อ้อนมองนันอย่างไม่พอใจ และสงสัยบางอย่าง

“งั้นวันนี้เล่นน้ำตรงหลังบ้านนี้ก่อนละกัน” โอมเสนอขึ้น เพราะตรงชานหลังบ้านพักนี้ มีชานไม้ริมน้ำให้นั่งเล่น แล้วลงเล่นน้ำตรงชานไม้นี้ได้เลย แถมบรรยากาศยังดีมากๆด้วย ทุกคนก็เห็นดีด้วย เมื่อทานอาหารเสร็จ ทุกคนก็ช่วยกันเก็บกวาด โอมจไปเตรียมเครื่องดื่ม เพื่อไปนั่งที่ชานไม้ริมน้ำ

“พี่โอม” อ้อนวิ่งมาเกาะแขนพี่ชายอย่างรวดเร็ว

“อะไร” โอมถามกลับ อ้อนมองซ้ายมองขวา เพราะเขามีเรื่องอยากจะคุยกับโอมสองคนเท่านั้น

“อ้อนอยากรู้ พี่นันกับพี่แม็คเป็นอะไรกัน ทำไมพี่นันดูหวงพี่แม็คแล้วชอบขัดอ้อนตลอดเลย” อ้อนถามโอมอย่างข้องใจ โอมหัวเราะขำออกมาทันที

“หึหึ จำที่พี่บอกไม่ได้เหรอ ว่าเจ้าของไอ้แม็คขี้หวงน่ะ” โอมบอกกลับไป อ้อนนิ่งไปนิดแล้วตาโต

“เจ้าของพี่แม็ค คือพี่นันงั้นเหรอ พี่แม็คกับพี่นันเป็นแฟนกันเหรอครับ” อ้อนถามอย่างตกใจ

“ก็ใช่น่ะสิ เตือนไว้ก่อนเลยนะ อย่าไปวุ่นวายกับไอ้แม็คมันมาก โดนไอ้นันกัดกลับมาแล้วอย่าร้องไห้มาฟ้องพี่ล่ะ เพราะพี่เตือนเราแล้ว” โอมพูดออกมาอย่างขำๆ เขารู้ว่านันไม่คิดจะทำอะไรรุนแรงกับน้องชายของเขาอยู่แล้ว เพราะอ้อนเองก็เหมือนเด็กที่เจออะไรที่ถูกใจแล้วอยากใกล้ชิด แต่ไม่ถึงขั้นอยากจะแย่งชิงแน่นอน อีกอย่างโอมคิดว่าแม็คก็ไม่ได้ชอบแนวน้องชายเขาแน่ๆ

“อ้อนไม่ร้องไห้หรอก เค้าจะกล้าทำอะไรอ้อนล่ะ” เด็กหนุ่มพูดอย่างดื้อดึง ส่วนหนึ่งเพราะอยากเอาชนะแบบเด็กๆด้วย

“เออๆ ช่วยพี่ยกกระติกน้ำแข็งออกไปหน่อย” โอมส่งกระติกน้ำแข็งให้น้องชาย ส่วนเขาก็ยกลังเบียร์ออกไปที่ชานหลังบ้าน ก็เห็นนันนอนเอนอยู่กับเก้าอี้นอน โดยมีแม็คนั่งอยู่ข้างๆตรงที่ว่าง ส่วนออฟ โอมใช้ให้ไปเอาน้ำผลไม้ที่รีสอร์ท

“พี่แม็คดื่มอะไรดีครับ มีเบียร์กับสปาย” เด็กหนุ่มถามขึ้นอย่างเอาใจ

“เบียร์ ขอบใจ” เสียงของนันดังแทรกขึ้นมา ทำให้อ้อนชะงักไปนิด แล้วแอบเบะปากใส่นัน

“อ้อนถามพี่แม็ค” เด็กหนุ่มพูดขึ้น ทำให้แม็คหันไปมองหน้านันทันที เพราะกลัวว่านันจะไม่พอใจเด็กหนุ่ม

“แขกมีสองคน ถามคนเดียวไม่คิดว่าเสียมารยาทบ้างเหรอ” นันถามกลับไป ทำให้อ้อนหน้าตึงไปนิด

“พี่เอาเบียร์เหมือนนันนั่นแหละครับ” แม็ครีบพูดแทรก เพราะเขาไม่อยากให้โอมลำบากใจ แต่หารู้ไม่ว่าโอมนั่งขำน้องตัวเองที่โดนนันพูดแดกดันอยู่

“ครับ” อ้อนตอบรับแม็ค แล้วหยิบเบียร์กระป๋องให้แม็ค และส่งให้นันด้วยอย่างเสียไม่ได้ นันส่งเบียร์ให้กับแม็ค

“เปิดให้หน่อย” นันบอกออกมา แม็คก็รับมาเปิดให้

“เปิดเองไม่เป็นเหรอครับ ทำไมต้องใช้พี่แม็คด้วย” อ้อนอดไม่ได้ที่จะพูดแดกดันนันกลับไปบ้าง นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ ซึ่งอ้อนไม่เข้าใจว่านันยิ้มทำไม

“พี่ใช้เมียพี่เปิดเบียร์ให้ มันก็ไม่แปลกอะไรนะ แต่แปลกตรงที่คนนอกมาสงสัยนี่แหละ” นันพูดออกมา ทำให้แม็คร้อนหน้าวูบ รู้สึกกระดากอายอ้อนอยู่ไม่น้อย ที่นันเรียกเขาว่าเมียต่อหน้าเด็กหนุ่ม อ้อนอ้าปากค้าง แถมยังหน้าแดงไปตามคำพุดของนันอีกต่างหาก เขารู้สึกเขินกับคำว่าเมียที่นันพูดออกมา กับรู้สึกหน้าชาเพราะคำพูดแดกดันของนัน ที่บอกว่าเขาเป็นคนนอกด้วย

“พี่ว่าอ้อนเหรอ” เด็กหนุ่มเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

“ไม่รู้ตัวเหรอ” นันก็ถามย้อนกลับไปบ้าง

“นัน พอเหอะ นี่เด็กนะเว้ย โทษทีว่ะโอม” แม็คปรามนันแล้วหันไปขอโทษเพื่อนตัวเอง

“หึหึ ไม่เป็นอะไร กูเตือนมันแล้ว” โอมพูดออกมาตรงๆ อ้อนหันไปมองค้อนพี่ชายตัวเอง

“พี่แม็คไม่เห็นเหมาะสมกับพี่เลย” อ้อนพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ แม็คได้แต่ถอนหายใจ เพราะอ้อนเองก็ไม่ยอมหยุดเถียงกับนันอยู่ดี

“ก็ไม่เหมาะจริงๆนั่นแหละ” นันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ เขาไม่ได้รู้สึกเคืองหรือโกรธเด็กหนุ่มเลยสักนิด แค่หมั่นไส้ในความเอาแต่ใจเท่านั้น อ้อนไม่ใช่คนที่เขาจะต้องมานั่งระแวงว่าจะมาแย่งแม็คไปจากเขาเลยสักนิด ถึงแม้ว่าเขาจะมองออกว่าอ้อนสนใจแม็คก็ตามที แต่ก็ดูออกว่าเป็นการสนใจแบบเด็กๆเท่านั้นเอง

“แต่พี่สองคนเข้ากันได้ดี เข้ากันได้ดีมาก เข้ากันได้ทุกเรื่อง เข้ากันได้ทุกที่ ทุกเวลา” นันพูดย้ำคำว่าเข้า แม็คหน้าขึ้นสี เพราะเข้าใจสิ่งที่นันสื่ออกมาได้ดี ส่วนอ้อนทำหน้างง

“มึงต้องเข้าใจว่ะไอ้นัน น้องกูมันซื่อ” โอมพูดอย่างขำๆ นันก็หัวเราะออกมาจากลำคอ อ้อนหันไปหาพี่ชายตัวเองทันที

“อะไรอ่ะพี่โอม หมายความว่าอะไร อ้อนไม่เข้าใจ” เด็กหนุ่มถามพี่ชายตัวเองทันที โอมก็แค่ยิ้มรับ แต่ไม่ไขความกระจ่างให้น้องชาย นันส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ก่อนจะยกเบียร์ขึ้นดื่ม

“มานั่งตรงนี้” นันที่เอนพิงเก้าอี้นอน ขยับเล็กน้อย แล้วเรียกให้แม็คไปนั่งข้างๆตนเอง

“นั่งตรงนี้ก็ได้” แม็คตอบกลับ เพราะรู้สึกเขินไม่น้อยที่ต้องนั่งเบียดอยู่บนเก้าอี้นอนตัวเดียวกัน ลำพังแค่โอมคนเดียว เขาก็ยังไม่รู้สึกเขินเท่าไร แต่นี่มีอ้อนกับออฟด้วย

“มานั่งนี่” นันพูดย้ำอีกครั้ง แม็คขมวดคิ้วแล้วบ่นเสียงอุบอิบ แต่ก็ยอมขยับไปนั่งข้างๆนันทันที พร้อมกับยกแขนไปโอบไหล่แม็คเอาไว้ อ้อนหันมามองหลังจากที่ไม่ได้คำตอบจากโอม นันยักคิ้วใส่อ้อน ทำให้อ้อนฮึดฮัดอยู่คนเดียว

“อ้อนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่าเดี๋ยวลงมาเล่นน้ำ” เด้กหนุ่มถอยไปตั้งหลักก่อน จึงจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย

“มึงก็ไปแกล้งน้องทำไมวะ” แม็คถามนันหลังจากที่อ้อนเข้าไปในบ้านแล้ว

“ก็น้องไอ้โอมมันกวนกูก่อน” นันตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“กูก็ว่างั้น นี่กูเตือนมันแล้วนะ ยังจะดื้ออีก ให้เจอของจริงบ้างก็ดี” โอมเห็นดีเห็นงามกับที่นันแกล้งอ้อนอีกคน

“มึงสองคนนิสัยไม่ดีว่ะ แกล้งเด็ก” แม็คบอกออกมาอย่างไม่จริงจังนัก เพราะเขาเองก็รู้ว่านันไม่ได้แกล้งอะไรอ้อนมากมายนัก แค่แกล้งให้หงุดหงิดเล่นเท่านั้นเอง แต่เมื่อเห็นว่าโอมไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจอะไร เขาก็สบายใจ พอดีกับที่มือถือของโอมดัง โอมจึงแยกไปคุย

“มึงยังมีมุมผัวให้เด็กหลงอีกเหรอวะ” นันแกล้งถามขึ้นมาเมื่ออยู่สองคน

“มุมผัวอะไรของมึง” แม็คถามกลับอย่างขำๆ

“ก็มุมที่คนอยากได้มึงเป็นผัวไง มึงคิดว่าเด็กอ้อนนั่นอยากได้มึงเป็นเมียรึไง” นันพูดออกมาตรงๆ พร้อมรอยยิ้มขำ

“แล้วไง กูเป็นผัวคนอื่นไม่ได้รึไง ใช่ว่ากูจะไม่เคยมีเมียสักหน่อย” แม็คย้อนกลับไป นันเลิกคิ้วนิดๆ แล้วหัวเราะออกมา

“อะไร หัวเราะทำไม” แม็คถามขึ้นทันที เมื่อนันเอาแต่หัวเราะ

“หึหึ เออ มึงเคยมีเมีย แต่มันเป็นอดีตไปแล้วว่ะ เพราะตอนนี้มึงเปลี่ยนไทป์มาเป็นเมียแล้ว อีกอย่างนะ กูว่ามึงกลับไปเป็นผัวใครไม่ได้แล้วล่ะ” นันพูดออกมาอย่างขำๆ แม็คหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วแสร้งยักไหล่

“ไม่ลองไม่รู้” แม็คแกล้งยั่วกลับไป ก่อนจะโดนนันจิกเส้นผมทางด้านหลังเบาๆเพื่อรั้งให้หันหน้ามาทางเขา

“ถ้าอยากตายก็ลองดู” นันพูดเสียงเข้ม แต่ดวงตาพราวระยับ ไม่ได้โกรธอะไรจริงจัง แม็คเม้มปากนิดๆเพราะกลั้นยิ้ม

“มึงกล้าฆ่ากูเหรอนัน จะเอาปืนยิงหรือมีดแทงดีล่ะ” แม็คแกล้งถามกลับไป นันยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายๆ

“กูไม่ฆ่ามึงด้วยของพวกนั้นหรอก” นันตอบกลับ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหาคนรัก

“กูจะทำให้มึงตายคาเตียงต่างหากล่ะ” นันพูดก่อนจะประกบจูบคนรัก แม็คสะดุ้งเล็กน้อย พยายามขืนตัวออกอย่างตกใจ

“เดี๋ยวคนเห็น” แม็คปรามออกมา นันยักไหล่แล้วประกบจูบแม็คต่อทันที โดยไม่สนว่าจะมีคนมาเห็นหรือไม่ เพราะคนอย่างเขาไม่อายใครอยู่แล้ว แม็คเองก็ขัดขืนตอนแรก แต่เมื่อโดนจูบกระชากวิญญาณของนันเข้าไป ก็โอนอ่อนแล้วจูบตอบกลับไปเช่นเดียวกัน ปลายลิ้นของทั้งสองเกี่ยวพันกันไปมาสร้างความวาบหวามในอกได้ไม่น้อย

“อื้มมม..อือออ” แม็คส่งเสียงออกมาจากลำคอ

“พี่แม็ค เล่นน้ำกัน...............”

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

2 Be Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ื

 

อัพแล้วค่ะ พอดีเผลอหลับเมื่อตอนหัวค่ำ เลยมาอัพซะดึกเลย

และแพ็คหนังสือ ช่วงนี้อาจจะไม่ได้อัพถี่อะไรมากนะคะ  

เพราะติดแพ็คหนังสือแพทบอสด้วย 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น