ขวดน้ำสีฟ้า

คอมเม้นต์และสนับสนุนเป็นกำลังให้ไรท์กันเยอะๆนะคะ!

ชื่อตอน : #41 อยากจูบ [ 18+ ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.6k

ความคิดเห็น : 141

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2562 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#41 อยากจูบ [ 18+ ]
แบบอักษร

แสงแดดอ่อนๆกระทบผ้าม่านสีขาวโปร่ง บวกกับสายลมเอื่อยๆ บ่งบอกเวลายามเช้า ร่างบางพยายามจะพลิกตัวให้พ้นจากแสงแดดที่ลอดม่าน แต่กลับถูกกอดรั้งด้วยแขนหนาของใครอีกคน 

 

เกวลินลืมตาโพลง ก่อนจะพยายามใช้แรงทั้งหมดดันแขนท่อนใหญ่ของใครสักคนออกไป แต่แรงทั้งหมดที่ส่งไปราวกับมดที่กำลังดึงดันกับสิ่งของใหญ่ เพราะแขนขาวท่อนนี้แทบจะไม่ขยับเลยสักนิด แถมยังกระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม 

 

เกวลินยิ่งขยับตัวร่างกายเธอยิ่งบดเบียดเข้ากับร่างของใครอีกคน ใบหน้าหวานพลิกซุกเข้ากับอกกว้างที่เปลือยเปล่า กลิ่นกายที่คุ้นเคย แทบจะไม่ต้องเดาเลยสักนิดว่าเจ้าของร่างคือใคร 

 

...ให้ตายสิ เธอพลาดท่าให้เขาอีกแล้ว! 

 

“อื้อออ” เสียงครางทุ้มลอดดังขึ้นจากใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกปรกด้วยผมดำยุ่ง 

“ปล่อยฉันได้แล้ว!”  

เกวลินพูดเสียงดังเมื่อได้สติ ก่อนจะพยายามใช้มือเรียวยาวฟาดกับแขนหนาของธิติ 

“มอร์นิ่งครับคุณภรรยา”  

เสียงชายหนุ่มพูดขึ้นข้างหูตัวเล็กแม้ว่าดวงตายังปิดอยู่ แต่รอยยิ้มมุมปากของเขาบ่งบอกว่าเขาได้ตื่นแล้ว 

“ภรรยาบ้าบออะไรของนาย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”  

เกวลินแผดเสียงหลังจากที่ได้ยินทำหวานเลี่ยนชวนขนลุก 

 

เป็นบ้าอะไรของเขาอยู่ๆถึงมาเรียกคุณภรรยา 

 

“เฮ้อออ แปลว่าสร่างเมาแล้วสิแบบนี้” ธิติลืมตาก่อนจะก้มมองร่างบางในอ้อมกอด 

 

เมื่อคืนเพียงรอบเดียวก็ทำให้เขาสุขใจจนเช้า ผู้หญิงอะไรไม่รู้ยิ่งได้สัมผัสยิ่งน่าหลงใหล ไม่น่าเบื่อเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เคยผ่านมา ผิวที่เนียนนุ่มกับกลิ่นหอมของร่างกายแม้ไร้น้ำหอม มันติดตราตรึงใจเขาอยู่ตลอด ขนาดเวลาเธอเหวี่ยงเธอวีน ยังดูน่ารักปนเอ็นดู...นี่เขาหลงเมียตัวเองมากๆแล้วสินะ 

 

“ฉวยโอกาสตอนฉันเมาสินะ” เกวลินพูดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองธิติด้วยตาขวาง 

 

“มีโอกาส ติก็อยากจะคว้าเอาไว้” ธิติพูดจบก็รีบคว้าโอกาสด้วยการสูดดมกลิ่นหอมจากแก้มใส และก้มซุกไซ้ซอกคอขาวราวกับคนหิวโหย 

“อื้อออ หยุดนะ!” เกวลินพยายามดิ้นหนี แต่ร่างทั้งร่างก็ยิ่งเสียดสีกับธิติแทบทุกสัดส่วน แม้กระทั่งส่วนที่กำลังตื่นขึ้นมาทักทายยามเช้า 

 

“ดีเลย...ยิ่งดิ้นยิ่งเสียว” 

 

ธิติพูดหยอก แต่ก็รู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ เพราะร่างของเกวลินมีเพียงชุดนอนเดรสสีนู้ดบางๆที่เขาเปลี่ยนให้เมื่อคืน ส่วนตัวเขาเองก็มีเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์เคลวินไคล์สีขาว  

 

ยิ่งเกวลินขยับมากเท่าไหร่ ผ้าชุดนอนลื่นก็เสียดสีไปทุกสัดส่วน จนเขาสัมผัสได้ว่าหน้าท้องบางเฉียดไปมากับจุดนั้นของเขา...รู้สึกอยากกินของหวานตั้งแต่เช้าเลย 

“ไอ้โรคจิต!”  

เกวลินด่าด้วยใบหน้าแดงซ่าน เมื่อเริ่มสัมผัสได้ว่าบางอย่างแนบชิดกับหน้าท้องของเธอ 

“เมื่อคืนไม่เห็นพูดแบบนี้เลยนะครับ” ธิติแหย่ ก่อนจะรวบร่างบางมาชิดอีก 

“นายมันฉวยโอกาส! ใครให้เข้ามาในห้องนอนฉันแถมยังมานอนบนเตียงฉันอีก” 

“นอนบนเตียงอะไรกัน ก็เมื่อคืนติก็นอนที่โซฟา แต่ลินอะ มานอนบนตัวติเอง” 

“นอนบนตัวบ้าบออะไรของนาย!”  

เกวลินพูดกลบความอาย แต่คงมีเธอเพียงคนเดียวที่รู้สึกอายเพราะอีกคนคงด้านชากับเรื่องแบบนี้ไปเสียแล้ว 

“ไม่ใช่แค่นอนบนตัวนะ ลินยังนั่งบนตัวติด้วย แล้วบางทีก็ทับ...” 

“พอได้แล้ว! หน้าด้าน ไม่ต้องมาสาธยายให้ฉันฟัง” 

“ฮ่าๆๆ ติแค่หยอกเอง ทำไมต้องหน้าแดงหูแดงแบบนั้นด้วย” ธิติยิ้มขำก่อนจะมองคนในอ้อมกอดด้วยความเอ็นดู 

แม้เกวลินจะดูแข็งกระด่างในบางที แต่จริงๆแล้วเธอกลับเป็นหญิงสาวที่ออกจะไร้เดียงสาแต่กลบซ่อนไว้ด้วยกำแพงแสนเย็นชาที่เธอสร้างขึ้นมา แต่สักวันกำแพงนั้นต้องพังทลายลง ธิติเชื่อแบบนั้น 

“เลิกเล่นแล้วปล่อยฉันสักที” เกวลินหยุดออกแรงดิ้นให้เสียเปล่า ก่อนจะเปลี่ยนมาเจรจาแบบจริงจัง 

“อะไรกัน ติยังอยากกอดผิวนุ่มๆของลินอยู่เลย”  

ธิติทำหน้าออดอ้อน ก่อนจะแกล้งซุกที่ซอกคอขาว 

“ถ้ายังไม่หยุด วันนี้เตรียมหาที่พักใหม่ได้เลย” เกวลินใช้โหมดจริงจัง 

“ทำไมเมียผมดุอย่างนี้นะ ครับๆ รู้แล้วครับ” ธิติพูดเหมือนจะยอมแพ้ แต่ก็นึกแผนร้ายอะไรบางอย่างได้เสียก่อน 

“ลินรู้มั้ย ว่านานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้มอร์นิ่งคิสกัน” ธิติเอ่ยถาม 

“ก็คงนานมากพอที่จะเปลี่ยนจากจูบฉันไปจูบแพรไหม...ลุกไปได้แล้ว”  

เกวลินตอบด้วยความเสียงที่เย็นชาขึ้นจนธิติสัมผัสได้ ก่อนที่เธอจะกลบเกลื่อนมันด้วยการขับไล่เขาอีกรอบ 

“อย่าพูดถึงคนอื่นสิ...ลินเชื่อใจผมอีกครั้งไม่ได้จริงๆเหรอ” 

“ฉันเคยถามคำถามนี้กับนายแล้วเหมือนกัน” 

“ติต้องทำยังไงลินจะหายโกรธ” 

“ไม่ต้องทำอะไร แค่เลิกยุ่งกับฉันก็พอ” เกวลินพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง 

“มันเป็นสิ่งเดียวที่ลินขอแล้วติไม่สามารถทำให้ลินได้” 

“...” 

“ติจูบลินได้มั้ย” 

“…” 

“ลินจะโกรธติมากกว่าเดิมมั้ย” 

 

“แต่ติอยากจูบ...” 

 

ธิติก้มหน้าประกบจูบริมฝีปากของเกวลินที่อยู่ในอ้อมแขน ร่างบางไม่ขัดขืนหรือดิ้นรนใดๆ แต่กลับจูบตอบธิติอย่างช้าๆ รสจูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งความรู้สึกเจ็บปวด รู้สึกดี และรู้สึกคิดถึง 

ธิติใช้มือประครองใบหน้าเล็กให้รับรสจูบของเขาที่มอบให้ มันเป็นจูบแรกที่เกวลินเต็มใจตั้งแต่เกิดเรื่องราวมากมาย เป็นจูบที่เขาคิดถึงและโหยหา อยากตักตวงมันให้มากที่สุด 

 

Ringg ringgg 

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากกระเป๋ากางเกงที่ตกอยู่ที่พื้นของธิติ แต่เจ้าตัวไม่คิดจะสนใจมันสักนิด จนเกวลินต้องดันอกเขาเบาๆให้ผละออก แม้ธิติจะมีสายตามองเยิ้มอย่างเสียดาย แต่ก็เบี่ยงความสนใจจากเสียงโทรศัพท์ที่ดังลั่นไม่ได้ 

 

“ว่าไงตา” ธิติพลิกตัวลงจากเตียงและหยิบกางเกงขายาวเพื่อควานหาโทรศัพท์ ก่อนจะรับแบบไม่ได้ใส่ใจสักนิด 

 

[ พี่ติพาพี่ลินกลับไทยเดี๋ยวนี้เลยนะคะ! ] เสียงธิตาดูตื่นตกใจ และรีบพูดเข้าเรื่องแบบไม่เกริ่นใดๆ 

 

“เดี๋ยวๆ เกิดอะไรขึ้น”  

ธิติได้ยินดังกล่าวก็พลอยตกใจไปด้วย ก่อนจะหันไปมองเกวลินที่ลุกขึ้นนั่งบนเตียงและมองไปยังธิติอย่างสนใจเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ดีของธิติ 

 

[ตอนนี้คุณพ่อของพี่ลินกับคุณพ่อคุณแม่ของเรากำลังจะมาคุยกันเรื่องยกเลิกงานแต่งแล้วค่ะ] 

 

“…!!!” 

 

 

----------------------------------------------- 

ไรท์อยากแถลงนิดนึงงง ไม่ได้เทแต่อย่างใด พอดีช่วงที่ผ่านมาไรท์ไปทำธุระที่ต่างประเทศมานะคะ

เพิ่งกลับมาถึงได้ไม่กี่วัน เดี๋ยวแวะมาอัพให้น้าา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น