รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2562 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 31
แบบอักษร

(ต่อ❤)

 

 "ยูกิหายไป"

ทันทีที่ผมโทรหาแม่ของยูกิ ทั้งพ่อผมทั้งแม่เธอต่างตกใจมากรีบไปแจ้งความทางตำรวจ ก่อนจะมุ่งตรงมาที่นี้ ตอนนี้แม่พิมพ์เอาขวดนมแม่ที่ปั้มเอาไว้เมื่อวานให้ลูกน้อยกินจนอิ่มหลับพริ้มสบายใจเฉิบ ไม่รู้ว่าแม่ตนนั้นได้หายตัวไป

 "พ่อไปดูกล้องวงจรปิดมาแล้วมีคนกลุ่มหนึ่งปลอมตัวเป็นพยาบาลและบุรุษพยาบาลเข้ามาที่ห้องของลูก จากนั้นชายใหญ่สองคนอุ้มเอาเมียลูกที่นอนหลับลึกออกไปรวดเร็วพร้อมผู้หญิงคนหนึ่ง ลูกเคยมีศัตรูที่ไหนบ้างหรือเปล่า"

 "ที่เคยมีผมจัดการไปหมดแล้ว ตอนนี้ผมไม่มีศัตรูที่ไหน ไม่รู้ว่าเป็นใคร" ผมคิดไม่ตกว่าจะเป็นใครที่แค้นผม หรือว่าเธออาจมีศัตรูหรือเปล่า อันนี้ไม่แน่ใจ

 

     ครืด ครืด~~📲 (เบอร์ที่ไม่รู้จัก)

 

 "📞 ฮัลโหล" ผมลองกดรับดูเผื่อจะเป็นโจรที่จับเมียผมเพื่อเรียกค่าไถ่ก็เป็นได้

 "📞 คิดถึงอดีตเมียบ้างไหมจ๊ะ อดีตผัว😏"

 "📞 แคนดี้!😤" ผมอุทานตกใจเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงส่ำส่อน เธอโทรมาทำไม!

 "📞 แหม ถึงกับตกใจเลยเหรอคะมาร์ค ที่โทรมาก็คิดถึงและคิดแค้นในสิ่งที่มาร์คทำกับฉันไว้ มันกำลังจะตอบสนองกลับคืน ฮ่า ฮ่า"

 "📞 เธอเอาเมียของฉันไว้ที่ไหน!😠" มั่นใจว่าต้องเป็นแคนดี้นี่ล่ะที่เอายูกิของผมไปเพราะแก้แค้นที่ผมสั่งคนเอาตัวเธอไปขายซ่อง

 "📞 ฮ่า ฮ่า ทำไมมาร์คถึงคิดว่าฉันเป็นคนทำละ? บางทีที่ฉันโทรมาก็เพราะว่าคิดถึงมาร์คก็ได้"

 "📞 ฉันไม่ตลกด้วย บอกมา ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอแน่!"

 "📞 หาตัวฉันเจอซะก่อนแล้วค่อยฆ่า😎"

       ตรู้ด ตรู้ด📞

วางสายไปซะแล้ว ผมลองเอาเบอร์ที่โทรมาเมื่อกี้เลยเช็คดูจากสัญญาณมือถือว่าเจ้าของมือถือนั่นอยู่ที่ไหน แต่กลับหาไม่เจอ คาดว่าแคนดี้คงรอบคอบวางแผนไว้เป็นอย่างดีจึงทำให้ตามตัวไม่เจอ เธออยู่ที่ไหนนะ ยูกิ

 "ได้ข่าวเกี่ยวกับลูกยูไหมตามาร์ค"

 "ไม่ครับคุณแม่ ผมผิดเองที่ดูแลเธอไม่ดี ผมขอโทษครับ😢" ผมก้มลงกราบแม่ยูกิที่ไม่สามารถดูแลลูกของเขาได้ตามที่พูด ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น

 "ลูกมาร์คไม่ต้องขอโทษแม่หรอกจ๊ะ มันไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น ตอนนี้แม่ว่าหาตัวยูกิให้ได้ก่อนดีกว่า" จริงสิน่ะ แม่พูดถูก มัวแต่มานั่งเศร้าทำไมล่ะ!

 

สุดท้ายต้องพาลูกมาริคออกจากโรงพยาบาล เพราะสุขภาพเด็กทารกแข็งแรงดี หมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ โดยต้องฝากเจ้าริคให้อยู่กับแม่ยายดูแล

 "อยู่กับยายก่อนนะลูกริค พอพ่อไปตามหาแม่เรากลับมาแล้ว เราก็จะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันนะครับ ฟอด😙"

 "แอ้ แอ้~~" เจ้าหนูริคน้อยตาใสแป๋วคงไม่รู้ว่าพ่อพูดเรื่องอะไร แต่อยากให้รู้ไว้ว่าพ่อรักหนูมาก

 "สวัสดีครับทุกคน😊"

 "มึงมาทำไม ไอ้ภูผา" ผมถามคนมาใหม่อย่างไม่สบอารมณ์😤

 "ผมได้ยินข่าวว่าคุณยูกิหายตัวไปหลังจากที่คลอดลูกเสร็จ ผมก็เลยเป็นห่วง ที่มาอยากช่วยเหลืออะไรบ้างในฐานะเพื่อนของเธอ"

 "แล้วไป😒" นึกว่าจะมาวอแวอะไรแม่ยายอีก ผมขอตัวลาออกไปตามหาเมีย เพราะเห็นว่าเขาดูไม่มีพิษสงอะไร!

 

.

.

.

 

    [ภูผา]

 "ว่าแต่หลานคุณน้าชื่ออะไรเหรอครับ หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่าชังเชียว" ผมมองใบหน้าเด็กน้อยในอ้อมอกของคุณน้าพิมพ์พรช่างเหมือนกับไอ้มาร์คเป๊ะ คนที่ผมเกลียดมากที่สุด

 "อ้อชื่อตามาริคจ๊ะ ตายแล้วน้าทำกับข้าวค้างเอาไว้ ยังไงฝากตาหนูเอาไว้กับคุณภูผาก่อนนะคะ ตายแล้วลืมได้ยังไงเนี่ย" คุณน้าพิมพ์พรยื่นหนูน้อยมาให้ผมอย่างจำใจพลางเข้าไปห้องครัว ผมหยิบผงยาบางอย่างใส่ลงไปในน้ำ สักพักคุณน้ามาพร้อมยกอาหารมาให้ผมทาน

 "ฝีมือคุณน้าอร่อยมากเลยนะครับ😊"

 "จริงหรือจ๊ะ ว่าแต่ได้ลองอุ้มตาริคแล้วเป็นยังไงบ้าง" ผมแอบชำเลืองคุณน้าดื่มน้ำแก้วนั้นพลางแอบยิ้มมุมปาก

 "อ้อ ก็รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยครับ อ้าว คุณน้าเป็นไรครับ"

 "น้ารู้สึกว่าง่วงนอน ทำไมง่วงแต่หัวค่ำ" ไม่ทันไรคุณน้าก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาทันที ที่ผมให้คุณน้ากินคือยาสลบดีๆนี่เอง

 "นี่นะเหรอลูกไอ้มาร์ค แต่เสียใจมันจะไม่ได้เห็นลูกกับเมียมันอีกต่อไป"

 "แง้ แง้~~😭😭" พอผมพูดขู่ มันก็ร้องไห้จ้าเสียงดังมากจนชักรำคาญหู

 "เงียบเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก!😠"

   "😢" (พี่ชายจะพาผมไปไหน)

 

✂✂✂✂✂✂✂✂✂

 

โอ๊ย หนูน้อยมาริคผู้น่าสงสาร พรุ่งนี้งดอัพ

 

ความคิดเห็น