รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.4k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2562 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 30
แบบอักษร

{พี่มาร์ค}

 

ผมทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจที่ได้เจอหน้าลูกของผม ตอนที่อยู่ในห้องคลอด เข้าใจความรู้สึกของผู้เป็นแม่ที่ต้องอดทน เจ็บปวดขนาดไหนกว่าจะกำเนิดลูกตัวน้อยออกมา มือสั่นมากที่ได้อุ้มลูกของตัวเองครั้งแรก

 

-รุ่งเช้า ที่ห้องพักฟื้น-

 

ผมรู้สึกตัวก่อนยูกิ ยังเห็นว่าเมียยังไม่ตื่นเลยไปเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวซะก่อน

 "อ้าวคุณพ่อ คุณน้ามาตั้งเช้าเชียวนะครับ" ทันทีที่ผมออกจากห้องน้ำก็เจอบุพการีทั้งสองมาเยี่ยมเสียแล้ว

 "ไหนล่ะหลานฉัน อยากเห็นเต็มแก่แล้ว"

 "ใจเย็นครับพ่อ เดี๋ยวหมอเขาก็เอามาให้คุณพ่อได้เห็นแน่นอน" ผมบอกพ่อที่ใจร้อน พ่อเลยเข้าใจ

 "อื้อ~~ ลูกของยูล่ะ" เธอรู้สึกตัวขึ้นมาไม่เห็นลูกตัวเองแอบใจหาย

 "เดี๋ยวคุณหมอก็เอาลูกเรามาแล้วละ" ผมบอกให้เธอสบายใจ

 

    แอ๊ด🚪

 

พยาบาลอุ้มเด็กทารกเพศชายเข้ามาสอนให้คุณแม่มือใหม่หัดอุ้มลูกน้อยยังไงให้ถูกต้อง และสอนวิธีให้นมลูกเรียบร้อยแล้วจึงออกไป

 "ว้าว น่ารักน่าชังจริงเชียว หน้าเหมือนใครกันนะ" คุณแม่ยูกิกับพ่อเข้ามาดูหน้าหลานที่นอนหลับตาพริ้มอย่างตื่นเต้น ที่เจอหน้าหลานคนแรก

 "หน้าเหมือนไอ้ลูกมาร์คตอนเด็กเลยวะ" ก็เชื้อผมมันแรงไงละครับพ่อ😆

 "แล้วนี่ลูกคิดชื่อได้หรือยังว่าจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร"

 "หนูยังคิดไม่ออกค่ะแม่ หนูว่าให้พี่มาร์คตั้งชื่อลูกดีกว่า เพราะพี่เขาคิดชื่อเอาไว้แล้ว" เธอหันหน้ามาทางผม

 "เอาเป็นชื่อมาริคแล้วกัน ดีไหมคุณเมีย" เธอพยักหน้าเห็นด้วย ชื่อมาริค เพราะที่สุดแล้ว

 "ไหนดูสิหลานริค หล่อเหมือนปู่เลยวุ้ย"

 "ต้องหล่อเหมือนผมสิครับ เพราะลูกผม"

 "เราว่าปล่อยให้พ่อแม่ลูกอยู่กันตามลำพังดีกว่า แม่ขอตัวก่อนนะ ดูแลตัวเองดีๆล่ะ"

 "ค่ะแม่"

 "ไม่ต้องห่วงครับคุณน้า ยังไงผมต้องดูแลเมียกับลูกผมอยู่แล้ว" ทันทีที่พ่อผมกับแม่ยูกลับแล้วนั้นก็ถึงเวลาให้นมลูกเสียที

 "โอ้ ลูกร้องแล้ว ให้นมลูกเร็ว" ผมอุ้มลูกน้อยยื่นให้คนเป็นแม่มือใหม่ เสียงลูกร้องงอแงหิวนมแม่แล้ว

 "พี่หันหน้าไปทางอื่นสิ ยูกิอาย"

 "อายทำไม พี่เห็นมาหมดแล้ว รีบถลกเสื้อออกเร็วๆ ลูกร้องใหญ่แล้ว" ผมเร่งเร้าให้เธอเปิดเสื้อออก อยากกินนมเหมือนลูกจัง😁

อีตาบ้านี่ เร่งอยู่ได้ ฉันถลกเสื้อออกพลางให้นมลูก อีพี่บ้าก็มัวแต่จ้องมองลูกที่กำลังดื่มนมอย่างกระหายหิว ไอ้คนเป็นพ่อเห็นแล้วรู้สึกคอแห้งผากทันที อยากกินนมเมีย

 "อยากแย่งลูกกินนมบ้างจังเลย อิจฉาลูก"

 "พี่มาร์คพูดอะไรไม่อายปาก ปิดปากเดี๋ยวนี้!"

 "อุ๊บ🙊 ไม่พูดแล้วครับ เมียดุขนาดนี้" ผมอยู่สมาคมเกรงใจเมียครับ เชื่อเมียแล้วจะเจริญ

 'ทนไว้ไอ้ลูกชาย เดี๋ยวออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่ ได้ใช้งานสมใจแน่ ข่มไว้ข่มไว้' แค่เห็นหน้าเธอ ของก็ขึ้นแล้ว แต่สงสารจึงข่มเก็บเอาไว้ก่อน กลัวเมียผมจะเจ็บกว่าเดิม

 "อิ่มแล้วก็หลับสบายเชียวนะลูกพ่อ" ผมก้มลงหอมแก้มของลูกน้อยซาลาเปาอย่างรักใคร่ ที่เรียกเพราะลูกน้อยมีสองแก้มป่องแดงน่ารักเหมือนซาลาเปา สงสัยได้จากแม่มา

 "หิวแล้ว ไปซื้ออะไรกินหน่อยสิผัวจ๋า"

 "ได้สิ อยู่กับแม่ก่อนนะลูก เดี๋ยวพ่อมา" ผมมองเธออุ้มลูกอยู่ รู้สึกใจหวิวแวบๆจึงสลัดความคิดในใจออก

 "พี่มาร์คเป็นไรไปเหรอ เห็นนิ่งตั้งนาน"

 "เปล่า ดูแลตัวเองดีๆด้วยละ เดี๋ยวพี่มา" ผมจูบหน้าผากมนก่อนออกไปซื้อของกินที่เซเว่นอยู่หน้าโรงพยาบาล

หลังจากได้เติมพลังงานแล้ว ผมกับเธอก็หยอกล้อกับลูกน้อยตามประสาคนเป็นพ่อแม่อย่างมีความสุข โดยไม่รู้ว่ามีสายตาบางคนที่แอบมองดูด้วยสายตาริษยา!

 "พวกมึงมีความสุขได้ไม่นานนักหรอก!"

.

.

.

 

-ตกดึก-

 

ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงฝีเท้าส้นสูงและฝีเท้าผู้ชายสองคนก้าวเข้ามาในห้องพักฟื้นของยูกิ พร้อมใช้ผ้าโป๊ะยาสลบใส่หญิงสาวก่อนจะลักพาตัวออกไปอย่างไร้รอยร่อง

 

-จบ-

 

 

ผมตื่นมาตอนเช้าได้ยินเสียงลูกร้องจ้าดังมาก เอะใจว่าทำไมเธอถึงไม่ให้นมลูก แต่มองบนเตียงกลับว่างเปล่า มีเพียงแค่ลูกอยู่เท่านั้น

 "ยูกิหายไป!"

 

✂✂✂✂✂✂✂

 

 

ความคิดเห็น