ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 14: [คิริน ❤ ภัทธิรา] การมาเยือนก่อนการแต่งงาน 100%

ชื่อตอน : HATE ME 14: [คิริน ❤ ภัทธิรา] การมาเยือนก่อนการแต่งงาน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2562 01:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 14: [คิริน ❤ ภัทธิรา] การมาเยือนก่อนการแต่งงาน 100%
แบบอักษร

 

 

 

 

HATE ME 14: การมาเยือนก่อนการแต่งงาน 

 

 

"เมย์ริน"  

 

ธามทบทวนชื่อนี้อีกครั้งทันทีเมื่อได้เห็นหญิงสาวกำลังเดินเข้ามาที่ร้านกาแฟเดียวกับเขา อานัสมองเพื่อนก็ย่นคิ้วลงด้วยความสงสัย "มึงไปรู้จักมักจี่กับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?" 

 

"...." ธามไม่ได้ตอบกลับแต่ยังคงมองไปที่เมย์ริน ซึ่งเธอเองก็ยิ้มกลับมาหาเขาเช่นเดียวกัน 

 

เธอจำเขาได้อย่างแน่นอน... 

 

เมย์รินเดินตรงเข้ามาด้วยรอยยิ้มอันสดใสของเธอ เหมือนได้เห็นภาพของวีณาซ้อนขึ้นมาในชั่วขณะนั้น...ใครบอกว่าวีณาไม่อยู่แล้ว เธอยังอยู่! อยู่ในใจของเขานี่แหละและไม่เคยจากไปไหนเลยแม้แต่วินาทีเดียว 

 

"คุณธาม / ไอ้ธาม !!" ธามสะดุ้งตื่นจากความคิดของตัวเองอีกครั้ง 

 

"สาวสวยทักมึงตั้งนานแล้วนะ" อานัสสะกิดเพื่อนที่ดูเหมือนว่าวันนี้จิตใจจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว "เชิญนั่งด้วยกันก่อนนะครับ" 

 

"ไม่เป็นไรค่ะ" เมย์รินยิ้มตอบ "โลกกลมจังเลยนะคะ คุณธามทำงานแถวนี้หรอคะ?" 

 

ธามยังคงนิ่งขรึมและไม่แสดงท่าทีใดๆออกมามากนัก "ครับ จริงๆเรียกผมว่าธามอย่างเดียวก็ได้" 

 

"ผมอานัสครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ด้วยความเป็นคนที่เข้าถึงง่าย อานัสจึงชิงแนะนำตัวเองก่อนที่เพื่อนเขาจะได้เอ่ยปากเสียอีก 

 

เมย์รินยิ้มเขินก่อนจะนั่งลงตรงหน้า เธอมองการแต่งกายของชายหนุ่มสองคนตรงหน้าแล้วไม่ต่างกับผู้ติดตามคนใหญ่คนโต ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าที่จู่ๆก็ได้มาเจอกันในเวลาที่ไม่ได้ตั้งใจเสียทุกครั้งไป เมย์รินกล่าวขอบคุณธามที่ช่วยเหลือทำให้เธอพานนท์ธวัชกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย ในวันนี้จึงเลี้ยงกาแฟเขาและอานัสกันคนละแก้วเพื่อเป็นการขอบคุณ 

 

เล็กๆน้อยๆก็ยังดี... 

 

สักพักธามก็ได้รับข้อความจากคิริน ตอนนี้เจ้านายของเขาและแขกในวันนี้ได้มาถึงที่คาสิโนแล้ว เวลาพักของเขากับอานัสได้หมดลงจึงต้องรีบกลับไปทำงานต่อ 

 

"ผมต้องไปแล้ว ขอบคุณสำหรับกาแฟครับ" ธามกล่าวลาและเดินออกมาในทันที อานัสได้แต่ถอนหายใจกับท่ทีของเพื่อนที่ดูจะเยือกเย็นถอดแบบเจ้านายมาราวกับแกะพิมพ์เดียวกัน 

 

เมย์รินมองตามก็นึกเสียดาย อุตส่าห์ได้เจอแล้วว่าจะของคอนแท็คเอาไว้ติดต่อเสียหน่อย คนอะไรช่างลึกลับเสียจริงๆ หญิงสาวตัดสินใจถามอานัสด้วยความสงสัย "เขาเป็นแบบนี้ปกติหรือเปล่าคะ?" 

 

"มันบ้าครับ" อานัสเขียนบางสิ่งลงบนกระดาษเมนูของร้าน เขาส่งมันให้เธอแล้วยิ้ม "เบอร์ไอ้ธาม อย่าบอกว่าผมเป็นคนให้นะ" 

 

"ขอบคุณค่ะ" เมย์รินรับกระดาษใบนั้นมาไว้ที่ตัว "ไม่รีบตามไปหรอคะ? เขากำลังรออยู่" เธอชี้ไปทางที่ธามกำลังขมวดคิ้วยุ่งรอเพื่อนตัวเองอยู่ไม่ไกล อานัสหัวเราะร่วนๆก่อนจะรีบเดินออกจากร้านตามธามไปติดๆ นางแบบสาวมองสองร่างสูงเดินห่างออกไปจนกระทั่งพ้นสายตา 

 

อยากจะร้องกรี๊ดดังๆ ผู้ชายบุคลิกแบบธามนี่แหละที่กำลังทำให้เธอพ่ายแพ้... 

 

เมย์รินกดโทรศัพท์โทรออกหาภัทธิราด้วยความตื่นเต้น เรื่องนี้เธอต้องอัพเดทให้เพื่อนรักฟังอย่างทันท่วงที "ฮัลโหลยัยภัทร! นี่แกอยู่บริษัทหรือเปล่า....ก็ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่จะบอกว่าเจอคนที่ทำฉันใจเต้นแล้วล่ะ.....ไม่บอกตอนนี้หรอกย่ะ ทีแกจะแต่งงานยังไม่คิดจะบอกฉันเลย......อืม โอเค! เดี๋ยวฉันไปหานะ แต่แบบเขาหล่อและคูลมากเลยแก...." 

 

################# 

 

K Play Cas. คาสิโนของคิริน 

 

ตุบ! ตับ ผลัวะ!! 

 

คิรินนั่งดูนาฬิกาแล้วยกยิ้มที่มุมปากอย่างสบายใจ เสียงที่ได้ยินก็ไม่ใช่อะไรหรอก...แค่แขกของเขากำลังออกแรงกับเสี่ยอิทธิโจทก์คนสำคัญอยู่นั่นเอง เวลาผ่านไปสักพักภาคย์ก็เดินออกมาจากห้องที่ขังไอ้เสี่ยบ้ากามนั่นเอาไว้ แฝดผู้พี่ของภัทธิราจัดทรงเสื้อสูทของตัวเองพร้อมก้าวมานั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของคิริน 

 

"ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือครับ" 

 

คิรินพยักหน้ารับคำขอบคุณนั้นเอาไว้ "ก็เพราะว่าคุณส่งภัทรมาผมเลยต้องยอม รู้จุดอ่อนผมดีนี่" 

 

ภาคย์ยังคงรักษาท่าทีของเขาได้เป็นอย่างดี เขามองออกว่าคนตรงหน้าตอนนี้โดนน้องสาวของเขาตกเข้าให้แล้ว "ผมดูออกน่ะ คุณเองก็ไม่ต่างอะไรกับผมนักหรอก" ภาคย์ส่งแผ่นดีวีดีที่เตรียมมาให้กับคิริน อีกคนประหลาดใจอยู่ไม่น้อยแต่ก็ยอมที่จะรับมันเอาไว้ "หลักฐานบางส่วนเรื่องน้องสาวคุณ มีไม่มากหรอกนะแต่ผมตอบแทนคุณได้แค่นี้" 

 

"ยังไม่ล้มเลิกที่จะแยกผมกับภัทรหรอ? เร่งหาหลักฐานมาช่วยไอ้ภิชญ์กันใหญ่เชียว" 

 

"เรื่องนั้นมันก็แล้วแต่สติปัญญาของคุณนั่นแหละว่าจะรักษาภัทรเอาไว้ได้หรือเปล่า ที่ผมทำก็แค่อยากจะช่วยให้ไอ้ภิชญ์ยืนยันความบริสุทธิ์ของมัน ส่วนภัทร...ผมขอเตือนว่าอย่าทำให้ภัทรโกรธหรือว่าเกลียดเลย ง้อยากมากถึงขั้นอาจจะไม่มีโอกาสง้อก็ได้ ตอนนี้ฝากไอ้เสี่ยเวรนั่นเอาไว้ก่อน ผมไปล่ะ" ภาคย์ทิ้งท้ายก่อนจะจากไปพร้อมกับคนที่ติดตามมาด้วย คิรินพิจารณาตามคำพูดแล้วเดินกลับไปยังห้องทำงานของตัวเอง 

 

เขาเปิดคอมพิวเตอร์แล้วใส่แผ่นดีวีดีที่ได้มาจากภาคย์เพื่อดูว่าด้านในมีอะไรบ้าง ไฟล์ทั้งหมดถ้านำมารวมกับที่ได้มาจากอิชยะรวมถึงที่เขาพยายามสืบหาก่อนหน้านี้ก็เริ่มประติดประต่อเรื่องราวบางส่วนได้แล้ว คิรินกำหมัดแน่นแล้วทุบลงไปแรงๆกับโต๊ะทำงานของตัวเองด้วยความโกรธจนถึงที่สุด แต่ตอนนี้เขาต้องมีสติและไม่อยากให้อะไรมารบกวนระหว่างที่งานแต่งงานของเขากับภัทธิรากำลังจะเกิดขึ้น 

 

ยังมีเวลาเล่นสนุกกับพวกมันอีกเยอะ... 

 

"อดทนอีกนิดนะวี พี่จะลากพวกมันมากราบขอขมาวีให้ได้" คิรินพยายามสะกดอารมณ์เพื่อที่จะไม่ให้ตัวเองวู่วามมากเกินไป เขายกมือขึ้นมาทาบบนหน้าอกข้างซ้ายเพราะเริ่มรู้สึกตระหนักถึงบางสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นได้หลังจากนี้ ความวู่วามของเขาทำให้ได้สิ่งหนึ่งที่สำคัญเข้ามาแทนที่สิ่งที่สูญเสียไป แล้วหลังจากนี้ล่ะ...ในใจก็อยากจะสะสางเรื่องวีณาให้จบ ถ้าจบลงแล้วจริงๆเขาจะต้องเสียภัทธิราไปอีกคนหรือเปล่า 

 

เพียงแค่หลับตาคิรินก็ได้ยินเสียงกังวาลที่กำลังดังก้องอยู่ในหัว... เขารักภัทธิรา รักตั้งแต่ที่เห็นเธอครั้งแรก และที่ทำอยู่ในตอนนี้ก็เพื่อที่จะให้เธออยู่กับเขา! 

 

คิรินมองรูปของเขากับวีณาที่ใส่กรอบตั้งอยู่บนโต๊ะ "บอกพี่ได้ไหมวีว่าพี่ควรจะทำยังไง? ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ พี่จะรั้งภัทรไว้ยังไงดี?" 

 

คิดมากจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว! คิรินผู้ที่ตายด้านกับความรู้สึกต่างๆกลับต้องมากังวลเพียงแค่ผู้หญิงคนเดียว สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องตัดสินใจได้เสียที ต่อให้สุดท้ายแล้วปลายทางของทุกอย่างจะจบลงแบบไหนเขาจะไม่ยอมที่จะเสียอะไรไปทั้งนั้น! 

 

############### 

 

ห้างสรรพสินค้า... 

 

ภัทธิราและเมย์รินชวนกันออกมาตามประสาผู้หญิง สองสาวพากันไปทำสปา ทำผมและจับจ่ายซื้อของตามช็อปต่างๆแบบที่พวกเธอชอบทำ จังหวะที่กำลังเลือกร้านอาหารเพื่อหาอะไรทานรวมถึงที่นั่งพูดคุยกันอย่างสะดวกอยู่นั้น ภัทธิราหันไปเห็นนนท์ธวัชที่ยืนห่างออกไปไม่ไกล หญิงสาวส่งยิ้มบางๆทักทายเขาก็หวังความรู้สึกเป็นเพื่อนเขายังคงมีให้เธออยู่ 

 

"ภัทรสบายดีนะ" นนท์ธวัชกล่าวด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ 

 

"ก็ดี แล้วนนท์ล่ะโอเคแล้วหรือยัง? ขอโทษที่ภัทรถามแบบนี้นะ จะรีบกลับหรือเปล่า? อยู่ทานอะไรกับภัทรและเมย์ก่อนสิ" ภัทธิราเองก็มีเรื่องที่อยากจะพูดคุยกับเขาเช่นกัน  

 

เมย์รินเห็นบรรยากาศเริ่มเงียบลงจึงพูดเสริมคำชักชวนของเพื่อนสาวอีกครั้ง "ไหนๆก็เจอกันแล้ว อยู่ด้วยกันก่อนนะนนท์" 

 

นนท์ธวัชยิ้มจางๆแต่ก็ตอบตกลงสองสาวไป ในร้านอาหารญี่ปุ่นที่ดูจะเงียบสงบเพราะเวลานี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ผู้คนจะมาเข้ามาใช้บริการมากนั้น ทั้งสามสั่งอาหารเพียงไม่กี่อย่างแล้วก็หาเรื่องนั้นเรื่องนี้มาคุยกันราวกับไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน ก็เพราะมีเมย์รินอยู่ด้วยบรรยากาศจึงไม่ตรึงเครียดอะไร 

 

นนท์ธวัชถอนหายใจเบาๆก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่างที่เขาเพิ่งได้รับรู้มา "ไหนๆก็เจอภัทรแล้ว นนท์บอกอะไรภัทรตอนนี้ก่อนดีกว่า" 

 

"...." 

 

"คือเพื่อนไอ้ภิชญ์ที่ชื่อฌอร์ณ ภัทรสนิทกับมันหรือเปล่า?" 

 

ภัทธิราสายหัวให้คำตอบ "ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก มีอะไรหรอ?" 

 

"ฌอร์ณที่ว่านี่ใช่ที่แต่งงานกับยัยพีชปะ?" เมย์รินก็สงสัยไม่ต่างกัน " 

 

"ใช่" นนท์ธวัชตอบ "ตอนนี้นนท์แค่สงสัยว่ามันจะมีส่วนเกี่ยวข้องเรื่องวีณา แต่ก็ยังไม่ใจหรอกนะเพราะว่าหลักฐานยังไม่ชัดเจน อยากให้ภัทรระวังตัวเอาไว้...ดูแล้วไอ้นี่จะน่าจิตอยู่หน่อยๆ" 

 

"คงจิตทั้งผัวและเมีย ยิ่งนังเมียหึงผัวหนักมาก...นะจิกกัดยัยภัทรไม่เลิก" เมย์รินพูดด้วยความหมั่นไส้ส่วนตัว เธอกับพรวดีทำงานสายงานเดียวกันแต่ไม่ค่อยจะลงรอยกันเสียเท่าไหร่ เท่าที่รู้มาเบื้องลึกเบื้องหลังก็ไม่ค่อยดีเอาเสียด้วย "แต่ก็แปลกๆอยู่นะ เรื่องนี้ทำไมดูซับซ้อนจังเลย" 

 

"ไม่ได้มีแค่นี้หรอก นนท์จะพยายามอย่างเต็มที่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องวีณาหรือว่าไอ้ภิชญ์ ภัทรไม่ต้องเป็นห่วง" ผู้กองหนุ่มพูดให้ความมั่นใจว่าเรื่องนี้จะคลี่คลายไปในที่สุด 

 

ภัทธิรายิ้มขอบคุณเขาอย่างเป็นมิตร "นนท์โอเคใช่ไหม?" 

 

น้ำเสียงที่แสดงถึงความกังวลของเธอคำให้คนฟังพลันคิดมากตามไปด้วย ผู้กองหนู่มดื่มน้ำจนหมดแก้วก่อนจะตอบกลับเสียงเศร้า "ก็...ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก คนอกหักนี่เนอะจะให้ทำใจได้เร็วคงยาก" นนท์ธวัชไม่ปิดบังความรู้สึกของเขาในตอนนี้ "แต่เรื่องมันมาแบบนี้แล้วนนท์แก้ไขอะไรไม่ได้ หวังแค่ว่าไอ้คิรินมันจะดูแลภัทรเป็นอย่างดี ไม่เอาเรื่องบ้าๆที่มันคาราคาซังอยู่ตอนนี้มาใส่อารมณ์ลงกับภัทรก็พอ ส่วนนนท์...ขอเป็นห่วงอยู่ห่างๆก็ได้ สักวันนนท์อาจจะเจอใครบางคนที่เขาทำให้ลืมความรู้สึกในวันนี้ได้จริงๆล่ะมั้ง รออยู่เหมือนกันว่าจะมีหรือเปล่า อ้อ!วันงานนนท์ไม่คอนเฟิร์มนะว่าจะได้ไปไหม" 

 

"ภัทรเข้าใจ...นน์ไม่ต้องฝืนหรอกเอาที่สบายใจที่สุดก็พอ แล้วก็คิดว่าต้องมีอยู่แล้วแหละ คนที่เขารอให้นนท์ไปเป็นเจ้าบ่าวของเขา" ภัทธิรายังคงให้กำลังใจในฐานะเพื่อนที่ยังคงรู้สึกดีต่อกัน  

 

เมย์รินยิ้มด้วยอาการโล่งใจที่อย่างน้อยๆทุกอย่างก็ไม่ได้ดราม่าแบบที่เธอคิด "พอๆเลยจ้ะ เลิกดราม่าแล้วมากินกันดีกว่า พวกเราไม่ได้รวมตัวกันแบบนี้มานานแล้วนะ" 

 

สามหนุ่มสาวเปลี่ยนเรื่องพูดคุยเพื่อให้ความสนุกสนานเกิดขึ้น อย่างน้อยๆความอึดอัดในใจของภัทธิราก็ได้ปลดปล่อยออกมาได้บ้างและหวังว่านนท์ธวัชจะรู้สึกดีขึ้นในเร็ววัน ส่วนเธอเองก็ต้องเดินหนาต่อไป ยิ่งตอนนี้ได้รับรู้ถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับวีณา...เธอก็ยิ่งอยากที่จะรู้จักเด็กคนนี้ให้มากขึ้น ภัทธิราจะต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแล้วทำไมถึงจะต้องจัดฉากให้ภิชญ์กลายมาเป็นคนร้ายในเรื่องนี้ การแต่งงานระหว่างเธอกับคิรินอาจจะทำให้รู้อะไรมากกว่านี้ก็ได้ 

 

แต่พอนึกถึงคิรินขึ้นมาหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นเสียดื้อๆ ในหัวนั้นฉายภาพของเขาและเรื่องราวที่เพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้แล้วภัทธิรารู้สึกเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองขึ้นมา... 

 

###################### 

 

หลายวันต่อมา 

 

หลังจากเสร็จเรื่องที่ภาคย์ขอให้ช่วยเหลือเรื่องเสี่ยอิทธิแล้ว คิรินพร้อมด้วยอานัสและลูกน้องจำนวนหนึ่งก็เดินทางกลับมายังคาสิโนในทันที ร่างสูงที่ดูสุขุมและสีหน้าที่ดูน่าเกรงขามเดินผ่านพนักงานและเหล่านักพนันขึ้นมาท่ามกลางสายตาหลายร้อยคู่ที่จับจ้องมา ก็แน่ล่ะสิ! ไม่บ่อยนักหรอกที่พวกเขาจะได้เห็นเจ้าของคาสิโนแห่งนี้ปรากฏโฉมให้เห็นนักหรอก 

 

ในขณะที่เดินเข้าลิฟต์มาเรียบร้อยแล้ว คิรินหันไปถามเรื่องความคืบหน้าที่เขาได้สั่งการไปว่าถึงขั้นไหนแล้ว "เรื่องชุดเจ้าสาวที่ร้านได้รายงานอะไรมาหรือเปล่า?" 

 

อานัสโค้งตัวเล็กน้อย "เมื่อวานทางร้านได้ส่งคนไปวัดตัวคุณภัทรเรียบร้อยแล้วครับ คอนเฟิร์มมาว่าตัดเสร็จทันก่อนสิ้นเดือนนี้แน่นอน ส่วนของคุณคีย์ตอนนี้ผมส่งไซส์และแบบไปให้ทางร้านแล้วรอชุดคุณภัทรเสร็จก็เรียบร้อยทุกอย่างครับ" 

 

"ดี ขอบใจแกมากที่เป็นธุระให้" คิรินจัดทรงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ "แล้วตอนนี้ธามมันถึงไหนแล้ว" 

 

"ถึงที่บริษัทแล้วครับแต่คุณภัทรติดประชุมเลยเพิ่งได้ออกมา อีกประมาณชั่วโมงก็คงจะถึงครับ" อานัสรายงานตามข้อมูลที่ได้รับมา 

 

ติ๊ง !! 

 

เมื่อลิฟต์เปิดออกคิรินก็สั่งให้ลูกน้องของเขาแยกย้ายกันไปพักผ่อน วันนี้ตัวเขาเองก็รู้สึกกับหลายๆสิ่งในวันนี้ ระหว่างรอภัทธิราก็กะว่าจะนอนพักผ่อนสักหน่อยก็คงจะดี แต่มันก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เขาหวังเอาไว้หรอก...เมื่อเปิดประตูห้องทำงานเข้าไปก็เจอลิลียากับนุชรีย์อยู่ในห้องนั้นอยู่แล้ว คิรินขมวดคิ้วยุ่งเป็นปมและรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากที่เขาไม่ได้อนุญาตแต่ทำไมพวกเธอถึงได้เข้ามาโดยพละการ 

 

"คุณคีย์ไปไหนมาคะ? ลิลีคิดถึงจะแย่" นางเอกสาวลุกขึ้นเดินมาควงแขนของเขาเอาวไว้ "คุณคีย์จะแต่งงานจริงแล้วสินะคะ? แล้วจะเอาลิลีไปไว้ที่ไหนล่ะ ไม่สงสารกันหน่อยหรอ? สูบบุหรี่ไหมคะเดี๋ยวลิลีจุดให้" 

 

เหม็นค่ะ.... คำนี้ลอยเข้าหัวคิรินมาในทันทีที่ได้ยินคำว่าบุหรี่ จะว่าไปเขาก็ไม่แตะบุหรี่เลยนับตั้งแต่ที่ภัทธิราพูดในวันนั้น 

 

"เงินหมดแล้วล่ะสิ" คิรินแกะมือของลิลียาออกด้วยความรำคาญ ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มด้วยสมเพชกับการกระทำของอีกฝ่าย "เธอสองคนเข้ามาทำอะไรในห้องของฉัน ฉันไม่ได้สั่งให้ใครเข้ามาโดยพละการหรอกนะ" 

 

"คุณลิลีสั่งให้นุชชงกาแฟมาให้คุณคีย์ค่ะ" นุชรีย์วางแก้วกางแฟลงบนโต๊ะทำงาน "ถ้างั้น นุชขอตัวไปทำงานต่อนะคะ" หญิงสาวโค้งตัวลงเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเดินออกมา 

 

ลิลียาส่งยิ้มหวานให้กับเขาทันทีที่ได้โอกาสอยู่กันตามลำพัง นางเอกสาวที่ดาวกำลังร่วงเคลื่อนกายเข้าหาเจ้าของห้องพร้อมกัยหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา "ทานกาแฟก่อนนะคะคุณคีย์" 

 

กึกๆ 

 

ยังไม่ทันจะเข้าถึงตัวเขาก็ดันมือของหล่อนออกอย่างไม่ปราณี "ฉันไม่กินกาแฟ อยากได้เท่าไหร่ก็ว่ามา" 

 

"อย่ามองลิลีแบบนั้นสิคะ ลิลีคิดถึงคุณคีย์จริงๆ ว้ายยย ขอโทษค่ะ!! คุณคีย์ถอดเสื้อก่อนนะคะ"  

 

ซ่า !! 

 

ไม่รู้ว่าอุบัติเหตุหรือจงใจที่กาแฟในมือของลิลียาหกรดลงบนเสื้อเชิ๊ตของคิริน ความร้อนไหลผ่านแทรกเข้าไปในเนื้อผ้าทำเอาคิรินต้องรีบปลดกระดุมเสื้อออกในทันที ลิลียาเห็นดังนั้นจึงวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะแล้วเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่มาซับคราบกาแฟออกให้เขา มัดกล้ามหน้าท้องเรียงตัวทำเอานางเอกสาวกัดปากข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ ตอนนี้เธอจะเสียบ่อเงินบ่อทองไปไม่ได้อีก พลาดจากภาคย์มาคนนึงแล้วก็มีคิรินนี่แหละที่เป็นเป้าหมายของเธอ 

 

"เดี๋ยวฉันจัดการเอง เธอออกไปได้แล้ว...ส่วนเงินฉันจะให้คนส่งตามไปทีหลัง" 

 

"ให้ลิลีช่วยก่อนนะคะ นะๆ" มีหรือว่ามารยาหญิงจะใช้กับผู้ชายไม่ได้ ร้อยทั้งร้อยก็ต้องยอมแพ้ยิ่งดาราเจ้าบทบาทอย่างลิลียาด้วยแล้วไม่มีพลาด 

 

แต่เหมือนจะไม่ใช่! 

 

สายตาคมปลาบของคิรินจ้องมาที่เธอราวว่าอยากจะฉีกร่างของเธอออกเป็นชิ้นๆ ลิลียาค่อยๆลดมือลงเพราะว่าไม่อยากจะเอาชีวิตไปเสี่ยงกับอารมณ์ของคิรินเช่นกัน 

 

"ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะคะ" เสียงหวานที่คิรินหลงไหลดังลอยมาจากหน้าประตู ร่างเพรียวระหงของภัทธิราก้าวผ่านประตูเข้ามาด้วยท่าทีสง่างาม "เคาะประตูแล้วไม่มีใครตอบ ก็เลยถือวิสาสะเปิดเข้ามาเลย" 

 

ลิลียานิ่งงันไปสักพักก่อนจะนึกสนุกอะไรขึ้นมาได้ "คุณภัทรนั่นเอง เครื่องสำอางขายไม่ออกเลยต้องมาหาผู้ระดมทุนเพิ่มหรอคะ? อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ พอดีลิลีซุ่มซ่ามทำกาแฟหกใส่เสื้อคุณคีย์น่ะค่ะ" 

 

ภัทธิรายิ้มบางๆโดยที่เธอเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งสอง คิรินมองทุกการกระทำของเธอแล้วยืนอยู่เฉยๆ อยากจะรู้เหมือนกันว่าภัทธิราจะรู้สึกอย่างไรที่เขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นตามลำพัง หลังจากนี้เธอจะทำอย่างไรต่อ? และแล้วคิรินก็ต้องประหลาดใจเมื่อจู่ๆภัทธิราหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาซับหยุดกาแฟที่ยังหลงเหลืออยู่บนตัวของเขา 

 

"เครื่องสำอางของฉันขายดีทุกวันค่ะ คุณลิลีล่ะคะ? ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นผลงานเลย ไม่มีใครจ้างแล้วหรอคะ?" คำพูดอ่อนหวานแต่ลิลียากลับรู้สึกถูกกรีดลึกลงไปใต้ขั้วหัวใจ "งานเบื้องหน้าไม่มีเลยต้องมาหางานเบื้องหลังหรอคะ?" 

 

"....." นางเอกสาวรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก อยากจะกรี๊ดให้คอแตกไปเสียแต่ก็กลัวคิรินจะเฉดหัวทิ้งแบบถาวร "เปล่าหรอกค่ะ ลิลีรับแค่งานที่อยู่เบื้องบน ลิลีกลับก่อนนะคะคุณคีย์...ถ้าเบื่อรสจืดแล้วอยากทานรสจัดต่อก็บอกลิลีนะคะ" เธอตัดสินใจหยิบกระเป๋าแล้วเดินอารมณ์เสียออกไป 

 

ภัทธิราปรายตามองเขานิ่งๆก่อนที่เธอจะวางสิ่งของในมือลงแล้วถอยห่างออกมา คิรินยกยิ้มพอใจแล้วถอดเสื้อที่เปื้อนกาแฟออก...ท่อนบนเปลือยเล่าโดยที่ตรงหน้าท้องของเขามีรอยแดงจากการถูกของร้อนปรากฏอยู่ เขาจับข้อมือของภัทธิรากึ่งบังคับให้เดินตามเข้าไปในห้องนอนด้านหลัง 

 

"มีคนรอบริการอยู่แล้วจะให้ฉันมาทำไมคะ?" ร่างบางนั่งลงบนเตียงนุ่ม เธอมองคนที่กำลังค้นหาเสื้อตัวใหม่ในตู้เสื้อผ้าด้วยความขุ่นเคือง "ผู้ชายมักมาก" 

 

ครืด... 

 

คิรินหยิบเชิ๊ตสีขาวตัวใหม่ออกมาสวมโดยที่ยังไม่ได้ติดกระดุม เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของภัทธิราแล้วจ้องไปในแววตาคู่สวยนั้น "หึงงั้นหรอ?" 

 

"...." เธอไม่ตอบกลับ แต่แสดงเพียงสีหน้านิ่งเฉย 

 

"ไม่ตอบ งั้นพี่คิดคำตอบเองได้สินะ"  

 

"แล้วแต่จะคิดค่ะ เพราะฉันไม่ได้รู้สึกอะไร" ใบหน้าของเขาเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอมาก มากเสียจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ภัทธิรายกมือขึ้นดันแผงอกของเขาเอาไว้ "คุณคีย์! ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนเถอะค่ะ" 

 

"ภัทรก็ติดกระดุมให้พี่หน่อยสิ" ปากไม่พูดเปล่า เขาจับสองมือของเธอขึ้นมาทาบที่หน้าอกของตัวเอง สักพักคิรินก็เชยคางมนขึ้นสบตากับตัวเอง "ไม่เจอตั้งหลายวัน พี่คิดถึงภัทรที่สุดเลยรู้ไหม?" 

 

"คิดถึงฉัน หรือคิดถึงอะไรกันแน่คะ?" 

 

"ก็ต้องภัทรสิ" คิรินโน้มลงจูบที่ริมฝีปากอิ่มสวยในทันที สองมือเปลี่ยนมาประคองใบหน้าเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับ ภัทธิราได้รับรู่ถึงความนุ่มนวลที่เขามอบให้...หญิงสาวเผลอไผลไปกับความรู้สึกนั้นจึงตอบสนองกลับไปโดยที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิด เมื่อได้ลิ้มรสหวานจนพอใจแล้วเขาจึงถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง จรดหน้าผากตัวเองแนบไว้ที่หน้าผากเธอ "อยากรู้จังว่าจะใจแข็งไปได้ขนาดไหน แต่ก่อนอื่นเลยนะ...พี่อยากพาภัทรไปดูอะไรบางอย่างก่อน รออยู่ในนี้ก่อนนะ" 

_____________________________________________________ 100 % ____________________________________________ 

 

มาแล้วจ้าาา EP นี้พี่ภาคย์แอบเชียร์น้องเขยแบบไม่พูดให้เสียเวลา 

ส่วนผู้กองนนท์ของไรท์ รอซีรี่ส์ตัวเองนะเดี๋ยวไรท์ชดเชยให้  

ฮ่าๆ 

คิดเห็นอย่างไรกับนิยายเรื่องนี้สามารถคอมเม้นและแสดงความคิดเห็นกันได้เลย 

ไรท์รักทุ้กกกคนจ้า  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น