ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 4

คำค้น : วันวาน , ต๋าเฉิง , ต่างวัย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 20:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4
แบบอักษร

11 ปีผ่านไป 

 

วันเวลาล่วงเลยผันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ต่างคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง แม้แต่เด็กหญิงวันวานที่บัดนี้เธอโตเป็นสาวสวยสะพรั่ง จนเป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ แต่หัวใจของเธอกลับเฝ้ารอแต่เพียงชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของเธอ ชายหนุ่มที่เมื่อครั้งหนึ่งเขาเคยอุ้มแมวแสนรักของเธอมาส่งคืน หรือแม้แต่ตอนที่เขาได้ช่วยเธอไว้ตอนเธอขับรถจักรยานล้ม เธอจดจำและประทับใจ เธอเฝ้ารอหวังว่าสักวันหนึ่งเธอและเขาจะกลับมาพบกันอีกครั้ง เช่นเดียวกับที่ชายหนุ่มคนนั้นได้เฝ้ามองดูแลเธออยู่ห่าง ๆ จนเธอเติบโตเป็นหญิงสาวที่แสนงดงาม 

 

“แน่ใจเหรอลูกว่าจะไม่ไปฝึกงานที่โรงแรมของพ่อ” สายลมผู้เป็นพ่อของวันวานที่อายุล่วงเลยมาถึง 41 ปี เอ่ยถามลูกสาวของเขาที่กำลังเสิตอินเตอร์เน็ตค้นหาที่ฝึกงานด้านการทำเบอร์เกอรี่อยู่ 

 

“วันวานแน่ใจค่ะคุณพ่อ ถ้าวันวานไปฝึกงานที่โรงแรมคุณพ่อ ก็คงไม่มีใครกล้าใช้หรือสอนงานวันวาน วันวานอยากได้ความรู้นะคะ ถ้าวันวานไปฝึกงานที่อื่น ก็จะไม่มีคนเกรงใจวันวาน เขาจะสอนวันวานและสามารถดุและตักเตือนวันวานได้ค่ะ” หญิงสาวบอกผู้เป็นพ่ออย่างที่ใจเธอคิด เธอรู้ว่าคุณพ่อเป็นห่วงอยากให้เธออยู่ในสายตาท่านตลอดแต่เธออยากเก็บเกี่ยวความรู้ในช่วงฝึกงานให้ได้มากที่สุด เธอจึงไม่คิดที่จะไปทำในโรงแรมของพ่อเธอ 

 

“พ่อตามใจลูกแล้วกันนะคะ แล้วเรื่องที่จะไปอเมริกากับพ่อ วันวานจะไม่ไปจริง ๆ เหรอลูก พ่อกับน้องคิดถึงแย่เลยนะ” สายลมเอ่ยถามลูกสาวอีกครั้งพลางลูบผมลูกสาวของเขาเบา ๆ อย่างเอ็นดู  

 

“ไม่ไปค่ะ วันวานจะอยู่กับคุณยายที่นี่ แล้วอีกอย่างวันวานคงยุ่งกับเรื่องหาที่ฝึกงานด้วยคะ” วันวานเงยหน้าบอกกับผู้เป็นพ่อ ตอนนี้เธออายุ 21 ปีแล้ว กำลังเรียนอยู่ ปี 3 คณะวิชาการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เพราะเธอชอบทำอาหารมากเธอเลยเลือกเรียนเกี่ยวกับการทำอาหารและเธอก็ทำมันได้ดีเลยทีเดียว 

 

“พ่อบอกแล้วไงว่าให้ไปฝึกงานที่โรงแรมของพ่อ วันวานจะได้ไม่ต้องกังวล” สายลมยังคงพยายามหว่านล้อมให้วันวานไปฝึกงานที่โรงแรมของตนเอง 

 

“ไม่บังคับลูกสิเตง! ปล่อยลูกให้เลือกเส้นทางของตัวเอง เราคุยกันแล้วไงว่าจะคอยชี้แนะแต่ไม่ก้าวก่ายความคิดลูก” ยิปซีแม่ของวันวานเดินเข้ามาที่ห้องรับแขกพร้อมกับจานขนมโดยมีเด็กชายทูเดย์เดินตามมาติด ๆ  

 

“เค้ารู้ค่ะ แต่เค้าเป็นห่วงลูกนี่” สายลมหันไปขอความเห็นใจจากภรรยาของเขา 

 

“ป๊ากลัวพี่วันวานมีแฟน กลัวมีผู้ชายมาจีบนะสิฮะหม่าม๊า” ‘ ทูเดย ์’ น้องชายของวันวานเอ่ยบอกผู้เป็นแม่ของเขา แต่มันคงไม่ใช่แค่ผู้เป็นพ่อเท่านั้นที่หวงวันวาน แม้แต่เขาเองก็หวงเช่นกัน เขาไม่อยากให้พี่สาวมีแฟน เพราะเขาอาจจะถูกแย่งความรักจากพี่สาวไปก็เป็นได้ 

 

“หม่าม๊าว่าทั้งคู่นั้นแหละ หม่าม๊าขอร้องว่าอย่างบังคับพี่วันวาน เข้าใจไหมค่ะหนุ่ม ๆ ถ้าวันวานไม่ อยากไปหนูอยู่ที่นี้ได้นะคะ แต่เดี๋ยวคุณยายจะไปปฎิบัติธรรม 1 เดือน หนูไปอยู่ที่บ้านใหญ่กับน้าโซนะลูก” ยิปซีเดินเข้าไปกอดลูกสาวอย่างเข้าใจ เธอมักจะสอนลูกให้เรียนรู้กับทุกสิ่งที่เขาเลือก ถึงแม้ว่ามันจะผิดพลาดแต่มันก็ยังดีกว่าที่ลูก ๆ ของเธอได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดนั้นด้วยตัวเอง เธอมีหน้าที่คอยชี้แนะและให้กำลังใจ คอยซัพพอตทุก ๆ สิ่งที่ลูกของเธอเลือก แต่ทุกอย่างเธอและสายลมจะคอยเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ แต่เมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกว่ามันหนักไปสำหรับลูก ๆ ของเธอ เธอถึงจะยืดมือเข้าไปช่วยเหลือพวกเขา 

 

“ได้ค่ะหม่าม๊า ถ้าคุณยายไปวัด วันวานจะไป อยู่กับน้าโซ และวันวานก็จะหางานพิเศษทำด้วยค่ะ” วันวานรับคำพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ผู้เป็นแม่ 

 

“งานอะไร? พ่อไม่ให้ทำหรอกนะ ถ้าจะทำก็ไปทำที่โรงแรมพ่อนู้น” สายลมลุกขึ้นบอกลูกสาวของเขาด้วยสายตาจริงจัง 

 

“วันวานต้องทะเลาะกับคุณพ่อเรื่องนี้วันละกี่รอบค่ะ ไม่เอาแล้วค่ะวันวานไม่คุยกับคุณพ่อดีกว่า แต่ยังไงวันวานก็ยังยืนยันคำเดิมนะคะว่าวันวานจะไม่ไปอเมริกาและวันวานจะหางานพิเศษทำด้วย วันวานอยากมีประสบการณ์การทำงานค่ะ” วันวานเอ่ยกับผู้เป็นพ่อด้วยสายตามุ่งมั่นก่อนที่เธอจะลุกขึ้นและแยกตัวเดินออกไปจากวงสนทนา 

 

“วันวานกลับมาคุยกับพ่อให้รู้เรื่องก่อน! อย่าทำแบบนี้นะ! ทำไมดื้อแบบนี้! ดื้อเหมือนใครเนี่ย!!” สายลมเอ่ยอย่างหัวเสียที่ลูกสาวของเขาดื้อรั้นแบบนี้ 

 

“ดื้อเหมือนเตงไง! เค้าว่าเตงต้องปล่อยวางนะ ไปเข้าวัดปฏิบัติธรรมมั้งไป เผื่อจะได้มีอะไรทำไม่ใช่วันๆ เอาแต่เฝ้าลูก ลูกโตแล้วนะลมไม่ใช่วันวานตอน 10 ขวบที่ลมจะบังคับเธอได้ อย่าคิดว่าไม่รู้นะว่าไปพูดอะไรกับเต๋าเฉิงไว้นะ!!!” ยิปซีภรรยาสุดที่รักของสายลมเอ่ยเตือนสติของเขา และเอ่ยถึงเรื่องราวในอดีตที่สามีของเธอได้เคยกระทำไว้ 

 

“เตงอะ!” สายลมเอ่ยเรียกภรรยาอย่างเง้างอนที่โดนภรรยาของเขาพูดดักคอไว้ 

 

“ปล่อยวาง หายใจเข้าลึก ๆ ปล่อยวาง ไปค่ะทูเดย์หม่าม๊าจะสอนการบ้านทำให้เสร็จจะได้ไปเที่ยวอย่างสบายใจนะคะ” ยิปซีเอ่ยบอกสามีให้ทำจิตใจสงบ และเธอก็พาลูกชายตัวน้อยไปนั่งทำการบ้านที่อื่น และปล่อยให้สายลมนั่งอยู่เพียงลำพัง........ 

ความคิดเห็น