สิริณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 288

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2562 21:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

เมื่อชนวีร์มาเคาะประตูห้องพักน้องชายเพื่อรับกุญแจห้องที่หัวหน้าทัวร์ฝากไว้ ภูมิก็เล่าให้พี่ชายฟัง 

“แม่โทร.ทางไกลมาจากอะแลสกาน่ะ บอกว่าเพิ่งวางสายจากคุณหญิงสุกัญญา เห็นแม่บอกว่าคุณหญิงสุกัญญาขู่จะให้สามีเธอเข็นนโยบายอุ้มสถาบันการเงินรายย่อยออกมาใช้เร็วกว่าเดิม”  

เมื่อเห็นพี่ชายยังคงนิ่งเงียบ ภูมิจึงถามต่อแบบไม่อ้อมค้อม  

“สมัยนี้เขาทำกันขนาดนี้เพื่อหาสามีให้ลูกสาวตัวเองแล้วเหรอ”  

นักธุรกิจหนุ่มโบกมือ “เฮ้ย...เราว่าคุณอาชาคงไม่บ้าจี้ไปตามที่เมียยุหรอก อาจแค่ขู่ให้เราตัดสินใจเรื่องลูกสาวเขาให้เร็วขึ้นละมั้ง” เขาถอนใจ ก่อนพูดต่อ 

“แต่เราก็ไม่อยากเสี่ยงเหมือนกัน นายพักเหอะ เดี๋ยวเราโทร.คุยกับแม่เอง”  

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะพี่วีร์ เอ่อ...” ภูมินิ่งไปครู่หนึ่ง คล้ายชั่งใจว่าควรพูดต่อหรือไม่ สุดท้ายจึงเอ่ย “เมื่อหัวค่ำคุณหลิวดูหงอย ๆ ยังไงไม่รู้ ผมว่าพี่น่าจะแวะไปดูเธอหน่อย” 

ชนวีร์พยักหน้ารับรู้ แล้วแยกกลับไปที่ห้อง เขาโทรศัพท์หามารดาเป็นอันดับแรก อภิญญาเล่าบทสนทนาระหว่างตนเองกับคุณหญิงสุกัญญาให้บุตรชายฟังอย่างละเอียด ชายหนุ่มค่อยหายใจโล่งหน่อยก็ตอนที่มารดาเล่าเรื่องราวช่วงท้าย ๆ ด้วยน้ำเสียงติดเกรี้ยวกราด 

“ที่จริงหนูมินต์ก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย แม่ยอมรับนะว่าค่อนข้างพอใจเด็กคนนี้ ตำแหน่งคุณอาชาก็มีประโยชน์กับเราไม่น้อย แต่ที่แม่ไม่ชอบใจเลยก็คือการที่คุณหญิงสุกัญญายื่นคำขาดแบบนี้ ยายคุณหญิงนั่นคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงมาสั่งเราน่ะ!” 

“ผมว่าคุณหญิงสุกัญญาไม่น่ามีศักยภาพถึงขนาดจะทำอย่างที่ขู่ได้หรอกครับแม่ เธอคงแค่พยายามเขียนเสือให้วัวกลัวเท่านั้นเอง” ชนวีร์ปลอบใจมารดา 

“แล้วนี่วีร์คิดหรือยังว่าจะทำยังไงต่อไป” 

คำถามของแม่ทำให้ชนวีร์ต้องไตร่ตรองอย่างรอบคอบ ตามแผนการที่เขาวางไว้ ชายหนุ่มต้องการบีบให้ธนาคารเทพไทย และธนาคารสินพาณิชย์ขาดสภาพคล่อง ทำให้ผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและเริ่มเทขายหุ้นออกมา จากนั้นณัฐภัทรคอร์ปอเรชั่นก็จะทยอยเข้าไปช้อนซื้อหุ้น จนสามารถถือครองอำนาจบริหารส่วนใหญ่ และเข้าไปกำหนดนโยบายเพื่อใช้แบงค์ทั้งสองในการขยายฐานลูกค้าไปสู่ตลาดกลุ่มล่างต่อไป 

แต่นโยบายอัดฉีดเงินเข้าไปในสถาบันการเงินขนาดเล็กที่อาชาพูดถึง ซึ่งแต่เดิมคาดว่าจะประกาศใช้ในไตรมาสสองนั้น ถ้าถูกโยกมาใช้ทันทีตั้งแต่เริ่มไตรมาสแรกแล้วละก็ มีหวังราคาหุ้นของธนาคารเล็ก ๆ เหล่านี้คงพุ่งพรวดพราดแน่นอน ซึ่งนั่นจะส่งผลกระทบอย่างมากกับงบประมาณที่เขาเตรียมขออนุมัติจากบอร์ดเพื่อใช้ซื้อหุ้นของธนาคารเป้าหมายทั้งสองแห่ง 

จ่ายเงินเท่าเดิมแต่ได้จำนวนหุ้นน้อยลง ยอมได้ที่ไหน ! 

ตราบใดที่เขายังไม่ได้หุ้นของธนาคารทั้งสองมาไว้ในมือ เขาจะปล่อยให้รัฐบาลประกาศใช้นโยบายนี้ไม่ได้เด็ดขาด 

“ไม่ต้องห่วงครับแม่...ผมจะใช้วิธีของผมจัดการกับเรื่องนี้เอง” ชายหนุ่มให้คำมั่น แผนการเริ่มเป็นรูปร่างอยู่ในสมอง “แม่ไปเข้าสปาแขนรอไว้เลย กลับจากอะแลสกาแล้วแม่ได้เซ็นเช็คจ่ายค่าดำเนินการจนเมื่อยมือแน่” 

ชายหนุ่มวางแผนกะการณ์ด้วยความพอใจ 

กระสุนนัดนี้จะยิงได้นกสองตัว !  

ประการแรกเขาจะตัดมินตราออกจากสมการนี้โดยสิ้นเชิง 

และผลลัพธ์อันหอมหวานยิ่งกว่านั้นก็คือ จากนี้ไปจะไม่มีอะไรมาขวางทางเขากับรินรดาอีกแล้ว ! 

อภิญญาหัวเราะกับอารมณ์ขันของบุตรชาย  

“ตกลงจ้ะวีร์ แม่รู้ว่าลูกจัดการได้ จะทำอะไรก็ระวังอย่าให้บัวช้ำน้ำขุ่นนะจ้ะ” 

ชายหนุ่มบอกรักมารดาก่อนวางสาย แล้วยิ้มกับตัวเองด้วยประกายตาหมายมาด  

ในเมื่อเขาตัดสินใจโดดลงไปเล่นในเกมนี้แล้ว เป้าหมายเดียวเท่านั้นที่คนอย่างชนวีร์จะยอมรับได้...ชัยชนะ !  

 

ชนวีร์โทรศัพท์หาคนของเขาที่กระจายกันอยู่ตามหน่วยงานใหญ่ ๆ ทั้งที่เป็นเวลาเกือบสามทุ่มในประเทศจีนซึ่งเร็วกว่าที่เมืองไทยหนึ่งชั่วโมง คำตอบที่ได้รับทำให้เขาอุ่นใจ เพราะแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ทั้งในกระทรวงฯ และแบงค์ชาติยืนยันว่ารัฐบาลยังไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องประกาศใช้นโยบายดังกล่าวในระยะเวลาอันใกล้นี้ และถ้ามีใครเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา ก็คงถูกคัดค้านเต็มที่แน่นอน 

แม้จะอยู่นอกเวลางาน แต่ชนวีร์ก็โทรศัพท์สั่งเลขาฯ ให้เรียกประชุมทางโทรศัพท์ สุมาลีจัดการตามคำสั่งด้วยความฉับไว เขาขออนุมัติงบประมาณจากทีมผู้บริหารของณัฐภัทรคอร์ปอเรชั่นก่อนกำหนดเพื่อลงมือตามแผน การตัดสินใจของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น เด็ดขาด และฉับไว ! 

จากนั้นชายหนุ่มเรียกนักกฎหมาย และทีมเจรจามาสั่งการต่อ เขาให้ทีมงานเจรจาขอซื้อหุ้นจากพวกผู้ถือหุ้นรายใหญ่และผู้บริหารของธนาคารเป้าหมายทั้งสองแห่งให้ได้มากและเร็วที่สุด 

“ผมรู้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันสิ้นปี แต่ผมรู้ว่าพวกคุณจัดการให้ผมได้ ผมต้องการให้ข่าวที่ณัฐภัทรคอร์ปฯ เข้าถือหุ้นใหญ่ในธนาคารเทพไทยและสินพาณิชย์เป็นพาดหัวแรกหลังปีใหม่ พวกคุณคิดว่าจะจัดการให้ผมได้ไหม” ชนวีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดเป็นการเป็นงาน เขากำหนดเพดานค่าใช้จ่าย และตั้งผลตอบแทนให้ทีมงานไว้สูงลิบ ชายหนุ่มยินดีเสียประโยชน์บางส่วน แลกกับการเอาชนะลูกเล่นของสุกัญญา 

ยายคุณหญิงคนนั้นควรรู้ว่าคนอย่างชนวีร์ไม่มีวันยอมให้ใครบีบบังคับเขาได้ !  

ตอนที่ชนวีร์หยิบเสื้อกันหนาวกำลังจะลงไปใช้คอมพิวเตอร์ในบิสซิเนสเซ็นเตอร์ของโรงแรม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพอดี เขาขมวดคิ้ว ก่อนโยนเสื้อกันหนาวลงบนที่นอน แล้วเดินไปเปิดประตูห้อง 

ชนวีร์แปลกใจเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง 

นางพยาบาลประจำตัวชูถุงยาในมือให้อีกฝ่ายดู จากที่เธอตั้งใจแค่จะเอายามาให้ แล้วก็จะกลับไปนอน แต่พอเห็นท่าทางเหนื่อยล้าของผู้ชายตรงหน้า รินรดาก็ลืมเรื่องขุ่นเคืองที่เขาทิ้งเธอหนีตามสองแม่ลูกนั่นไป หญิงสาวถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง  

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ท่าทางเหมือนมีเรื่องหนักใจ” 

ชนวีร์ส่ายหน้า เขาดึงประตูเปิดกว้างแล้วกลับเข้าไปในห้อง พอเห็นหน้าเธอมือก็เลื่อนไปจะถอดอุปกรณ์พยุงไหล่ด้วยมือซ้ายตามความเคยชิน ทว่าด้วยความที่ทำได้ไม่ถนัด ไม่ว่าจะแก้ยังไง ก็ไม่ออกเสียที สุดท้ายเขาจึงกระชากสายพันด้วยความโมโห 

“โธ่เว้ย ! ” แล้วก็ต้องสะดุ้งเจ็บแปลบ เพราะดันดึงไปโดนหัวไหล่ซึ่งยังมีอาการอักเสบหลงเหลืออยู่ 

ฟลอเรนซ์ ไนติงเกลรีบเข้าไปช่วย “ใจเย็นค่ะ มา ฉันถอดให้”  

คนเจ็บยืนนิ่ง มองมือบอบบางที่ขยับแก้สายพันออกจากบ่าเขาด้วยความคล่องแคล่ว ชายหนุ่มหายใจเข้าลึก เขาพบว่าตัวเองใจเย็นขึ้นเยอะแค่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้ หัวสมองที่หมุนคว้างเป็นจักรผันคล้ายค่อย ๆ ผ่อนความเร็วลง ขณะที่ความสงบเย็นก็ แผ่ซ่านเข้ามาในใจทีละนิด 

“คุณจะไปไหนเหรอ” หลังจากเสร็จภารกิจ เธอก็พยักพเยิดไปทางเสื้อกันหนาวของชายหนุ่ม 

“ผมจะลงไปที่บิสสิเนสเซนเตอร์ส่งเมลสักฉบับ มือผมเป็นอย่างนี้ผมพิมพ์ข้อความทางโทรศัพท์ไม่สะดวก” 

“พรุ่งนี้วันหยุด ใครเขาจะอ่านเมลคุณ”  

นักธุรกิจหนุ่มหายใจช้า ๆ ปรับจังหวะอารมณ์ให้สงบนิ่ง  

“อ่านหรือไม่อ่านก็ช่าง ผมแค่อยากบอกให้คนบางคนรู้เท่านั้นว่าผมเตือนแล้ว เขาจะได้ตรองให้หนัก ถ้าคิดขยับทำอะไรที่ไม่สมควร” 

รินรดาขำคนบ้างาน “มันเป็นความลับหรือเปล่าล่ะ ถ้าคุณไม่ถือ ฉันจะพิมพ์ให้ คุณบอกข้อความให้ฉันละกัน”  

ชนวีร์ชั่งใจชั่วครู่ แล้วจึงหันไปทางประตูห้องที่เปิดอ้าอยู่ ไม่มีคำพูดแม้แต่คำเดียว 

ถ้าเขาจะไว้ใจเธอ เธอก็ควรเริ่มต้นด้วยการไว้ใจเขาก่อน 

หญิงสาวกลอกตาใช้ความคิด ก่อนตัดสินใจเดินไปงับประตูปิด  

เธอกล้าเสี่ยงที่จะไว้วางใจใครบางคนเช่นกัน 

ชนวีร์เปิดหน้าจอโทรศัพท์เตรียมส่งอีเมล กำหนดค่าบลูทูธให้ตรงกับปากกาอินฟาเรดที่เขาตั้งไว้ข้างโทรศัพท์เพื่อยิงลำแสงสีแดงลงบนโต๊ะเป็นรูปคีย์บอร์ด 

หญิงสาวใช้เวลาครู่หนึ่งทำความคุ้นเคยกับแป้นพิมพ์พิเศษนี้ และพอขยับมือเข้าที่ เธอก็พิมพ์ข้อความตามคำบอกเป็นภาษาอังกฤษของชนวีร์ได้ว่องไว กระทั่งลงท้ายจดหมายเรียบร้อย เลขาฯ ชั่วคราวจึงลุกขึ้นยืน 

“ฉันพิมพ์เสร็จแล้ว คุณจะอ่านทวนก่อนไหม” 

ชายหนุ่มพยักหน้า หยิบโทรศัพท์มาอ่านข้อความที่หน้าจอเล็ก ๆ ด้วยความพอใจ เขาคลิกส่งจดหมาย และก้าวเข้าไปยืนใกล้ ๆ เลขาฯเฉพาะกิจ พลางทำท่ากรุ้มกริ่มเหมือนเสือจ้องตะปบเหยื่อ  

“ผมทำงานเสร็จแล้ว ตอนนี้เราจะทำอะไรกันต่อดี”  

หญิงสาวขยับตัวออกห่างทันควัน “ไม่ต้องมาทำท่าเจ้าชู้มักง่ายแถวนี้เลย” 

ถ้อยคำของเธอ ทำให้อารมณ์ที่เพิ่งจะเริ่มดีขึ้นนิด ๆ ของเขาเหือดหายไปในชั่วพริบตา ! 

เขาไม่ชอบคำนี้...มักง่าย ! 

ชนวีร์เจ้าชู้...ใช่ ! 

แต่เขามั่นใจว่าตัวเองไม่เคยมักง่าย 

“ในความรู้สึกของคุณ ผมเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ” เพลย์บอยหนุ่มคาดคั้นเอาคำตอบอย่างจริงจัง 

หญิงสาวยักไหล่ “ไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก แต่ก็ไม่น่าจะน้อยเหมือนกันนะ” เธอเล่นคำยอกย้อน  

“สงสัยบนโลกนี้ คงมีองคุลีมาลคนเดียวละมั้งที่กลับใจแล้วยังมีคนให้อภัยน่ะ” เขาเปรยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย 

รินรดาสะดุดกึก รู้สึกได้ว่าผู้ชายตรงหน้ากำลังน้อยใจ  

เธอมองท่าทางเรียบเฉยของเขาด้วยอาการใคร่ครวญ 

ชนวีร์เมินไปทางอื่นไม่ยอมสบตาเธอ ท่าทางเขาเหมือนจะโกรธ 

ท้ายที่สุดหญิงสาวจึงกำมือยื่นนิ้วก้อยส่งไปให้ เจ้าของห้องหันมาสบตาเธอ สายตาเต็มไปด้วยความฉงน 

“ถ้าฉันพูดอะไรแล้วทำให้คุณรู้สึกไม่ดี...ฉันขอโทษ เราดีกันนะ” เธอนิ่งอยู่ในอิริยาบถนั้นชั่วครู่  

ในที่สุดชายหนุ่มจึงส่งนิ้วก้อยมาเกี่ยวกับนิ้วของเธอไว้ 

รินรดายิ้มแหย “ฉันรู้สึกแย่จริง ๆ นะที่พูดถึงคุณอย่างนั้น ทั้งที่เพิ่งบอกคุณไปเมื่อวันก่อนนี่เองว่าจะหัดมองหาแสงสีรุ้งที่ด้านหลังของแท่งปริซึมดูบ้าง อย่าโกรธฉันเลยนะ ฉันมันก็ขี้ลืมอย่างนี้เสมอแหละ” 

เสือผู้หญิงตัวฉกาจหัวใจพองฟู รู้สึกปลื้มเปรมอย่างประหลาดเมื่อได้ยินประโยคนั้น  

“อ้างว่าขี้ลืมนี่ฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่เลย” เขาแซวด้วยน้ำเสียงหยอกเอิน รอยยิ้มบนใบหน้าบอกให้หญิงสาวรู้ว่าเขาไม่ถือสาวาจาของเธอ และข้อหาทั้งหมดก็...ยกฟ้อง ! 

“ได้ทีละรีบซ้ำเติมฉันเลยนะ”  

“ไม่ได้หรอก ที่จริงผมอยากคิดดอกเบี้ยทบต้นเลยด้วยซ้ำ คุณน่ะหาเรื่องเหน็บผมเรื่อยเลย เผลอเมื่อไหร่เป็นโดนทุกที นี่ถ้าโดนเหน็บทีหนึ่งผมร่วงเส้นหนึ่งนะ ป่านนี้ผมหัวล้านไปแล้ว” 

“เว่อร์ย่ะ อย่างมากก็แค่กระหม่อมบางเท่านั้นเอง” แค่นึกภาพตามก็ขำแล้ว เธอหัวเราะ พลางหยิบซองมาจัดยา แล้วรีบไสแก้วน้ำไปให้ชายหนุ่ม “เอ้า ! กินยาซะ จะได้ปากไม่ว่างมาเถียงฉัน” 

ชนวีร์ส่ายหน้ากับวิธีตัดกำลังคู่ต่อสู้ของเธอ แต่ก็ยอมรับยามากินโดยดี 

จังหวะนั้นเองที่เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มซึ่งกำลังดื่มน้ำอยู่จึงยื่นโทรศัพท์ให้ผู้ช่วยจำเป็น ทำกิริยาเป็นเชิงบอกให้หญิงสาวช่วยรับสายแทน 

รินรดาหันรีหันขวาง รีรอจนเขาสำทับซ้ำ จึงยอมกดปุ่มยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู 

“วีร์ขา หายโกรธมีล่าหรือยังเอ่ย” น้ำเสียงออดอ้อนที่ดังมาตามสายทำให้รินรดาตะลึงงัน เสียงหัวเราะพูดคุยหยอกล้อกันเมื่อครู่ เหือดหายไปราวกับปราสาททรายที่ถูกคลื่นซัดจนไม่เหลือชิ้นดี  

หญิงสาวพยายามตั้งสติ แล้วกรอกเสียงลงไปแค่ 

“รอสักครู่นะคะ” แล้วส่งโทรศัพท์ให้คนที่เพิ่งวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ 

“ใครโทร.มาครับ” เสียงที่เคยรื่นเริงของชายหนุ่มจางลงเช่นกัน เมื่อรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของหญิงสาว 

“เธอชื่อมีล่าค่ะ”  

ชนวีร์หน้าขรึม นอกจากต้องพยายามปรับความเข้าใจกับรินรดาให้ได้แล้ว เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่ายังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องกลับไปสะสาง 

“สวัสดีครับมีล่า” เพลย์บอยหนุ่มทักทายเสียงเรียบ และพอเห็นผู้หญิงข้าง ๆ เม้มปากแน่น ชายหนุ่มก็กดเปิดเสียงออกลำโพงโทรศัพท์ให้รินรดาฟังบทสนทนาด้วย 

“ผู้หญิงที่ไหนรับสายให้หรือคะวีร์” คนปลายสายเสียงใสล้อเลียน 

ด้วยความที่มิราวัลย์เป็นทั้งคู่ควง และเป็นเพื่อน ชนวีร์จึงแทบอดใจไม่ไหวที่จะประกาศความสำคัญของรินรดาให้อีกฝ่ายรับรู้ เขามั่นใจว่ามีล่าต้องกระดี๊กระด๊ายินดีด้วยเป็นแน่ แล้วก็ซักไซ้ล้วงลึกรายละเอียดด้วยความอยากรู้อยากเห็นแน่นอน 

“หลิวน่ะเหรอ...” กระแสเสียงของเขายามเอ่ยชื่อนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยน “คุณหลิวเป็น...” ชนวีร์ชะงักเล็กน้อย ...นั่นสิ...เธอเป็นอะไรกับเขา จะว่าแฟนก็ยังไม่ใช่ แต่ถ้าบอกว่าเพื่อน...ก็ฟังห่างเหินเกินไป...และที่น่ากลัวที่สุดก็คือ เธอแค่ให้โอกาสเขาเสนอตัวเข้าไปให้พิจารณาเท่านั้น ขืนโมเมสรุปเอาเอง ดีไม่ดีเธอจะได้เฉดหัวเขาออกจากบัญชีรายชื่อผู้มีสิทธิ์ชนะใจนั่นปะไร ! 

“คุณหลิวเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม” ชายหนุ่มยิ้มด้วยความพึงใจ เมื่อหาคำตอบที่ปลอดภัยที่สุดพบ 

ทว่าคำจำกัดความที่ชนวีร์ใช้ กลับทำให้คนฟังรู้สึกหัวใจว่างโหวงและแปลบปลาบขึ้นมาอย่างประหลาด รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกลงในเนื้อ พยายามหายใจเข้าลึก ๆ  

เมื่อเย็นก็พูดอย่างนี้ นี่ก็ยังมาย้ำอีกหน เพิ่งรู้ว่าเดี๋ยวนี้เขาให้ดอกไม้เพื่อนสนิทกันด้วย ! 

ถ้าหญิงสาวซื่อสัตย์กับตัวเองสักนิด เธอคงรู้ว่าอาการแบบนี้เรียกว่าน้อยใจ แต่เพราะความปากแข็ง ไม่ยอมรับความจริง เธอจึงพร่ำบอกหัวใจตัวเองว่า 

ผู้ชายเจ้าชู้ ! มีแต่สาว ๆ ผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาวุ่นวายไม่ขาดสาย ตอนเย็นคนหนึ่ง ดึกก็มีอีกคน ขนาดอยู่ไกลบ้านยังต้องสลับคิวไม่ให้รถไฟชนกันอย่างนี้ นี่ถ้ากลับไปกรุงเทพฯ คงจะยิ่งชุกชุมจนสลับรางกันไม่หวาดไม่ไหวแน่ ! 

หญิงสาวอดถามตัวเองไม่ได้ ถ้าให้โอกาสผู้ชายคนนี้จริง เธอต้องคอยรับมือกับผู้หญิงของชนวีร์อีกกี่สิบกี่ร้อยคน เธอจะทนได้หรือ ที่ต้องแบ่งปันผู้ชายของตัวเองกับผู้หญิงคนอื่น 

คำตอบของเธอคือ ไม่ !  

หญิงสาวก้มศีรษะอำลาชนวีร์ ก่อนผลุนผลันออกจากห้องอย่างรวดเร็ว ได้ยินเพียงเสียงชายหนุ่มแว่วดังมา 

“มีล่า ไว้กลับไปกรุงเทพฯ แล้ว ผมมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟังเยอะแยะเลย เอ้อ...รอเดี๋ยวนะ” ชายหนุ่มเหลือบเห็นรินรดามีท่าทีแปลก ๆ เขารีบวิ่งตามไปคว้าต้นแขนเธอไว้ เอ่ยเสียงเว้าวอน 

“หลิว...ฟังผมอธิบายก่อนสิ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ” 

รินรดาบิดแขนออกจากการเกาะกุม ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉยชา 

“ฉันง่วงแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” 

เธอเสียบกุญแจไขประตูซึ่งอยู่ติดกันแล้วปิดไล่หลัง ไม่สนใจคนที่ยืนอยู่หน้าห้องสักนิด 

แค่นี้ก็เห็นแววแล้วว่าเราคงไปกันไม่รอดแน่ ๆ เฮอะ! ไม่แปลกใจเลย ที่เราต้องหย่ากัน ! 

ชนวีร์ถอนหายใจ เขากดปิดลำโพง แล้วยกโทรศัพท์แนบหู กรอกเสียงลงไปว่า  

“ผมคิดว่าผมกำลังอินเลิฟละมีล่า แต่เธอเพิ่งเข้าใจผิด แล้วก็กำลังโกรธผมอย่างมากเลยด้วย...ทำยังไงดี ! ” 

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

ภาพรักในฝันมี 32 ตอนนะคะ

ตอนนี้เลยครึ่งเล่มมานิดนึงแล้ว 

ใครสนใจอยากอ่านรวดเดียว

กดโหลดอีบุ๊กกันโลดเลยค่า

 

ใครซื้ออีบุ๊กแล้ว

ส่งหลักฐานมาให้สิริณด้วยนะคะ

จะส่งของที่ระลึกไปให้ ^^

 

 

ภาพรักในฝัน เคยตีพิมพ์สองครั้งกับ สำนักพิมพ์อรุณ

 

อีบุ๊กภาพรักในฝัน ราคา 219 บาท

mebmarket >>>http://bit.ly/2U5XWXu 

ookbee >>>http://bit.ly/2YTz2Oh 

Hytexts >>>http://bit.ly/2I59t7z 

 

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่ไม่ถึงสิบเล่ม

สามารถสอบถามได้ที่ m.me/SirinFC 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น