oilps
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตกลงหรือตกลง

ชื่อตอน : ตกลงหรือตกลง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2562 07:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตกลงหรือตกลง
แบบอักษร

Part : ฟานี่

08.38 น.

วันนี้ฉันมีบรรยายนิดหน่อยที่มหาลัยเก่า ที่ที่คุ้นเคยนั่นแหละ หลังจากวันนั้นที่ฉันกับแท...ฟาดฟันกันในห้องครัวนี่ก็ผ่านมาสามวันแล้ว

เราเจอกันบ่อยนะ แทบจะทุกเวลาเลย ตอนนี้ก็เหมือนกัน

“หิวรึยัง?”

“นิดหน่อยค่ะ พี่หิวมั้ย?”

“นิดหน่อยเหมือนกัน ไปกินในมหาลัยละกัน”

“โอเคได้เลย มาค่ะ แทช่วย” เธอลุกจากโซฟามาถือกระเป๋าและสัมภาระให้ ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้สถานะเราคืออะไร แต่เธอทำตัวน่ารักแบบนี้ตลอดจนฉันเลิกใส่ใจตรงนั้นไปแล้ว

ฉันใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงมามหาลัย จริงๆจะเร็วมากถ้ารถไม่ติด แต่วันนี้กลับไม่หงุดหงิด อาจจะเป็นเพราะคนข้างๆ

“ยิ้มอะไรคะ?”

“...เปล่าๆ” แบบนี้ทุกที ฉันเผลอยิ้มให้เธอจับได้ตลอดเลย

“ร้านนี้นะ แทว่าอร่อยสุดแล้ว”

“ได้ เอา-...”

“เหมือนเดิม แทจำได้ นั่งรอตรงนี้อย่าไปไหนนะ” ยังไม่ทันจะอ้าปากเถียงซักคำ เด็กน้อยเดินไปนู่นแล้ว

ฉันไม่ได้เป็นง่อยนะเนี่ย ไม่ยอมให้ทำอะไรเลย

ผ่านไปไม่กี่นาทีเธอเดินกลับมาพร้อมกับของกินเต็มไปหมด มีความสามารถในการถือของมากๆแบบนั้นได้ยังไง คนรึสิบล้อขนอะไรได้เยอะขนาดนั้น

“ยิ้มอีกแล้วนะ รีบกินเลยค่ะ นี่กี่โมงแล้ว”

“ลืมเลย” บางทีเธอก็เป็นผู้ใหญ่มากกว่าฉันซะอีก คอยเตือนคอยบ่นตลอด

“อะนี่ พี่ชอบ” แล้วยังจำของชอบของฉันได้อีกทั้งที่เรารู้จักกันไม่นาน ถือว่าไม่นานนะ

เธอจะยกของที่ฉันชอบให้เสมอถึงแม้ว่าตัวเองก็ชอบเหมือนกัน แต่ฉันไม่ใจร้ายเอามาหมดจานหรอกนะ แค่นิดๆหน่อยๆก็พอ

ไม่รู้ว่าฉันกำลังเป็นไข้รึเขินอยู่กันแน่ อากาศมันร้อนผิดปกติ ละเมียดละไมกับการตักข้าวใส่ปากมากขึ้น น้ำเปล่าธรรมดาๆก็อร่อยขึ้นมาซะงั้น

“พี่ เลอะแล้วเนี่ย” อ่า...ซีนละครไทยชัดๆ เธอเอื้อมมือมาเช็ดมุมปากให้ฉัน ทุกอย่างรอบตัวกำลังเคลื่อนไหวช้าลง ฉันคิดไปเองแต่มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

ไม่ไหวแล้ว จะทนทำหน้านิ่งไม่ไหวแล้ว รีบยัดเลย ยัดจริงๆ ข้าวเต็มปากเลยตอนนี้

“พี่! รีบเกินไปแล้ว เดี๋ยวติดคอหรอก”

“ไอ่ๆอะอาย~ (ไม่ๆสบาย~)”

...

เราใช้เวลากินทุกอย่างบนโต๊ะไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ตอนนี้เคลื่อนย้ายร่างกายมาที่ที่ควรจะมาแล้ว

บรรยายครั้งนี้น่าจะประมาณสามชั่วโมง ฉันเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว เรียกสติซักนิดนึง...

มันก็เหมือนทุกครั้งที่เคยมา แต่คราวนี้ดูเหมือนจะมีสายตาคู่นึงที่จับจ้องจนฉันแทบไม่กล้าขยับตัว

แทนั่งอยู่บนสุด ด้วยความที่ห้องเป็นแนวสโลปเลยไม่มีอะไรบดบังสายตาเธอได้เลย รู้สึก...ในอกมันพองโตจนแทบจะกลั้นยิ้มไม่ได้

เวลาผ่านไปเรื่อยๆกับการบรรยายของฉัน เด็กในห้องเริ่มหลับไปทีละคนสองคน ทำให้เห็นคนที่กำลังใส่ใจคำพูดฉันจริงๆกขึ้น

นอกจากแทแล้วยังมี... ไอรีน เธอมาตอนไหน หรือว่าฉันไม่ได้ใส่ใจเลยไม่เห็นตั้งแต่แรก เธอเองก็จ้องฉันไม่ละสายตาเช่นกัน เราไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ ฉันรู้สึกแบบนั้น

ช่างเถอะ ฉันไม่ได้สนใจหรอก คนที่ฉันสนน่ะนั่งอยู่- ไปไหนแล้ว... แทหายไปไหน ไม่ได้อยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิมแล้ว

“พักสิบห้านาทีค่ะ” ฉันบอกทุกคนในห้องแล้วเดินลงเวทีมา

“เป็นอะไรแก หน้าดูกังวล”

“แทไปไหน?”

“ฮ่ะ?”

“เพื่อนหลานเธอไง หายไปไหน”

“...อาจจะไปเข้าห้องน้ำก็ได้ แกเป็นอะไร”

“...”

...เออจริง ฉันจะร้อนรนทำไม... แค่เธอหายไป อาจจะไปเข้าห้องน้ำ ฉันเป็นอะไรเนี่ย...

“แหนะ ฉันก็ไม่อยากสอดเรื่องของเพื่อนหรอกนะ แต่แสดงออกขนาดนี้ก็อดถามไม่ได้ คบกันแล้วหรอ?”

“...ยัง”

“อ้าว ตัวติดกันขนาดนี้เป็นแค่พี่น้องหรอกหรอ”

ดูคำพูดคำจา ฉันว่าจะไม่สนใจแล้วนะแต่ก็อดคิดตามไม่ได้

“...มั้ง” อารมณ์ฉันเปลี่ยนอีกแล้ว ถ้ามีใครมาถามแบบยุนอา ฉันจะตอบว่ายังไงล่ะ ‘พี่น้องค่ะแต่ได้กันแล้ว’ แบบนี้หรอ

“หงอยเลย ฉันขอโทษ~”

“ฉันไม่ได้คิดอะไรซักหน่อย ถอยเลย” ฉันผลักแขนเพื่อนเบาๆเพื่อขอทางไปสงบสติซักนิด

เอาน่าเรื่องแค่นี้มันไร้สาระ ใครเขาอยากมีสถานะกันล่ะ ใช่มั้ย? เมื่อเช้าฉันยังไม่สนใจอยู่เลย แค่เป็นความสบายใจให้กันก็พอแล้ว...มั้ง

...

ฉันกลับมาขึ้นเวทีอีกครั้ง เริ่มไม่ชอบตัวเองแล้ว ฉันกังวลมากไปจริงๆ แทยังไม่กลับมาเลย...

บรรยากาศยังคงนิ่งเรียบไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในห้องก็มีเสียงฮือฮากับการมาของอะไรบางอย่าง

“...” อ...อะไรวะเนี่ย! มาสคอตหมูตัวใหญ่สีชมพูกำลังเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับกุหลาบช่อใหญ่ในมือ แถมเดินขึ้นมาบนเวทีด้วย!

ฉ...ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย ใคร? มาทำไม? แล้วทำเพื่ออะไร?

แค่โดนสายตาจับจ้องตอนบรรยายก็รู้สึกแปลกๆอยู่แล้ว แล้วนี่ยังจะเด่นเพราะหมูตัวนี้อีก ฉันเริ่มร้อนที่หน้า ความเย็นแล่นเข้าสันหลังวาบทันทีที่เจ้าหมูหยุดยืนอยู่ตรงหน้าฉัน

“ค...ใครคะ?” หมูตัวนี้ได้แต่ยืนนิ่งแล้วยื่นดอกไม้ส่งมาให้

เสียงฮือฮายังคงดังไม่หยุด แถมบางคนยังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายอีก อายนะเว้ย!

“ถ้าไม่ตอบก็ไม่รับนะคะ” ใครเขาจะรับของจากคนแปลกหน้า ไม่สิ หน้ายังไม่ได้เห็นด้วยซ้ำ

คนในมาสคอตแย่งไมค์ไปจากมือฉันอย่างไม่ถนัดนัก เจ้าหมูหยุดยื่นดอกไม้ให้ฉันแล้วเอาไปกอดไว้แทน แล้วคำพูดของคนในนั้นก็ทำฉันแทบช็อค...

“เป็นแฟนกันนะ” ...มาเก็บศพฉันด้วย

เสียงกรี๊ดที่ดังมาจากเด็กในห้องไม่ได้เข้าหูฉันเลย เพราะฉันกำลังสนใจกับเสียงที่ออกมาจากหมูตัวสีชมพูนี้ แท...

“...” ฉันไม่มีคำพูดอะไรตอบกลับไปเป็นนาทีจนบรรยากาศเริ่มตรึงเครียด ดูเหมือนเธอเริ่มจะกังวลแล้วเหมือนกัน แต่ยังใจสู้อยู่

เธอคลุกเข่าลงแบบทุลักทุเลแล้วยื่นดอกไม้มาให้ ฉันมองทุกการกระทำของเธอแต่ก็ยังนิ่งอยู่

ไมค์ในมือถูกแทวางลงแล้วพูดให้เราได้ยินกันแค่สองคน

“คบกับแทนะ”

“...มีคำตอบให้เลือกมั้ย?” ฉันก็แค่ถามเล่นเฉยๆ ไม่อยากรู้สึกว่ามันง่ายไป

“มีค่ะ”

“พูดมา” เธอถอดหัวหมูนั่นออก เหงื่อที่เริ่มออกทำให้ฉันรู้ว่า... เซ็กซี่จัง คิดอะไรตอนนี้เนี่ย!

“หนึ่งคือตกลง...”

“สองล่ะ?”

“สองก็คือ...ตกลง” หืม? ผลลัพธ์มันก็เหมือนกัน!

“ไอบ้า...” ฉันกัดริมฝีปากแน่น จะบอกว่าไม่เขินก็คงจะไม่ได้ เพราะตอนนี้บิดเป็นน็อตเลย

“นี่คำตอบหรอ แล้วมันแปลว่าตกลงมั้ย?” หัวใจฉันสูบฉีดเลือดไม่ทันแล้ว อยากเอาหน้าไปมุดที่ไหนซักที่หรือที่หว่างขาเธอ ไม่ใช่ตอนนี้สิ!

คนในห้องเริ่มเงียบ ทุกอย่างนิ่งสนิท มันก็เลยทำให้เสียงของฉันแม้ไม่ได้ผ่านไมค์ดังจนทุกคนได้ยิน

“...ค่ะ ตกลง” ฉันเอาดอกไม้ในมือเธอมาถือไว้แล้วส่งยิ้มให้

“...”

“ท...แท”

“เย้!!”

“ไอ้บ้า! ตกใจหมด!” เธอรีบลุกขึ้นแล้วเข้ามา กอดฉันทันที เสียงทุกคนเริ่มกรี๊ดกร๊าดกันอีกครั้ง

‘สุดยอดเลยไอ้แท!’

‘ไอ้แทแม่งโคตรเจ๋งเลยว่ะ!’ เสียงชื่นชมมากมายตะโกนขึ้นมาบนเวทีให้ไอ้เด็กบ้านี่ที่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่

“...เชี้ย”

“อะไร?” อยู่ๆเธอก็สบถมันออกมาพร้อมทำหน้าตกใจ

“แทลืม! แทถอดหัวมันออก!” เธอชี้ไปที่หัวหมูมาสคอตที่ตัวเองใส่มา

“ก็ใช่สิ เธอถอดเอง”

“ทุกคนรู้หมดเลย!”

“...เด๋อเลเวลร้อยเลย” เธอเลิ่กลั่กอยู่ซักพักแล้วคว้าหัวหมูขึ้นมาพร้อมกับคว้ากระเป๋าฉันไปด้วย “เดี๋ยวๆจะไปไหน”

“กลับไง อยู่ไม่ได้แล้ว เขิน” เพิ่งจะเขิน

“พี่ยังบรรยายไม่จบเลย” เธอนิ่งไปแป๊บนึงแล้วคว้าไมค์ไปอีกครั้ง

“ทุกคน วันนี้พอแค่นี้ ฉันจะพาแฟนกลับบ้าน”

“...” แล้วร่างกายฉันก็ถูกกระชากให้เดินตามไปแบบไร้สติทันที ไหนบอกว่าเขินไง! ไปพูดแบบนั้นก็ยิ่งไปกันใหญ่

ก่อนออกมาได้ยินเสียงทุกคนแซวว่าจะรีบไปทำอะไรหรอ แหม ความคิดอะ เออคิดเหมือนกัน

“แท ทำแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ”

“แล้วรักมั้ย?”

“...”

“ไว้จะขอคำตอบอีกที แททำถูกแล้วน่า พี่จะพูดต่อได้หรอ ไม่เขินรึไง?”

ก็จริง ฉันคงเขินจนพูดอะไรไม่ถูก เรื่องที่เตรียมมาถูกล้างสมองไปหมดแล้ว ดีนะเงินที่ได้มาไม่ใช่ของมหาลัยยุนอาต่างหากที่เป็นคนจ่าย

“แล้วนี่จะไปไหน?” ฉันถามหลังจากที่เธอลากฉันมาที่รถ

“เดี๋ยวบอก ขอถอดไอ้นี่แป๊บ” ชุดหมูตัวใหญ่กำลังถูกเธอถอดออกอย่างรำคาญใจ

“เมื่อเช้าก็มาด้วยกัน ไปเอาไอ้พวกนี้มาตอนไหน”

“คนเราจะมีเพื่อนไว้ทำไมถ้าไม่ใช้มันบ้าง” เป็นคำตอบที่ยืดเยื้อมาก บอกว่าใช้เพื่อนก็จบ

ชุดทั้งหมดถูกโยนไว้หลังรถ หน้าที่แรกหลังจากเธอให้สถานะกับฉันคือขับรถให้

“ร้อนมั้ย?”

“ก็นิดนึง” ไม่น่าจะนิดอะ เหงื่อชุ่มขนาดนั้น

“จริงๆไม่ต้องใส่ก็ได้นะ เพื่ออะไรเนี่ย?”

“...เผื่อพี่จะใจอ่อนเพราะความน่ารักของมัน”

เอาอะไรคิดเนี่ย ความน่ารักไม่มีผลกับฉันเลย ถ้าใช่มันก็ไม่ยากที่จะตอบมั้ยล่ะ

“...ออกรถสิ”

“พี่...เราลืมอะไรไปรึเปล่า?”

“หืม? อะไร” ก็เอาของมาครบนี่

“เราควรแสดงความรักกันหลังจากที่พี่ตอบตกลง” อ่า...หรอ? ต้องทำหรอ?

“แล้วต้องทำยังไง-...” ค่ะ ไม่รอด จนได้สินะ เธอป้อนลิ้นตัวเองให้ฉัน คุณคิดว่าฉันจะปฏิเสธหรอ เหอะ ไม่มีทาง ก็นี่ไม่ใช่ใครอื่นนี่นา

เธอคือ แท แฟนฉันเอง...

...

-กราบสวัสดีมิตรรักแฟนนิยายทุกท่าน... เรามาแล้วจ้า~ รอกันนานมั้ยจ๊ะ

-ไม่มีอะไรจะบอกนอกจากคำว่า ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านกัน ไม่คิดว่าจะได้การตอบรับดีขนาดนี้ อยู่ด้วยกันนานๆนะคะ

-อย่าลืมกดไลท์กดติดตามกันน้า เม้นด้วยยิ่งดีค่ะเราชอบ~ เจอกันตอนต่อไปค่ะ💛

 

ความคิดเห็น