แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -12- ...จูบ... [100%] >ฉบับแก้ไข<

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -12- ...จูบ... [100%] >ฉบับแก้ไข<

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2558 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -12- ...จูบ... [100%] >ฉบับแก้ไข<
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

 

ตอนที่ 12

 

                                                ...จูบ... 

 

 

 

            “มีอะไรติดที่หน้าข้ารึเปล่า” เดม่อนพูดถามขึ้นเมื่อเห็นว่าคารอสยังคงจ้องตนเองอยู่

 

 

 

            “เปล่าหรอก ข้าก็แค่...” คารอสเว้นช่วง

 

 

 

            “ก็แค่ ?”

 

 

 

            “ข้าก็แค่อยากจะจูบเจ้าเท่านั้นแหละ” คารอสพูดบอกยิ้มๆ เมื่อเดม่อนได้ยินดังนั้นใบหน้าก็เห่อร้อนขึ้นทันที และแน่นอนว่าคารอสจะปล่อยเวลาให้เสียเปล่า มือแกร่งเอื้อมมือมาจับหลังคอของร่างเล็กพร้อมกับดึงเข้าไปใกล้ก่อนจะประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากเล็ก พร้อมทั้งสอดลิ้นเย็นชื้นเข้าไปหยอกล้อลิ้นเล็กๆ จนร่างกายของเดม่อนสั่นสะท้าน

 

 

 

 

            “อืมม...” เสียงครางเบาๆในลำคอของเดม่อนดังขึ้นพร้อมกับแขนเรียวที่เริ่มยกขึ้นโอบรอบคอของคารอสช้าๆ ร่างสูงลืมตาขึ้นมองแพขนตาของคนตรงหน้าก่อนที่แขนอันแข็งแกร่งโอบรอบเอวบางของคนตรงหน้าพร้อมกับดึงให้ร่างบางเข้ามาใกล้

 

 

 

            “อืมมม...อ๊า..” เดม่อนอ้าปากขึ้นเพื่อกอบโกยอากาศเข้าทางปากแต่มันกลับยิ่งทำให้คารอสรุกล้ำมากขึ้นกว่าเดิม ลิ้นเย็นชื้นของร่างสูงเกี่ยวพันลิ้นเล็กไปมาจนร่างเล็กสั่นสะท้ายไปทั้งตัว

 

 

 

 

            เดม่อนหลับตาแน่นทั้งรู้สึกตื่นเต้นและหวาดหวั่นกับบทจูบในครั้งนี้ ใบหน้าหวานๆขึ้นสีแดงระเรื่อยลมหายใจของร่างบางติดขัดบางครั้งก็กลั้นหายใจอย่างลืมตัว ความหวาบหวามในอกเริ่มก่อตัวขึ้น น้ำใสๆเริ่มไหลออกจากมุมปากของเดม่อน แต่คารอสกลับพลักตัวออกและเลียตรงมุมปากของร่างบางก่อนจะกลับมาเริ่มบทจูบใหม่อีกครั้ง

 

 

 

 

            บทจูบครั้งนี้ดูอ่อนโยนและร้อนแรงจนเดม่อนแทบจะละลายหายไปกับอากาศ หลายช่วงที่เดม่อนจะพลักตัวออกมาแต่ก็ถูกคารอสกอดรัดแน่นขึ้นกว่าเดิมและบดขยี้ริมฝีปากเข้ามารุนแรงกว่าเดิมทำให้ร่างบางขยับหนีไปไหนไม่ได้ ใบหูเล็กๆของเดม่อนตกลงเล็กน้อยแต่หางปุยๆของเดม่อนกลับเกี่ยวพันที่เอวแกร่งของคารอสเสียอย่างนั้น

 

 

 

            กึด...

 

 

 

            “อื้ออ!!...” เดม่อนร้องประท้วงเมื่อเขี้ยวแหลมคมของคนตรงหน้าทิ้มลงที่ริมฝีปากล่างของตน

 

 

 

            จุ๊บ...จุ๊บ...

 

 

 

 

            เสียงจูบยังคงดังขึ้นต่อเนื่อง คารอสดูดดึงริมฝีปากล่างของเดม่อนอย่างรุนแรงจนร่างบางรู้สึกแสบแต่ร่างสูงก็ยังไม่คิดจะปล่อย ลิ้นชื้นยังคงทำหน้าที่ได้ดี คารอสเว้นช่วงให้เดม่อนได้หายใจอยู่บ้างแต่ก็ประกบริมฝีปากกลับเข้าไปอีก

 

 

 

            “อืมมม...” คารอสครางต่ำในลำคออย่างพอใจก่อนจะค่อยๆพลักริมฝีปากออกมา และขยับตัวออกห่างเดม่อนนิดๆ เส้นใยใสๆจึงค่อยๆขาดออกจากกัน

 

 

 

            “ไปที่ทำงานข้ากันเถอะ ข้าจะได้แวะซื้ออะไรไว้ให้เจ้ากินเล่นด้วย” คารอสลุกขึ้นยืนและยกนิ้วปาดริมฝีปากของตัวเองนิดๆ เดม่อนนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้นก่อนจะยอมพยักหน้ารับ

 

 

 

 

            คารอสพาเดม่อนออกจากบ้านมายังที่โรงพยาบาลซึ่งเป็นที่ที่คารอสทำงานอยู่ เดม่อนนั่งเล่นนอนเล่นอยู่โซฟาโดยไม่ได้ลุกไปไหน ส่วนคารอสก็มีเดินออกจากห้องไปบ้างแต่แป๊บๆก็กลับมา บ้างก็มีคนเดินมาคุยด้วยซึ่งเดม่อนก็ไม่คิดจะสนใจจนกระทั่งได้เวลาเลิกงาน

 

 

 

            “อีก 5 นาทีก็เลิกงานแล้ว อยากไปเที่ยวไหนรึเปล่า” คารอสหันมาถาม เดม่อนจึงรีบเดินไปหาคารอสและยื่นโทรศัพท์ให้ดูซึ่งคารอสเอาโทรศัพท์สำรองให้เดม่อนนั่งดูหนังเล่นเกมส์ไปเรื่อย

 

 

 

            “หื้ม ? เจ้าอยากจะไปที่นี้ ?” คารอสเลิกคิ้วขึ้นสูง

 

 

 

            “ใช่ ๆ มีเครื่องดื่มสีสวยๆทั้งนั้นเลย แถมยังมีควันออกจากปากผู้ชายคนนี้ด้วย” เดม่อนพูดบอกอย่างตื่นเต้นและชี้ภาพผู้ชายในคลิปที่กำลังพ้นควันออกจากปาก

 

 

 

            “เจ้ายังไปไม่ได้เดม่อน” คารอสพูดบอกและเก็บเอกสารลงจากโต๊ะ

 

 

 

            “เอาอีกละ เวลาข้าอยากจะไปไหนทำไมถึงชอบมีคนขัดข้าจัง” เดม่อนพูดขึ้นอย่างเบื่อหน่าย

 

 

 

            “เจ้าอายุยังไม่ถึง” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “การมาโลกมนุษย์ข้าก็อายุไม่ถึง แต่ทำไมข้าถึงมาได้กันละ!” เดม่อนเถียงขึ้น

 

 

 

 

            “ถ้าข้าจับเจ้าส่งไปที่โลกต่างมิติตอนนี้ เจ้าก็ไม่สามารถออกมาได้อีกจนกว่าอายุเจ้าจะครบตามกำหนด อยากให้ข้าพาเจ้าไปส่งมั้ยละ ?” คารอสถามกลับ

 

 

 

            “จริงสิ! พูดถึงเรื่องกลับโลกต่างมิติแล้ว...ข้าคงต้องกลับพรุ้งนี้เลย” ท้ายประโยคเดม่อนพูดเสียงอ่อยๆ คารอสเลิกคิ้วขึ้นนิดๆก่อนจะคิดได้ถึงคำสั่งที่ดาร์คให้กับเดม่อน

 

 

 

            “เลิกงานตรงนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่บ้านของดาร์คก็แล้วกัน” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “ได้ไงละ! ข้าบอกข้าอยากไปที่นี้” เดม่อนชี้ลงไปที่โทรศัพท์ของคารอส คารอสส่ายหน้าไปมา

 

 

 

 

            “ดื้อ!

 

 

 

            “ข้าเปล่า!” เดม่อนเถียงขึ้นทันทีเมื่อคารอสพูดว่าตนเอง ทำให้ร่างสูงส่ายหน้าไปมา

 

 

 

++++++++++++++++ [50%] ++++++++++++++++

 

 

            “อื้อออ!” เดม่อนสะดุ้งทันทีเมื่อจู่ๆคารอสก็เดินมาบีบจมูกของตนอย่างแรง

 

 

 

 

            “ขี้ดื้อ ขี้แย ไม่ฟังคำพูด แถมยังเถียงเก่งอีก” คารอสพูดว่า เดม่อนหน้างอทันทีเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “อย่ามาทำหน้าแบบนั้นเลย วันนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่บ้านของดาร์ค เจ้าต้องรู้จักเจ้านายคนใหม่ของเจ้า” คารอสพูดบอกพร้อมกับเอามืออกจากจมูกเล็กๆของเดม่อน

 

 

 

            “เจ้านายคนใหม่ ?” เดม่อนทวนคำคารอสจึงพยักหน้ารับ

 

 

 

            “มะ..หมายความว่ายังไง...ท่านดาร์คจะทิ้งข้าหรอ...” เดม่อนพูดถามเสียงสั่น คารอสนิ่งไปนิดก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหน้าตัวเอง

 

 

 

            โป๊ก!

 

 

 

            “โอ๊ย!” เดม่อนรีบยกมือขึ้นมาจับหน้าผากของตัวเองทันทีเมื่อคารอสเขกหน้าผากของเดม่อนซะแรง แต่ก็ไม่แรงมากนักสำหรับคารอส

 

 

 

            “เจ้าคิดอะไรของเจ้ากัน ตัวแค่นี้หัดคิดมาก เจ้านายเจ้ามีคนรักต่างหากเล่า” คารอสพูดบอก เดม่อนเลิกคิ้วขึ้นสูง

 

 

 

            “คนรัก..” เดม่อนทวนคำนิดๆ  แต่ก่อนที่เดม่อนจะได้ถามอะไรออกมา คารอสก็ดึงแขนของเดม่อนให้ออกมาจากห้องเสียแล้ว โดยคารอสให้เดม่อนมารอที่รถ เดม่อนจึงเดินแยกกับคารอสออกมา

 

 

 

            “คนรักของท่านดาร์คงั้นหรอ...ดีจังนะ..” เดม่อนพึมพำเบาๆ ก่อนจะนึกหน้าตาของคนรักของเจ้านายตัวเองไปพลางๆ สักพักคารอสก็เดินออกมา

 

 

 

 

            คารอสและเดม่อนพากันไปหาดาร์ค เดม่อนนิ่งอึ้งไปทันทีที่เห็นใบหน้าของคนรักเจ้านายตนเอง คารอสปล่อยให้เดม่อนคุยกับไอเดียหรือคนรักของดาร์คไป ส่วนคารอสก็เดินมาคุยกับดาร์ค เดม่อนในร่างมนุษย์พูดคุยกับไอเดียอย่างสนุกสนาน แต่เมื่อไอเดียไปนอน เดม่อนจึงกลับร่างเป็นแมวขึ้นไปนอนบนอกของไอเดียซึ่งเดม่อนก็หลับตามไอเดียไปในเวลาไม่นาน

 

 

 

            “เมี๊ยววว...” เดม่อนร้องขึ้นเบาๆพร้อมกำลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงียเมื่อรับรู้ถึงไออุ่นของฝามือใครบางคน เมื่อมองชัดๆก็เห็นว่าไอเดียนั้นเองที่เป็นคนลูบหัวตนเองอยู่

 

 

 

            “ฉันทำให้ตื่นหรอ..ขอโทษด้วยนะ” ไอเดียพูดบอกเบาๆ เดม่อนส่ายหัวนิดๆ

 

 

            “ท่านลูซกับท่านดาร์คออกไปซื้อของมาให้ท่านนะ” เดม่อนพูดบอก เนื่องจากก่อนมานอนลูซได้เดินมาบอกตนเองว่าจะออกไปซื้ออะไรมาให้ไอเดีย

 

 

 

            “งั้นหรอ” ไอเดียพึมพำ

 

 

 

            “ท่านหิวหรอ” เดม่อนพูดถามก่อนจะกระโดดลงจากตัวของไอเดียพร้อมกับเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ที่มีหูและหางแมว

 

 

 

            “นายจะไม่ใส่เสื้อผ้าหน่อยหรอ” ไอเดียถามขึ้น เดม่อนก้มมองตัวเองนิดๆ

 

 

 

            “มันคันนะ ข้าไม่อยากจะใส่แต่ถ้าท่านจะให้ข้าใส่ ข้าขอใส่แต่กางเกงก็แล้วกัน” เดม่อนพูดบอก พร้อมกับเดินไปหยิบกางเกงที่คิดว่าตัวเล็กที่สุดออกมาใส่ ก่อนที่เดม่อนจะเดินไปที่โต๊ะเพื่อไปรินน้ำและหยิบยาแล้วเดินกลับมาที่เตียงพร้อมกับยื้นยาในมือให้กับไอเดีย

 

 

 

            “ยาก่อนอาหาร 30 นาที ท่านคารอสบอกข้าว่าต้องให้ท่านทานยานี้ก่อนทานข้าว” เดม่อนพูดบอกตามที่คารอสสั่งเดม่อนเอาไว้ก่อนที่เดม่อนจะนอน

 

 

 

            เมื่อไอเดียกินยาเข้าไปดาร์คก็ขึ้นมาพร้อมกับให้เดม่อนไปเทข้าวต้มใส่ถ้วยเพื่อให้ไอเดียได้กิน แต่เมื่อลงมาถึงด้านล่างก็เห็นคารอสนั่งหน้าเครียดอยู่บนโซฟาแต่เพราะเดม่อนต้องไปเทข้าวต้มให้ไอเดียจึงต้องเดินผ่านคารอสมาซึ่งเมื่อเดม่อนเทเสร็จลูซก็อาสาเอาขึ้นไปให้เอง ซึ่งเดม่อนก็ไม่คิดที่จะขัด เดม่อนเดินมานั่งข้างๆคารอส

 

 

 

            “เป็นอะไรหรอ หน้าเจ้าดูเครียดๆ” เดม่อนถามขึ้น คารอสหันมาหาเดม่อนพร้อมกับระบายยิ้มนิดๆ

 

 

 

            “เจ้านะ คิดจะเปลี่ยนเจ้านายบ้างรึเปล่า” คารอสถามขึ้น ทำให้เดม่อนนิ่งไปนิดก่อนจะส่ายหน้าออกมา ทำให้คารอสต้องถอนหายใจออกมาทันทีเมื่อได้เห็นคำตอบของเดม่อน

 

 

 

            “เจ้าคิดสักนิดก็ได้นะ” คารอสพูดบอก เดม่อนก็ยังคงส่ายหน้า

 

 

 

            “ข้าไม่คิดที่จะมีเจ้านายใหม่หรอก ข้าไม่ต้องการ” เดม่อนพูดบอก

 

 

 

            “แต่ข้าต้องการเจ้ามาเป็นผู้พิทักษ์ข้างกายข้า” คารอสพูดบอก ทำให้เดม่อนชะงักนิ่งไปทันทีเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “เจ้าล้อข้าเล่นใช่มั้ย” เดม่อนถามกลับ

 

 

 

            “ข้าพูดจริงเดม่อน ตอนนี้ข้าจริงจังมาก” คารอสพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เดม่อนก้มหน้านิ่งเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “เจ้าจะมาอยู่ข้างกายข้าได้รึไม่” คารอสพูดถาม

 

 

 

            “ข้า...ข้าคง....” เดม่อนอึกอักทันทีเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของคารอส

 

 

 

           “ว่าไงละ” คารอสมองเดม่อนนิ่งๆ

 

 

 

           “ถึงเจ้าจะมาถามข้าก็เถอะ ข้าก็ตอบอะไรเจ้าไม่ได้หรอกนะ” เดม่อนพูดบอก คารอสถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

 

 

            “งั้นเจ้าไปเรียกเจ้านายเจ้าลงมาสิ ข้าต้องการจะคุยด้วย” คารอสพูดบอก

 

 

 

           “รออีกสักพักก็แล้วกัน...ท่านดาร์คอยู่กับท่านไอเดียข้าไม่อยากจะไปขัด” เดม่อนพูดบอก

 

 

 

 

            “อืม”

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สิบสอง!!++++++++++

ฉบับแก้ไข

 

 

 

 

ความคิดเห็น