พลอยบุหลัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 209

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2562 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6
แบบอักษร

ศรัณย์วางปากกาที่เขียนบนชาร์จคนไข้ด้วยความหัวเสียเล็กน้อย นิ้วเรียวของเขายกขึ้นมานวดคลึงกับหัวคิ้ว เพราะปวดหัวขึ้นมาดื้อๆ

คิดยังไงเอาเรื่องแบบนี้มาหลอกหมอ... 

   นึกถึงหน้าหวานๆ ของเหมือนแพรแล้วอยากจะพูดไปในตอนนั้น แต่เขาก็ไม่ได้พูดเพราะมัวแต่โมโหที่เธอโกหก

   เขาต้องการคนที่อยู่ข้างๆ เพื่อตัดใจจากคนคนหนึ่ง ซึ่งเงินก้อนโตทีี่เขาจ่ายไปนั้นเพราะต้องการจ้างให้เธอทำอะไรให้เขาหลายอย่าง ซึ่งส่ิงที่สำคัญคือการไม่ผูกมัด เขาไม่คิดว่าคนไม่มีประสบการณ์อย่างเธอจะรับมือมันได้ดีพอ เขาต้องการคนที่เจนจัดกว่านี้ 

   ดวงตาคู่คมเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ เป็นสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวในห้องตรวจนี้หลังจากที่พยาบาลพาคนไข้ออกไปแล้ว...

เขามาได้เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว หวังว่ากลับไปคงไม่ได้พบเหมือนแพรที่ห้องนั้นอีก

 

   ศัลยแพทย์หนุ่มที่พ่วงท้ายด้วยตำแหน่งผู้บริหารของโรงพยาบาลบีเจซีเดินก้าวยาวๆ กลับห้องพักแพทย์ เขาต้องการพักผ่อนเต็มแก่แล้ว แม้ว่าจะทำงานสลับเวรจนชินเพราะเเพทย์เฉพาะทางแผนกเขาเพิ่งลาออกและรอคนใหม่มาแทน แต่เขาก็ยังยึดเวลานอนในช่วงดึกเป็นหลัก พอขึ้นเวรกลางคืนทีไรว่างเมื่อไหร่ก็จะนอนทันที...

   ขาของเขาจะงักเมื่อเห็น ชลนที เพื่อนสนิทที่เป็นศัลยแพทย์เหมือนกันเดินเหยียดแขนเหมือนกำลังทำกายบริหารอยู่ ดวงหน้าของหญิงสาวละม้ายคนที่อยู่ในหัวใจของเขา จนอดคิดถึงไม่ได้... 

   "แซม มีเคสเหรอ" หญิงสาวเอ่ยทัก

   "อือ... น้ำล่ะ ใส่ชุดโออาร์ (or = operation room (ห้องผ่าตัด))แบบนี้ มีผ่าหรือเปล่า"

   "ใช่" ชลนทีพยักหน้ารับ เพราะบีเจซีเป็นโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ การตรวจและการรักษาไม่เน้นเพียงช่วงกลางวัน ทุกสาขามีแพทย์ยี่สิบสี่ชั่วโมง พร้อมให้บริการ และมีคนไข้กันยี่สิบสี่ชั่วโมงเช่นกัน การเซ็ตเคสผ่าตัดช่วงดึกตามเวรของแพทย์เป็นเรื่องปรกติ ไปแล้ว...

   "เหนื่อยล่ะสิน้ำ ทำวิจัยมาเยอะ พอมาทำงานรักษาคนไข้แล้วต้องอดหลับอดนอน " ศรัณย์เอ่ยกับเพื่อนสนิท ก่อนนี้ชลนทีทำงานวิจัยอยู่ที่อเมริกา และอยู่ๆ ก็กลับมาทำงานที่ไทย พอเธอส่งประวัติมาให้ เขาก็รับเธอทำงานทันที นอกจากความสนิทสนมผูกพันที่มีมาตั้งแต่เด็กแล้ว ชลนทียังเป็นหมอเฉพาะทางที่มีชื่อเสียงมาก...

   "ใครจะเก่งเหมือนนายล่ะ ทั้งงานบริหารก็ทำ งานตรวจคนไข้ก็ทำ อึดทะลุมิติขนาดนี้ น่าเสียดายที่น้องเราคิดสั้นไปคว้ามาเฟียมาเป็นคู่หมั้นแทนให้ชีวิตยุ่งยากน่าปวดหัว..."

   คำพูดของชลนทีทำให้เขาชะงัก เหมือนเธอชะงักเช่นกันที่รู้ว่าเผลอพูดแทงใจเขาออกมา...

   "ขอโทษๆ ลืมว่าคนแถวนี้อกหักอยู่ ไม่น่ารื้อฟื้น"

   "เดี๋ยวเถอะ" ศรัณย์แยกเขี้ยวใส่ชลนที... เขาเองเคยปากหมาใส่ชลนทีไปเยอะ พอชลนทีแซวคืนบ้าง เขาก็อึ้งจนเถียงไม่ออก "น้ำกลับมาเพื่อเยาะเย้ยเราโดยเฉพาะรึเปล่านะ ขยี้กันจริง... อยากตามไอ้กันต์มาตอนนี้ ไม่ต้องรอมาตามกำหนด จะได้มีคนช่วยเถียงน้ำ"

   เขาล่ะคิดถึง กันต์ เพื่อนแพทย์อีกคนที่รู้จักเขากับเธอเป็นอย่างดี กันต์มักจะเป็นลูกคู่ ช่วยเขารุมแซวชลนที จนใครๆ ก็สงสารหญิงสาวที่มีเพื่อนสนิทปากไวเหมือนพวกเขา กันต์จะย้ายตามครอบครัวมาอยู่ไทย และเริ่มทำงานที่บีเจซีกับพวกเขาเร็วๆ นี้...

   "พอกันต์รีบมาเราจะหนีไปที่อื่นเลยคอยดู"

   "แหม เพิ่งมา จะรีบหนีไปไหน หรือที่พยาบาลเค้าเเซวกันว่ามีคนไข้ที่เป็นหมอดูทำนายว่าจะมีคนสอยน้ำลงจากคานจะเป็นเรื่องจริง"

   "โอยยย ไม่มีหรอก..." ชลนทีสะดัดหัวทำท่าเหมือนหนาวจนขนลุก ไม่รู้จะหวงคานไว้ทำไม "อย่าพูดเรื่องเนื้อคู่เรื่องผู้ชายอะไรให้ได้ยินตอนนี้ได้ไหม"

คนทำท่าเหมือนเบื่อผู้ชายอย่างหนัก เป็นแบบนี้ตั้งแต่กลับมาจากอเมริกามาทำงานที่โดยกระทันหัน จนเขาและอลินน้องสาวของเธอคิดว่าชลนทีต้องอกหักมาแต่ไม่ยอมบอก ยิ่งนานไปยิ่งแปลก แต่ว่าเจ้าตัวก็ไม่ปริปากอะไร แม้แต่เขาที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดยังไม่ปริปากเล่าพวกเขาเลยไม่คาดคั้น เพราะเธอคงไม่อยากเล่าจริงๆ

   "อืมๆ ไม่คุยก็ไม่คุย จะรีบหนีไปนอนแล้วก็ได้ น้ำรีบไปพักผ่อนเถอะ คืนนี้ยังอีกยาวไกล" เขาบอกแล้วโบกมือไล่เพื่อนให้แยกย้ายไปนอนห้องของใครของมัน...

   หญิงสาวเลยพยักหน้าให้ก่อนจะเดินแยกตัวออกไป เพราะอยากนอนเก็บแรงไว้เหมือนกัน อีกอย่างช่วงนี้เพราะว่าสนิทกันมากเกินไปใครๆ ก็คิดว่าชลนทีกับศรัณย์เป็นแฟนกัน เมื่อก่อนอลินที่มาโรงพยาบาลนี้บ่อยๆ เพราะต้องพาบิดามารักษาก็ถูกจับตามองและคิดว่าเป็นแฟนของศรัณย์อีกคน... แม้ตอนนี้อลินจะเปิดตัวว่าเป็นคู่หมั้นของชานป๋อหลิน ทายาทของกลุ่มทุนฮ่องกงดรากอนแล้ว...

   แต่ข่าวซุบซิบก็ยังมีว่า ศรัณย์เปลี่ยนใจมาคบชลนทีเเทน...

เพราะอย่างนี้เองศรัณย์เลยคิดว่าจะให้เหมือนแพรมาเป็นตัวกลาง เหมือนต้องการให้เธอมายืนอยู่ข้างๆ เขาชั่วคราว

   แต่เพราะว่าเธอยังไม่เจนจัดพอ เขาเลยไม่อยากให้เธอทำงานเหล่านี้ เพราะเมื่อเธอต้องไป เขากลัวว่ามันจะเกิดปัญหาภายหลัง...

   การที่เขาเป็นคนแรกของเธอ เขากลัวว่าเธอจะผูกพัน จนวันหนึ่งที่เธอจะต้องไปแล้ว หญิงสาวจะไม่ไป...

   ศรัณย์ไม่ชอบให้ชีวิตมีเรื่องยุ่ง โดยเฉพาะกับผู้หญิง ทุกวันนี้เขาแทบจะเหมือนหมีจำศีลทั้งที่เมื่อก่อนก็เปรี้ยวพอตัว เพราะว่ารำคาญที่ผู้หญิงหลายๆ คนไม่ยอมที่จะเลิกกันง่ายๆ ทั้งที่ก่อนคบหาก็ตกลงชัดเจนแล้วถึงระดับความสัมพันธ์ พอเขาห่างหายก็ตามมาตื๊อเขาที่โรงพยาบาล... เขาไม่อยากไปอยู่จุดนั้นอีกแล้ว

   นัยน์วาวๆ และความหัวดื้อของเหมือนแพร พร้อมทั้งเยื่อพรหมจรรย์ที่เขาตรวจพบเองกับมือทำให้เขาคิดว่า เหมือนแพรจะสร้างปัญหานั้นให้กับเขาอีก เขาเลยคัดเธอออกไปจากลิสต์อย่างง่ายดาย โดยไม่เสียดายเงินก้อนใหญ่ที่จะจ้างไปสักนิดเดียว...

 

   หมอหนุ่มคลึงขมับเบาๆ กับเรื่องที่ผ่านเข้ามาในหัว พยายามจะเลือนๆ มันไปและคิดว่านอนสักตื่นแล้ว ค่อยคิดแก้ปัญหาใหม่ มันคงมีวิธีอื่นที่จะช่วยตัดใจจาก อลิน เพราะแผนเก่าของเขามันคงไม่ได้ผล...

   แต่เมื่อเดินเข้าไปแล้ว ยังเห็นดวงตาหวานเศร้าคู่เดิมที่ทอดมองมาหาเขาอย่างมีความหวัง...

   อารมณ์ผ่อนคลายของเขาก็สะดุด เปลี่ยนเป็นฉุนกึกขึ้นมาทันที...

   "ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก !"

   น้ำเสียงดุเกือบเหมือนตะคอก ที่ไม่บ่อยครั้งนักจะได้พูดถูกพูดออกไป

 

ผังตัวละคร 

อลิน + ชานป๋อหลิน จากเรื่องรอยราคีมาเฟีย จบแล้ว 

ชลนที ชายป๋อเสียน จากรอยราคีจอมมารร้าย จบแล้ว 

เทวี และกันต์  ศรันย์ เหมือนแพร 0h my doctor จบแล้ว 

เทวี น้องพระเอกจากทาสเทวินท์ จบแล้ว 

ความคิดเห็น